Onaylı Yorumlar

Kitabı alalı epey oldu ama okumak yeni kısmet oldu. Kitap, İmparatorluk ve Cumhuriyet dönemi boyunca ağırlıklı olarak Tehcir'den Hrant Dink'in katline kadar bu topraklarda Ermenilere reva görülen zulümlere değinmekle birlikte az da olsa Rum, Yahudi ve Alevilere yönelik mübadele dahil göçürtme, sindirme ve cezalandırma politikalarına da değinen farklı tarihte yazılan makalelerden oluşmaktadır. Siyonist yahudilerin 100 yılı aşkın süreye ilaveten son dört ayı aşkındır Gazze ve Filistin'de yaptığı etnik arındırma politikalarına benzer bu ülkenin mazisinden örnekler vermektedir. Okurken ruhum sıkıldı ve bunu yapanlar nezdinde insanlığımdan utandım. Ne yazık ki etnik ve dini arındırma zulümleri noktasında hiçbir devletin, halkın eli temiz değildir. Zulmedenler hariç insanı öncelikle insan gören, kardeş gören bir anlayışa erişmedikçe bu zulümler bitmeyecektir. Kitabı konuya meraklılar okuyabilir.

Annem Zeytin ve Çay, Sibel Oğuz'un ilk öykü kitabı. Kitaba ismini veren öykü aslında eserde yer alan diğer öyküleri de adıyla niteliyor. Çoğunlukla çocukluktan kalma duygusal ya da fiziksel arazlarla oluşturulmuş kurgular bulunuyor kitapta. Ayağı yere basan, gerçeklikten beslenen metinler olduğunu söyleyebilirim. Bir ilk kitap için de öykülerin dili ufak tefek sorunlarla birlikte genel olarak iyi görünüyor, samimi bir anlatım söz konusu. Ama kitapta yer alan bir öykü var ki eğer bunların sayısını gelecekteki öykü kitaplarında artırabilirse Sibel Oğuz, çok daha farklı bir yazar profili görebiliriz. "Fanus" adlı öyküdeki isli bir fanusun içinden anlatım, kitapta yer alan diğer metinlere göre çok daha başka ve özgündü. Burada da "ben" anlatıcı söz konusu ama anlatıcı tipinin tanımlayamadığımız bir nesne oluşu ve gerçekliğin bu şekilde kırılışı, metni esrarengiz atmosfere sahip özellikli bir öyküye çevirmiş.

Şah İsmail Türk İslam tarihte önemli bir şahsiyet. Eserde Şah İsmail'in doğuşundan çocukluğuna ve tarihi ölümüne kadar olan anlatılmış. Şia Mezhebinin kritik Şah İsmaille birlikte dönüşüm süreci ayrıntılarıyla anlatılmış. Ruh göçü inancını müridlerine kabul ettirerek uluhiyyet iddiasın perçinleştirdiği ve bu sayede savaş meydanlarında müidlerinin kendisine taptıklarını ve ölünceye kadar savaştıklarını anlatmış Şia Mezhebiyle ilgili daha ilginç bilgilere ve ayrıntıların yer aldığı dönemin siyasi ve sosyal olayları ve Osmanlı'ya yansıyan yönlerinin de anlatıldığı muhteşem bir eser.

Tuna Kiremitçi'den daha önce bir iki kitap daha okumuştum ama genellikle polisiye türünde kitap okuyan biri olarak, Tuna beyin ilk polisiye kitabı olan mezun cinayetleri kitabına da fırsat vermek istedim.

Açıkçası hiç konu düşüklüğü yok, hata yok. Yalnız her polisiye kitabında belge detayları vs olmadığı gibi bu kitapta da o detaylsr yok. yani yerinde bırakılmadığı zaman sıkıcı olabilecek detaylar yok. Son 50 sayfaya kadar katilin kim olduğunu bilemiyorsunuz. Polisiye türünde kitaplar seviyorsanız tavsiyemdir.

Kitabın adı olası kosmoslardan birini taşıyor, Econocosmos...

Öncelikle şunu söyleyebilirim ki kitap bir anlam arayışının öyküsü. Belki biraz daha ileriye götürüp kaos içinde düzen arayışının, kaosun matematiğinin, çılgınca rüyalar ve gerçeğin iç içe geçtiği bir serüvenin öyküsü de diyebilirim.

Finans sektörünün başarılı danışmanlarından biri olan kahramanımız, Econocosmos içinde yolculuklara çıkıyor ve her iyi hikayede olduğu gibi yolculuk hikayenin düğümlerinin gözümüzün önüne serilmesini sağlıyor. Bu anlatıda ise kaotik bir düzendeki düğüm noktalarını bulmak ve onları çözerek bir anlam oluşturmak isteyen kahramanımız ekonomide önemli kararların alındığı anlara yolculuk ediyor, sürükleniyor.

Kitap bize bir çerçeve ve bununla birlikte bir mesaj veriyor. Daha iyi, daha adil bir ekonomik sistem mümkündür.

Kitap sadece verdiği mesajın açtığı sonsuz sayıda kapı için bile övgüyü hak ediyor. Mehmet Feyyaz Kantarcı kalemine sağlık, çalışmalarının devamını tüm kalbimle diliyorum.

