Onaylı Yorumlar

Bu kıymetli eseri hazırlayan Dr.Hayati Bice Bey'e teşekkür ederek başlamak istiyorum. Hoca Ahmet Yesevî'nin 256 hikmetinin bulunduğu bu müstesna eser en geniş koleksiyon olarak karşımıza çıkıyor. İlk basımından bu yana 33 yıl geçmiş ve ulaşılan yeni hikmetler de her baskısında eklenmiş. Ahmet Yesevi'yi 33 yıldır tanıtıyor ve tanıtmaya da devam ediyor. Eserin başında ayrıntılı olarak Hoca Ahmet Yesevî anlatılmış. Bu da onun hakkında genel bilgiye ulaşmak isteyenler için de oldukça ehemmiyetli olmuş. Eserde dipnot kullanılmamış olması okuyanların gramer ve değişik ifadelere takılmadan metni ve anlatılanları kolaylıkla anlaması açısından böyle bir yol izlendiğini düşündürüyor. Akademik kaygıdan ziyade halka yönelik, ortalama lise düzeyinde öğrenimi olanların bile rahatlıkla anlayabilmesinin sebebi de bu olsa gerek. Hoca Ahmet Yesevî ile ilgili ülkemizde yazılan pek çok eserin de nüvesinin bu kıymetli eserde yazılanlar olduğu kanaatindeyim.

Kitap, klasik " ders çalışma teknikleri" kitabı gibi görünse de aslında öğrenmenin zihinsel ve ahlaki altyapısını da tartışıyor. Diyeceğim o ki "nasıl not tutulur?" gibi pratik yöntemlerle beraber niçin öğreniyoruz, doğru bilgiyi nasıl seçeriz, öğrenme insanı nasıl dönüştürür gibi sorulara da cevap arıyor, bu sorulara da odaklanıyor.
Altay Cem Meriç kitap boyunca samimi üslubuyla kitabın bir felsefe kitabı olmaması için uğraşmış. Öyle olsa da kitap sanki kişisel gelişim ile bir düşünce kitabı arasında kalmanın belirsizliğine sahip gibi. Ayrıca yazarı takip etmeyenler için bazı noktalarda bağlam eksikliği kaçınılmaz olabilir.
Okuma disiplini kazandırma motivasyonu, zaman yönetimi konusunda pratik tavsiyeler veriyor. Kendi öğrenme sistemini kurmak isteyenler , entelektüel gelişim ile ilgilenenler için ideal bir kitap diyebilirim. Yoğun ama aynı zamanda samimi bir kitap.

Hikayeci Tavşan'ın anlattığı hikaye güzel ve içinde birçok düşünce işlenmiş. Ama hikâyeyi anlatan tavşan, kendi tahkiye ettiği(uydurduğu) hikâyeden onun ana fikrinden hiç nasiplenmemiş. Doğrusu Tavşan'ın tutarsız ve tamahkar mizacı için; su testisi su yolunda kırılır misali bir musibet, bir ders -Tavşan hakkında- beklerdim. Yazar burda ne düşündü onu da anlamadım. Otelinde bir gün fazla kalsınlar ve kendisi de para kazansın diye tüm kötürüm hayvanlara hayalî bir adanın varlığı ve oradaki rüya gibi bir hayatın güzelliğinden bahseden bir Tavşan. En sonunda -Kerizler nasıl da yuttular demediği kaldıydı bi- Keşke Tavşan karakteri bilge, hakikat konuşan, gizemli ve Sözü Muteber biri olsaydı. Anlattığı Hikâyede böyle bir karakter var; ama kendi ise bunun aksi. Bu çelişki üzerinden verilen bir ana fikir de yok, orası mühmel kalmış. Tüm bunlar ile birlikte kurgu akıcı ve ardını merak ettirici. Kurgu içinde kurgu gibi bi yapı var kitapta.

Tahir Sami Bey'in Özel Hayatı, kitap kurdu olan ve kitaplarla haşır neşir olan hemen herkesin özel hayatı diyebilirim. Bir çok kitap sever, kitap biriktiren, özel kütüphanesi olan kişi Tahir beyin evinde yaşadığı sıkıntıyı kendi evinde ve aile fertleriyle yaşaması mümkündür. Bu toplumda uzun zamandır kitap denilen objeye ya düşman ya kuma gözüyle bakılmış çoğu zaman da bir tehlike bir tehdit olarak görülmüş ve kitap okuyan insanlar bir dönem tamamen tehlikeli kişiler olarak addedilmiştir. Bu gün artık çoğu kişinin kitap okumak gibi bir derdi olmadığından dolayı, kitaplara ve kitap okuyanlarada fazlaca ilişilmiyor.

Aziz Sancar'ın ilk çocukluk yılları ve Nobel kimya ödülünü almasına kadar geçen çalışma süreçlerini otobiyografik bir dille fotoroman mantığıyla anlatmaktadır. Akılda kalıcı ve 10 yaş grubunun dahi anlayabileceği bir dilde olmuş bu yönüyle sevdim. Aziz Sancar bu ödülü 2015 de almış oysa aklımda daha dün gibi. Onun azim ve sebatı gençlere örnek olur. Ne acı ki böyle bilim insanları bu bilimlerini ülkemizde yapamıyor ve yaptıkları batıya hizmet oluyor. Bir gün ülkemizin de bilimde sanayide iyi yetişen insanına sahip çıkabildiğini görebiliriz inşallah. Not: Nobel ödüllerine biraz soğuğum. Sanki Alfred Nobel dinamit savaşta kullanıldığı için bu ödülleri vererek kendini rahatlatmak istemiş gibi gelir.

