Onaylı Yorumlar

Çamlıpınar Belediye Başkanı Şemsettin Bilen bir festival düzenlemek ister. Bu düşüncesini ilçenin ileri gelenlerinin de içinde bulunduğu bir toplulukta danışır. Tam da bu nokta da festival de neymiş bizim bir şenliğimiz var diyen çeşitli sesler çıkar. El birliği ile Festival & Şenlik hazırlıklarına başlanır. Yer yer karakterler kısaca anlatılmış. Şemsettin Bilen ile siyasetin inceliklerine de yer veren yazarın ağzından olan kısımlarda Mustafa Kutlu ile sohbet ediyormuşçasına geçiyor hikaye. 

Kutlu okurken aslında geçmişimizden dostluklarımızı, mahremiyetimizi, dayanışmamızı nasıl da kaybettiğimizi görüyoruz ve yer yer gülerken yer yer hüzünleniyoruz tam da bu toplumsal olarak kaybolan duygularımız için. 

Uzun betimlemeler yapılmadan ama kişileri ve olayları yeterince anlattığı bir solukta biten bir hikaye.

Ahmet Kuyaş hocam nefis bir çalışmaya imza atmış. Birinci harple başlayan, Çanakkale ve Kurtuluş savaşı olarak adlandırdığımız, Anadolu Savaşı ile devam eden süreci bağımsız, yalın ve şeffaf bir süzgeçle harikulade anlatmış. Kimler yok ki kitapta ? Başta Atatürk ve neyi neden yaptığının detaylı bir irdelemesi, ve Halide Edipler, Refet Bele paşamız, Kazım Karabekir ve birçok isimli yada isimsiz kahramanlar ile ve tabi ki bu dönemi masaya yatırınca, hainler, fırsatçılar, sahtekarlar...Muhteşem bir çalışma olmuş. Hocamın kalemine emeğine bilgisine sağlık...Şiddetle tavsiye ediyorum, okuyalım. Okumak sağlıktır....

Bu nasıl da keyifle okunası bir kitap ya.... Çok öğretici... Dostoyevski ve diğer Rus yazarlarını sanki yeniden keşfediyormuş gibi bir tat da verdi... Ama yazarın kendisi de başlı başına yazılası bir adam... Öyle birinin öğrencisi olduğunuzu düşünsenize... Olamadık ama bu kitapla o keyfi de ucundan kenarından almış oldum.. Telifini alan yayınevine, çevirene, emeği geçen herkese teşekkürler... Hiç kolay bir iş çıkarmamış oldukları söylenebilir... İnsanı sinir etmeyen bir çeviri olması da kitabı ayrıca zevkli kılıyor. .

Muhteşem bir kitap. Kafkasya ile ilgilenenler, o dönem Türkiye'ye göçlerin arka planını öğrenmek isteyenler için hem ibret verici hem de çok ilginç bilgilere ulaşabileceğiniz bir kitap. A. S. Frenkel'in mizah anlayışını da (ince ince) çok sevdim. Çevirmene de ayrı bir paragraf açıp, şapka çıkarıyorum. Böyle kitapların çevirisinin ne kadar zor olduğunu ve ne çok emek istediğini tahmin edebiliyorum. Çok ince iş çıkarmış görünüyor. Ayrıca Eyüp Karakuş'u dipnot vermekten kaçınmadığı için de kutluyorum. Kitaptan o kadar keyif aldım ki, Eyüp Karakuş çevirisi başka kitapları da ısmarladım. Atalarının Kafkasya'dan geldiğini söyleyen insanlarımız okusun derim.

İçinden pek çok sanatçı çıktığı için Şakir Paşa Ailesini eskiden beri merak ederdim. Aile üyeleri gerçekten çok ilginç karakterler. Diziden dolayı popüler olunca kitaplarını okumaya karar verdim. Elimde aile üyeleri tarafından yazılmış veya aile üyelerini anlatan birkaç kitap var ve hepsini okuyacağım.
Bu kitapta yazarın annesi olmasından dolayı çoğunlukla Fahrünnisa Zeyd üzerinde durulmuş. Ayrıntılara yer verilmemiş, akıcı bir üslubu var. Aralarda aile üyelerine ve döneme ait fotoğraflar kullanılmasından okuması keyifli oluyor.

