Onaylı Yorumlar

Yazarın daha önce Dokuzuncu Hariciye Koğuşu ve Yalnızız adlı romanlarını okumuştum. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu hâlâ favorimdir, belki de ortaokul yıllarında Türkçe hocamız yarıyıl sonu tatil ödevi olarak verip okuduğum için de olabilir. Fatih - Harbiye temsili üzerinden Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi devlet ve toplumdaki fikir ayrılığının İstanbul'daki iki semt ve kadın erkek ilişkisi üzerinden işlenmesi gayet güzel ve etkileyici idi. Edebiyat diliyle bu konu herhalde bu kadar anlatılabilirdi. Peyami Safa iyi bir yazar ve Fatih Harbiye iyi bir roman. Hâlâ okumamış olan varsa alıp okusun derim.

Yazar Mecit DİLMAÇ ikinci kitabı olan "Öğrenci Kendini Güncellemeli"de; öğrencilere kendi geleceklerini inşa etmede çağımızın dünyasına nasıl uyum sağlayabilecekleri konusunda ışık tutmaktadır. Hatta bir ışıktan çok daha fazlasıdır diyebiliriz. Adeta rehber olmaktadır. Öğrenciler hedef ve amaç kavramları konusunda sıkıntıya düştüklerinde bu kitabın herhangi bir sayfasını rastgele açsalar bile mutlaka kendilerine yol gösterecek bir başlıkla karşılaşacaklardır. Dijital çağın dilemmasına düşmemek istiyorsak bu kitabı bir başucu niteliğinde görebiliriz. Sadece öğrenciler değil elbette, ebeveynleri ve öğretmenleri de bu kitaptan ziyadesiyle faydalanacaklardır.

“Bir rehber eşliğinde gezemiyorsanız Tire’yi, bilin ki herhangi bir ilçe olarak dimağınızda yerini alacak sadece! Çünkü kendini sergileyen şımarık bir duruşu yok bu beldede… Asaletinin farkında olan ve keşfedilmedikçe de sofrasına davet etmeyen özgün bir duruşun tarihsel tınısına sığınmak var” böyle bir alıntı aslında bir kitabın nasılda güzel olduğuna delalet eder İzmirin ilçelerini özellikle tanınmayan bilinmeyenlerini tarihi açısından ve kendi gözünden bakışıyla ve bir kaç kişinin hayatından da kesitler sunarak sunuyor

Anlatım tarzı, üslubu sürükleyici ve güzeldi. Olay örgüsünün şimdi ile geçmişin çeşitli alanlarında gezinmesi de dinamik sağlamış. Okuması keyifli, merak unsuru da gerilim de sonuna kadar dozunda tutulmuş. Karakter çok enteresan. Bir sağdan bir soldan vuruyor. Bir ara istemeden de olsa empati kurmaya başlıyorsun biraz sonra öyle bir şey yapıyor ki dumura uğratıyor. İyi kalpli olduğunu hissettiğin her an bir kötülük daha yapıp nefret ettiriyor kendinden. Genel olarak güzeldi ama kızının adama duyduğu nefret inanılmaz güçlü olmasına rağmen bunun asıl nedeni üstünde hiç durulmamış. Gerçi bu da gerilimi yükseltiyor.

Kuzey edebiyatındaki soğukluğu da seviyorum. En acılı durumlarda bile buz gibi bir dil, etkileyici.

Öncelikle eserin kaynakçasının fazlasıyla zengin olması bu kitapta olduğu gibi bir tarih kitabı için olmazsa olmaz niteliğindedir. Hayatının sadece belli başlı bölümleri değil doğumundan ölümüne kadar incelenmiş olmasının kitabı daha okunur kıldığını söyleyebilirim. Sadece Sultan Alparslan değil; Büyük Selçuklu Devleti ve temellerini atan Çağrı Bey ile Tuğrul Bey hakkında da gayet tatmin edici bilgiler mevcut.
Tarih severler, özellikle Türk tarihine ilgisini olanların okumasını şiddetle tavsiye ediyorum.

