Onaylı Yorumlar

İrlanda ya dair pek çok şey...
Hayatının önemli bir dönemecinde evinden dostlarından uzakta bir zarif hanımefendi… Edebiyat sevgisi, insana ve insan olma haline olan ilgili merakı öyle geçiyor ki okuyucuya…Kitap iyi, hoş güzel de sanki yazarı daha da bir iyi, hoş. Gittiği bu yabancı memleketin edebiyatı pek bir zengin (Nobel edebiyat ödülü almış yazarların çoğu İrlandalı), insanı pek bir cana yakın ve geçmişi pek bir hüzünlü…Yazar yeni yeni tanıdığı bu ülke ve insanını belli ki iyice tanıdığı ülke edebiyatı üzerinden çağrışımlı ve derinleştirerek kâğıda döküyor. Anı ve deneme türünü ayrı ayrı seven bendeniz için adeta bir lezzet patlaması olmuş. Her bir bölümünü ayrı bir keyifle okudum. Yazar İrlanda‘nın yağmurlu bulutlu havasını kelimeleriyle dağıtmış. İyi ki yazmış.

Bütünüyle sınıfsallık üzerine kurulmuş bir eser. Tanrının sana verdiklerini kabul et ve mutlu yaşa diyor. Tanrının senin için belirlediği düzene uy ve taleplerini yukarı çekmeye çalışma, "saray havası herkes için solunabilir değildir" diyen elitist yazarımız, fakirliği aşmaya çalışmamamızı tembihliyor. Alt sınıfa ait olmayı "sayısız kalıcı kötülük"ten sayıyor. Kaderci bir yaklaşımla herkes olduğu yerden memnun olsun, mutluluk budur ana fikriyle yazmış. Bir tüccar çocuğu olan yazarımız, çoğu gibi kendini aristokrat ilan edip saray havasına layık olan kesimden olduğunu düşünüyor.

Elohim’in Çocukları, fantastikle tarihin buluştuğu, yer yer bilimkurgunun da dâhil olduğu bir tarihsel üstkurmaca örneği. Tarih demişken kitabın ismiyle de bağlantılı olarak özellikle dinler tarihinin romanda büyük yer kapladığını söylemeliyim. Bunu zaten bölüm başlarında ayrı bir sayfada bulunan epigraflarda da görebiliyoruz.

Romanın ilk kısmında tarihte yaşamış kişilerle karşılaşıyoruz. Yaşamını Mu Kıtası üstüne araştırmalara yaparak geçiren Britanyalı James Churchward ve Cumhuriyet Döneminde Atatürk’ün emriyle bu kavmi araştıran Tahsin Mayatepek gerçek kişilerdir. Romanın ana kurgusuysa her ikisinin torunları üstünden inşa edilmiştir.

Sonuç olarak tarihin fantastikle buluştuğu, buna kimi zaman bilimkurgunun da eklendiği, çok sayıda kaynaktan beslenmiş bir roman Elohim’in Çocukları. Kayıp Mu Kıtası’nın hikâyesinin dinler tarihiyle birleştiği, üstüne bir de Dünya edebiyatının en önemli ütopyalarından biri olan Güneş Ülkesi anlatısının da dahil olduğu çok katmanlı bir kurmaca.

Dikkat çeken önsözüyle kitap, günümüz toplumunda özellikle dijital bir dünyaya doğan gençler arasında görülen, farklı kuşaklardan insanların da az çok yaşadığı “dinden uzaklaşma” olgusunun tarihsel ve sosyolojik sebeplerini analiz ederek başlıyor.Din ile politik aidiyet ilişkisi, sosyal medya ve dijitalleşme gibi kavramları merkezine alan isabetli tespitlerin ardından kitabın en çarpıcı kısmı yazarın bu karamsar tablo karşısında sunduğu çözüm önerisi. İslamiyetin yeşerip kök salacağı, asr-ı saâdeti oluşturan Sahâbîlerin yetişeceği bir topluma en başında Allah hangi sureleri göndermişse işe onları anlamaya çalışarak başlamak; yani Alak, Kalem, Müzzemmil ve Müddessir surelerini.Yeni bir toplum inşasında bu nebevî metodolojiyi nasıl takip edebileceğimizi yazar bu surelerin nokta atışı tefsirleri ile anlatıyor.İnsana umut veren, toplumsal sorunlara çözüm ararken dikkatleri yeniden Kur’an’a yönlendiren ve gelecekte bu alandaki çalışmalara yol gösterecek “deniz feneri” niteliğinde bir kitap.

İncecik bir kitap ama kesinlikle çerezlik değil. İçerisinde yazarın mitoloji bilgisi ile harmanladığı arkeolojik derin gözlemler yer almakta. Tarihi eserleri betimlemesi açıkçası hayranlık uyandırsa da anlatım tarzının geçmiş ile şu an arasındaki git gel’i yoğun bir dikkat ve adanmışlık istiyor. Bu konuda kapak seçimini alkışladım, esin kaynağını kendi gözümüzle görmemiz bu yoğunluğu az da olsa seyreltiyor sanki.

Hani bazı parfümler olur ya herkese hitap etmez, kör alışa uygun kaçmaz. Çok az insan için üretilmiştir, çok az insana hitap eden niş kokulardır bunlar. Bu kitaba da niş bir kitap diyebilirim. Belli bir kültür seviyesinde ve İtalya’yı gezip görmüş mitoloji seven okurlara yakışacağını düşünmekteyim.