Bazen bir kitap alırsın eline, başlarsın okumaya… İlk sayfalar sürükleyici, olaylar şelale gibi akar, merak tavan, diyorsun ki: “Tamam, bu kitap tam bana göre.” Sonra olaylar gelişiyor ama… bir gariplik var. Her şey fazla pürüzsüz ilerliyor, karakterler her sorunu kolayca çözüyor. Gerçeğe uygunluk? Onu hiç sormayın. Tesadüfler desen, maşallah üst üste domino taşı gibi dizilmiş. Sanki yazar “ Mantığı rafa kaldıralım, gizeme tam gaz!” demiş. İşte Diana Wilkinson’un 2A Numaralı Koltuktaki Kız tam da böyle bir kitap. Okuyorsun, evet, bir şekilde bırakmak istemiyorsun ama içinden de sürekli “Yok artık, bu kadarı da fazla!” demekten kendini alamıyorsun...Ama işte, ne yalan söyleyeyim, okurken eğlendim. Çünkü merak ettiriyor, sürüklüyor; tıpkı bol kalorili reddedemediğin bir tatlı gibi...Sonuç mu? Eğer mantık aramıyorsan, biraz entrika, bolca tesadüf, bir tutam gizem içeren hikayesiyle kafanı dağıtmak istiyorsan, bu kitap tam sana göre. Bence okuyun...

Karıncalar kitabı, çocuğunuzla birlikte, okurken onların minik dünyalarına dalabileceğiniz ve yaşamlarına dair pek çok bilgi edinilebilecek bir kitap. Yumurtlama evresinden itibaren gelişimlerine, beslenmelerine, yuvalarını nasıl oluşturduklarına dair temel bilgiler mevcut. Farklı karınca türlerinin kendilerini korumak için yaratılışlarından sahip oldukları savunma mekanizmaları ilginç idi. Mesela bir karınca türü düşmanın üzerine bıraktığı bir salgı ile onun vücudunu yapıştırarak etkisiz hale getirebiliyormuş..

Kitapta anlatılanların gerçek resimler ile desteklenerek gösterilmesi kitabı daha etkili kılmış, Öyle gerçekçi ki bazen gördüğünüz bir görsel ile içiniz tuhaf bir irkilme yaşıyor gibi garip hissedebiliyorsunuz..

Biomortem’i okurken gerçekten büyülendim. Bilimkurgu ve gerilimi bu kadar ustaca harmanlayan bir kurgu uzun zamandır karşıma çıkmamıştı. Hikâyenin içine öyle bir girdim ki, zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Bilimsel detaylar hem gerçekçi hem de merak uyandırıcıydı; hiçbir şey yüzeysel geçilmemiş. Özellikle karakterlerin yaşadığı iç çatışmalar ve kitabın felsefi alt metni beni derinden etkiledi. Ölüm kavramını sorgulama biçimi uzun süre aklımdan çıkmadı. Yazar, insanın içsel yolculuğunu ve hayatta kalma arzusunu öyle güzel bir şekilde işliyor ki, okurken bazen kendimi o karakterlerin yerine koydum. Kitabı bitirdiğimde “Vay be” dedim; hem düşündüm, hem heyecanlandım, hem de çok keyif aldım. Biomortem, kitaplığımda özel bir yere sahip artık. Bilimkurgudan hoşlanan, derinlikli ve düşündürücü eserler arayan herkese gönülden tavsiye ederim.

Çok etkileyici ve ev gibi hissettiren bir kitap. Aslında Sevilay'ın pansiyona koştuğu gibi okuyucu da bu kitaba kaçmak istiyor. Akıcı bir dili olmasına rağmen hemen bitirmeye kıyamadım, istedim ki bir yaz miktarı benimle kalsın kitap. Tabi ki mümkün olmadı, kitaptan kopamadığım için hızlıca bitti. Bir kere daha anladım ki normal olan kavuşmak değil, ayrılıklar normaldir. Hayatta tamamlanmak değil, boşluğu sevip kabullenmek olağan. Bir yerde kalıp sıkışmak değil, gidebilecek cesareti göstermek güzel olan. Sevmekten öte anlaşılmak, anlaşılmaktan öte anlamak güzel olan. Çok teşekkürler Fatih hocam. Kendimizi bulduğumuz, anlaşıldığımız ama anlamayı anca umut ettiğimiz bir kitap.

Sakura Baharı kapağıyla beni ilk bakışta büyüledi; adeta tablo gibi, sadece okumak için değil, elimde tutup bakmak için bile harika. Okumaya başlarken sürekli bir olay, büyük bir gelişme bekledim ama sonra fark ettim ki bu kitap alıştığımız çizgi romanlardan farklı. Sakinliği, gündelikliği, sıradan bir hayatın güzelliklerini anlatıyor. Adeta küçük, huzurlu bir kasabaya kaçıp kafanı dinlemek gibi. Kitap bana okurken bir koşuşturma değil, bir durup soluklanma hissi verdi. Bitirdikten sonra kapağına bakmaya ve elimde taşımaya devam etmek istemem boşuna değil: Hem görsel hem ruhsal bir dinlenme sundu. Sakura Baharı, büyük olaylar beklemeyen, hayatın küçük detaylarında huzur bulan herkese tavsiye edebileceğim bir kitap.