Onaylı Yorumlar

Merhaba, kitap haz ve acının ne olduğu ve arasındaki dengeyi anlamak ve bu ilişkiyi doğru bir hayat sürebilmek için nasıl kullanacağımız yönünde bir rehberlik sunuyor. Tabii haz ve acı arasındaki dengenin neden bu denli önemli olduğunu kendi danışanları ve hayat tecrübesinden yola çıkarak anlatıyor.

Kitap 200 sayfa. Bölümlere ve başlıklara ayrılmış şekilde ki bu da okumayı kolaylaştırıyor. Çevirisi de ziyadesiyle başarılı, Sevil hanımın emeğine sağlık. Yazarın dili de dürüst ve ben çok içten buldum. Modern topluma, günümüz alışkanlıkları ve aşina olduğumuz birçok konuya da farklı bir bakış açısı geliştirmeyi sağlıyor. Tavsiye ediyorum.

Teneke Trampet zor bir kitap. Birinci Dünya Savaşı'ndan başlayarak İkinci Dünya Savaşı'nı ve sonrasını da kapsayan bir zaman dilimin, anlatmasına rağmen aslında savaşlarla ilgili anlattıkları zorlayıcı veya çok da can acıtıcı değil. Yazarın kullandığı anlatım teknikleri açısından bakınca da esasen okurun beynini çok yoran bir anlatım bulunmuyor. Peki neden bu kitabı zor olarak niteliyorum? Çünkü bir anti-kahraman olan Oskar, anlattıklarıyla ve yaşantısıyla okuru zorlayan bir karakter.

Kitapta baştan sonra bir belirsizlik havası hakimdir. Bunun da kaynağı "tekinsiz" anlatıcı olan ana karakterin kendisidir. Oskar, bazen olayları anlatırken eksik bilgi verip bizi şaşırtır, bazen hayal alemine girer, bazen gerçek diyemeceğimiz enteresan olayların içine sürükler okuru. Kitapta anlatılan karakterlerin önemli bir kısmı ve özellikle Oscar'ın başından geçen olaylar gerçek mi, yoksa kahramanın kendi beyninde yaşattıkları mı, romanın sonuna kadar anlayamayız.

Yakın tarihimizin dönüm noktalarına tanıklık etmiş, Atatürk'ün bizzat yanında bulunmuş olmasından dolayı yazdıkları bir hayli önem arz eden Falih Rıfkı Atay'ın bu eseri, esasında Atatürk sonrası gerilemenin sebepleri ve sonuçlarını kendi perspektifinden ele alıyor ki, bu gerilemenin sorumlusunun yine kendimiz olduğu gerçeğini belirtmeyi ihmal etmiyor.
Yeri geldiğinde oldukça gerçekçi, yeri geldiğindeyse radikal bulduğum fikirlerini barındıran bu kitap, aslında yazarın siyasi tarihimizin bir kısmını kendi bakış açısıyla ele aldığı bir eser.

Mansfield’ın öyküleri durum öykücülüğünün tipik özelliklerini çok iyi taşıyor. Sınıfsal ayrımları ve iç çatışmaları karakterlerin ruh halleri, gündelik anlar ve küçük ayrıntılar üzerinden sade bir dille işliyor.

Kitaptaki öykülerden Bahçede Parti benim için daha etkileyiciydi. Laura’nın şatafatlı bir eğlence ile yanı başındaki ölüm gerçeği arasında bocalaması, sınıf farkının yalnızca maddi imkanlarla değil, başkasının acısına temas edebilme eşiğimizle de ilgili olduğunu çok iyi hissettiriyor.

Ölü Albayın Kızları’nda ise yıllar süren baskının karar alma yetisini nasıl körelttiğini, otoriter bir figürün ardından kendi hayatlarının kontrolünü ellerine alamayan iki kadının çaresizliği üzerinden görüyoruz.

Mansfield’ın ne anlatmak istediğini kıymetli bulsam da öykülerin tam derinleşecekken sona ermeleri bende bir yarım kalmışlık hissi yarattı. Sanırım bu nedenle henüz anlatım biçimiyle tam bir bağ kurabilmiş değilim.

Orhan Toker’i sosyal medya hesaplarından takip ediyor ve paylaşımlarını önemli buluyorum. Yazarın bu kitabı, çocukların nasıl ekrana bağımlı hale gelebileceğini ve bu bağımlılığın hem onlara hem de çevrelerine ne denli zarar verebileceğini anlatıyor. Bu bağlamda, ailelerin çocuklarıyla kaliteli vakit geçirmesi ve davranışlarındaki değişimleri fark edebilecek bilinçle yaklaşması gerektiğinin altını çiziyor. Çocuğum henüz küçük olduğu ve ekran süresini kısıtlı tuttuğumuz için şu ana kadar kitapta bahsedilen sorunlarla karşılaşmadım ancak geleceğe yönelik almam gereken önlemler konusunda önemli bilgiler edindim. Akıcı ve hızlı okunan bir kitap, bu konuyla ilgilenenlere tavsiye ederim.

