Onaylı Yorumlar

Yıllardır yayınlanmasını beklediğim kitabı satışta görünce yaşadığım mutluluğu anlatamam ama bu yorumları okuyan kişiler bunu çok iyi anlar. Bana göre bu seri dünyanın en iyi polisiye gerilim serisi. Hiç bitmesin istediğim bir hikaye bu yüzden kitabı çok yavaş okudum, uzun bir süreye yaydım. Bu seriden aldığım okuma zevkini açıkçası başka hiç bir kitaptan alamıyorum. Aslında hazırda yayınlanmış iki roman daha var ama nedense biz bunların Türkçe çevirilerini yıllar sonra okuyabiliyoruz. Böylesine derin ve anlamlı bir hikayenin bu kadar geç yayınlanması çok üzücü. Umarım serinin 6. kitabı The ink black heart ve 7. kitabı The running grave yıllar sonra yayınlanmaz. Büyük bir heyecanla beklediğim serinin hazırda bekletilen kitapları en kısa sürede ülkemizde satışa çıkar.

Foton çağı
Yazarın ‘Biz’li anlatımı okuyucu için hemen sıcak bir ortam hissi uyandırıyor. Hoşuma gitti. Romanda ilginç ırklarla, olaylarla karşılaşıyorsunuz. Bu yazarın geniş bir hayal gücü olduğunu gösteriyor.
Romanın başlangıcındaki ‘hidrojen’ bana Star Trek filmlerinden birinin başında uzayda dönüp duran şarap şişesini hatırlattı. Güzel bir girişti. Ancak onu yapanların ‘cam’ dediği şeyle karşılaştığında kimyasal bir etkileşime girmiş olma ihtimali kafama takıldı.
Uzay gemimizin ‘sıkıcı’ ve ‘rutin’ çalışması sırasında yapılan keşfin anında gereken ‘şok’ etkisi yaratmaması dikkatimi çekti. Bu keşfin öneminin anlaşılması belki zaman almış olabilir ancak o aradaki geçişi ifade edecek birkaç cümle eksik kalmış gibi geldi bana.
İki ırkın karşılaşması sırasında birinin kabul ettiği kurallardan hareket ederek bu kurallardan haberi olmayanlardan savunma istemeleri bana mantıksız geldi.
Sonuç itibariyle okunması zevkli bir çalışma olmuş.

Berna Durmaz'ın Karayel Üşümesi ve Metal Hayatlar adlı öykü kitaplarını üst üste okuduğumda hem öykülerin diline hem de içeriklerine hayran kalmıştım. Bunun bir benzerini Esra Kahya öyküleri için de rahatlıkla söyleyebilirim. Kitapta yer alan on iki öykü de çok iyi bir anlatıma sahip. Bunun yanı sıra öykülerin içerikleri de gayet güçlü. Yazar, tecavüz, kumalık gibi kederli ve zor konuları, toplumun sorunlarını ajitasyona kaymadan, anlatılan acıları duyumsama kısmını okura bırakarak metinlerini yazmış. Ayrıca her ne kadar kitaba ismini veren ifade "ben" anlatıcıyı nitelese de çeşitli anlatıcı tiplerini kullanan bir kalem var karşımızda. Tarihe gidip devşirme hikâyesi anlatacak kadar da içerikte riske girebiliyor Esra Kahya. Kısacası 2023 yılında okuduğum öykü kitapları arasında en iyilerinden biri Benim Rüyalarım Hep Çıkar. Favori öykümse "Ufak Bir Poster Meselesi". Yazarın kalemi daim ve keskin olsun.

Evlilikte BİZ olabilir misiniz? Karşıdaki kişi ile değerleriniz ortak mı, farklıysa bile bunlara saygı duyup huzur içinde yaşayabilir misiniz?, Evlilikten önce evlilikle ilgili beklentiler ve kaygılar nasıl konuşulmalı?,...gibi soruların cevapları var. Burada önerilenleri hayata geçirebilirsek evlendikten sonra olabilecek sorunların önüne büyük ölçüde geçebiliriz. Okurların evlilikleriyle ilgili gönderdiği mektuplar üzerinden yorum ve bilgilendirmeler yapmış. Hem örnek hem de ders alınacak evlilikler var. Bu kitap okumaya değer bir eser. Özellikle de “Evlenmeden önce” mutlaka okunmalı. Ancak evli çiftlerinde öğrenecekleri çok şey var. Bir oturuşta okunacak kitap değil, zamana yayarak ve not alarak okunması daha yaralı olur. TEKRAR EDİYORUM BU KİTABI ÇİFTLER LÜTFEN BİRLİKTE OKUSUN.

Cicero’nun ‘Dostluk Üzerine’ eseri, antik dünyanın derin felsefi düşüncelerini günümüze taşıyor. Dostluk kavramını, sadece bireysel ilişkiler bağlamında değil, aynı zamanda toplumsal ve ahlaki bir perspektiften ele alıyor. Cicero, erdem ve karşılıklı saygının gerçek dostluğun temel taşları olduğunu vurgulayarak, okuyucuya dostlukların nasıl kurulup sürdürüleceği konusunda zamansız öğütler sunuyor. Hem felsefe meraklıları hem de günlük hayatta derin ve anlamlı ilişkiler arayanlar için önerilir. Cicero’nun sade ve akıcı dili, düşüncelerini herkesin anlayabileceği şekilde ifade ediyor.

