Onaylı Yorumlar

Freud’un bilimsel / kuramsal (akademik) türündeki kitabıyla Yorumum: Kitap toplam 5 bölüm olup Psikanalizin temel kavramlarını oldukça sade ve öğretici bir şekilde ortaya koyan kısa ama yoğun bir metin. Freud’un anlatım tarzı ise oldukça akıcı ve öğretici. Ayrıca Akademik bir metin olmasına rağmen ağır bir dil kullanmıyor; sanki birine birebir ders veriyormuş gibi ilerliyor. Özellikle çocukluk deneyimlerine ve bastırılmış cinselliğe verdiği merkezi rol, bana yer yer indirgemeci geliyor. Kitabın en etkileyici tarafı, insan zihnine farklı bir bakış açısı kazandırması. Bir diğer dikkat çekici nokta, Freud’un vakalar üzerinden ilerlemesi. Teoriyi doğrudan anlatmak yerine gerçek örneklerle desteklemesi, anlatıyı daha ikna edici hale getiriyor. Kitap “kesin doğrular kitabı” olarak değil, bir düşünce sistemiyle tanışma metni olarak görmek daha doğru. Katılmasan bile, Freud’un düşünce biçimi zihnini açıyor ve psikolojiye bakışını derinleştiriyor. Benim gibi psikolojiyi sevenlere tavsiyemdir.

Yeni doğum yapmış dünyaya getirdiği canlıya uyum sağlamaya çalışan; yorgun, şaşırmış tükenmiş ama bir o kadar sevgi dolu, yeni bir düzene alışmaya çalışan her annenin gözleri dolarak kendinden bir şeyler bulacağına emin olduğum bir kitap oldu. Bu kadar gerçekçi, bu kadar samimi itirafların olması hele hele ruh geçişlerini, tükenmişliği, eskiye özlem ama çocuklu hayatın vazgeçilmezliğini anlatmadaki başarısı beni çok etkiledi. Tüm lohusalık travmalarımı hatırlayarak gözlerimi silerek devam ettim okumaya. Annelere ama sanırım en çok baba ve baba adaylarına tavsiyemdir...

Hakan Kağan Cem Esir Şehzade beni içine çeken, sade ama derinliği olan bir hikâyeydi. Okurken en çok hissettiğim şey; gücün ardındaki yalnızlık ve insanın kendi içindeki görünmez esareti oldu.

Akıcı dili sayesinde hiç kopmadan ilerledim; bazı cümlelerde durup düşünmek, satır aralarına saklanan duyguları hissetmek ayrı bir etki bıraktı. Şehzadenin yaşadığı içsel çatışma, hikâyeyi sadece bir olay örgüsünden çıkarıp daha anlamlı bir yere taşıyor.

Kısa ama etkisi uzun süren, bende iz bırakan bir kitap oldu.

İki cildi beraber ele alarak bir şeyler söyleyeceğim. Hikayeyi ve anlatmak istediklerini genel olarak gayet başarılı buldum. İlk başta karakterin kese kağıdı takmasını ve sürekli kızı izlemesi takıntı, utangaçlık, gizli hayranlık olarak görünüyor. Zaman geçtikçe tabii ki bunun nedenlerini anlıyoruz ama bu süre içinde kim olduğunu, adını, yaşını hiçbir şeyini bilmediğiniz sadece ruhunu, duygularını saf bir şekilde görebildiğiniz birine dönüşmüş oluyor. Bu noktada da maskelerin ardındaki kişiyi sevmeye dönüyor hikaye. Bitirdiğimde ilk kez böyle bir hikaye okuduğum için çok değişik ama aynı zamanda iyi hissetmiştim, içimde bir hoşluk oluşmuştu. Tam eğlenerek kafa dağıtmalık bir manga serisi.

Tanpınar’ın nehir roman üçlemesinin ilk kitabı olan Mahur Beste, yazarın neden edebiyatımızın en önemli isimlerinden biri olduğunun delili niteliğinde.

Geçmiş ve bugünün iç içe geçtiği, bir dönem yedi düvele hükmetmiş bir devletin çöküşünü Behçet Bey ve çevresi üzerinden anlatan bir anlatı bu. Tanpınar’ın Türkçesi o kadar güzel ki; okurken kaybettiğimizin sadece toprak değil; bir kültür, bir dil, yani bir medeniyet olduğunu görüyor insan. Zarif bir kültür, şiir gibi bir dil ve daha nicesini içerisinde ahenkle barındıran bir medeniyet.
Bir nevi geçmişe ağıt; bir yandan da her şeye rağmen hayatın devam ettiğini, buna uyum sağlamaya çalışan karakterler üzerinden okuyorsunuz.

Eski İstanbul, estetikten anlayan insanlar ve ince zevkleri musiki ile harmanlanarak aktarılıyor. Musikimize aşina kişiler daha da zevk alacaktır okurken eminim. Genç arkadaşlarım okurken lügate başvurmak zorunda kalabilir. Bu zahmete değer bir yapıt olduğunu belirtmeme gerek var mı?

