Onaylı Yorumlar

II. Dünya Savaşı’nın sona erdiği ve uluslararası sistemin yeniden şekillendiği bir dönemde; yeni düzenin büyük güçleri birbirlerine göz kırparken Orwell çıkıp kapitalizme, totaliterizme ama özellikle Stalin’e bir çift lafım var, diyor. Sosyalizme değil; sosyalizmin nasıl da totaliterizme dönüştüğüne dair şahane bir yergi sunuyor.
Hikaye bir kapitalist (çiftlik sahibi) tarafından emeği sömürülen hayvanların (işçiler) ayaklanıp kurdukları sosyalist düzende zamanla liderliği ele geçiren domuzların (Lenin, Stalin ve politbüro vs.) menfaatleri uğruna uyguladıkları politikalar ile aslında ilk başta karşı çıktıkları düzenin bir benzerini, hatta daha kötüsünü kurmalarını alegorik bir dille anlatıyor.
Yayımlandığının üzerinden seksen yıl geçtiğine aldanmayın, kitabı okurken aslında insanlığın pek de ilerlemediğini göreceksiniz. Velhasıl dili sade, üslubu akıcı, ana fikri pek güzel olan bu yapıt muhakkak okunmalı.

Cehennemde İlahi'de 7 öykü var. Bunların dışında olan, kitabın başında ve sonunda yer alan bir de metin bulunuyor. Arka kapakta yazılandan farklı olarak bu metinle öyküler arasında ilişkiyi kuramadım. Yazarın öykülerini inşa etme şekline saygım var, kitabı sevenlerin de neden beğendiklerini anlıyorum ama zamanda sıçrama, boşluk bırakma, temel meselenin etrafında dolanarak anlatma ne yazık ki bir okur olarak bana değmiyor, işlevsellik arıyorum. Beğenenlerin ifadesiyle, her öykünün iki kez okumak zorunda kalınması, öykülerin dikkat istemesi, öyküyü okurken başa dönülmesi ya da yavaş okunması gibi unsurlar, esasen öyküleri başarılı kılmıyor. Evet, yazar sezdirmeyi, boşluk bırakıp okurun doldurmasını, muğlak bir anlatımı hedefleyebilir ya da bunu sezgisel, düşünme biçimi olarak öykülerine yansıtabilir ama tüm bunlar düşünüldüğü gibi öyküleri başarıya ulaştırmaz. Kurduğum bunca olumsuz cümleye rağmen bu kitap, sonuç olarak ortalamanın üzerinde, üzerine çokça konuşulabilecek bir eser.

Kitapta, farklı suçlara karışmış insanların hikâyeleri anlatılıyor. Bu kişiler, dışarıdan “suçlu” olarak görülseler de aslında çoğu zaman karmaşık hayatlara ve travmalara sahip bireyler.
İşledikleri suçların arkasında tesadüfler, zor yaşam koşulları ve psikolojik kırılmalar var. Yazar bu noktada suçun sadece “iyi-kötü” ayrımıyla açıklanamayacağını gösteriyor. Ona göre bir insanı anlamak için onun geçmişine, yaşadıklarına ve içinde bulunduğu şartlara bakmak gerekir. Adaleti sağlamada yasaların yanı sıra insanın kendi ardındaki hikâyesinin de göz önünde bulundurulması hususunu yazar kitap içerisine bir güzel yedirmiş.

Bir dönem NTV de yer alan hatta NTV ile özdeşleşen ve burada Zaman yolcusu Türklerin izinde belgeseli yaparak bizleri Türkistan topraklarına götüren şimdi ise TV100 kanalında Dış Haberler müdürü olarak Tarihin İzinde Bugün programını sunan değerli Ahmet Yeşiltepe diğer tarafta Eski Türk tarihini tamamıyla yaşatan öğreten ve 2006 yılında Moğolistan tarafından Devlet Onur Madalyası verilen Prof.Dr.Ahmet Taşağıl. Soru cevap ve söyleşi tarzında yazılan kitabın konusu Türklerin yaşam yerleri, kültürleri, göçebelik ve yerleşik hayat tarzları, dini bilgileri, yemek kültürleri, yasaları, törenleri idari teşkilatları üzerinedir. Ahmet Yeşiltepenin Türk dünyasına yapmış olduğu gezilerinden anlattığı notlar ve anıların yanı sıra Ahmet Taşağıl Hocamızın keskin bilgileri ve fikirleri birleşince kuvvetli bir tarih bilgisine ulaşıyoruz.Anadoludaki Yörük ve Türkmenler ile Türkistan da olan türklerin birbirine benzemesi.Japon Şinto dininde Türklere özgü ritueller vs... Akıcı dil vardır. Tavsiye ederim.

