Onaylı Yorumlar

Hiperdemokrasinin üzerinden 20 yıl geçtiği tespitiyle kurulan bu dünyada, bizim ülkemiz de aynı sistemi uyguluyor: Halkın katıldığı anket neticesinde elde edilen sonuçların karara bağlanıp uygulanması. Elbette her yönetim şeklinde olduğu gibi sümen altı edilen kararlar var — şaşırıyor muyuz? Bir cinayet ve intihar vakasıyla açılış yapıyor eser. Bu arada dünyayı çepeçevre saran, sebebi belli olmayan devasa bir kızıl yarık (veya örümcek burgacı) ortada duruyor ve her geçen gün genişleyerek geleceğimizi tehdit etmeye devam ediyor. İnsanlar, topluma sağladıkları faydaya göre aldıkları yaşam vizesiyle ayaktalar. O vize alınamazsa, soğuk bir maliyet tablosu yüzünden "hooop" diye fişler çekilip ahirete yolculuk başlatılıyor —kurumsal bir cinayet olsa bile! Dedektifimiz hem burgacın hem de cinayetin üzerindeki sır perdesini kaldırmayı başarıyor; ancak bu kez de kendi yaşam vizesinin süresi dolmak üzere. Yer yer gülümsediğim, sistem üzerine çok düşündüğüm bir okuma deneyimi oldu.

Kitap, Eyüp Sultan'ın hayatını ve manevi yönünü çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Yirmili yaşlarımda Eyüp Sultan Türbesi'ni ziyaret etme şerefine erişmiştim ama bu kadar önemli ve kıymetli bir şahsiyet olduğunu, hayatını ve hikâyesini bu kitap sayesinde ayrıntılarıyla öğrenebildim. Keşke tarih derslerinde Emeviler döneminden bahsedilirken ilk İstanbul kuşatması hakkında daha fazla bilgi verilse. Tarih bilgimin ne kadar eksik olduğunu fark ettim. En çok hoşuma giden yönlerden biri ise kitapta geçen mekânların ve karakterlerin büyük ölçüde gerçek olmasıydı. Tarihî bilgiler o kadar ilgi çekiciydi ki birçok yerde okumayı bırakıp araştırma yapma ve Google'da ek bilgiler arama ihtiyacı hissettim. Benim için sadece bir roman değil, aynı zamanda araştırmaya teşvik eden öğretici bir eser oldu.

Çanta Taşıyan Çocuk, okurken beni hem duygulandıran hem de düşündüren bir kitap oldu. Yazar, savaşın ve zorlu yaşam koşullarının çocukların dünyasında bıraktığı izleri sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Ana karakterin yaşadığı olaylar, taşıdığı yükün yalnızca sırtındaki çantadan ibaret olmadığını hissettiriyor. Her sayfada umut, dayanıklılık, dostluk ve hayata tutunma çabası ön plana çıkıyor. Kitabın en sevdiğim yönü, duygu sömürüsüne kaçmadan okuyucunun kalbine dokunabilmesi oldu. Akıcı anlatımı sayesinde bir solukta okunuyor; ancak etkisi kitap bittikten sonra da uzun süre devam ediyor. Özellikle empati kurmayı, farklı hayatları anlamayı ve savaşın gerçek yüzünü görmek isteyen herkesin okuması gereken anlamlı bir eser. Çocuklar kadar yetişkinlerin de kendinden bir şeyler bulabileceği, unutulmayacak kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Kesinlikle tavsiye ederim. :)

Mükemmel bir kitap. Elinizden bırakamazsınız. Hallac-ı Masur' u o kadar güzel anlatmış ki...Ve günümüzdeki olaylar örgüsü ile muhteşem bir kurgu. Yazarın eline emeğine sağlık. Tasavvuf, din, Tanrı kavramları ve atom fiziği ile kuantum evreninin iç içe geçtiği heyecan ve akıcılık dozu çok yüksek harika bir eser. Mesela yazar kitabın bir yerinde şunu söylüyor: "Dert dediğin şey sadece bir haldir, gelir ve gider. Diğer tüm şeyler gibi. Zorluklar çeşit çeşit olabilir. Fiziksel, duygusal ya da zihinsel. Ama her zorluk ve dert her zaman bireyseldir. Kişiye göredir. Ayni şeyi kimi felaket olarak nitelendirir kimi hoşluk. Ölümü de felaket zannederler. Halbuki ölüm asla bir felaket değildir. Ölüm yüce benlik haline geri dönmektir. Özüne, saf bilincin ötesine...Felaket ancak öldüren için sözkonusudur...." diyor. Okuyalım...Okumak sağlıktır..

Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu, bence insanın hem gülümsemesini sağlayan hem de usulca hüzünlendiren özel kitaplardan biri. Tek bir olay etrafında ilerlemiyor; hayatın içinden geçen insanları, kayıpları, çocukluk anılarını, ayrılıkları, bekleyişleri ve içimizde biriken duyguları anlatan öykülerden oluşuyor. Şermin Yaşar’ın samimi ve sıcak anlatımı sayesinde her öykü sanki tanıdığımız birinin hikâyesi gibi hissettiriyor. En sevdiğim yanı ise okurken bir sayfada gülümsetip diğer sayfada boğazımda bir düğüm bırakabilmesiydi. Kayıpları, özlemleri ve yarım kalmış duyguları sade ama etkileyici bir dille anlatıyor. Bana göre kısa öykülerden oluşmasına rağmen etkisi uzun süren, insanı kendi hayatına ve anılarına dönüp bakmaya çağıran, içten ve duygu dolu bir kitap. Bitirdiğimde içimde hem tatlı bir hüzün hem de sıcacık bir yakınlık hissi kaldı.