İçindeki olay hakikaten yaşanmışsa bu kitapçık kesinlikle keşfedilmeli ve daha geniş bir okuyucu kitlesi ile buluşmalı. Ama gerçekliği konusunda emin de olamıyorum. Mağarada yazıtları keşfedilmiş medeniyet Atlantis öncesi bir medeniyet. Ve onlar da kendilerinden önceki bir medeniyetten bahsediyorlar. Biz daha Atlantis üzerine tartışa duralım; Atlantis'in babalarından değil dedelerinden bahsediliyor. Beni şüpheye çeken ise, o medeniyetin gelişim ve çöküş hallerinin oldukça detaylı anlatımı. Ve günümüze oldukça benzemesi. Bu kitapçıktaki tefrika ise 1924 yılında yayınlanıyor. Birinci Dünya Savaşı sonrası. Dediğim gibi eğer içindekilerde bir gerçeklik varsa çok fantastik bir kitapçık ile karşı karşıyayız.

Yazar ile ilk tanışmam bu kitap oldu.Hikâye klasik bir gerilim gibi başlıyor gibi hissettiriyor ama sayfalar ilerledikçe olayların altındaki katmanlar yavaş yavaş açılıyor.Karakterlerin psikolojisi o kadar iyi işlenmiş ki,kime ne kadar güvenmen gerektiğini sürekli sorguluyorsun.Tam “çözdüm” diyorsun,yazar ince bir hamleyle tüm düşünceni tersine çeviriyor.
Feeney,karakterlerini gri yazmakta çok başarılı.Ne Adam tam bir kurban,ne Amelia tam bir masum… İkisinin de sakladıkları var,ikisi de kendi oyununu oynuyor.Atmosfer müthiş.O kar fırtınası, elektriklerin gidip gelmesi, evin izole havası… Sayfaları çevirirken ben de onlarla birlikte o evde mahsur kalmış gibi hissettim.Gerilim dozu hep yüksek ama bağıra çağıra değil,sinsice ilerliyor.Kitabı kapattığımda hem şaşırdım hem de “yazar beni çok güzel oynattı” diye gülümsedim ve kitabı bitirdiğimde bir süre boş boş düşündüm. O “ters köşe” hissini güzel veren kitaplardan biri.Psikolojik gerilim sevenler için kesinlikle şans verilmeli.

Yazar ülkedeki bilimkurgu eksiğini tek başına tamamlamaya çalışıyor. Bilimkurgu seviyorsanız okunur. Kurgu kısmı bilimden bir tık geride kalıyor mu kalıyor ama bu da daha gerçekçi bir kitap veriyor size. Devamını sabırsızlıkla bekliyorum. Dr. Mileva ve kliniğinde neler oluyor bir 50 yıl sonra değişen bir şeyler olacak mı? Bilimkurgu okuru bunları bilmek istiyor. Umarım ikinci kitap tez zaman da çıkar. Diğer eserlerini de okumanızı tavsiye ederim. Sıradanlığın içinde sıradışılığı arayanlar Serkan Karaismailoğlu'nun eserleriyle tanışmalı.

Kitabın küçük boyutta olması en başta bende çok kısa bilgiler içeren bir yapıt görünümü vermiştir.Ancak okuyunca düşüncemin yanlış olduğunu anladım.Tamamıyla akademik dilde yazılmıştır.Akhunlar hakkında ilk defa bu kadar kıymetli bilgiler okudum.Kuruluşundan itibaren Akhunlar bugünkü Hindistan Pakistan Afganistan ve batısında hakimiyet altına almıştır.Dikkatimi çeken konular ise özellikle Hindistan Pakistan bölgelerinde bulunduklarından kültürel ve dini olarak etkileşim içinde olmalarıdır.Hükümdarlarının isimleri o bölgenin dilleri ile anılmaktadır.Özellikle Hint brahmi sind kaynakları.Dini görüşlerde Hinduizm Budizm etkisinin merakları vardır.Yine halk arasında Nesturilik ve İran münasebetlerinden dolayı bir kısım zerdürştlükte vardır.Madeni paralarda Sasani ve Hint Brahmi etkileşimleri görülür. Hatta Hindistan da yapılan büyük domuz heykeli Akhunlar için yapılmıştır.Göktürk hakimiyeti sonrası zayıflayan avarlar ikiye bölünmüştür.Avarlarında hun bakiyesi olduğunu öğrendim.

Esasen "anlayana" şekinde sağlam bi iş çıkartmış Pedrosa. 4 mevsim üzerinden birbirinin hayatına dokunan farklı insanların hayatlarından kesit sunuyor ve yetişkin okura hitap eden, ortayaş uzerine bilhassa daha fazla hitap eden bir kitap bana göre.. Sarsak ve girift çizimler, şeffafmış gibi üstüste gelen resimler aslında hayatta bi varız bi yokuza işaret eder gibi belki de.
Belki bizim memleket için en önemli sorun memleketin halinden de kaynaklı bu tip çizgi ve grafik romanların aşırı pahalı olması, ama genel olarak da kağıt kalitesi, boyası, baskısı Dünyada da pahalı maalesef bu çizgi, grafik romanların. Ama eserler sanat eseri, meraklısına ve Türkiye'de basılması bile büyük iş.
Ben naif ve düşündürücü öyküsünü beğendim. Başka eserlerini de alırım artık.