Onaylı Yorumlar

Remolinya, kısa zamanda okuyup bitirdiğim, farklı konularda şiirlerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş bir şiir kitabı. Güzel şiirler var. Şiirlerin birçoğu anlatma tekniğiyle yazılmış. Bu tarzı seven okurların beğeneceğini düşünüyorum. Anlatma tekniğinde yazılanlara şiirsel özellik vermek için ses tekrarları ve dize kırılmalarına başvurmuş şair. Kafiye de ahengi sağlamada önemli unsur olmuş. Hamasi denebilecek türde şiirler de var ama çoğunluk aşk ve yaşam şiirleri. Zaten başta da anlarsınız şair kendisine Yaşam Şairi diyor. Yazdıkça açılacak bir kalemi var. Farklı konularda yazdığı şiirleri de ayrı bir bölüm yapmayıp aşk ve yaşam şiirleri içerisinde vermiş. Zaman geçirmenize eşlik edebilecek şiirler. Umut da umutsuzluk da var. Aşkla yalnızlık iç içe. Böyle olması bir bütün olarak bakıldığında sıkıcılıktan kurtarıyor kitabı. En çok tekrar eden konunun aşk ve beraberindeki hüzün olması okunur kılıyor. Okurunu bulsun...

Hikâyenin ilerleyişinde "daha ne kadar kötü olabilir ki?" düşüncesine kapılıp, daha da kötüsü olabilirmiş duygusunu en iyi anlatan kitap "Yaşamak".

Hayatta, sevdiklerini kaybetmenin zenginlikten fakirliğe düşmesinden daha ağır olduğunu, maneviyatın insanı zorluklara karşı güçlendirdiğini ve zenginleştirdiğini, maddiyatın insana her zaman iyilik ve güzellik getirmediğini, bizim için kötü gibi görünen olayların aslında ileride bizleri nelerden koruduğunu ancak yaşayarak anlayabileceğimizi en iyi şekilde kelimelere dökmüş yazar Yu Hua. Dramı en güzel cümlelerle okuyucuya sunması beni çok büyüledi. Bu hikâye başka bir yazar tarafından bu kadar etkileyici bir kitaba dönüşemezdi sanırım.

Her yaşam bir hikâyedir, her hikâye ise büyük bir yaşam mücadelesinin sonucudur. Önemli olan cesurca yaşamaya çalışmak. Fugui'de cesurca yaşayan bir kahramandı...

8 yaş oğlumun kitap kulübü vesilesiyle tanıştığım şahane kitap.Çocuklarımın büyüme yolculuğunda,her şeyin yabancılaştığı,özümüze bir garip gibi baktığımız,nereden gelip nereye gittiğimizden bihaber olduğumuz bir dönemden geçerken “biz”e “biz”i anlatan kitaplar konusunda ciddi bir hassasiyet oluştu ben de.Çocuklarıma bırakabileceğim en güzel mirasın öz kültürümüzü,öz değerlerimizi benimsetmek olduğunu düşünüyorum.İşte bu kitap da tam bunun için yazılmış.”Sezai Karakoç-Büyük Üstat” kurgu çok güzel,mesajlar satır aralarına harikulade serpiştirilmiş,üç çocuğun ödev hazırlarken başından geçenler ve bir amcanın rehberliği merak uyandırıyor.En sonunda çocuklar birincilik ödülleriyle çabalarını taçlandırıyor.iyi kitaplar,iyi yazarlar,iyi ki var.Teşekkürler Salih Hoca’m..

Emine Semiye Hanım özel hayatındaki kadın dayanışmasını Sefalet romanına yansıtır.Romanda çile çeken,haksızlığa uğrayan,ezilen,akrabaları tarafından bir planla serveti elinden alınan ve yoksulluğa terk edilen bir kadının hayata tutunma çabası etrafındaki kadınların desteğiyle yansıtılır ve aşkın da dahil olduğu bir hikâye ile aktarılır.Kadının kadına yaptığı kötülükte romanda yer alır.
Romanda sevginin,iyiliğin gücü vurgulanır.İçinde bulunulan durum ne olursa olun insanın ilkelerinden,ahlakından,benliğinden ödün vermemesi gerektiği vurgulanır.Sabite,hakkını arayarak mücadeleci kadın profilini sergiler.Bu mücadele hak arayışıdır ve bu arayış meşakkatlidir.Bu zorlu yolda Sabite’ye eşlik eden kadın dayanışmasının yanında sabır da bulunur.Bir de ona benim çok sevdiğim“otu çek köküne bak” sözünün anlamı eşlik eder;erdemli bir aileden gelmenin,soydan gelen asaletin varlığıdır.

Bir dönem romanı diyebilirim. Hemen hemen kurtuluş savaşının ardından yaşanan mübadeleyi ve sonrasında olanları anlatıyor.

Kitap tam anlamıyla Girit ve çevre adalarda, çevre anakaralarda yaşayan Osmanlı'nın zaman zaman uyguladığı iskan politikasıyla yerleştirilmiş Türkler ve yöre halkının iç içe yaşamasıyla, dönem olarak yaşanan iç karışıklıklar ve savaşları ufak ufak işlerken bir müddet sonra Türk ailelerin yerlerini bırakıp mübadele komisyonlarıyla kalan Osmanlı topraklarına, şimdiki Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisindeki yaşayan diğer Rumlarla yerlerinin değiştirilmesi ele alınıyor. Yaşanan zorluklar sade ve akıcı bir dille anlatılmış.

