Onaylı Yorumlar

Zannediyorum yakın gelecekteki bir zaman anlatılıyor. Kitapta anlatılanları o hayatta olsam daha iyi anlardım hissi kitabı bitirene kadar gitmedi. O hayatın içinde birisiymişiz gibi başlayıp devam ediyor hikaye. Pek çok şeyi okudukça kendiliğimden anladım demek ki bu böyle bu da şu demek ki gibi hissederek devam ettim kitabı okumaya. Hikayenin birçok unsuru çok sağlam olsa da kavramlar, kişiler yabancı geldi. Anlamakta bir süre zorlandım. Anlayınca keyifli geldi. Karakterler kafamda oturduğunda ise daha fazla bağlandım hikayeye. İnsanların birbiriyle çatışmaları, çıkar elde etme çabaları, yozlaşmışlıkları dikkat çekti. Kitap orta akıcılıkta geldi bana. Çok muazzam değişiklikler yoktu belki ama bazı yenilikler kattı fikir hayatıma.

Bu yüce eser için ne yazmalı, nasıl anlatmalı...
Başlamadan önce çok boğulmaktan korktuğum, başladıktan sonra ise tatil günlerinde 7-8 saatimi rahatlıkla ayırarak okuduğum bir kitap oldu.

İki farklı aşk eksenine paralel olarak toplumsal olayları ele alan Tolstoy, gerçekten de ne kadar çok zamanından önce görmüş birşeyleri. Köylünün eğitilmesi, komünizm, toplumda kadın, insanoğlunun ezeli problemi olan 'varoluş krizi'.

İç sesimi bu kadar iyi duyması, bazen kendime bile itiraf etmekten çekindiğim duyguları anlattığı karakterler üzerinden benimle yüzleştirmesi, romanı yazarken yazarın bile kendisinin değişmesi, dönüşmesi... Kıssadan hisse; Anna Karenina herhangi bir edebi akımın, toplumsal kimliğin üstünde; herkese hitap eden bir eser. Okumayanlar biraz eksik, biraz yarım.

Not: İletişim Yayınları baskısında, kitabın sonundaki Nabokov son sözü harika bir detay.

George Orwell, dünyada ve ülkemizde daha çok Hayvan Çiftliği, 1984 kitapları ile bilinir. Oysa bu kitaplar bir zamanlar yasaklı olduğu için yazar onlar ile tanınıyor. George Orwell'in kalemi, yazarlığı, edebiyata katkıları ve fikir dünyası çok daha büyük aslında. Diğer kitapları yazarken düşüncelerini bazen kendisi bazen de yayınevleri editörleri tarafından sansüre uğramışlardır. Bu kitap ise onun yazar, gazeteci ve kendi samimi arkadaşlarıyla olan mektuplarından oluşuyor. Çevirmen de mektupların ruhuna zarar vermeden titizlikle yapmış işini. Kendisine teşekkürler. George Orwell'ı daha yakından tanımak isteyenler için bulunmaz bir fırsat. En samimi duygularını, düşüncelerini, olaylar karşısındaki tepkilerini herhangi bir yapmacıklık olmadan okuma deneyimini yaşayın derim. Benim gibi bir Orwell hayranı için aynı ağaçtan farklı bir meyve bulmanın mutluluğu.. Her sayfasında başka bir George Orwell var.

Bu kitap karanlığın içinde nefes alan, öfke, acı, kardeşlik ve inancı aynı potada eriten çok güçlü bir yolculuktu.
Başta bir mahalle ve intikam hikâyesi gibi başlayan olaylar bölüm bölüm büyüyerek mistik bir kıyamet anlatısına dönüşüyor. Mustafa karakteri ise kitabın unutulmaz ruhu olmuş. Ölse bile yaptığı icatlar, kurduğu düzenekler ve fedakârlığıyla hikâyenin içinde yaşamaya devam ediyor.
Yeraltı dehlizleri, gizli atölyeler, kâğıt kameralar, tuzaklar ve finaldeki tekne sahnesi inanılmaz sinematikti. Özellikle kardeşlik bağı ve fedakârlık hissi çok güçlü geçmiş.
Karanlık, sert, mistik ama aynı zamanda çok duygulu bir hikâyeydi. Finali bittiğinde insanda hem büyük bir boşluk hem de devamını öğrenme isteği bırakıyor.

İspanya Esintileri haftasında neredeyse tüm yazarlardan birer kitap aldım ve romanla bu vesileyle tanıştım. Uzun zamandır okuyucuyu böylesine içine çekebilen bir roman okumamıştım. 20. yy başlarında Londra, Paris, Madrid üçgeninde geçen ilginç bir yaşam; dostluklar, aşklar ve döneme dair her ayrıntı. Duygulu, derin, insana özgü her şey. Roman içinde roman ve yaşamın nasıl sürprizlerle dolu olduğunu anlatan bir kahraman. Hiç sıkılmadan, elinizden bırakamadan bir solukta okumak isteyeceksiniz. Kitabı şimdi bitirdim, hemen yorum yazmaya oturdum: ben bu romanı çok sevdim.