Nobody Child adlı filmi izledikten sonra kahramanın yazdığı bir kitap var mı diye baktığımda karşılaştığım bir eser Kitabı okumayı bir kaç saat içinde tamamladım, çünkü iyileşme gücünü nasıl temellendirdiğini merak ediyordum. Ne yaşarsa yaşasın çocukluğunda okuduğu kitaplar kendisine güçlü bir iç ses kazandırmış. O ses kendisine hep 'daha fazlası olduğunu' telkin eden bazen duyulur olmayan bazen de bir o kadar güçlü bir sesti. O sese kulak verip devrim niteliğinde radikal bir gerçeklik yaratmış bir karakter. Satırları okurken gerçek pratik bir deneyimin sağlam, işlevsel, sürdürülebilir bir teori yarattığını ve bunun yine nasıl hayat veren bir pratiğe dönüşebildiğine şahitlik edeceksiniz. Zihin açıcı okumalar dilerim.

"Başka bir canlıya zarar vermek için tek sebep, kişinin katran tutmuş kalbi olabilirdi. Ama biz çözümlerden çok nedenlere odaklandığımız için ve nedeni sorunlu kişide değil, mağdurda arayıp mağdurun hareketlerini sorguladığımız için bu çirkin eylemi yıllardır yok edemedik. Ve nesilden nesile kimimiz uygulayarak, kimimiz savunarak ve çoğumuz susarak aktardık. Genetik bir toplum hastalığı haline getirdik şiddeti.."

Kitabın özeti diyebileceğimiz bir bölüm. Yazar şiddet, haksızlık, umursamazlık sarmalını ve bu sarmaldan kurtulmak isteyen kahramanın hikayesini çok etkileyici ve bam teline dokunan tespitlerle aktarmış bize.
Hiç sıkılmadan bir solukta okunabilecek ama çok etkileyici bir eser. İyi okumalar.

Yazarın da dediği gibi Mindful yeme uygulaması geçici bir trend değil hem bedeni hem de içsel varlığı beslemek için güçlü ve temel bir yaklaşımdır. Bu cümleler çocukluğumdaki bazı ritüelleri hatırlattı bana. Babaannem köyün kasabından aldığı eti evde kendisi tokmakla döverek kıyma haline getirir ki bu işlem saatlerce sürerdi, sonrasında tamamen doğal malzemelerle yoğurarak köfte haline getirir ve nihayetinde bu köfteleri kendi yaktığı sobada pişirerek bize sunardı. O köftenin tadı halâ damağımızda. Benim için mindful beslenme işte bu. Yemeği şölene çevirmek. Prof. Dr. Barış ÖZTÜRK'e bu kitabıyla çocukluk anılarımı ve o yıllardaki beslenme alışkanlıklarımızı hatırlattığı için sonsuz teşekkürler.

Çok beğendim kurguyu! Bu demek değil ki çantada keklik bir okuma. Evet, yorduğu bölümler de oldu tabii. Ehh yani hiç kolay değil "Günden"yola çıkıp teee Antikçağ'a selâm edip, çağ be çağ dolanıp; olaylar, kahramanlar, hayatlar, insanlar ve dahi kimliklerle hemhal olup ortaya "Gayriciddi tarihimtırak yol anlatısı" çıkarmak. Oya gibi işlenmiş bir kurgu var karşımızda.
Arkeolog Aziz ile Demre'li Nikola, az gittiler uz gittiler, dere tepe düz gittiler diyemeyeceğim çünkü denizlerle de muhatap oldular; ünlüsünü mü istersiniz ünsüzünü mü istersiniz ( harflerden bahsetmiyorum), türlü türlü insanlarla hasbihal ettiler, dalaştılar, dolaştılar, tartıştılar, barıştılar, konuştular, şaşırdılar, sevdalandılar; ezcümle, benim not alabildiğim kadarıyla epeyce malzemeye dayanan KİMLİK aşuresini kotarmaya çalışıp biz okurları da bu işe dahil ettiler efendim!

Şairin tavrında, yanlışa yanlış demek, doğruya doğru demek şiarını görmekteyiz. Daha çok hakkı ve adaleti savunan bir anlayış kendisini hissettiriyor. Özellikle din ve Müslümanlar üzerine kimi yanlış muharref anlayışların uzağında, daha bir Müslümanca bakışın serimlendiğini söylersek yanlış olmaz. Bir derviş edasıyla, bir murabıt gibi söylemek istediğini söylemektedir şair. Bu şiirlerle, yıllar sonrasının belleğine, bu günün Müslüman duruşunun ve yaşanılan bütün dilemmaların örnekleri serilmektedir.