Onaylı Yorumlar

Cemil Kavukçu ile 'Dört Duvar Beş Pencere' öykü toplamıyla karşılaşmış, tanışmıştım. Süreç içerisinde öyküleri çokça farklılaşıp değişim gösterdi. Ben de bir taraftan onu okurken bu değişimin tanığı oldum. Diyebilirim ki en güzel eserlerinden biri: 'Karanlığın Rengi'. Tam da Cemil Kavukçu işi ve de o kadar emsalsiz edebiyatımızın, öykücülüğümüzün birer parçaları olmuşlar. Bir de Tomris Uyar'dan sonra böylesine yetkin bir kalemin 'öykü düşünmesi', 'öyküler' dilimize kazandırması da tarif edilemez derecede mutluluk verici.

Üzerinden 200 yıl geçmiş olmasına rağmen hala koca bir başyapıt. Balzac okuması çok kolay bir yazar değil derin betimlemeleri uzun anlatımları modern dünyanın hızına alışmış bizleri başta zorlasa da insanın özünü görebilmesi tam da bu özelliğinin sayesinde olduğunu düşünüyorum.
İnsanoğlunun Özü diyorum çünkü bugün bile hayatlarımıza yön veren duyguların ve farkındalıkların dokunduğu noktaları şiirsel bir şekilde insanlığa sunduğu bir eser.
Sadece erkek gözüyle değil kadın gözüyle de aynanın iki tarafından bakabilerek farklılıkları birleştiren ruh haliyle yansıtmış.
Bugün hala etrafınıza baktığınızda hayat acemisi kadınların kendilerinin farkına vardıkları o olgunlaşma çağında yaşadıkları derin sancıları o kadar incelikli anlatmış olmasına ve hala bu kadar evrensel olmasına şaşırıyorum. Yalom’un Nietzsche Ağladığında’sı ne ise bizler için Balzac’ın Vadideki Zambak’ı da bence o.

kitap hakkında bilgi edinip kurgusunu öğrendiğim anda oldukça ilgi mi çekmişti ve hemen bir kaç sene önce kitapla aynı adı taşıyan diziyi izlemiştim. kitabı yeni bitirdim ilk olarak okuyucuyu sıkmayan bir kitap olduğunu belirtmeliyim. Yazar, 2. Dünya Savaşını ters bir şekilde kurgulayarak yazmıştır yani kazananla kaybedenin yerini değiştirmiştir. Almanya (Naziler) ve Japonya gerçekten savaşı kazansalardı acaba nasıl bir dünya şekillenirdi şurası kesin ki Naziler ABD'nin yerini almış olacaktı peki o zaman dünya nasıl bir yer olurdu daha mı iyi daha mı kötü?
Dizi ile kitabı karşılaştıracak olursak ben diziyi tercih ederim.

King’in ilk yıllarında Richard Bachman mahlası ile yazdığı romanlardan.Ahlaken çökmüş bir ABD var karşımızda öyle ki Gladyatör dönemi Roması gibi.Bir yarış düşünün 100 genç binlerce gönüllü arasından özel testlerle seçiliyor.Tek kural var yürürken saatte 4 mil hızın altına inmek yasak.İnen uyarı alıyor.Ödül büyük kazanan ne isterse yapacak ABD hem de ölene kadar.Lakin risk de ödülle orantılı.Kaybedenler ne şehittir ne gazi… 4 uyarı alanı özel bir ekip hakkın rahmetine kavuşturuyor. Caymak yok uçana kaçana pamuğu tıkıyorlar maşallah. Yardım etmek yasak yeltenenin vay haline. Ne yemek ne içmek ne uyumak ne hacet gidermek için vakit yok. Her şeyi yürürken yapacaksınız. Haliyle kah felsefe yapacak kafaya ulaşıyor kah izahı olmayanın mizahı olur diyerek şakaya vuruyor gençler. Güzel kitap olmuş okunur. Yalnız okurken gerçekten insan hiç durmadan ne kadar yürüyebilir ki diye bir araştırdım, biraz ipin ucunu kaçırmış King ne mesafe olarak ne de süre olarak tutmamış kitap bilginiz olsun.

Kitabı çok beğendim fakat giriş kitabı olduğunu düşünmüyorum. Özellikle yarısından sonra kitap birçok ıstılahın açıklamasını hızlıca geçiyor. Bazı yerlerde örnekler eksik kalmış. Bazılarındaysa örneklerin açıklamaları eksik kalmış. Üslubu çok beğendim. Benim için çok anlaşılır lakin İslami ilimlere yabancı olanlar için kitabın dili ağır gelebilir. Başlangıç seviyesindeki öğrencilerin tek başına okuyabileceklerini düşünmüyorum.
Ben bir medrese ve ilahiyat hocasıyım. Bununla beraber sürekli hadis çalışan birisi değilim. Bu sebeple kavramları unutabiliyorum. Bu kitap kavramları hatırlamam ve örneklerini çalışmam için güzel bir kitap olmuş. Benim kenara kaldıracağım bir kitap değil.

"Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe." cümlesiyle başlıyor kitap. Tıpkı Kırmızı Pazartesi kitabında olduğu gibi başkahramanın öleceği konusunda bizi daha en baştan uyarıyor. Kanser hastası babasının son günlerini, ondan kalan hikayeleri, anıları, hayallerini anlatıyor. Kronolojik bir sıralama yok kitapta, zaten bu kadar büyük bir acının da tarihi sıralaması olmayacağını biliyor insan. Kendimi düşündüm okurken babamla yıllar içerisinde değişen ilişkilerimi, uzak bir baba kızken arkadaş, sırdaş olmaya dönen hikayemizi... Herhangi bir sebeple canının yanmasına, hastalanmasına ne kadar hazır olmadığımı düşündüm. Belki de insan buna hazırlanmaz maruz ve mecbur kalır. Kitap belki baba oğul üzerine ama biz yine de hala hayattayken kıymetlerini bilelim son anlarına kadar yanlarında olalım inş ayrıca Bulgar Balkan kültürünün bize bu kadar yakın benzer olması da çok hoşuma gitti

Yazarın üçlemesinin ilk kitabı.Ana karakter Jaime Deza'nın bilincinde, şimdiki zamanda ve geçmişin farklı katmanları arasında birbirine geçmiş şekilde ilerleyen ve sorgulayan, sorgulatan, düşündüren bir kitap.Deza İspanyol olsa ve İngiltere'de yaşasa da birkaç farklı ülkeyi, şehri de bu zihinsel yolculuğa dahil ediyor.Yanı sıra çeşitli dönemlere de kendisi ve çevresi üzerinden ışık tutuyor. Doğrusal bir zaman algısı yok.Genellikle geçmiş biraz daha bulanıktır; hatıranın dönemine, dokusuna ya da hissiyatına bağlı olsa da.Ama 'Ateş ve Mızrak'ta geçmiş daha net ve baskın, şimdiki zaman daha muğlak sanki. Bu netliğin sebebi buradaki hatıraların karakter üzerinde yarattığı travmaların dozundan kaynaklı olabilir.

Çok sevdiğim bir yazar tanıdım bu kitapla.Elbette bu kadar sevmemizde çevirmen Roza Hakmen'in payı çok büyük.Kitabı bilmeden alma sebebim de kendisiydi zaten. Yazarın lezzetli dilini bize Türkçe yazılmışçasına etkili ve doğal şekilde aktardığı için çok teşekkürler.Var olsun.

Ahmet Rüstem Bey’in hem Osmanlı’nın son dönem diplomasi sahnesindeki farklı duruşunu hem de Millî Mücadele sürecine uzanan katkılarını akıcı bir dille aktarıyor. Diplomatik kariyerinde sergilediği sıra dışı tavır, onu düello yapacak kadar ilginç bir kişilik hâline getiriyor. Klasik Osmanlı diplomatlarından daha bağımsız bir çizgiye sahip olan Ahmet Rüstem Bey, zaman zaman sert ve eleştirel bir üslup kullanan bir kişilik. ABD’de görev yaptığı yıllarda Batı kamuoyu ile yaşadığı polemikler ve devletinin çıkarlarını savunurken risk almaktan kaçınmayan tutumu dikkat çekiyor. Ayrıca Anadolu hareketini erken dönemde desteklemesi ve bu hareketin dış dünyaya anlatılması konusunda üstlendiği rol, onu önemli bir figür hâline getiriyor. Ahmet Rüstem Bey hakkında kaleme alınmış en kapsamlı çalışma.

Dakikalar İçinde Büyük Savaşlar, Selçuk Uygur’un akıcı anlatımı sayesinde hızlı okunabilen ama buna rağmen oldukça yoğun bilgi sunan bir çalışma. Kronik Kitap kalitesini hissettiren derli toplu bir kronoloji sunuyor. Kitap, büyük savaşların arka planlarını, tarafların motivasyonlarını ve sonuçlarını sade ve anlaşılır bir şekilde topluca görmek isteyenler için ideal.

Özellikle Avrupa tarihindeki sürekli güç mücadelelerini ve Hristiyan dünyası içindeki siyasal rekabetin çeşitliliğini oldukça net bir çerçevede aktarmış. Kitapta sunulan genel tarih görünümüne bakıldığında, Müslüman coğrafyasındaki iç çatışmaların yoğunluğunun, Avrupa’daki uzun süreli ve çok taraflı rekabetlere kıyasla daha sınırlı olduğu izlenimini edindim.

Hem konuya yeni adım atanlar hem de önceden bilgi sahibi olan okurlar için faydalı, derli toplu bir başucu özeti niteliğinde.

Kitabın konusu ortaokul çağlarında bir kızın hayvan sevgisi, komşuları ve ailesiyle baktıkları sokak kedisinin başından geçenler ve yaşına göre olgun ve derin olan kızın olayları psikoloji merakıyla kafasında analiz edip günlüğüne yazması. Yaşanmış olaylar anlatılıyor. Olaylar ve karakterler özellikle hayvansever okur tarafından gayet içselleştirilebilecek şeyler. Hikayenin kurgusu, dili, akıcılığı güzel. Uzun olmayan bir öykü kitabı. Normalde 9 yaş üstü herkes okuyabilir ancak yer yer üzücü olaylar beni bile üzdüğüne göre çocukları da üzebilir. Yani çocuk kitabı diyemeyiz.