Onaylı Yorumlar

Yazmayı düşünenler için faydalı olacaktır.
Kitap benim için üç kısımdan oluşuyordu. İlk kısmı, yazarın kendi yazma deneyimlerini aktardığı samimi bölüm.
İkinci kısım, yazın sanatıyla ilgili ders kitabı niteliğinde bilgilerin olduğu ve bazı öykülerin analiz edildiği bölüm. Son kısmı, çeşitli yazarlardan alıntıladığı "nasıl yazmalı" sorusuna cevapların ve yazarın edebiyatla ilgili genel yorumlarının olduğu "Ekler" bölümü.
Ayırdığım bu bölümlerden en çok son kısmı beğendim. İkinci kısımın çoğu bölümü fazlalık olmuş. Özellikle mektup ve günlük tanımları gibi bilgiler kitabın amacına ters düşmüş.
Yazarın derlediği geniş yelpazeli alıntılar çok kıymetli, bunun için teşekkür ederim ancak kitabın başlığına ve amacına uymayan bölümler kitaptan çıkarıldığında daha özel bir eser haline geleceği kanaatindeyim.

Merve Yakut'un ilk öykü kitabı Caravaggio Kırmızısı on dört öyküden oluşuyor ve tıpkı ismi gibi sanatla iç içe geçmiş öyküleri barındırıyor. Resim tarihinde önemli bir yeri olan Caravaggio’nun aykırı üslubu metinlere sinmiş. Farklı bir zihinden doğduğu çok belli olan bu öyküler, kurguları ve içerikleriyle farkını ortaya koyuyor. Yazarın diliyse genellikle usul usul akıyor. Fazlasıyla estetik bir cinsellik anlatımını görüyoruz. Özellikle kitaptaki ilk öykü olan “La Femme De Chambre” bölümlü yapısı, Fransa’da bir otelde housekeeper olarak çalışan bir kadının yaşadıklarının anlatımı metnin akılda kalmasını sağlıyor. Kitabın açılış öyküsü olarak oldukça güçlü. Yazarın Georges Perec hayranlığını ise “Malum Harfi Hiç Kullanmadan” adlı öyküde görüyoruz. “E” harfini kullanmadan roman yazan Perec’e nazire yaparcasına bu öyküde Merve Yakut, bu harfin lipogramıyla metni kaleme almış. Bu öykü Caravaggio Kırmızısı içinde biçimiyle öne çıkıyor.

“Vicdansız saldırı taktiği, acımasız ve kötü niyetli insanların birebir uyguladığı yöntemdir. Kendileri sevgisizliğe, güvensizliğe, terk edilmeye ve çeşitli istismarlara maruz kaldığı için etraflarında mutlu, keyifli, iyi kişiler görmeye dayanamazlar. Onları da kendileri gibi kötü ve karanlık şekilde düşünüp saldırırlar.” (Selim Geçimli, Hayatın Zorluklarına Karşı Güçlenme Sanatı). Yazar, bu kitapta zorluklar karşısında bir rehberlik ışığı sunuyor. Fırtınalı denizlerde limana ulaşmak için nasıl gardımızı almamız gerektiğini anlatıyor. Değersizlik, yalnızlık, sevgiye layık olmama gibi hepimizin yaşadığı duygularla başa çıkmanın ve kendimizi sevmenin yollarını gösteriyor. Yazarın bu kitapla birçok insana ilham kaynağı olduğunu ve hayatlarında önemli bir fark yarattığını görmek mümkün. Zorluklarla mücadele eden, daha güçlü bir insan olmak isteyen, fırtınaların kaptanı olup limana sağ salim ulaşmak isteyen herkes için bir başucu kaynağı. Tüm kitapseverlere tavsiye ediyorum.

İvan İlyiç'in Ölümü, adından da anlaşılacağı gibi nasıl biteceğiyle ilgili hiçbir şüpheye yer vermiyor. Bunun yerine İvan İlyiç adındaki, her yerde karşılaşabileceğimiz 'sıradan bir adamın sıradan ölümüne kadar olanları, hem kendi gözünden, hem de çevresindekilerin bakış açısından tasvirini' okuyoruz. Benim için yavaş ama bol düşünmeli bir okuma oldu. Kelimelerin ardında yatan anlamlar bu düşünme süreciyle derinlik kazandı. Bir bakıma öz eleştiri yapmamı da sağladı. Sonuçta ben de "tüm varlığımla biliyorum bunu. Ne var ki buna bir türlü alışamadığım gibi, bu gerçeği anlayamıyordum da."
Ölüm üzerine, her gün şahit olduğumuz bu olayı bir gün bizim de yaşayacağımızın idraki üzerine; ölen bir adamın penceresinden, neredeyse yaşamış kadar olduğum ve Tolstoy'u bu konuda takdir ettiğim bir romandı.
❝Şimdi buradayım, az sonra da orada olacağım. İyi de orası neresi?❞
❝Ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?..❞