çocuk edebiyatında duyguların bu kadar incelikli işlendiği kitaplardan biri. Kanadı kırık bir kuzgun, korkularıyla yaşayan bir köstebek ve sahipsiz bir yumurtanın yollarının kesişmesiyle başlayan hikâye; aslında kaybetmek, bağ kurmak, sevmek, korkularla yüzleşmek ve yeniden cesaret bulmak üzerine.

En çok da karakterlerin duygularını saklamak yerine anlamaya ve ifade etmeye çalışmalarını sevdim. Özellikle çocukların kendi korkularını ve kırgınlıklarını fark etmeleri açısından çok kıymetli bir kitap olduğunu düşünüyorum. Bir Türkçe öğretmeni olarak öğrencilerime rahatlıkla önerebileceğim eserlerden biri. Bence kitabın en güzel mesajı şu: Bazen insanın ihtiyacı uçmayı öğrenmek değil, içinde hâlâ kanatları olduğunu hatırlamaktır.

Duygusal ama bunaltmayan, sade ama düşündüren bir hikâye. Bitirdiğimde içimde hem hüzün hem de güzel bir umut kaldı.

Kitabı bir solukta bitirdim. Kitapta en sevdiğim şey, çocukların sadece “iyilik yapmaları” değil, çevrelerindeki insanların ihtiyaçlarını fark etmeleri ve çözüm üretmeye çalışmaları oldu. Mahalle kültürü, arkadaşlık, yardımlaşma, hayvan sevgisi ve SMA gibi farklı konuların hikâyeye doğal biçimde yerleştirilmesi de kitabı zenginleştirmiş. Özellikle çocukların birlikte hareket ederek ortaya koydukları fikirler, okura “Ben olsam ne yapardım?” diye düşündürüyor.
Bir Türkçe öğretmeni olarak öğrencilerime gönül rahatlığıyla önerebileceğim kitaplardan biri. İyiliğin bulaşıcı olduğunu ve bir kişinin attığı küçük bir adımın başkalarını da harekete geçirebileceğini hatırlatıyor. Okurken yüzünüzde tebessüm, sonunda da içinizde güzel bir his bırakıyor. ️ Metin hocamın mürekkebi bitmesin hiç.

Yıldızlara Yakın, okurken hem duygulandıran hem de insana umut veren bir kitap. Mustafa’nın zorluklarla dolu hayat yolculuğunda karşılaştığı “yıldızlar”, aslında hayatımıza dokunan, yolumuzu aydınlatan güzel insanların simgesi gibi. Özellikle vefa, emek, dayanışma ve iyilik gibi değerlerin hikâyenin içine çok güzel işlenmesini sevdim. Mustafa’nın kendisine yardım eden, destek olan insanları unutmamak için isimlerini küçük mavi defterine yazması çok anlamlıydı. Çünkü insan büyüdükçe, bugün olduğu kişi olmasında payı olan insanları hatırlamanın ne kadar önemli olduğunu fark ediyor. Bir öğretmen olarak çocuklara başarı kadar vefalı olmayı, emek vermeyi ve iyiliği çoğaltmayı anlatan bu kitabı çok kıymetli buldum. Dili akıcı, hikâyesi sıcak ve verdiği mesaj oldukça güçlü. Hem çocukların hem de yetişkinlerin severek okuyacağı, kalpte güzel bir iz bırakacak bir eser. Metin hocamın ellerine dağlık, kalemi daim olsun.

Kitabı ilginç bulmamın en önemli nedeni cemaatleri sadece dışarıdan anlatmak yerine bu yapıların içinde bulunan kadınların nasıl düşündüğüne ve nasıl bir hayat yaşadığına odaklanması. Kadınların neden cemaatlere katıldıkları burada nasıl bir çevre edindikleri, dini ve sosyal hayatlarının nasıl şekillendiği gibi konular ele alınıyor. Bence kitapta en dikkat çekici noktalardan biri, kadınların bu yapılarda sadece pasif bir konumda gösterilmemesi. Bir yandan cemaat içinde dayanışma, arkadaşlık ve aidiyet bulurken diğer yandan itaat, baskı ve sınırlandırmalarla da karşılaşabildikleri anlatılıyor. İnsanların sosyal çevre yalnızlık güven ve ait olma ihtiyacı gibi farklı nedenlerle de bu yapılara yaklaşabileceğini gösteriyor. Kitabı okurken sadece anlatılanları kabul etmek yerine kadınların neden böyle bir hayatı tercih ettiğini ve cemaatlerin insanlara ne sunduğunu sorgulamak daha anlamlı geliyor.

Öğrencilerim için almıştım ama kardeşimin tavsiyesi üzerine ben de okudum. O kadar beğendim ki, sıcağı sıcağına yorum yazmak istedim. Sadece çocuklara değil, büyüklere de tavsiye ediyorum. Eminim bu kitabı okuyan birçok kişi çocukluğundan bir şeyler bulacak. Tatlı hatıralar zihninde canlanacak. Çocuklarınızla birlikte okuyun. Akraba sevgisini, hayal kurmanın özgürlüğünü, imece usulüyle- ortaklaşa işler yapmanın sevincini ve muhabbetini, tefekkür etmenin güzelliğini bulacaksınız bu kitapta. Keyifli okumalar dilerim :)