Onaylı Yorumlar

Bu kitap aslında yazarın bir günah çıkartması, gelişmiş ülkelerin az gelişmiş ya da gelişmekte olan ülkeler üzerindeki ekonomik tahakkümünü çok iyi anlatan bir kitap. Ekonomideki merkez ülke ve çevre ülke farkını, merkez ülkelerin ekonomik destek kisvesi altında çevre ülkelerin bağımsızlıklarına nasıl müdahale ettiğini çok iyi anlatmış bir kitap. Yazarımız bu sözde destekleri tüm ayrıntılarıyla anlatıyor. Çevre ülkelerin ödeyemeyecekleri kredilerle merkez ülkelere bağlanması ve bunun sonucunda merkez ülkeler tarafından çevre ülkelerin iç işlerine kadar müdahale edilmesine olanak tanıyan yapı harika bir üslupla anlatılıyor. Ekonomiye ilgi duyanlar ya da iktisat, maliye gibi bölümlerde okuyan öğrenciler için başucu kitaplardan biri olabilir kanaatindeyim. Okudukça kapitalist güçlerin, merkez ülkelerin ne kadar vicdansız ve acımasız olduğunu görecek, dünyadaki ekonomik yapıyı daha iyi anlayabileceksiniz. Bu yüzden kesin bir biçimde tavsiye edebileceğim bir eser.

Elif Erdoğan, ikinci öykü kitabı Tesadüfen Zümrüdüanka'da ilk eserindeki çizgiyi koruyor. Küçüreklere kaldığımız yerden devam ediyoruz. Ama bu sefer öykü boyutları küçürek tanımına daha da yaklaşmış durumda. Çoğunlukla 150-200 kelimelik metinleri okuyoruz. Bu öykülerde yazarın kalemine has duygu dolu anlatımı devam ediyor. Kısalı uzunlu biçimci/deneysel öyküler de bir yandan akmayı sürdürüyor. İki ayrı kanaldan ilerleyen küçürekler anlatım açısından benzer güçteler. Yazarın kurgu zekâsına kaliteli anlatım dili eşlik ediyor. Elif Erdoğan, edebiyatımızda küçürek öykü denilince akla gelecek öykücülerden biri olmayı başarmış. Tesadüfen Zümrüdüanka, kalemi daha da olgunlaşmış bir yazarı bizlere gösteriyor.

“Az çoktan fazladır.”
Ne kadar zormuş dolu gözlerle etrafa bakmak. İşte o zaman ağlayıp içindekileri dökmenin ne büyük kolaylık olduğunu anladım.
Oysa insanın çocukluğundan başka neyi vardı sahip çıkması, saklaması gereken?
Harika bir çocuk kitabı daha bitirdim. Çocuk dediğime bakmayın. Her yaş grubunun okuması gerekenlerden. Her şey o kadar güzel o kadar kararında verilmiş ki… Konunun işlenişi, mesajların sezdirilişi… gerçekten bayıldım. Sahip çıkmamız gereken değerler, unuttuğumuz sevgiler, korumamız gereken doğa ve en önemlisi AİLE! Okuduğum bu ikinci kitabıyla birlikte (Umarım, Ekonomik Okulu’nu okumuşsunuzdur.) “Kalemine kuvvet!” dediğim yazarlardan biri oldu Yaşar Bayraktar. Okuyalım, okutalım. Kitapla kalın.

Ben Mert Başaran'ı sosyal medya hesaplarından değil de kitaplarından tanıyorum, yani sosyal medya hesaplarında neler söylediği hakkında hiçbir fikrim yok, ama yetişkinler için yazdığı her üç kitabını da okudum. Beni tasarruf etmeye ikna eden, küçük birikimlerin nasıl büyüyebileceği konusunda heyecanlandıran bir isim oldu kendisi. Yeni kitabını da merakla okudum, çünkü gerçek zenginlerin gösteriş meraklısı olmadığını, asıl çok para harcayanların ise (finansal okuryazarlık bilgisi edinmek akıllarına bile gelmeyen) yoksullar olduğunu biliyorum artık. Kendi kişisel yaşamımda da babamın nasıl büyük paralar kazandığını ama finansal okuryazar olmadığı için o büyük paraların buhar olup uçtuğunu gördüğüm için bu enflasyonist ortamda bebek adımlarıyla bile atılacak her küçük adım çok değerli bana göre. Çünkü ülke olarak tüketim toplumu değil, tasarruf toplumu olmaya yönelmemiz gerekiyor bir an önce. Bu nedenle Mert Başaran'ı kutluyorum ve onun finansal özgürlük mücadelesini çok iyi anlıyorum.

Romanlarıyla okuyucuyu sarsan Platonov, bu kez denemeleriyle karşımızda. Günümüz düşünce dünyasına neredeyse taban tabana zıt görüşler yer alıyor eserde. Kadına bakış, siyasette komünizmin öncü olacağı fikri, proleteryanın ancak makineye hükmedildiğinde rahata ereceği fikri, doğanın itaat edecek hale getirilmesi gibi birçok konunun ele alındığı bir kitap. Birçok aforizması var yazarın. Rus yazarlarına da sıkça yer vermiş. Benim gibi, yazarın diğer kitaplarını okuyanların okuyacağını düşündüğüm kitap. Çeviri iyi.