Kişisel gelişimde sihirli bir değnek ya da formül olmadığını, özne isterse bir şeylerin değişeceğini söyleyen bir çalışma, "Kendinin En İyi Versiyonu". Alanında karşılaştığımız ezber kalıplardan uzak bir gelişim kitabı. Kişisel gelişim, psikolojiden bağımsız ele alınamaz. Bu kitapta da psikoloji, davranış bilimi ve nörobilimden yararlanarak motivasyon, alışkanlık, karar verme, odaklanma ve zihinsel dayanıklılık gibi başlıklar altında okur için farkındalık amaçlıyor. Kitabın ana fikrini oluşturan düşünce: İnsan bir anda dönüşmez; değişim, çoğu zaman küçük ama düzenli adımlarla gerçekleşir. Metin didaktik bir tür olarak yazılmış ama ilk defa bu alanda okuma yapanlar bile kolaylıkla anlayabilir. Terim ve kavramlar olabildiğince sade ele alınmış. Alışkanlıklar, düzen ve öz güven, küçük tekrarlarla başlar. Değişmek isteyen bir sihirli değnek istemek yerine elimizdeki kitaptan ilhamla adım atmaya bakmalı. Herkese hitap ediyor olması okurun işini kolaylaştırıyor.

Hüseyin Serbes Türkiye'deki fanzin kültürüne kendisini öylesine adamıştır ki bu adanmışlığı doktora tezi olarak da akademik olarak taçlandırmıştır. Mevcut şartlarda gerçekten takdir edilesi bir uzmanlık alanı seçmiş ve bu konuya gerçekten kendisini adayarak böyle bir çalışmayı literatüre kazandırmıştır. Görece sansürden, baskıdan etkilenmeyen fanzin çalışmalarını merak edenler ve ülkemizdeki entelektüel okumaların yeraltı kültür imgesi içinde değerlendirmek isteyenlerin ortak noktalarda buluşabileceği bir çalışma olmuş. Emeği geçen herkesin ellerine sağlık.

Bu romanın meydana gelmesi için yazarın ne kadar büyük emek verdiği kitabın sonunda verdiği referanslardan belli. Metinler arasılık, zamanda sıçramalar ve tüm bunları mantık hatası yapmadan harmanlayabilmek gerçekten usta bir kalemin elinden çıktığının göstergesi. Okurken içim titredi. Kalbim insanlara, yaşananlara küstü. Defalarca adaletsizliğe isyan etti. Kitap beni artık bir "lapis lazuli" bağımlısı yaptı. Bu kattıklarının, hissettirdiklerinin yanında kurgudan bağımsız olarak neler üzdü peki? Yanlılık! Evet, referanslar verilmiş ancak o verilenlerin öte yüzü nerede acaba, diye sorguladım. Günümüzde yaşananları görerek Amerika'nın katledilen bir halka -güya- uçaklardan erzak paketleri attığı söylentisinin yayıldığından bahsedilmiş. Cümledeki tek doğru sanırım bunun söylenti olması! Tarihimizle, milletimizle ilgili canımı acıtan birkaç şeyin yanı sıra eş cinselliğin normalleştirildiği cümleler okudum. Üzüldüm.

Kitabın adını görünce bir yoksulluk hikâyesi okuyacağınızı düşünebilirsiniz. En azından ben öyle düşünmüştüm. Düşündüğümün aksine öğrencilerin sorgulaması, eleştirel düşünmesi, otorite karşısında haklarını doğru yollarla araması gerektiğine dikkat çeken bir kurgu okudum. Yaş ve konum itibarıyla düşüncelerimizin değişebileceği fikrine bir pencere açılırken bu süreçte empati yeteneğimizi kaybetmememiz gerektiği ve adaletin yaşa göre değişebilecek bir şey olmadığı vurgusu yapılmış. Çok beğendim. Kitapla kalın.

Uzun zamandan beri bilgi içerikli kitapları okumuştum tarih alanında. Orhan Hocamızın kitaplarının bir kısmını da okumuştum hatta yorumlarım vardır kitapyurdunda. Hocamızı anmak için bugün Raziye Begüm kitabını okuyup bitirdim. Bir nevide mola olmuş oldu. Malum bilgi içerikli tarihi kitaplar insanın beynini yoruyor.Ama yorsa da öğretiyor. Gelelim kitabın konusuna; babası Sultan İl Tutmuş dönemiyle başlıyor. Sultan İl Tutmuş kızına her daima kendisinden sonra sultanın o olacağını belirtiyor. Veliahtlığını söylüyor. Bu zamanda üvey kardeşi ve üvey anneside taht için çalışıyorlar ve sultanı zehirleyip öldürüyorlar. Kısa bir hükümdarlık sonrası üvey kardeşi Raziye Begüm ile yaptığı savaşta yenilince Raziye Begüm hakkı olan tahtı kazanıyor ve sultan oluyor. Romanın konusu budur. Okuması sürükleyicidir. Tavsiye ederim. Şimdi tekrardan bilgi içerikli konulara dönücem. Aslında Raziye begümü okurken Ahmet Yeşiltepe ve Ahmet Taşağıl Hocamızın beraber hazırladığı Türklerin dünyasını da okuyordum.

Bu kitabı fiziksel olarak gördükten sonra kitapyurdu.com üzerinden sipariş etmiştim. Kitapta günlük hayatta bildiğimiz ya da kullandığımız hemen her molekülün kimyasal yapısına ve kullanım alanına ilişkin bir bilgi veriliyor. Kafein çayda mı çoktur yoksa kahvede mi; yoksa ikisinde de aynı oranda olmasına rağmen, pişirme yönteminden dolayı çayda seyrelmiş midir? Peki, ananas yerken dilinizdeki o yanma-acıma hissi bir proteinden kaynaklanıyor olabilir mi? Okudukça öğrenmekten ve keşfetmekten keyif aldığım bu kitabı tüm meraklılarına severek öneriyorum.