Onaylı Yorumlar

Mevlevihane'yi anlatmadan evvel o dönemin Girit adasının sosyal durumundan bahsederek okuyucuya gerekli altyapıyı veriyor. Dönemin Girit adasını anladıktan sonra Girit Mevlevihanesi'nin kurucu şeyh ailesi hakkında detaylı bilgi veriyor. Bu bilgiler hem arşiv kaynaklarından hem Mevlevihane kayıtlarından hem de aile evrakına dayanıyor. Bu bölümler yine Mevlevihane'nin ve şeyh ailesinin çeşitli fotoğraflarıyla süslenmiş durumda. Fotoğraflar sayesinde Mevlevihane'nin neresinde ne olduğunu gayet iyi anlıyorsunuz. Bu bölümde özellikle bir Mevlevi şeyhinin ailesi nasıl olur diye merak edenler için ilginç bilgiler mevcut. Devamında mübadele döneminde Mevlevihane'nin İzmir'e taşınması ve akabinde tekkelerin kapatılmasıyla kitap son buluyor. Kitabın son kısmında pek çok arşiv belgesi de Latin harflerine çevrilerek okuyucuya sunulmuş. Hem bir oturuşta okunacak bir kitap hem de dipnotlarıyla ve belgeleriyle akademik alanda yol gösterecek bir kitap ortaya çıkmış.

Çin-Japon savaşı döneminde kırılmış, parçalanmış, ayaklar altında ezilmiş bir keman ve "söyleyin bana nasıl yaşayacaksınız" isimli bir kitapla baş başa kalan 11 yaşında yetim bir çocuk.. Müzisyen babası ile geçirdiği son günün anısı ve o gün babasından dinlediği ve isimlerini çok daha sonra öğreneceği Schubert 'in Rosamunde ve Bach'ın Gavotte en Rondeau adlı eserleri.. müzik bir çocuğun hayatına nasıl dokunabilir, onu nasıl hayata bağlar, varoluşunu nasıl anlamlandırır. Kırıldığı, incitildiği, parçalandığı yerden onu onarabilir mi, varoluşuna, yaşamına yön verebilir mi, müziğin iyileştirici, onarıcı ve birleştirici bir gücü var mı? içten, yalın ve duygusal derinliği yüksek bir eser, savaş, sadakat, geçmiş ve geleceğin belirgin yolculuğu ve vefa temalarıyla sizi bekleyen büyülü bir yolculuğa davet.. Müzik hangi uygarlığa ait olursa olsun insanlık mirasının ortak bir parçası olmaya devam edecek.

Mahir Ünsal Eriş, kaleme aldığı öyküleri ve romanlarında geçen hadiselerin ve kişilerin kendi hayatından örnekler teşkil etmemesine dikkat ettiğini söyler. Bu kitabın kahramanları ise bizzat şahsı ve kendi yaşamında birebir yaşadıklarına tanık olduğu kişilerden oluşuyor ve dahası, kitabı okudukça, bu değerli yazarın “hususi” yaşam öyküsüne de tanıklık ettiğiniz hissine kapılıyorsunuz. (Hususi kelimesini neden tırnak içine aldığımı okuyanlar anlayacaktır. Bu sevimli gençlik romanının, yazarın aynı zamanda dil konusundaki eğitmenlik yönüne aşina olanların gözünden kaçmayacak nüanslara da sahip olduğunu fark etmemek imkansız.)

Öyküleri ve romanları sanki kendi hayatlarımızdan örneklermişçesine yazıldığı için çok seviyor olduğumuzu düşündüğüm Mahir Ünsal Eriş’in bu kitabı çocuk ve gençler için yazılmış olsa da, bu nostalji dolu kitap, kapağı, çizimleri ve konusuyla her daim bitirim ve haylaz kalmayı beceren erişkinlerin de göz atmadan duramayacağı bir cazibe taşıyor.

Şaban Ali Düzgün hocanın en güzel kitaplarından biri daha. İnsanın ufkunu açan, islami çatı altındaki batıl ve kirlenmiş bütün bilgilerden okuyucuyu arındıran, sağlam hipotezler öne süren harika bir kitap. Satırların altını çize çize okuyabileceğiniz, aynı zamanda okuduğunuz her cümlede aslında çoğu bilginin ne kadar menfi olduğunu kavrayabileceğiniz muazzam bir dini-felsefi ve akademik bir çalışma. Şaban Ali Hoca'yı keşfeden birinin derin ve felsefi düşüncenin ağır bastığı, o varsayımlar girdabında zihnini berraklaştırmaması mümkün değil.

Adettendir önce kitaplarını okur sonra filmlerini izleriz çoğumuz. Burada tam tersi oldu. Yıllar içinde defalarca izlediğimiz filmin ana metnini okurken İlyas Kadir İnanır, Asel Türkan Şoray olarak dikildi gözlerimizin önüne. Dilini çok iyi kullanan yazar bizleri büyülü bir aşkın ve emeğin; sevginin ve sadakatin gerçekliği ile yüzleştirdi. Bozkırın ortasında tüm zamanların en acımasız yollarını aşıp evine ekmek getirme derdindeki insanların hikayesini okuduk. Başını eğmeyen bir kadın ve uğruna ömrünü vereceği bir evladın hikayesine misafir olduk. Aytmatov'un duyguları hissettiren kalemiyle aslında bir ömrün içinden gelip geçtik...