Mısırlı bir yazar olan Radva Aşur, bu kitabında Filistin'in İsrail tarafından işgalini konu alması kadar romanın baş kahramanı olan Rukayyr'in gözünden göç, katliam, kayıp, yurt özlemi, gurbet, ölüm, gibi temaları işler.

Kitabı okurken içim fazlasıyla sızladı. Bölgede yaşayan Filistin halkının alışmak zorunda kaldığı şeyleri gördükçe tüylerim diken diken oldu. Bu kitap her ne kadar kurgu olsa da, bölgede yaşanan acıların sesi olmuş diyebilirim. Kitabı okurken karşılaşılan bir jest bulunuyor, o da sayfalarda bulunan karekodları telefona okutulduğunda dinleyebileceğiniz Filistin türküleri, şarkıları bulunmakta.

Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen çok başarılı. Boğazım düğüm düğüm bitirdim. Okurken romanın içine girip anlatılan hikayeyi size yaşatıyor. Girit adası 1900'lerden itibaren Giritli müslümanlarla hıristiyanların toprakları aslında ama maalesef Osmanlı son dönemlerde bir çok toprakları kaybettiği gibi Girit'i de kaybediyor. Ve kardeşçe yasayıp aynı dili (rumca) konuşan müslümanlar 1923 mübadelesinde yaşadıkları doğdukları topraklardan koparılarak hiç bilmedikleri bir memlekete doğru sürükleniyorlar. Yazar öyle güzel anlatmış ki.. Ben kesinlikle okunmalı derim..

İnsanoğlu nötron yıldızları kullanarak gökadanın her bir köşesine yolculuk edebilir bir teknolojik seviyeye ulaşmıştır. Binlerce parsek uzaktaki seyyarelere gidiş geliş dolmuşla gidiş geliş yapma gibi olmuş..ancak iletişim kuramadığı bir uzaylı ırkını düşman telakki edip savaşmakta olan insanlar en yetenekli gençlerini bile bu savaş uğruna harcamaktadır..ayrıca öyle bir travma daha var ki savaşanlar geri dönüşlerinde bıraktıklarıyla buldukları dünya hep farklı oluyor..Asıl sürpriz kitabın sonunda..spoiler olmaması için söylemiyorum.. (ipucu, savaşın nedeniyle ilgili !...) Hugo ve Nebula ödüllü bu kitap için on numara beş yıldız..

Gülhan Tuba Çelik, okurlarını İstanbul'un tarihi mekânlarında, sokaklarında, caddelerinde, hatta Bizans'ın saraylarında gezdirmiş. Her metinde güzelce dolaştırıyor Suriçi'nde bizleri. Bu da yetmiyor, oldukça başarılı kurgu atmosferi de peşinden geliyor. Anlatıcı her metinde aynı, elinde kamera var ve bizler o kadrajdan şehri, orada yaşayan karakterleri izliyoruz. Okurunu karakterlerinin yanına yaklaştırmıyor yazar. Tam bir bağ kurmamıza izin vermiyor.
Anlatım dili neredeyse kusursuz. Betimlemeler de karakterlerin yaşadığı durumları anlatışı da oldukça başarılı. Metinlerde bolca tekrarlar kullanıyor. Normalde tekrarlardan hiç hoşlanmayan bir okur olmama rağmen bu kitaptakileri çok sevdiğimi belirtmeliyim. Bunun nedeni de anlatımın akışına tempo getirmeleri. Tekrarlar sayesinde öykülerin ritmi daha da yükseliyor. Yazarın ilk kitabı Evsizler Şarkı Söyler de oldukça başarılı bir öykü kitabıydı. Buradaki öykülerdeyse yazar dümeni başka bir yola kırmış. Metinlerin farklı bir lezzet var.

Sezgin Kaymaz’ın edebiyatımızda renkli ve etkili, üstelik sağlam bir yer edinmiş olmasına okuduğum bu ikinci kitabıyla tamamen ikna oldum. İlki “Farfara” idi. Bu nev-i şahsına mahsus romanda ölüler diyarı ile diriler diyarı birbirine geçmiş durumda, ölülerin öldüğü, dirilerin dellendiği bir hikaye S. Kaymaz’ın kendine has uslubu ve mizah anlayışı ile anlatılıyor. Konya’nın eski halini anlatan, Allah’ın yüz adını öğreten, inançlıların tek ayak kaldırarak doğruyu söylemediği, itikatsizlerin and verdirmeye çalıştığı, cami-cemaat işleri ile fitne-fücurun karıştığı yurdumun insanlarının romanı. Tabii konuşan köpek bu romanda da var. Her türlü sansürsüz küfür ve argo konuşmanın mizah içinde böylesine farklı bir şekilde örülerek insanı bırakın rahatsız etmesini, güldürmese bile gülümsetmesi yazarın en çarpıcı özelliklerimden biri. Bu yıl Sezgin Kaymaz’ı sıkça okuyacağım.