Tarih seviyorsanız mutlaka okunmalı; edebiyata meraklıysanız karakter çeşitliliği anlamında bundan iyi bir kaynak olamaz; Her sayfada muhteşem bir film senaryosu çıkabilecek karakter ve malzeme var; teorilerine falan meraklıysanız, yahut casusluk, suç falan gibi daha kriminal işlere ilginiz varsa da tam okunacak kitap. kısacası her türlü muhteşem...Ben ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'nun nasıl imparatorluk olduğu ile ilgili değerlendirmeler yapılırken casusların, esirlerin, din değiştirenlerin, diğer ülkelerdeki yönetimlerle ters düşüp kaçıp Osmanlı'ya gelenlerin de nasıl kullanıldığının da değerlendirilmesi anlamında harika bir kitap olduğu görüşündeyim.dipnotlara da bayıldım. Sonradan TTK şeref üyesi olduğunu öğrendiğim M.P. Pedani'nin eserlerini de okumaya başladım. Osmanlı Padişahının Adına -mutlaka okunmalı. E.S..Gürkan Beyefendinin diğer kitaplarını da aldım zaten; söylemeye gerek yok.. Çok iyi yazıyor; çok yeni şeyler anlatıyor. Kendisini saygıyla selamlıyorum.

Yazar ile tanışmama vesile olan eserdi Tersine Okul. Bir çocuk edebiyatı yazarı olmaktan ziyade yetişkinlere yönelik eserlerinin de olduğunu bu eseri bitirdikten sonra öğrendim. Kıymetli yazarımız bu eserinde daha çok kaybetmeye yüz tutmuş "çocukluk etkinliklerimizi" büyüklere hatırlatmaya, çocuklara ise benimsetmeye çabalamış. İyi de yapmış. Dijital çağda küçücük bir ekrana kilitlenen dünyaların dışında bir yaşam olduğunu, geçmişte bu yaşamın ne de güzel sürdüğünü, telefonsuz ve tabletsiz bir yaşamın da mümkün olabileceğini göstermiş. Bunu yaparken de belki de her insanda olması gereken fakat özellikle çocuklukta filizlenmesinin önemli olduğu "empati" duygusunu da neredeyse her bölümde hissettirmiş. İlkokul kademelerinden 3,4 ve 5. sınıf öğrencilerine önerimdir. Yazara ve üretimine sağlık. Dip not: 1 puanı ise kurgudaki rastlantısallık ve son kısımdaki alelacele bitirilmiş hissinden dolayı kırmış bulundum. Kitaplarla kalın.

Yanında Kalmak benim için duygusal yönüyle öne çıkan bir kitap oldu. Ahmet’in hayat mücadelesini, yalnızlığını ve tüm zorluklara rağmen ayakta kalmaya çalışmasını okurken birçok yerde onunla birlikte hissettim.
Hatice’nin hikâyeye dahil olmasıyla birlikte aşkın yanında aidiyet, aile, geçmiş ve kendi hayatını seçebilme gibi konular da işleniyor. Karakterlerin birbirinden farklı hayatlarına rağmen ortak bir yalnızlıkta buluşmaları kitabın en güzel taraflarından biriydi.
Sade ve anlaşılır dili sayesinde rahat okunan, yer yer düşündüren ve bazı duyguları okurun içine bırakan bir hikâye. Özellikle “yanında olmak” kavramının sadece fiziksel olarak değil, zor zamanlarda bir insanın elinden tutmak anlamına da geldiğini hissettirdi.
Duygusal, sade ve insan ilişkilerini merkeze alan kitapları sevenlerin keyifle okuyabileceği bir eser. ️

Mart ayında başınıza neler geldi bir düşünün? Ya tüm başlangıçlar ve vedalar bu aya denk gelse ne düşünürdünüz?

Merhabalar Sevgili Kârî bugün sizlere Servet Ersoy kaleminden 'Mart Kadınları' isimli kitapla geldim.

Ekrem'in hayatında her başlangıç veya son belli bir aya denk gelmiş. Mart ayı... kendi doğum günü olduğu gibi hayatına giren herkesin mutlaka bir anısı var. Okurken bazı insanların sınavları aylarla olur dedirtti.

Romanda kadın karakterler üzerinden seçimler, kırgınlıklar, beklentiler öyle güzel anlatılmış ki... Dört farklı kadın dört farklı karakter ve hepsinin Ekrem'in karakterine olan etkisi çocukluktan yetişkinliğe, evlilikten boşanmaya kadar tüm serüvenlerini okuduğumuz Ekrem'in hayatına en yakın gözden kendi ağzından tanık oluyoruz.

Kapağını kapattığınızda acaba ben Mart ayında ne yaşadım/kimlerle vedalaştım diye sorgulayacaksınız. keyifli okumalar dilerim.

Yaşar Kemal’in İnce Memed serisinin final kitabı, serinin bütün duygusunu ve anlatmak istediğini güçlü bir şekilde tamamlıyor. İnce Memed’in artık yalnızca kendi hikâyesinin kahramanı olmadığını, halkın gözünde bir efsaneye dönüştüğünü görmek etkileyiciydi.

Romanda zulüm, adaletsizlik, yoksulluk ve çaresizlik kadar; insanların zamanla korkularını yenip haklarını aramaya başlaması da öne çıkıyor. İnce Memed’in cesareti ve başkaldırısı, çevresindeki insanların değişimine de dokunuyor.

Yaşar Kemal’in Çukurova’yı, köy yaşamını ve insanlarını anlatışına yine hayran kaldım. Doğa tasvirleri, yöre ağzı ve karakterlerin samimiyeti sayesinde kendimi hikâyenin içinde hissettim. Dört kitap boyunca İnce Memed’in yaşadığı dönüşüme tanıklık etmek benim için çok güzel bir okuma deneyimiydi. Serinin son kitabını da severek ve biraz buruk bir duyguyla bitirdim.