Kitap çok okunaklı ya, yazarın müthiş ilgi çekici şeyler anlatırken konu bütünlüğünü sürekli koruma huyu var, birtakım olaylar anlatıp sizi uçuruyor sonra birden ana konuya bağlıyor.

Okuduktan sonra bilgiler kafanızı terk etmiyor, kalıyor orada, yazar sayesinde.

Bu arada bunu okurken kendi hayatım üzerinde neredeyse hiçbir etkim yokmuş gibi hissettim. Başarı kavramının zekanıza hatta çabanıza bağlı değil de tamamen hayat şartlarınızla ilgili olduğunu ispat etmiş.

Yaşadığınız ülkeden tutun atalarınızın kim olduğuna, şans faktöründen gelin de doğduğunuz yıla hatta doğdunuz aya kadar sayısız faktör ne kadar başarılı olacağınızı belirliyor.

Çok güzel muhteşem bir eser hayatta hiç kimsenin göründüğü gibi olmadığını yazar çok güzel anlatmış. Ben eskiden mevlana ve şemsi gözümde çok büyütürdüm ama kitabı okuyunca gerçekte onların sanıldığı gibi birisi olmadığını anladım aslında daha önce bunu duymuştum ama ciddiye almamıştım. kitap ayrıca moğolların ne kadar cani psikopat ruhlu insanlar olduğunu bahsetmiş özellikle iç anadolu bölgesinde ki insanlara hem maddi hem manevi ciddi zararlar vermiş. yani o dönemin israil zulmünü yaşatmışlar desek yanlış olmaz herhalde okumayan çok şey kaybeder bu kitabı....

Serkan beyin tüm kitaplarını okuyan bir okuyucu olarak kitabı başarılı buldum. Kitabı vefat eden babasına ithaf etmiş. Kitabın ölümü ve ölüm ötesini bilimle harmanlayarak anlamlandırma çabasıyla yazılmış olduğunu düşüyorum. Babamın kaybından sonra Dr. Melvin Morse'nin Işıkla Gelen Değişim Kitabını okumuştum. O kitap ölümün bir son olmadığını ve başka bir kapıya açılan bir pencere olduğunu bilimsel kanıtlarla gösteriyordu. Serkan Hocada aynı şekilde yaklaşmış ölüme. Mater serisi gibi sadece varlık aleminde geçen çok sürükleyici olan bir kitap olmasa da ölümün gizemi ve ölümü engellemek için yapılan bilimsel gelişmeler kitabı okutuyor. Kitapta beni en etkileyen kısım normal ölümün akışına müdahale edip ölümü ertelemenin insana huzur vermediği, aksine huzurun akışa uymakla ölümle olduğunu anlatan kısımdı. Ölüme bilim çare olur mu bilmem ama vakti geldiğinde gidilmesi gerektiğini düşünüyorum. Çantanızı yanınızda götürerek mutlak varlıkla bütünleşmek en güzel şey.

Terapi okuduğum ilk Fitzek kitabı idi. Yorumlarda diğer kitaplarından daha fazla beğeni aldığı için onunla başlamaya karar verdim. Gerçekten haklı övgüler almış kitap. Soluksuz, elinizden bırakamadan okuyorsunuz. Ancak, esas etki kitap bittikten sonra başlıyor. Bittikten sonra iki üç gün yeni bir kitaba başlayamadım ve Victor Larenz i aklımdan çıkaramadım. Hem gizem, hem korku, hem duygu, yani gotik bir kitap okumak istiyorsanız şiddetle tavsiye ederim. Şimdi diğer kitaplarına başlayacağım. Bittikçe onları da yazarım.

İnsanları “güzel” ve “hakkını vererek” dinlemenin harika sonuçlar doğurduğunu anlatan; zamanın çok değerli bir hazine olduğunu hatırlatan her yaştan okuyucunun kendine dersler çıkaracağı bir roman. Kitapta insanların hırslarına kapılıp mutluluklarını kendi elleriyle baltalamaları işleniyor. Ayrıca duman adam metaforu var. Bu adamlar insanları kandıran ve zamanlarını çalan kişiler. Ben kitabın başlıklarına da hayran kaldım. Mesela: “Çok Kişiye Anlatılan Öyküler ve Bir Kişiye Anlatılan Öyküler”, “İyiler Toplamadı ama Kötüler Toplandı”, “Korku Büyük ama Cesaret Daha Büyük”, “Yeniliklerin Başlangıcı Olan Bir Son”. Kitapta altını çizdiğim onlarca cümle oldu. Onlardan bazıları: “Oysa zaman yaşamın kendisiydi. Ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe zaman azalıyordu.” (Bu cümleler kitabın temel düşüncesi olabilir.) “Şimdiki zaman olmazsa ne geçmiş olur ne de gelecek” “Sana şunu söyleyeyim Momo, hayatta en tehlikeli şey, gerçekleşmiş hayallerdir.” Özetle muhakkak okuyun :)