Onaylı Yorumlar

Tom Hazard 41 yaşında bir tarih öğretmeni ve kitabın ana kahramanı. Nadir rastlanan “anageria” isimli genetik bir hastalık sebebiyle aslında yüz yıllardır hayatta. Hayatta kalabilmek için belli aralıklarla ismini ve yaşadığı şehri değiştirmek zorunda. Bunu talep eden ise kendisiyle aynı genetik hastalığa sahip kişilerden oluşan cemiyetin başkanı. Tom Hazard’ın kendisiyle aynı genetik hastalığa sahip kızını aradığı, onu bulmak için bütün çabaları seferber ettiği hikayesi akıcı bir dille anlatılmış.

Sabahattin Ali ile tanışalı uzun zaman oluyor, okumakta geciktiğim eserlerinden biri oldu. Benim için zirve hâlâ Kuyucaklı Yusuf'un olsa da İçimizdeki Şeytan da bir o kadar toplumsal mesajlar veren, bireyin kendi özbilincine ulaşabilmesi için çanlar çaldıran bir eser. İlk yüz sayfanın durağanlığı kadar son 150 sayfa çok akıcı ve heyecan vericiydi. Başından sonuna kadar hep bir merak ve tahminlerle okuduğum bir kitap oldu.

Yazar tasvir etmek istediği "içimizdeki şeytan" için kurban olarak Ömer'i kullanıyor. Ömer henüz yirmili yaşlarda, hayatının en deli dolu çağlarında hedonist bir tutkuyla bağlandığı içindeki şeytanın kurbanı oluyor. Keşke Ömer kadar biz de yaptığımız bütün kötü işleri içimizdeki şeytana addebilseydik, hayat o zaman bizler için olduğundan çok daha kolay olurdu. Okuduktan sonra kendinizi sorgulayacağınız ve dersler çıkarabileceğiniz bir eser. Mutlaka şans verilmeli.

Başlangıç bölümlerindeki etkileyiciliği ilerleyen bölümlerde azalsa da genel itibariyle; davranış, rutin ve kişilik yönetimi için çok iyi bir başvuru/ilham kaynağı olma potansiyelini taşıdığını düşünüyorum.

Atomik alışkanlıklar; kendisi itibariyle küçük olan ama etkisi ve sonuçları itibariyle önemli alışkanlıkları ifade ediyor. Dolayısıyla küçük ama sürekli ilerlemelerin asimetrik etkisi söz konusu.

İyi veya kötü alışkanlıkların, zamanla davranışlarımız, tepkilerimiz ve kişiliğimiz haline gelmekte. Bu nedenle alışkanlıkların kontrolü, insan hayatının kaliteli ve güzel kılınması adına büyük önem taşıyor.

İnsanın önünde bir seçim, dolayısıyla bir yol ayrımı söz konusu: peşin ödemenin cazibesine kapılıp kötü alışkanlıklar sarmalına teslim olmak veya geç de olsa sonucun iyi olacağı inancını muhafaza ederek küçük büyük demeden sürekli iyileştirmenin peşinden koşmak.

İrade Terbiyesi, Beyaz Zambaklar, Çalınan Dikkat gibi eserlerin arasında kendi yerini almaya aday bir kitap.

Çok güzel uygulanan bir tarihsel üst kurmaca, sevgili yazarımız bize müthiş işlenmiş bir anakronizm örneği sunmuş.
Bizi çağlar arası bir seyahate çıkarıyor ve din, mezhep, ırk, cinsiyet konuları üzerinden form bulan kimlik probleminin farklı yüzyıllarda da olsak yine yaşandığını bize gösteriyor.
Antikçağdan günümüze tarihe ismini yazdırmış ve yazdırmaya devam eden karakterler, sanatçılar kitaba konuk olmuşlar.
Fuat Sevimay'ın mizahi dilinin gücünü de unutmayalım. Okurken sıkılmanıza olanak yok, tam ciddi ciddi okumaya başlarken bir bakıyorsunuz arada bir deyim gelip oturuyor paragraf içine, bir başka anda bir atasözü veya şarkılardan dizeler önünüze geliyor.
Kendimi dilimiz konusunda kelime hazinesine çok hakim sanırdım, o kadar çok bilmediğim kelimenin olmasına şaşırdım ve tekrar sözlük karıştırmak ve öğrenmek bana büyük bir haz verdi.
Asırlar arasında gerçekleştirilen bu seyahati hiç sıkılmadan ve yorulmadan okudum, keyifli bir yolculuktu.

Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın okuduğum en hüzünlü romanıydı. Genelde betimleme ve diyalogları hep güldürürdü bu seferki romanı iffet adında güzeller güzeli bir genç kızın sefalet ve adı gibi iffetli hayatının hazin öyküsünü anlatıyor. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın hayatını anlatan yazılarda doktor arkadaşı ile yaşadığını okumuştum. İffet romanında da kendisini ve arkadaşını anlatan gerçek kesitler olduğunu düşünüyorum. Türk Edebiyatına damga vurmuş, emeği geçmiş onlarca kıymetli yazarımızın eserlerini okudum ve okumaya devam ediyorum ama Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın yeri çok ayrı. Genelde bir çok yazarımızın ömrü çok kısa olmuş çoğu genç yaşta vefat etmiş. Yine de kısacık ömürlerine çok değerli, kalıcı, ölümsüz eserler bırakmışlar. Hüseyin Rahmi Gürpınar uzun yaşayan kıymetli yazarlarımızdan, basılan bütün kitaplarını almaya çalışıyorum, keyifle okuyorum. Kitabın başındaki iki ayrı önsöz bölümü var onu da mutlaka okumanızı öneririm.

