Onaylı Yorumlar

Kitap neden okullardaki müfredatı, fen bilimleri adına bu gibi bilgilerle işlemiyoruz sanki! Çok daha işlevsel olacaktı ve hepimiz sayısal derslerde çok başarılı olacaktık diye düşündürdü. Gerçekten çok yararlı ve değerli bilgiler. Üstelik yazarın anlatımına, yani metin alt yazarlığına bayılıyorum. İnanılmaz yetenekli bir adam bence. Hem bilime katkıları çok fazla hem de bunu bize aksettirişi çok güzel. Eminim başka bir yazardan bu bilgileri okusam çok sıkılırdım ve yarısında bırakırdım çok ilgilenmediğim kısımlarını bile çok büyük ilgiyle bana okutuyor gerçekten. Tüm eserleri bana çok şey kattı. Dünyaya bakış açımı değiştiren önemli isimlerden kendisi&sayısal alanlarda uzmanlaşmaya çalışan öğrencilerime daha ilk yıllarında üniversitede bu kitabı zevkle hediye ediyorum. Onların hayatında mesleki anlamda iz bırakacak bir eseri okumalarına vesile olmak benim için çok büyük gurur.

Distopya anlatan eserlerden birisi daha. Aslında distopik eserleri çok sevmiyorum. Çünkü bireysel faydayı geri plana alıp daha çok toplumsal faydayı öne çıkaran, toplumları kötülemek adına üretilen hikayeler oluyor. Fakat bireysel faydanın güdülmemesi bireylerin bu kadar kötü şartlarda yaşamasını gerektirmiyor her zaman. O yüzden bu toplumsal fayda ve disiplinin, düzenin temel alındığı eserler çok aşırı abartı anlatılarak aslında liberal toplumları dolaylı olarak güzellemeye çalışıyor. Bütün distopik eserler birbirine benziyor. Hangisini okuyayım? İlle sadece bir tanesini okumam gerekiyor derseniz kesinlikle bu kitabı okuyun derim. Hem kısa ve net anlatıyor her şeyi, sizi yormuyor, gereksiz uzatmamış. Hem de oldukça sürükleyici ve başarılı bir dili var. Bence çevirisi de çok güzel. Eminim siz de çok beğeneceksiniz. Okuyucuyu sıkmadığı gibi yormuyor da.

Azız Mahmut Hüdayi hazretlerini güzel ve etkileyici anlatan bir kitaptı. Kitap geçmişe götüren o günü hayal ettiren bir his bıraktı bende. Nefs terbiyesini ve insanın hakikati görmesini sağlıyor. Kitabın kahramanı olan Azize ise bize örnek bir yasam hikayesiyle geliyor. Azize umudunu kaybettim derken mucize yaşayıp karşılaştığı insanlar onu tekrar hayata bağlıyor. Bize de yaşadığı olaylarla ders verip hakikati gösteriyor. Ayrıca her bölümün başında yer alan kısa ve mesaj veren cümleler benim daha çok ilgimi çekti. Yazara sonsuz teşekkürler. Okuduğum kitap sayesinde Üsküdar yolları ve Aziz Mahmut Hüdayi hazretlerinin türbesini bana da görmek nasip olur inşallah. Son olarak AZİZE kitabını herkesin okumasını ve kalbimizin nefs terbiyesini alarak gönül kapısını aralamasını tavsiye ediyorum.

Tolstoy ile ilk tanışma kitabım diyebilirim ve daha bu kısa eserden bile neden bu kadar iz bırakan, etkili bir yazar olduğunu az çok anlayabiliyorsunuz. "İnsan Neyle Yaşar?" içerisinde birbirinden farklı hikâyeler var ve her biri okuyucuya farklı bir ders bırakıyor.

Özellikle bir hikâyede köylülere zulmeden güçlü bir adamın, herkes tarafından sevilmemesine rağmen insanların korkudan karşısında duramaması ve bu sessizlik sayesinde daha da güçlenmesi oldukça düşündürücüydü. Buradan benim çıkardığım ders şu: Bir toplum bazı şeylere sürekli kayıtsız kalırsa, sonrasında bir kurtarıcı beklememeli. Bir başka hikâyede ise toprak hırsıyla sürekli daha fazlasını isteyen insanın, sahip olma arzusunun sonunda nasıl kendi sonunu hazırladığı anlatılıyor.

Kısacası sadece okunup geçilecek değil, üzerinde düşünülüp ders çıkarılarak okunması gerektiğini düşündüğüm harika bir eser. Tolstoy’a başlamak isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim.

Eser ilk sayfadan itibaren oldukça farklı bir havaya sahip. Romanın başında bir dedektif hikayesiyle heyecanlı bir polisiye bekliyorsunuz ama anlatı ilerledikçe karakterin çocukluk anılarına, gerçek ile hayal arasındaki o fluluğa ve zihinsel gelgitlerine şahit oluyorsunuz. Karakterlerin ruh halini, yaşadıkları içsel çatışmaları ve aralarındaki o mesafeyi çok net hissedebiliyorsunuz. Karakter okuyucuya satır aralarında öyle küçük ipuçları veriyor ki bunları kaçırdığınızda ona zaman zaman öfkelenebiliyorsunuz. Tüm bu bireysel hesaplaşmanın arkasında ise Avrupa hegemonyasının Pasifik ve Uzak Doğu coğrafyasındaki sömürgeci etkilerini, güçlerin güttüğü farklı hedefleri ve amaca ulaşmak için "yapılan her yol mübahtır" felsefesinin sarsıcı sonuçlarını görüyorsunuz. Olaylardan ziyade tamamen karakterin psikolojisine odaklanan, sakin ama bıraktığı etki bakımından oldukça derin bir roman.

