Onaylı Yorumlar

Ömer Erdem’in kalemi, çocukluk ve modern zamanlar arasında kurduğu köprüyle insanın varoluşuna dair derin bir bakış sunuyor. “Günler Çözüldükçe” kitabıyla tanıdığım Erdem, bu kitabında çocukluğunun doğasına dair gözlemlerini de incelikle işliyor. Onun yazılarında çocuk, yalnızca bir dönem değil, insanın anayurdu olarak beliriyor. “İnsanın anayurdu çocukluğudur” cümlesi, geçmişin izlerini bugüne taşıyan güçlü bir hatırlatma. Modern zamanların oyunu yeniden kurduğunu, anne ve babasıyla oynamadan büyüyen çocuğun başkalarının oyuncağına dönüşeceğini vurgularken, aslında insan eylemlerinin kalıcı ve ahlaki değerinin çocukla başladığını söylüyor. Çocuk, bütün sebeplerden sıyrılmış ortak bir varoluş olarak, insanın en saf ve en güvenilir kaynağıdır. Erdem’in bu gözlem gücü, ayrıntılardaki gizemi anlamlandırma yeteneğiyle birleşerek edebiyatın özünü hatırlattığını düşünüyorum.

Çok güzel bir kitap, herkesin okumasını isterim. Gerilim olarak yavaş bir ilerleyişi olsa da heyecanı hiç eksilmedi. Gizem-gerilim-psikoloji üçlemesine güzel bir örnek oluşturuyor. Kitap; cinayet soruşturması ile psikoterapi arasında, akıcı, merak duygusunu hep canlı tutan, sıkılmadan okunacak bir eser. Anlatımı oldukça akıcı, finali gerçekten çok başarılı ve tam anlamıyla ters köşe bir kitap. Ters köşe sonlardan hoşlanıyorsanız, çok seversiniz. Sonuna kadar merakınızı yüksekte tutuyor. Güzel kitap. Polisiye ve gizem seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Bir Agatha Christie hayranı olarak bu kitaba puanım 10/6 oldu. Açıkçası ilk 100 sayfası benim için biraz yavaş ilerledi. Cinayet işlendikten sonra tempo toparlanır gibi oldu fakat bir süre sonra tekrar durağanlaştığını hissettim. Ayrıca karakter sayısının fazla olması bazı yerlerde kafa karıştırıcıydı ve bu yüzden okurken biraz karışık geldi.

Yine de trende işlenen bir cinayet olması bana biraz Doğu Ekspresinde Cinayet atmosferini hissettirdi, bu kısmı hoşuma gitti. Katili ise tahmin edemedim; aklımda başka biri vardı ama yine şaşırttı.

Bir de kitabı, Agatha Christie’nin hayatında zor bir dönemden geçerken yazdığı bir eser olduğunu düşününce, bence ortaya etkileyici bir hikâye çıkmış. Her ne kadar benim için çok akıcı bir okuma olmasa da, yarattığı atmosfer ve finaldeki şaşırtıcılığıyla kendini tamamlayan bir kitaptı.

Her şeye rağmen Svetoslav Milarov'un hayatı ve zindanlardaki 2,5 yılını okumak güzeldi. Ben eserde biraz daha 1870'lerdeki zindanların detaylarını ve Osmanlının durumunu bekliyordum, fakat pek öyle ilerleyen bir metin olmadı. Bulgar yazar daha çok zindanlardaki mahkumların hayat hikayesine yer vermiş. Bu hususta bazı hikâyeler ilgimi çekse de bazıları sıkıcıydı. Kitap Yayınevi'nin kitaplarını yakından takip ediyorum, daha önce 4-5 kitabını daha okumuştum, çok değerli kitaplar yayımlıyorlar. Bu kitabı da çevirmeleri çok kıymetli.

Müellif çok güzel çalışmış. Kitabın son kısmında Leknevi'den yapılan alıntı da çok güzel olmuş.
Kitap güzel ama baskı hataları var boş kalan(atlanan sayfa) 5 satır olan, yazıların dağınık olduğu sayfalar var müellif güzel çalışmış ama basım ekibi dikkatsiz. Kalın punto yapılacak yerlere özen konusu da gözden geçirilmeli. Örneğin s.12 de Takriri hadisten örnek verilirken takrir kısmı yani "Felâ yünkiruhu" kısmı bold yapılmalı ki okuyucu Takririn gerçekleştiği yeri anlasın.
Emeği geçenlerden Allah razı olsun.

Çocukların merak ve sorgulama girişimini besleyen, kimlik arayışına rehberlik eden, felsefenin hayatın tam içinde, nefes aldığımız her an bizimle olduğunu hatırlatan şahane bir kitap. Kurgusuyla oldukça dikkat çekiyor. Keşke böyle bir müze olsaydı demeden edemedik. Üslubu sadece çocuklara değil, her yaştan yetişkine, felsefeye mesafeli duran herkese hitap ediyor. Evde, okulda, her kütüphanede mutlaka olması gereken, ufuk açıcı bir eser. Bu harika serinin devamını büyük bir merak ve sabırsızlıkla bekliyoruz. Yazarın ve çizerin emeğine sağlık.