Llosa’nın okuduğum bu ikinci kitabı, hiç abartısız, roman alanında ilk 100’e rahatlıkla sokulabilecek bir başyapıt. Biyografinin ve destansı yazımın eşsiz bir karması. Batının sömürgeci acımasızlığını bireylerin tarihin akışında yarattıkları özgürleştirici kırılmalar eşliğinde âyan ederek okuyucuya roman san’atının neden bu denli istisnaî olduğunun tecrübesini yaşatan muazzam bir eser. Borges her ne kadar kendisini “ kaba bir taşralı” olarak tarif etmiş olsa da her yazdığı aşkla okunacak bir kalem Llosa.

Colombre, sıradan insanların, gündelik yaşamlarının ardındaki derin ve masalsı bir dünyaya açılan kapıları aralayan bir eser.Colombre, Stefano’nun hem en büyük korkusu hem de kaçınılmaz kaderi olarak, ölümden ziyade hayatın anlamını sorgulatan bir metafor haline geliyor. Bu hikaye, Buzzati’nin diğer eserlerinde de gördüğümüz gibi, gerçekle hayal arasındaki ince çizgiyi başarıyla yansıtıyor. Buzzati hayali yaratıkları okuyucunun zihninde gerçeğe dönüştürüyor.
Buzzati’nin dili oldukça yalın ve akıcı; bu sadelik, anlatılan hikayelerin derinliğini ve etkisini hiçbir şekilde azaltmıyor. Tam tersine, onun bu sade dili, okuyucunun hikayelerdeki metaforları ve derin anlamları daha kolay yakalamasına olanak tanıyor.
Kitabın belki de en etkileyici yanı, Buzzati’nin basit gibi görünen hikayelerin altına derin felsefi anlamlar yerleştirme becerisi.Bu nedenle, Colombre yalnızca bir öykü kitabı olarak değil, aynı zamanda insan doğası üzerine bir meditasyon olarak da değerlendirilebilir.

Henry David Thoreau'nun "Yürümek" eseri, doğayla iç içe olmanın ve özgürlüğün derin anlamını keşfeden etkileyici bir deneme. Thoreau, yürüyüşü sadece fiziksel bir aktivite değil, aynı zamanda ruhsal bir arayış olarak ele alıyor. Doğanın sadeliği ve güzelliği üzerine yaptığı samimi ve düşündürücü gözlemler, okurları modern dünyanın karmaşasından uzaklaşıp içsel bir yolculuğa davet ediyor. "Yürümek", doğaseverler ve felsefi derinlik arayan okurlar için ilham verici bir klasik. Thoreau'nun doğaya ve yaşama dair sunduğu içgörüler, bugün hâlâ aynı tazeliğiyle etkileyici.

Elime tesadüfen geçen ve ilk bir kaç sayfasında beni büyüleyen Fuat Ali Başgil'in 'Gençlerle baş başa' kitabı irade terbiyesi kitabından bahseder. Hatta Ali hoca kitabını bu esere ithaf eder ve Jules Payot'un irade terbiyesine bir girizgah maksadıyla yazdığını da ifade eder.
Elbette ilk iş irade terbiyesini aldım.. tek kelimeyle büyülendim.
Tasaffuv da yer alan nefis terbiyesi ile pozitivist piskoloji bilimin ışığında yazılan bu eserin benzerlikleri nefes kesiyor.
Onun haricinde bir asırdan önce yazılmış bu eserin, gençlerin önünü kesen tehditleri bu kadar tutarlı betimlenmesi ve hala aynen geçerli olması kitabın kesinlikle zamansız bir eser olduğunu da ispatlıyor.
Kitabı gizli bilgiler içeren ve bana hazinelerin yolunu gösteren bir harita gibi okudum/inceledim/irdeledim. Hazineleri kaçırırım endişesiyle anlamakta güçlük çektiğim yerleri tekrar tekrar okudum.
Anlayarak ve hayatına tatbik ederek okuyan biri mutlaka olumlu değişiklikler yaşayacaktır.
İyi okumalar...

Düşük IQ ya sahip bir gencin, zekasını arttırmanın yanında çocukluğundan itibaren hatırlayamadığı, anlamlandıramadığı bir çok anısının su yüzüne çıkmasını da sağlayan bilimsel bir deneyin gelişim basamaklarını anlatan son derece duygusal bir hikaye.
Zihinsel gerilik yaşayan bir insanın gözünden, ailesinden ve çevresinden gelen tepkilerin nasıl algılandığını, bu tepkilerin nasıl izler bıraktığını bilim kurgu tarzında yazdığı bu kitapta çok güzel ifade eden yazar Daniel Keyes’i saygıyla anıyorum. . Çevremizde yaşayan engelli bireyleri daha iyi anlayabilmek ve onlarla kurulan iletişimde daha bilinçli olabilmek için özel bir anlam taşıyan “Algernon’a Çiçekler”i tüm kitap dostlarıma tavsiye ediyorum.
(Bu arada okuduklarımdan çok etkilendiğimi hatta kitabın sonlarına doğru yaşananlarla kurduğum empatiyi, sempatikleştirip fazla içselleştirmiş olabileceğimi de söylemeden geçmeyeyim.)