Sabır, şükür, insanın kusurlu olduğunu kabul ederek kusursuz olana yönelmesi, teslimiyet, bakış açısını değiştirme ve zorluklar karşısında yılmama gibi pek çok konuya değinen bu kitap; yer yer bilimsel ve psikolojik açıklamalara başvursa da ağırlıklı olarak ayetler, hadisler ve kıssalar üzerinden ilerliyor. İnsanın kendini tanımasına, bakış açısını değiştirmesine ve iç huzuruna katkı sunmayı hedefleyen, düşündüren ve dönüştüren bir eser. Ben de kitabı severek okudum ve okurken kendime kattıklarını, faydasını hissettim.
Bununla birlikte, kitapta zaman zaman tekrarlara düşüldüğünü de belirtmek isterim. Anlatımın ve mesajların daha etkili olması amacıyla tekrarlara yer verilmiş olabilir; ancak aynı ayet ve hadislerin farklı bölümlerde yeniden kullanılması, bazı noktalarda konunun akışını dağıtmış gibi geldi. Kesinlikle faydalı ve okunmaya değer bir kitap olsa da bu tekrarlar bazen sıkıcı oluyor.

Ülkemizde yaşanan 6 Şubat deprem felaketi sonrası kardeşini kaybeden Serdar'ın günlük yaşama dönememesi üzerine TSSB teşhisi ve tedavisi ile yine ülkemizdeki güncel meselelerden biri olan bekar annelik ve boşanma sonrası kadının kök ailesinde yaşadıklarını yalın bir dille ancak uzman bir ağızdan anlatıldığı eser. Yazar, çok değerli bir Psikiyatri uzmanı ve kitap genelinde tedaviye başvuramayan veya başvurmaya cesaret edemeyen birçok insan için tekniklerin işlenmesi yazarın sosyal sorumluluk bilincinin zarafetle okuyucuya sunulması niteliğinde. Bu yönüyle de çok değerli bir eser. Roman formunda kaleme alındığı için devamı gelecek gibi duruyor. Hocamızın emeklerine sağlık.

Sıradışı kişiliği, aşırı duyarlılığı, kendine has kuralları, çizgileri, sınırları, farklı hayat görüşü, dik duruşu, kimseye kolay kolay güvenmeyen ama etrafında sevdikleri insanlar için bir güven abidesi, becerikli, çalışkan, hayvan sever, kapalı bir kutu, gizemli, doğru olarak gördüğü durumlarda bile sevdiklerine karşı acımasız yine de hayat dolu, dünya görüşü bambaşka, savaş görmüş ve savaş mağdurlarına kucak açmış, yüce gönüllü Emerenc okurken hem içinizi ısıtacak hem de hayretler içinde kalacağınız sayfalarda merak uyandıran bir metin. Teşekkürler Szabo.

"Türkan Şoray Masalı”, yalnızca bir sanatçının hayatını anlatan biyografik bir kitap değil; aynı zamanda Yeşilçam’ın büyülü ama bir o kadar da kırılgan dünyasına açılan nostaljik bir kapı gibi hissettirdi bana. Ercan Akarsu’nun dili oldukça akıcı ve samimi. Kitabı okurken bir araştırma metninden çok, eski bir sinema emektarının karşısına oturup anılarını dinliyormuşum hissine kapıldım.
Türkan Şoray zaten bizim sinemamızın yaşayan efsanelerinden biri. Ama bu kitapta onu sadece “Sultan” kimliğiyle değil; korkuları, yalnızlıkları, kırgınlıkları ve başarılarıyla gerçek bir insan olarak görmek mümkün. En sevdiğim taraflardan biri de buydu sanırım. Çünkü çoğu zaman böylesine büyük isimler ulaşılmaz bir yerde duruyor. Buradaysa sahne ışıklarının ardındaki genç bir kadının yıllar içinde nasıl bir ikon hâline geldiğini adım adım okuyorsunuz.
Kitap boyunca Yeşilçam dönemine dair anlatılan detaylar çok etkileyiciydi.

Yazar, konuyu enine boyuna edebi bir dille, örnekler vererek işlemiş, herkesin anlayabileceği bir dille yazmış. Kitap iyi ve tavsiye edilebilir. Fakat bir eksiği, hem de önemli bir eksiği olduğunu düşünüyorum. Yazar, yoksulluğun tarihini, genel özelliklerini ve Dünya'daki durumunu ele alırken, yaşadığı ülkeyi es geçmiş gibi. Haklı olarak emperyalizm ve sömürüye vurgu yaparken ülkemizde gerek emperyalistler gerekse yerli işbirlikçileri eliyle 'ülkede yeteri kadar nimet varken neden bu kadar yoksulluk var' bunu irdelemiyor. Nedense bu ülkede bir konu veya sorun olduğunda projektörleri hep dışarı ve başkalarına yöneltirken içeri ve kendimize yöneltmiyoruz. Tıpkı sömürenleri eleştirirken sömürülenlerin buna neden izin verdiğini ve ayağa kalkmadıklarını (kıyam, isyan etmediklerini) sorgulamaktan imtina ettiğimiz gibi. Halbuki biz "ne ezen (sömüren, zalim) ol, ne de ezilen (sömürülen, mazlum) ol" diyen bir inancın, dünya görüşünün, felsefenin insanlarıyız, müminleriyiz.