Onaylı Yorumlar

Okuması oldukça zevki bir kitaptı. Felsefe tarihlerinde kişiler ve fikirler genelde biraz havada kalır oysa bu kitapta filozofların yaşamları ve fikirleri yaşadıkları çağın olayları ile çok güzel eşlenmiş. Herakleitos ve Parmenides hakkındaki bazı yanlış anlaşılmaları düzeltmesi, Pythogoras'ı Platon'un bazı düşüncelerinin kaynağı olarak göstermesi iyi olmuş. Platon'un Sokrates'in fikirlerini tersine çevirdiği önermesi de gerçekten çok hoşuma gitti. İyonya'nın modeli izonomiyi öne çıkarması ise zaten kitabın ana fikri ve bence herkes bu fikirle karşılaşmalı. Bazı kısımları ingilizce çevirisiyle karşılaştırdım ve Türkçe çeviri de herhalde ancak bu kadar iyi olur.

Kitabın kısmen düşük puanlar almış olma sebebinin insanların hafif bir kitap beklemiş olması olduğunu düşünüyorum. Anlatımı akıcı ve sade olmasına rağmen insanın en hassas yerine, kimliğine yapılan saldırılar, sorgulamalar, yeni bakış açıları ve gerçekliğin değişmesi gibi sindirmesi zor olgular kitabı birkaç oturuşta bitirilecek bir kitap kategorisinden çıkarıyor.
Bunları beni kenara bırakıp da içerikle gerçekten yüzleşebilenler için ufuk açıcı ve mihenk taşı olabilecek bir eser olduğunu düşünüyorum. En azından benim nezdimde ve kişisel deneyimlerimde böyle oldu.

2,5 → 3 Kendimi popüler kültürün bir kurbanı gibi hissediyorum.

Taş Kağıt Makas’a büyük bir merakla başladım. Evlilik, güven, sırlar ve yüz körlüğü gibi ilgi çekici temalar, farklı anlatıcılar ve her yıl ortaya çıkan mektuplar başlangıçta gerçekten ilgimi çekti. Özellikle evlilik yıl dönümü hediyeleri fikrini çok sevdim.
Ancak ilk ters köşeden sonra kitap benim için tamamen tökezledi. Çünkü okuru şaşırtmak için yapılan hamle, geriye dönüp kurguyu düşündüğümde birçok detayı anlamsızlaştırdı. İlişkilerin süreleri, diyaloglar, mektuplardaki bilgiler ve zaman çizgisi gibi pek çok detay ya eksik kaldı ya da birbiriyle çelişti. Bu da hikayeden kopmama sebep oldu.

Sırf şaşırtıcı olsun diye kurgunun mantığından bu kadar ödün verilmesi bence kitabın en büyük eksiğiydi. Oysa daha tutarlı bir kurgu ile çok daha başarılı bir psikolojik gerilim olabilirdi.

Yine de yüz körlüğü gibi farklı bir konuya değinmesi ve bazı özgün fikirleri sayesinde 3 yıldız. Büyük beklentiye girmeden okunabilir.

Enver Paşayı çok severim. Murat Bardakçı'nın "Enver" kitabını da okumuştum. Harika bir kitap. Bağımsız ve tarafsız bir şekilde yazdığı için çok önemli bir kitap. Şimdi de Enver Paşanın mektuplarını okuyarak Naciye Sultana olan aşkını, Enver Paşanın neler yaptığını ve yaşadığını öğrenmek harika olacak. Çünkü Enver Paşa mektuplarında sadece Naciye Sultana olan aşkından bahsetmemiş ve her mektubunda neler yaptığını, neler yaşadığını yazarak adeta mektuplarını günlük sayfası gibi kullanarak o gün yaşadığı herşeyi anlatmış.

Yazarı ilk kez duyuyorum, okuyorum ve tanıyorum bu kitapla. Bu kitabın Türkçeye çevrilmesi ve yayımlanmasında emeği geçen herkese teşekkür etmek istiyorum. Kitabın ilk 10 sayfasını okuması biraz zor gelse de kalan kısımları okumak müthiş keyifliydi. Bunu da çevirinin çok başarılı olmasının da payı mutlaka vardır. Hikayenin çok yönlü bakış açılarıyla anlatılmış olması bağlayıcılığı arttıran ve hikayenin daha gerçekçi olmasını sağlayan bir unsur oldu. Bir şeyler oluyor ve bunun hem yaşayanı hem şahit olanı oluyorsunuz.
Hikayede anlatılanlar ne yazık ki hemen hepimizin başına gelebilecek, hem de hiç beklemediğimiz, hesaba katmadığımız, ummadığımız anda yaşanabilecek şeylerden birisi, bir trafik kazası! Zira kaza geliyorum demez sözünü hepimiz biliriz. Ne yazık ki kazalar, duymasını bilenlere, geliyorum diyor.. İhmaller ve ihlaller, kazaların geliyorum deme şeklidir aslında. Kazasız belası günler ve bu kitabı okuyanların çoğalması dileklerimdir.