Mehmet Rauf'un yazmış olduğu define adlı kitabın devam kitabı sayılır. Yine akıcı bir dille yazılmış eser diyebilirim. Şöyle ki, kan damlası kitabı define adlı kitaba nazaran daha polisiye konumunda denilebilir. Çünkü define kitabında suçlu-polis ilişkisinden ziyade başa gelen olaylar söz konusu olmuş, kan damlası daha polislik olaylar içermektedir.

Mehmet Rauf'u okuyan zaten kalemini bilir, fazla sıkılmayacağınız, dönem koşulları göz önüne alındığında kriminal olanakların olmadığı fakat akıcı, sürükleyici bir kitap olduğünu söyleyebilirim. Okumanız tavsiyemdir.

Papatya dergisinde şiir yazma maceram 9. sayı ile başladı. ‘’Beykoz’a Doğru’’ adlı şiirim bu sayıda yer aldı. Bu şiiri yazmamda Beykoz’da dört yıl bir devlet lisesinde görev yapmamın etkisi çok büyüktü. Şiirde geçen dizeler, tarafımdan üretilen hayal dünyası değil, tamamen yaşadığım gerçeklerdir. İlmek ilmek, ruhumdan süzülen dizelerdir. Daha sonra 10. sayıda ‘’El’’ adlı şiirim yayımlandı. ‘’El’’ şiirimi de bir kız babası olarak dünyadaki bütün küçük kız çocuklarının aziz hatıralarına yazdım. Bu iki şiirim, dergi editörlerinin tensipleriyle ‘’Papatya Dergisi Şiir Antolojisi’’ adlı kitapta yayımlandı. Bu durum, bir edebiyat tutkunu olarak benim için hem bir ilkti, hem de gurur vericiydi. Yahya Kemal’in dediği gibi ‘’Şiir, düşünceyi duygu haline getirinceye kadar yoğurmaktır’’. Papatya dergisi ailesine, ‘’Papatya Dergisi Şiir Antolojisi’’ kitabını yayımladıkları için çok teşekkür ederiz. Herkese iyi okumalar…

Muhteşem bir kitap… Şermin Yaşar farkındalığı yüksek, algısı açık, insanları derinlemesine gözlemleyebilen bir yazar. Kitabı okumaya başladığımda eşime dinler misin dedim, birlikte gece yarısına kadar kimi gözlerimiz dolu, kimi tebessümle kitabı bitirdik.
Yorum yazarken aklıma geldi; benim çocukluk dönemim ailemden ayrı geçmişti. Rahmetli babamla pek anlaşamazdık. Bir gün yazdığı günlüğü buldum. Benim çocukluk ve gençlik yıllarımda kendi yaşadıklarını, hissiyatını yazıya dökmüş. Kalemi aldım, altına o dönem benim iç dünyamda yaşadıklarımı yazdım, sonuna da “Herkesin bir hikayesi vardır” yazıp defteri ortalıkta bıraktım. Okudu mu bilmiyorum hiç yüzleşmedik. Keşkeler işe yaramıyor, herkes ailesinin kıymetini bilsin iyisiyle, kötüsüyle…
Yüreğine sağlık güzel kadın…

Sezgin Kaymaz'ın fevkalade kurgusuyla bizlere sunduğu muhteşem eseri Kün, özgün üslup ve anlatımı ile oluşturduğu karakterler ve her bir karakterin kendine has şiveleriyle kurguladığı dünyanın içerisine okuyucuyu adeta kenetlemektedir. Yer yer fantastik ögeler içeren eserde yaşam ile ölüm dünyasını iç içe aktarmaktadır. Dünya malına sahip olma hırsıyla yanıp tutuşan bir Muhtar, başına gelen absürt durumlara aldırış etmeden hırs ve ihtiraslarının müdavimi olmuştur. Dünya dışı varlığıyla inancını koruyan ve ümidini yitirmeyen Şemsi, huzura kavuşacağının inancını tüm sükunetiyle korumaktadır. Hayattaki tüm iyiliklerden, aile, baba, anne ve daha birçok sevgiden yoksun bırakılarak yalnızca acı ve şiddetle beslenmiş bir çocuk olan Ömer'in bir anda merhamet kuyusuna düşmesiyle yolu tüm sevgisiyle kendisini sarıp sarmalayacak olan Hüdai Ağa ile birleşir. Son olarak en samimi en içten en ete kemiğe bürünmüş bir Çeto! Hem can yoldaşı hem aile hem evlat bir Çeto! En çok güldüren Çeto!

Eserin konusu oldukça ilginç, eserin temel konusu cesetlerden ilaç yapımı üzerine yapılandırılmıştır. Eser Antik Dönem tıp ve eczacılık geleneğini kısaca özetleyerek başlıyor daha sonra ortaçağ, Aydınlanma Dönemi ve 19. yüzyıl ilaç yapımı ve tıpta tedavi uygulamaları ile sona ermektedir. Cesetlerden nasıl ilaç yapıldığı, Kral Damlası ilacının üretimi gibi daha bir çok cesetten ilaç yapımı örnekleri vardır. Mumyaların tedavi ve ilaç yapımdaki işlevlerine de yer vermiştir. Ayrıca yamyamlığın sosyo-psikolojik yönlerini de ele almıştır. Eserde dogmatik uygulamalara (insan eti, kemiği, beyni dışkısı yemek; insan kanı ve idrarını içmek) karşı oluşan muhalefete de yer vermiştir. Spesifik konularda okuma yapmak isteyen arkadaşlara tavsiye ederim.