Stephan King gibi bir gerilim ustasından beklendiği gibi gerilim dolu bir eser. Aslında bir gerilim romanı olmasına rağmen insanoğlunun hem ne kadar bencil, hem de ne kadar kaybetme alışkanlığının olmadığını gösteriyor. Kendisi için değerli olanı, elinde tutmak için yapmayacağı hiç bir şey yok insanın. Sizin için önemi olan herhangi bir şeyi geri getirmek ister misiniz? Peki bu size veya diğerlerine zarar verecekse halen ister misiniz? Evet istersiniz. Çünkü insan kendi duygularını yönetme konusunda hep bencil olmuştur. Bu eserde gerilimi yaşarken bu duyguları da doyasıya hissediyorsunuz. İyi okumalar…

Lisan insan zekasının gelişiminde çok önemlidir. Dil ve beyin ilişkisini bir metafor olarak ele alırsak lisanın bir tür yazılım veya kodlama olduğunu söyleyebiliriz. Çağımızda üretilen yapay zeka sahibi makineler de bu nedenle donanım üzerine kurulu yazılım temeli üzerinde çalışırlar. bu cihet itibarıyla imal edilen yapay zekalar insan zekasını belli yönlerden temsil ve taklit eder. Söz konusu dil olunca yetişkin bir maymunun iki yaşındaki bir çocuğun dil bilgisinden bile çok çok uzakta olduğu sabittir. İnsan zekası ve hayvan zekası arasında derin bir uçurum var. Kitap bu hususta çok sayıda örnekler veriyor.

Yazar alman sendikalar birliği yönetim kurulu üyesi. Kitapta yönetim ve siyaset ile ilgili bol bol kaynaklardan alıntı var. Hacmi küçük fakat çok dolu bir çalışma olmuş. Yazar ve alıntılanan kaynaklar yabancı olmasa Türkiye'yi anlattığı izlenimine kapılıyorsunuz. Tüm dünyadan örnekler sonucunda Demokrasinin iyi işlediğini zannettiğiniz Avrupa ve Amerika için bile durumun parlak olmadığını anlıyorsunuz. Güzel bir çalışma olmuş. Sakin kafayla yavaş okumak Almanya'daki sendika üyesi ile bizdekinin farkı da Türkiye Almanya arasındaki farkı ülke olarak açıklıyor.

London'ın kaleminden diğer eserleriyle aynı çarpıcılıkta ama beklenmedik bir hikaye çıkmış. Bir tarım profesörünün cinayet suçu yüzünden müebbet hapis almasıyla başlayan hikaye, tecritte çeşitli işkencelere maruz kalırken yaşadığı aydınlanma ile devam ediyor. Din, siyaset, felsefe vb. insana dair düşüncelerini, tarihte yaşamış gerçek kişilerle de ara ara harmanlayarak mükemmel bir eleştiri kitabı yazmış. Başta ve aralarda tekrara düşüyor ama boş tekrar değillerdi. Bu kitabın günümüzde daha iyi reklamı yapılmalı. Son söz:" Bugünün insanıyla on bin sene öncesinin insanı arasındaki tek fark, eğitimdir. Üzerine kapladığı incecik bir ahlak zarının altında insan, on bin sene önceki vahşi haliyle aynıdır."

Martin Eden… Aklınızın bir köşesine kazınacak isim. Kitap o kadar farklı duygular yaşatıyor ki hiç bitmesin istiyorsunuz. Bir insanın çabasını, bıkmadan, usanmadan didinip çırpınmasını satır satır hafızamıza kazıyor. İnsanın azminin ne kadar ileriye gidebileceğini ve istenildiği taktirde neleri başarabileceğini gözler önüne seriyor. Siz ne kadar iyi bir insan olursanız olun sizi bir yere getirecek ve orada tutacak olan etiketinizdir. Kitap bunu o kadar iyi hissettiriyor ki her satırda biraz daha bağlanıyorsunuz esere. Martin Eden elinden geldiğince pes etmeyen bir karakter fakat unuttuğu bir şey var ki bu da hayatın acı bir cilvesi olarak bir şeyi ne kadar çok istiyorsanız o şey size en vazgeçtiğiniz anda gelecektir ve artık bu ne kadar önemlidir siz karar vereceksiniz. Mutlaka okunması gereken bir eser.

Baba kitabının sinemaya uyarlandığı Mario Puzo'nun bu kitabı Papa Aleksandre ile ailesinin devri iktidarını anlatıyor. Vatikan'da ve dönemin İtalya, İspanya ve Fransa'sında olup biten şeyleri roman diliyle ele alıyor. Bu romanı okurken 'Medici: Masters of Floransa' dizisini hatırladım. Elbette romanda yazılanların ne kadarının tarihi gerçeklerle örtüştüğünü bilemem. Romandan hareketle söylemek gerekirse entrika, sapıklık, vahşet ve iktidar için herşeyin mübah görüldüğü bir zihniyet var. Din yani hıristiyanlık bu ise ben almayayım. İnsan bu Katolik inancını ve tarihteki uygulamalarını okuyunca, laikliğin ve demokrasinin önemi bir daha ortaya çıkıveriyor. Tarihi roman okumak isteyenler için önerilebilir.