Robin Sharma’nın bu kitabına büyük beklentilerle başladım ve genel olarak beklentimi karşıladığını söyleyebilirim. Kitap ilk bakışta sadece sabah 5’te uyanmayı anlatıyormuş gibi görünse de aslında disiplin, alışkanlık kazanma, zamanı doğru kullanma ve kişinin kendine yatırım yapması üzerine önemli mesajlar veriyor. Hikâye anlatımı sayesinde kişisel gelişim kitaplarında zaman zaman hissedilen tekdüzelik oluşmuyor. En çok hoşuma giden nokta, küçük ama istikrarlı adımların uzun vadede büyük değişimler sağlayabileceğini vurgulaması oldu. Herkes için sabah 5’te kalkmak mümkün ya da gerekli olmayabilir. Bence kitabın asıl vermek istediği mesaj, günün en verimli saatlerini bilinçli kullanmak ve kendimize zaman ayırmak. Bazı bölümlerde tekrarlar olduğunu hissettim ancak bu, anlatılan fikirleri pekiştirmeye yardımcı olmuş. Kişisel gelişim türünü sevenlere ve hayatına yeni bir düzen katmak isteyenlere tavsiye ederim.

Bir anne olarak bu kitabın son sayfalarında gözyaşlarıma engel olamadım. Bazen hayatın içinde sahip olduklarımızı o kadar sıradan görüyoruz ki, aslında her biri ayrı bir şükür sebebi. Bu kitap bana bir kez daha hatırlattı ki; çoğu zaman bizi durduran şey koşullar değil, onlara yüklediğimiz anlam. İnsan gerçekten isterse, inanç ve azimle en büyük engeller bile aşılabilir. Şartlar ne olursa olsun, vazgeçmeyen insanın başarıya ulaşma ihtimali her zaman vardır.
“Sol Ayağım”, sadece bir yaşam öyküsü değil; şükretmeyi, mücadele etmeyi ve umudu hiç kaybetmemeyi öğreten unutulmaz bir eser.

Bu eser, düşünce ve vicdan özgürlüğünü savunan Castellio’nun diktatör ve acımasız bir dini tiran olan Calvin’e karşı verdiği fikri mücadeleyi ve kısmende kilise tarihini anlatıyor. Calvin bütün gücü (kilise, yargı, üniversite, eğitim, kollukvs) kendinde toplamış. En küçük muhalefeti bile zindan, sürgün ya da diri diri yakma ile cezalandırmıştır. O dönemde tek bir gerçeklik ve iktidar vardır o da kendisidir. Ona karşı fikirle karşı gelmek oldukça zordur. Bu cesareti gösterende Serveto ve Castellio olmuştur.
Aradan yüzyıllar geçmesine rağmen günümüzde benzer liderler ve yönetimler varlığını sürdürmektedir. Umarım Calvin’lere karşı her zaman Castellio ‘lar ortaya çıkar, mücadele eder ve özgür bir dünya kurulur. Vicdan özgürlüğü, zorbalığı yenilgiye uğratır. Tavsiye ederim. Özellikle konuya ilgi duyanların kaçırmaması gereken bir eser.

Hanzade Servi'nin diğer birçok kitabında gördüğümüz motif ve imgelerin birçoğunu bu kitapta da görebiliriz. Eğlenceli karakterler kitabı daha keyifli hâle getirmiş. Kitabı okuduktan sonra biriyle mektuplaşmak isteğim geldi desem yalan olmaz. Ana karakterimiz de başlarda mektuplaşmayı anlamsız ve fuzuli görüyor; fakat hiç tahmin etmediği biri onun yazdığı ve bir ağaç kovuğuna bıraktığı mektubu buluncaaa... İşler bir anda değişir. Hiç tanımadığı biri olduğu için bu mektuplaşmayı devam ettirmek ister. Lakin mektubu yazan kişide sanki bi tuhaflık var. Acaba gizemli mektup arkadaşı kimdir? Bu işin peşine düşmek ister. Ha bu arada bir de şu teleskop işi var. Onu alacak parayı nasıl bulacak? Bi dakka... Bu teleskop neden bu kadar önemli ki? Eh, hadi o halde okumaya buyurun. :-)))

Bütün anlatımlar; yol türküleri ve çoraklaşmamış yaşamlar içermektedir. Elbette ki öykülerin temel unsuru insandır. Zamanın yek ahenk akışı içerisinde kaçırdığımız, farkına varamadığımız o kadar çok ayrıntı vardır ki bunları tutabildiğimiz kadar farkındalığımız artacaktır. Son tahlilde, “Sessiz Taşıyıcılar”da ziyadesiyle yapay değil doğalı, merkezi değil taşrayı ve eliti değil konu olarak hayatın içinden olanı okumaktayız. Öyle ya insan yüreğine dokunmayan, vicdana hitap etmeyen, insani değerlerin dışındaki her şey pösteki saymak olacaktır. Anlatımlarda öznellikten daha çok hikâye, öykü türünde olması gereken nesnellik ve gözlemler daha belirgindir. Kimi ayrıntılara dikkatli bakmanın ve görmenin öncelendiğini görmekteyiz. Sonuçta insanı büyük şeyle büyük yapmakta belki ama küçük şeyler ve ayrıntılar daha mutlu kılmaktadır. Filizi, filizlenmeyi içinde diri tutmak önemlidir. Öyle ya tomurcuk derdinde olmayan bir ağaç olsa olsa bir odun olacaktır sonunda. İyi okumalar dilerim.