Bazı kitaplar bir an önce bitsin istersiniz bir taraftan bir taraftan da gıdım gıdım ilerlersiniz biterse çok üzüleceksinizdir. Mezkur kitap da benim için böyle bir kitap. Cümlelerin güzelliğine doluluğuna o kadar kaptırmışım ki nedene, kime kafa yormamışım, akıl yürütmeden şimdi ne olacak demeden yol almışım. Sona gelince fark ettim. Ana izleğin etrafının yan izleklerle ustaca örülmesini çok sevdim. Hak, adalet, doğa, kıyım ve bunların tezahürlerine kafa yorduran kendini okuturken düşündüren bir kitap.
Tek bir yer var içime sinmeyen ama şimdi yazarsam ağır spoylır olur. Bir de o kadar güzelliğin içinde o da olsun diyor diğer yanım. Ezcümle güzel kitap bence.

Mine G. Kırıkkanat kendi hayatını ve özellikle Çetin Altan’ın evli olduğu dönemde onunla paylaştığı o çok tartışılan "sevgili hayatı" çevresinde gelişen olayları ve bu süreçte hem özel hayatında hem de gazetecilik kariyerinde sağdan sola savrulurken yaşadığı zorlukları ve ödediği bedelleri anlatmaktadır.

​Eserin en dikkat çekici yönlerinden biri, o dönemin Bab-ı Ali ve medya dünyasındaki yozlaşmayı, etik dışı ilişkileri ve kokuşmuşluğu sansürsüz bir şekilde ortaya koymasıdır. Bugün kamuoyunda "büyük yazar" veya "aydın" olarak bilinen birçok ismin, kapalı kapılar ardındaki gerçek karakterleri, zaafları ve tutarsızlıkları kitapta açıkça sergilenmektedir. Bu kitabı, edebiyat ve basın dünyasındaki isimlerin perde arkasındaki gerçek yüzlerini ve o dönemin gerçek atmosferini merak eden herkes okumalı.

Dili akıcı ve konu, sürekli bir olay örüntüsü şeklinde ilerliyor. Kitap, aksiyondan ziyade okura birçok alanda farklı hisler uyandırmayı amaçlıyor; niyeti de bu.

Kitap ilerledikçe arkadaşlık ilişkilerini, çiftler arasındaki dinamiği, baba-kız ve anne-kız ilişkilerini, kalabalığın önemini, yalnızlığın hissettirdiklerini, bir arada olmanın insana nasıl iyi geldiğini, sahip çıkılmanın önemini ve ihanete uğrasak bile pes etmeden yaşamaya; hayatın “tereyağına”, yani iyi yanlarına bakmayı sürdürmeyi anlattığını göreceksiniz.

Uzun bir kitap ama içinde sürekli detaylar var. Bu detayları yakalarsanız kitap çok daha güzel bir hâl alıyor. Yemek tariflerinin arasından bir anda arkadaşlık ilişkisine, ardından baba-kız ilişkisindeki dinamiğe geçmek çok hoş bir his veriyor.

“Ben hiçbir şey yapmasam bile dünyanın anbean değişiyor olması hayret verici.”
Rika – Syf. 375

Genel olarak kitabı beğendim. Yazarın kalemine, çevirmenin de emeğine sağlık.

İmam Azam Ebu Hanife Hazretlerinin eserlerini hem Arapça hem Türkçe derlemiş olan kitabın sayfası az, yoğunluğu oldukça fazla. Özellikle en meşhur eseri olan Fıkhul Ekber 5.5 sayfa ama neredeyse kelamın tüm konularına değinmiş.

Allah'ın isimleri ve sıfatları, Kuranı Kerimin mahiyeti, Peygamberler ve mucizeleri, velilerin kerametleri, imanın mahiyeti, büyük günah işleyen kişinin durumu gibi konularda ve daha pek çok konuda az öz, açık ve net şekilde görüşlerini beyan etmiş.

Ashabı Kiramın faziletini vurgulaması, sevgi ve saygısını güzel şekilde ifade etmesi ve onlara hürmet göstermemiz gerektiğini ciddiyetle vurgulaması, hatta onlara buğz edenleri münafıklıkla itham etmesi oldukça dikkat çekici ve sevindirici.

Vasiyeti konusu da beklenenin aksine iman ve amel başta olmak üzere çeşitli dini konulara değinmiş, evlatlarına yazdığı özel bir vasiyet değil, hayata bakışımızın farkını gösteriyor.

Öneririm.

Ahmed Amiş efendiye ait olduğuna inandığım çok güzide cümleler var eserde. Bununla birlikte “Kahvedeyseniz gelen misafire kahve ısmarlayın, meyhanedeyseniz gelen misafire rakı ısmarlayınız, Osmanlılık budur.” cümlesi gibi asla ona ait olduğuna inanmayacağım cümleler de var. Kitabın girişinde açıklandığı gibi bazı cümleler dört-beş kere tekrar tekrar yazılmış, farklı kaynaklardan alındığı için. Kitabı okumadan önce Ahmet Amiş Efendi hazretlerine karşı muhabbetim daha fazlaydı, açıkçası kitap bana muhabbet borçlu.