Hayat Hanım, bence sadece bir aşk romanı değil; aynı zamanda yoksulluk, sınıf farkı, toplumsal çürüme ve hayata tutunma çabası üzerine kurulu çok etkileyici bir hikâye. Romanın merkezinde, babasının iflası ve ölümünden sonra hayatı bir gecede altüst olan genç edebiyat öğrencisi Fazıl var. Fazıl, alıştığı hayattan kopup bambaşka insanlarla aynı çatı altında yaşamaya başlıyor ve tam da bu kırılma noktasında Hayat Hanım’la tanışıyor. Hayat Hanım ise bana göre romanın en güçlü tarafı; hem kırılgan hem özgür, hem tutkulu hem de vazgeçmeyi bilen çok özel bir karakter. Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, Ahmet Altan’ın aşkı tek başına romantik bir duygu gibi değil, insanı değiştiren, dönüştüren ve bazen de gerçekle yüzleştiren bir şey olarak anlatması oldu. Bence bu roman, sadece bir kadını ya da bir ilişkiyi değil; insanın yıkıldıktan sonra nasıl yeniden ayağa kalktığını anlatıyor. Benim için hem duygusal hem de düşündürücü, karakteri uzun süre akılda kalan güçlü bir romandı.

Harika bir İclal Hazar Şipka kitabı daha öncelikle kitabın kapak tasarımını çok beğendim sitede gezerken kitapların arasında hemen dikkatimi çekti. Okurken de hem meraktan bir an önce sonuna gelmek istediğim hem de sona yaklaştıkça bitmesini istemediğim çok sürükleyici polisiye bir roman olmuş kitaptaki betimlemeleri ayrıca çok beğendim uzun ve sıkıcı betimlemelerden uzak gerçekten karakterlerin yanındaymış gibi hissettirirken olaydan da kopmadan yer ve mekanları hayal edebildiğim romanları çok seviyorum. Hala okumadıysanız kesinlikle tavsiye ederim. 1. ve 2. Kitaplarda olduğu gibi yazarın sade ama merak uyandıran anlatımıyla keyif alacağınız bir kitap olmuş.

Başından sonuna kadar okuyucunun merakını canlı tutabilen ve en sonunda bu merak için harika bir son hazırlayan yazara saygı duymamak elde değil. İnsanların ilk çocukluk döneminde yaşadıklarının bastırma savunma mekanizması ile hafızanın derinliklerine attıkları utanç verici olaylar ilerleyen yıllarda gün yüzüne çok acımasızca çıkabiliyor. Şiddetin kökeninin de ne yazık ki insanın 0-7 yaş arası yaşadıkları ile tam anlamıyla ilişki içinde olduğunu gözler önüne seren bir eser. Bir çocuk için her şey bir oyundur. Bazen bir cinayet bile. Fakat bu oyunun şiddet ile olan kısmı çocukluk döneminde yaşanan ve bir şekilde bilinçaltına atılan, bastırılan duygulardan bağımsız olmadığını ne her olayda görebiliyoruz. Sadist duygular nelerden besleniyor? Bu duyguları besleyen kör noktalar neler? Psikoloji ile ilgilenenler ve öğretmenler için muhteşem bir kaynak. Belki de bu kitaptan sonra bir çocuğun gelecek anılarında oluşturacağımız her bir küçük veya büyük resme çok daha dikkatli yaklaşacağız.

Bir kahve molasında bitirebileceğiniz kadar ince bir kitap ama bıraktığı hüzün zihninizde uzun süre kalıyor.

Sayfalar boyunca; ilgisizlik, çevresel etkiler ve takıntılarla şekillenen bir çocukluğun izlerini takip ediyorsunuz. Bir noktada şu soruyu sormaya başlıyorsunuz: Kötülük gerçekten saf hâliyle mi vardır, yoksa biraz da yaşadığımız travmaların bir sonucu mudur?

Travmaları yüceltmiyorum elbette. Ancak karakterin zor geçen çocukluğunun onu nasıl şekillendirdiğini görüyorsunuz. Yaşlı dostlar edinen, ölülerden korkmayan, hamburgerlere takıntılı ve silahları seven bir çocuk... Sonuçta o hâlâ bir çocuk. Sayfalar ilerledikçe onu anlamaya çalışıyor, üzülüyor, kıyamıyor; bazen de “Neden?” diye sorarken buluyorsunuz.

Yazarın yaşam öyküsüyle de paralellikler taşıyor. İntihar ettiğini ve hayat hikâyesini öğrendiğinizde, özellikle Cem T.'in sonsözünü okuduktan sonra,insanda ayrı bir hüzün bırakıyor. Kısa ama etkili,insanı düşündüren ve buruk bir tat bırakan bir kitaptı.Sevdim.