Her ne kadar şiir kitabı okumasam da, nadiren de olsa denk gelip okuduğum şiir kitapları vardır. Bu kitapta onlardan biri.

Öncelikle kitaptan bahsedeyim, geçtiğimiz eylül ayında çıkmış bir kitap, yani daha 1 yıl bile olmamış. Yazar Selçuk Özyurt'un kaleminden çıkmış olan bu kitap. Ben kendisini çıkardığı romanlarıyla tanıdım, şiir kitabını ilk defa okuyorum, hatta okudum bitti.

Kitap oldukça kısa, 62 sayfalık bir şiir kitabı. Şiirlerde öyle uzun şiirler değil, uzun değil derken çok uzun değiller, orta uzunlukta ve kısalar genellikle. Ağır bir dil yok, sade ve akıcı bir dille yazılmış. Şiir okumayı seviyorsanız okuyabileceğiniz bir kitap.

Yazarın ilk metinlerinden başlayarak ortak meselenin özlem duygusu olduğunu görebiliyoruz. Öykülerde denk geldiğimiz bir başka nokta da anlatıcı sesinin yazarınkiyle bir olması. Yaşamının büyük kısmını askeri muhtıra sonrasında sürgünden geçiren bir kalemin sesini kitapta bulunan pek çok öyküde duyuyoruz. Daha ilk metninden üslubunu yakalamış, neyi anlatırsa onu, edebi yönü yüksek dille yazısına döken bir yazarla karşılaşıyoruz. Kitapta yer alan birinci öykü olan 1969 tarihli “Cicipapa”dan başlayarak türlü hasreti okuyoruz. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Nedim Gürsel’in özlem paleti gayet geniş. Elbette bunda ülkesini geride bırakmak zorunda kalan birinin yaşadığı hasretin etkisi var. Fakat Paris öncesi öykülerine baktığımızda da bu hissi yine görebiliyoruz. Eserin ilk bölümünde bulunan metinlerden başlayarak özlemin çeşitli renklerine şahit oluyoruz. Çocukluğa, gençliğe, kasabaya, İstanbul’a, ebeveynlere ve sevgililere olan hasret toplu öykülerindeki ana hattı bize gösteriyor.

Babadaki hangi davranışın kızına hangi duyguları hissettirdiğini ve bunun hayatına nasıl yansıdığını ele almış yazar.Burada asıl dikkatimi çeken ve hoşuma giden konu ise şu oldu;yazar babayı hangi koşulda olursa olsun suçlamıyor.Aslında babalarda yaşadığı çocukluk dönemlerinde nasıl yetiştirdilerse aynı şekilde evlatlarını yetiştiriyorlar.Burada yapılması gereken ise birinin bu döngüye bir dur diyerek iyileşmeyi başlatması diyor.Bir diğer konu da hissettirilen duygular her zaman çocukta kötü izler bırakmıyor.Evet duygusal bağlamda belki yıpratıcı olabiliyor ama karakterler,duruşlar,güçler,başarılar kimi zaman bu süreçlerde ortaya çıkıyor.Yazar vakaları farklı isimlerin kuramlarıyla destekleyerek de psikolojik deliller sağlamış.Babalarına ve kızlarına hitap eden bir kitap olarak yazılmış olsa da bir anne olarak sözlerimi ve tepkilerimi gözden geçirmeme vesile oldu.Kitap sonunda ki alıştırmaları ise çok faydalı buldum.Hayatıma katkıları olan bu tip kitapları seviyorum.

Mistik masalsı bir hikaye. Savaşta kazanan olmadığını vurguluyor bir kez daha. Savaşta kazanan devletler ama insanlar hep kaybediyor kazanan tarafta olsalar bile... vicdanını merhametini,  kısacası insani tüm duygularını kaybediyor insan. Kazandığı ise bitmek bilmeyen bir öfke, intikam hırsı, onarılamaz bir yalnızlık...
Kazuo Ishiguro savaşın farklı yüzünü masalsı mistik bir dille anlatmış. Devler, ejderhalar, ilginç yaratıklar unutmaya neden olan sisler... Kalın bir masal kitabı okuyor gibi hissettim kendimi...
Yazarın hayal gücüne hayran oldum yazım şekline de bir o kadar. Çevirmen Roza Hakmen olunca da taşlar yerine oturmuş doğrusu.

Bir kaç saat içinde bitirmelik bir kitap okudum.  Herman Melville, bizim ünlü Moby Dick'in yazarı. İçinde derin tespitlerin olduğu incecik ama dolu bir kitap. Hikaye bir hukuk bürosunda geçiyor. Hikaye dediysem öyle bir olay kurgusu, karmaşık entrikalar, gizemler beklemeyin. Çünkü ortada bir olay yok, kişi var. Kitaba ismini veren Bartleby hukuk bürosunda çalışan çok konuşmayan, yemeyen, hareket ettiği  nadir görülen kısacası varlığı olmasa canlılığından şüphe duyacağımız bir insan. ilginç bu insanın yapmamayı tercih ettiği şeyleri neden tercih etmediğini öğrenince içiniz biraz buruluyor. Kesinlikle öneririm ilginç bir kitap;)