Elmas Tunç'un ilk öykü kitabı Zincirleme Günah Tamlaması on iki öyküden oluşuyor. Yazarın profiline baktığımızdaysa çeşitli öykü ödüllerini kazandığını görüyoruz. Tunç'un acil tıp teknisyeni olmasının da etkisiyle kadavranın öykü karakterine dönüşmesi gibi orijinal fikirler de var kimi metinlerde. Bir ilk kitap için dili yerinde, derli toplu öyküleri barındırıyor Zincirleme Günah Tamlaması.

Esere dair eleştirilerime gelirsek, "Kurmacayı Metinlerarasılıkla İnşa Etmek" başlıklı bir yazıyı kaleme alan, metinlerarasılığa özel ilgisi olan benim gibi biri için bile öykülerde fazla kullanım mevcut. Öykülerin çoğunun başında uzunca epigraflar bulunuyor, hatta bir metnin hem başında hem de sonunda var. Epigrafların haricinde ayrıca metinlerarası ilişki de kurulmuş ve özellikle mitolojik bağlantı kimi öykülerde çok yoğun kullanılmış. Elbette tüm bu söylediklerimi bir ilk kitapta yapılabilecek fazlalıklar olarak görebiliriz.

Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biri oldu. Kemal Tahir, işgal altındaki İstanbul’u ve dönemin insan psikolojisini karakterler üzerinden inanılmaz gerçekçi şekilde anlatmış. Kitaptaki hiçbir karakter tamamen iyi ya da kötü değil; herkes korkuları, çıkarları ve vicdanı arasında sıkışmış durumda. Bu da romanı çok gerçek kılıyor.
Belki o döneme duyduğum kişisel ilgiden dolayı da kitap beni ayrıca etkiledi ama sadece tarihsel yönüyle değil, alt metinleriyle de düşündüren bir romandı. Özellikle okurken insan ister istemez kendini sorguluyor: Bugün bizler de birçok konuda konuşuyoruz ama gerçekten elimizi taşın altına koymamız gerektiğinde ne kadar sorumluluk alıyoruz?
Hem dönem anlatımı hem karakter derinliği açısından çok güçlü bulduğum bir kitap oldu. Seri üç kitaptan oluşuyor ve ben hiç ara vermeden ikinci kitaba geçeceğim.

Şimdiye kadar okuduğum kitaplar arasında tarz olarak en farklı olanlardan biriydi ve bu farklılığı gerçekten çok sevdim.Yazarın çok güçlü,süslü ya da yoğun betimlemelerle dolu bir anlatımı olmamasına rağmen,olayları sade bir şekilde aktarması kitabın etkisini azaltmamış.Aksine, okurken yormayan ama her sayfasında merak duygusunu canlı tutan bir kurgu ortaya çıkmış.Hikayelerin birbiriyle bağlantılı olması kitabı sürükleyici hale getirirken,olaylarla ilişkili çizimlerin kullanılması kitabı çok daha keyifli bir deneyime dönüştürmüş.Okuyucu yalnızca olayları takip etmiyor,aynı zamanda çizimleri inceleyip ipuçlarını çözmeye çalışıyor.Bu da kitabı pasif bir okuma deneyiminden çıkarıp okuyucuyu doğrudan hikayenin içine dahil ediyor.Özellikle bu yönünü çok eğlenceli ve başarılı buldum.Bir diğer ilgi çekici detay ise yazarın kimliğinin bilinmemesi ve maske takarak videolar çekmesi.Bu gizemli tarafı,kitabın atmosferiyle de çok uyumlu hissettirdi.Kesinlikle diğer kitabını da okumak istiyorum.

kitabın başında ve anlatımında insanı kendisine çeken ve kendinden izler bulacağın ya da anlayacağın bir üslup mevcut. kendini ailesinden soyutlayan ve istismara uğrayan kişinin sancılarını güzel bir şekilde ele almış. ancak kitabın sonunun bu kadar söyleme rağmen elektra sendromunu savunarak bitmesi ve istismarı bir nevi savunması durumu çok kötüydü. kitabın başında istismara alkol etkisinde iken maruz kaldığını ve babasının hatırlamadığını düşündüğünü söylüyor ancak sonra bu istismarın farklı zaman ve mekanlarda sarhoş olmadan olması durumu dehşet vericiydi.

İçinde 3 tane kısa öykü var. Tabi bunlar yine Başkomiser Nevzat ile alakalı ve her ne kadar kısa da olsalar bence tadında bırakılmış öyküler. Evet uzun olsalarmış kaldırırmış fakat detaylı bir cinayet soruşturması olmadıkları için hatta ve hatta günlük hayatta da bazı dosyaların kapanması kısa süre içerisinde oluyor, gerek deliller gerek cinayeti işleyen kişinin teslim olması vb şeylerden ötürü. Açıkçası bu kitaptaki öykülerinde buna benzer olabileceklerini düşündüğüm için kısa tutulduklarını düşünüyorum.

Neyse, Ahmet Ümit'in kalemi birçok okuru tarafından bilinen bir durum ve okuması bir o kadar kolay kitapları var ve bu kitapta öyle bir kitap. gerek anlatım olarak akıcı kurguların seçilmesi gerekse sade dil kullanılması kitabı okumayı zorlaştırmayan durumlardan. severek okuyabileceğiniz bir kitap.