Benim için değişik ve farklı bir okuma oldu. Bazı bölümler biraz rahatsız edici fakat anlaşılması kolay ve akıcı bir eser. Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk bölümde; ana karakterin gördüğü rüya sonucu vejetaryen oluşu, ailesinin tepkileri ve karakterin psikolojik sorunları anlatılıyor. İkinci bölümde; ana karakterin, ablasının ve ablasının eşinin arasında geçen olaylardan bahsetmektedir. Üçüncü ve son bölümde ise ana karakterin bozulan psikolojisi, beden sağlığı ve nasıl kötüleştiğini okuyoruz. Hikayeler arası geçişler çok güzeldi. Severek ve keyif alarak okuduğum bir kitap oldu.

Anlaşılması zor bir kitap. Açık ve sade bir zihinle okumanız gerekir. Hafıza ve geçmiş güzel aktarılmış. Beyaz ve beyazı çağrıştıran kelimeler nasıl güzel anlatılırsa öyle güzel anlatmış, yazar. Bir çok okuyucu bu kitabı sevmemiş ama ben çok sevdim. Belki tam zamanında okuduğum için. Annemin kaybı. Yazarın ölen ablasının kaybını anlatırken kullandığı cümleler beni çok etkiledi. Kitabı çok sevdim. Kendimden çok şey buldum. Hep inanırım bazı kitapların zamanı vardır. Bu kitapta tam zamanında karşıma çıktı ve ruhuma iyi geldi.

Benim güzel Doppam…Çocuklarıma Kuran ahlakı kültürel zenginliklerimiz ve değer verdiğimiz İslam Kardeşlerimiz soydaşlarımız hakkında kitaplar arayıp bulmaya çalışıyorum buda onlardan bir tanesi olarak rafımızda yerini buldu…
Masal tadında bu hikaye sizi alıp götürüyor, güzel yöresel kıyafetleri, dokuma desenleri ile halıları, bize unutturulmaya çalışılan o güzel büyük aile sofraları, geleneksel yemekleri ve hepimizi bir ay ve yıldızın aydınlığında toplayan bir araya getiren huzur veren kardeşliğimizi tanıtmak unutmamak Çocuklara küçük yaşlarında aşılamak adına yazara çok teşekkür ederim..

“Biz güzelliğin hakim olduğu bir dünya istiyoruz, ama yalnızca duyularla algılanabilen değil aynı zamanda insanın içtenlikle açtığı yüreğinde ve pırıl pırıl berrak zihninde hissettiği bir güzellik olmalı. Her türlü saldırıya karşı korumalı olan, bozulmamış bir gezegen istiyoruz. Karşılıklı saygıya dayanan, başka türler ve doğa tarafından desteklenen, dengeli bir uygarlık istiyoruz. Bizleri birbirimizden ayıran cins, ırk, sınıf, yaş ya da başka herhangi bir ayrım olmaksızın, kucaklayıcı ve eşitlikçi bir uygarlık istiyoruz. Huzurun, gönüldaşlığın, dürüstlüğün, doğruların ve merhametin hüküm sürdüğü sevgi dolu bir dünya istiyoruz . Ve her şeyden fazla da neşeli bir dünya istiyoruz.”
Bence bu sözler bu kitabın kalbini oluşturuyor. Allende’nin henüz küçük bir kızken feminizm ve eşitlik kavramlarını benimsemesi, ilerleyen yıllarda toplumun geleneksel ataerkil yapısı ile cesaret ve umutla mücadelesini anlatan kitap hem bir iç döküş hem de ilham alınması gereken bir anlatı niteliğinde.

Dili, dini, rengi ne olursa olsun, önemli olan insan olabilmek ve insan kalabilmek. Biri Türk diğeri Rum olan iki çocuğun gözünden yakın tarihin en acı olaylarından birine şahit oluyoruz. Son derece sade ve anlaşılır bir dille yazılan kitabın yazarının Kıbrıslı olması ve olaylara hakim olduğunu ve yaşanmış tecrübelerden faydalandığını gösteriyor; bu da okuyucuyu kitabın içine çekiyor. Çocuk kitabı olmasına rağmen her yaştan okuyucuya hitap eden kitapta Cengiz ve Yorgo adlı çocukların gözünden hayata bakıyoruz. Bedenler büyüse, ama ruhlar keşke çocuk kalsa ya da kirlenmese. Neticede dünyada iki türlü insan vardır. İyiler ve kötüler. Savaşın insanlar, özellikle çocuklar üzerindeki yıkıcı etkilerine de vurgu yapılıyor kitapta. Politikacıların kaprisleri, acımasızlıkları ve beceriksizlikleri yüzünden ne yazık ki acıyı haklar çekiyor. "Keşke dünyayı çocuklar yönetseydi, o zaman her şey tatlı birer oyun gibi yaşanırdı." diyesi geliyor insanın...