Onaylı Yorumlar

Hayatım boyunca okuduğum çok az kitaptan bu kadar etkilenmişimdir. İlerledikçe kafamın karışmasıyla neyin ne olduğunun hem çok aydınlık hem çok karanlık olabildiği anlar yaşayarak okuduğum nadide bir parça. Adeta hiç bitmesin ama hemen de her şeyi anlatayım istediğim bir kitap oldu. Okuması nispeten kolay, dili ağır değil. İlerleyen bölümlerde kitap biraz daha keder yüklü bir hale bürünüyor gibi görünse de okuyucu kitaptan kolay kolay ayrılamıyor. Yalnız bu kitap sizi biraz dehşete düşürebilir, nahif yüreğinize meşum pençeleri batırabilir. İyi okumalar.

Daisy ve Ryke'ın hikayesini bu seriye başladığımdan beri heyecanla bekliyordum. Kitap çok güzeldi, ikilinin duyguları, arkadaşlık ve aile ilişkilerine çok güzel değinilmişti. Bunların yanında ikilinin aşkı da çok güzel anlatılmıştı. Kelimenin tam anlamıyla birbirlerinin yarı parçası gibiydiler. Hani bir elmanın yarısı derler ya Ryke ve Daisy öyleydi ki bunu Lily ve Loren'da da çok görmüştüm başka bir versiyonları gibiydi. Kitapta beni tek rahatsız eden yaşlardı belki Daisy çok daha büyük olsaydı aradaki yaş farklı çok göze batmazdı ama Daisy'nin 18 yaşında Ryke'ın 25 olması gözüme biraz battı itiraf ediyorum. Ama bunu saymazsak çok güzeldi .Beğenerek okudum.

Dizisi/filmi çekilen kitaplara ilgim olduğu için bir de romanın kendisini okuyayayım dedim. Edebi açıdan yavan ancak oldukça akıcı bir üslüba sahip. Olay örgüsü sizi içine çektiği için kısa sürede bitirilebilecek bir eser. Ben diziyi izleyip gelenler için kısa bir değerlendirme yapacağım. Kitap ortalara kadar diziyle aynı temada. Ancak sonlara doğru oldukça farklılaşıyor. Dizideki renkli karakterden olan Derviş K. kitapta yok. Halil Bey’e çok az yer verilmiş. Eda dizideki eda değil. Kitaptaki Eda’dan bir noktada tiksinebilirsiniz. Şehzadem hitabı dizideki gibi çok göze batar şekilde kullanılmıyor. Bu açıdan dizi/film versiyonundan daha az beğendiğim bir eser oldu. (Genelde tersi olur). Ayrıca Turgut’un iç çatışması belirgin bir şekilde işlenmemiş. Derdi inançları mı yoksa ailesi mi bu durum da oldukça muğlak kalmış.

Üçlemenin son halkası olan “Yol Ayrımı” ise savaşların ardından toplumun bir biriyle, kendisiyle baş başa kaldığı, değişimleri ve gerçekleri anlama üzerine yığılmıştır. Bu durumlar direk açık şekilde ele alınmış net bakış açısıyla ele alınmış gibi görünüyor.

Bu kitapta toplumun yapısı gözetlenmiş olduğu için diğer yandan Tarihi gerçekliğe sahip bilgiler de kitaba yedirildiği için okura bilgi vermekte ayrıcı okurda günümüz olayları hakkında fikir beyan etmeyi kolaylaştırmış olacak ve Söylemem gerekir ki gelecekte olması muhtemel sorunlar, olaylar hatta gelişmeler hakkında fikir yürütme hakkında ışık tutmuş gibi. Kitap zaten bir ülkenin toplumsal yapısını halkın istek ve arzularını analiz etmiş farklı şahısların portlerine değinerek o toplumun varolan sorunları ve gelecekte olması muhtemel sorunları hakkında fikirleri ortaya atmış ve çözüm yollarının bulunabilir olduğunu, bu çözümleri de gösterdiği kanısındayım.

Eser, 1939 yılı Avrupa, Türkiye ve Sovyetler Birliği ilişkilerini derinlemesine inceliyor ve yakın tarihimizi anlamamıza büyük katkı sağlıyor. Yazar, dönemin siyasi, ekonomik ve kültürel dinamiklerini ustalıkla ele almış. Ayrıca, bu dönemin uluslararası ilişkiler açısından günümüze yansımalarını da gözler önüne seriyor. Yazarın kapsamlı araştırması ve akıcı anlatımı, konunun hem uzmanlarına hem de genel okuyucuya hitap ediyor. Uluslararası ilişkiler literatürümüze bu değerli eseri kazandırdığı için yazarı kutluyor, bu tür çalışmaların devamının gelmesini diliyorum. Yakın tarih ve uluslararası ilişkiler konularına meraklı herkese tavsiye ederim.