Asimov'un önsözü sonrasında beklentilerimi yükselterek okumaya başladığım keşke yazarın daha uzun bir ömrü olsaydı da bize güzel öyküler, romanlar bırakabilseydi dedirten bir kitap. İlk iki öykü Mars'a ayak basan keşif ekibinin çevresinde şekillenip ilerliyor. Özellikle yazarın yaratmış olduğu uzaylıların korkunç ya da garip özelliklere sahip olmak yerine tanıdık bildik özellikler ile o dünya dışılığı bize yansıtması kitabı eğlenceli kılmış. Bunun yanında kitap içerisindeki bazı akıl yürütmeleri çok hoş, spoiler vermemek için detaya giremiyorum ama Tvill'in dünya diline adapte olurken oluşturduğu mantık hem sade hem de anlaşılır bir yaklaşımı ortaya koyuyor. Bilim kurgu türünde eğlenceli ve farklı bir eser okumak isteyenlere şiddetle tavsiye ederim. Sabah okumaya başlayıp akşama bitirilecek kitaplardan birisi.

Alper Kamu serisinin ilk kitabını okuduğumda büyülenmiş, ne harika fikir demiştim. Ayrıca Afili Filintalar neşriyatının izlerini de taşıyordu. Emrah Serbes'in kaleme aldığı hayta oğlan çocukları ile de benzer yönleri vardı elbet. Yine de çok özgün bir üslup gelmişti bana.6 Yaşında İndigo çocuğun boyundan büyük lafları ve kıvrak zekasıyla okuma keyfi yüksek bir roman serisi. Bu polisiye macera serinin ilk kitapları kadar beni hayrete düşürmese de yine de beğendim ve okunması gerektiğini düşünüyorum. Özellikle Murat Menteş, Emrah Serbes okuru iseniz muhakkak Alper Canıgüz'ün de kitaplarına bir göz atmalısınız.

Deniz Eldam'ın ilk öykü kitabı Bunu Kimseye Anlatma isminin de nitelediği gibi epey farklı öykü karakterlerini içinde barındıran, oldukça sert içerikli metinlere sahip. Bazı kitapları arası, grisi olmaz. Bu kitabı -tıpkı benim gibi- ya çok seversiniz ya da hiç sevmezsiniz. Öykülerde anlatılan acı o kadar kuvvetli ki karşısında çarpılıp kalıyorsunuz. Bu duygu neredeyse kitapta yer alan tüm metinlerde devam ediyor. Bacağını kaybeden ve eşiyle problem yaşayan adamdan tutun da çocukken babası tarafından devamlı tecavüze uğrayan kadının büyüdüğünde babası yaşındaki yaşlı adamlarla olan ilişkisini anlatan öyküye kadar can acıtıcı metinleri okuyoruz. Öyküler okuru tokatlaya tokatlaya gidiyor. Bir okur olarak bu şekilde sert anlatıları, saf gerçekliğin öykülerini seviyorum. Ama dediğim gibi doğal olarak herkese de hitap etmeyecektir.

Sürekli takip ettiğiniz günlük gazetenizin ilan kısmında kendi fotoğrafınızın paylaşıldığını ve bu fotoğrafı gördüğünüzü düşünün. Yürürken takip edildiğiniz hissini yaşadığınızı, arkanızdan adımlar atıldığını, görmesenizde birinin sizi izlediğine iliklerinize kadar emin olduğunuzu düşünün. Kitabın başkahramanı olan Zoe Walker tam da bunları yaşıyor.

Kitabı çözdüm suçlu kesin bu kişi diye düşündüğüm her anda , birden hedef değişiyor. Bir de bunun üstüne kitap bitti, suçlu belli oldu dediğim noktada , suçlu belli değil ve tek bir sayfa kalmış, bütün sır o sayfadan çıktı. Yazar polis kökenli olunca, böyle enfes bir kitap çıkarmış ortaya. Okumanız tavsiyemdir.

Kapra'ya bu kitap için de teşekkür ederiz. Haksız bir şekilde, tabii ideolojik amaçlarla, Cahiliye olarak tabir edilen Arap devrine ait daha fazla çalışmanın yayınlanmasını bekliyoruz. Böylece İslam tarihinin daha iyi anlaşılması için de önemli bir katkı sunulmuş olacaktır. Bu arada, Yaltkaya gibi bir kişinin de malum koroya uyarak, "Cahiliye'de kız çocukları öldürülüyordu" sakızını çiğnemesini yadırgadığımı söylemeliyim. Antik ve geç antik çağda da, uygarlığın beşiği olarak sunulan antik Yunan dahil, çoğu kültür sakat, zayıf, üretime katkısı olamayacak, bakımı zor, yaşamı boyunca ziyan olabilecek bebekleri çeşitli şekillerde öldürüyordu. O zaman doğum kontrol olanakları yok. Bir de tabii, eski Yunan da dahil, bunlar savaşçı kabilelerdi. Savaşacak insan gücü lazımdı. Bir tür nüfus planlaması bu şekilde yapılıyordu. Konuyu sanki bütün kız çocukları ya da sadece kız çocukları öldürülüyormuş gibi sunmak yanlış oluyor.