Yazarın çoklu anlatıcı kullandığı, iç monolog, bilinç akışı gibi anlatım tekniklerine yer verdiği, daha çok modernist edebiyat içerisinde bulunan ama yer yer postmodernizmi de görebileceğimiz bir eseridir. Sırasıyla Recep, Babanne (Fatma), Hasan, Faruk ve Metin karakterlerini anlatıcı olarak görürüz. İlk 10 bölümde bu sıralama aynen korunurken sonrasında değişmekte ve kitap toplam 32 bölümden oluşmaktadır. Romanda yer alan anlatıcıları ve Nilgün, Selahattin Bey gibi kendi sesi olmayan karakterleri rahatlıkla yazarın ilk romanı Cevdet Bey ve Oğulları'ındaki karakterlerle eşleştirebiliriz. Keza bu eserdeki Faruk Darvınoğlu karakterini de yazarın bir sonraki eseri Beyaz Kale'de başat rolde görebilmekteyiz. Zaman olarak 1980 yılında, henüz askeri darbe olmamışken bir dönemi anlatır Sessiz Ev. Bu zamanda yaşananları en çok Hasan ve Nilgün karakterleri üzerinden görürüz. Hem anlatıcıları hem de değindikleriyle Orhan Pamuk’un ayak seslerini duyduğumuz bir romandır Sessiz Ev.

Her romanda hayranlığım daha da artıyor. Hayal gücüne hayranım. Roman kurgusu öyle güzel ki sizi hikayenin içine alıyor ve sanki roman kahramanlarından biri oluyorsunuz. Romanlarındaki gizemli ve olağanüstü olayların büyüsü sizi sarmalıyor. Sadece duygu ve düşünce boyutunda değil bilgi dağarcığınızda her romanında biraz daha artıyor. Romanda beni en etkileyen belki de hayattaki duruşumu anlatan bir cümle var. "Mutluluk, yaşadığınız hayat tarzınızda değil, hayata bakış tarzınızdadır."

Londralı bir çiftin bir balon kazası sonrası başına gelen beklenmedik ve kısmen gerilimle ilerleyen olayları anlatan bir eser.Yazarın psikolojik ve sosyolojik tahlilleri okumaya keyif katan unsurlar.Ana karakterlerden Joe bir çok vaktin içerisinde geçişler yaparak bazen âna odaklı bazen geçmişe ilişkin konular açıyor ve bunlar arasında gidip gelerek anlatıyı hareketli kılıyor.Kız arkadaşı Clarissa ise ikincil konumda ve daha kendine odaklı yaşayan bir karakter.Yazar balon kazasında ismi geçen bazı karakterleri birkaç kere andıktan sonra kitabı onlar üzerinden yürütmüyor; aynayı esas olarak kendine tutuyor.Yaptığım okumada şaşırtıcı bir sonla karşılaştım; bu yönüyle de yazarın hedef şaşırtmayı başardığını ifade etmem lazım.Diğer kitaplarını da okumaya heveslendiren bir eser oldu benim için.

Halid Ziya'nın ölümsüz eseri "Aşk-ı Memnu"nun günümüz Türkçesi versiyonu eseri daha akıcı hâle getirdiğinden benim daha çok hoşuma gitti. Halid Ziya'nın muazzam kalem gücünü bir kenara koyup Aşk-ı Memnu özelinde konuşursak, romanda pembe dizilerin tadını bulabiliriz. Karakterlerinden olay örgüsüne, betimlemelerinden sürükleyiciliğine kadar her şey muhteşem. Yazıldığı zamanın dışına böylesi mükemmellikle çıkabilip halen değerini koruyan, yıllar geçtikçe daha da önem kazanacağını düşündüğüm önemli bir romandır.

Necati Demir Hoca'nın daha önce Dede Korkut isimli mükemmel çalışmasını okumuştum. O kitapta Dresden ve Vatikan nüshaları ile en son bulunan Türkmen Sahra nüshasını her okuyucunun anlayabileceği açıklıkta işlemişti.

Bu kitapta ise Dede Korkut boylarının kadim yurdumuz Orta Asya'da halk belleğinde bulunan hallerinden yazıya geçirilmiş olan, yedisi Dresden nüshasında geçen, toplam on dört boya yer verilmiş.

Necati Hoca yine herkesin anlayacağı şekilde boyları düzenlerken sonuna da sözlük ekleyerek bilinmeyen kelimelerin anlaşılmasını sağlamış.