Onaylı Yorumlar

Yozo bir başka deyişle Osamu Dazai, ailesine, toplumuna ve insanlığa yabancı, kendini yitirmiş ya da bulmuş biri. Bizden biri gibi aslında ailesine isyan eden, toplumu yargılayan, insanlarla mesafeyi seven sıradan bir insan. Farkı ise kendini aramak için ailesini, toplumu ve insanlığı reddetmesinin yanında kendi yolculuğu için bunlara karşı çıkacak cesareti göstermesiydi. Yolunu buldu mu? bulmadı mı? bilemeyiz. Biz okurların derdi yargılamak değil anlamaktır zaten.
Böyle bir yazardan bir tane daha var mıdır? Kendi hayatını düşüncelerini ve yapacaklarını, yargılanma ve anlaşılmama korkusuna kapılmadan yazacak bir yazar bir insan daha var mıdır? Camus'un Yabancı kitabından daha samimi daha gerçek daha dünyalı bir kitap okudum ve Dazai ile tanışmaktan çok memnun oldum. Eminim açık kalpli herkes onu anlayacaktır.

Aylin Balboa'nın artık kült diyebileceğimiz, hep ismini duyduğumuz ama kendisini hiç görmediğimiz, diğer bir deyişle ismi olan cismi olmayan karakteri Osman' a iç dökmelerini konu alan, okuyup bitirip tekrar okunacak, arada sırada elinize alıp herhangi bir bölümünü tebessüm etmek için yanınızda veya başucunuzda tutabileceğiniz Osman öykülerinin yer aldığı sevimli, komik, üzünçlü kitabı. Osman'ı sevsek mi, yersek mi, kızsak mı bilemiyoruz ama iyi ki varsın be Osman. Aylin Balboa'nın diğer kitaplarını da okumak için harika bir başlangıç.

Ait olduğu İngiliz ve Protestanlık damarına basılınca ülkesine ve mezhebine daha da sıkı tutunup taviz vermeyen Lucy "Profesör"ün kadın versiyonu olarak çıkıyor karşımıza. Son romanı olması, içine doğmuşçasına sanki ömrünün son demlerini yaşayan, kendini ölüme yakın konumlandıran yazarı ilahî kelamın kıssalarından bolca alıntı yaparak uhrevî kavramlara aynı mebzuliyette atıfta bulunup edebî üslûbunu mütedeyyin hamurla yoğurmasına yol açmış hissi vermektedir. Her ne kadar romanın son kelimesi "Elveda" oradaki bir karaktere yönelikse de yazar âdeta edebî kariyeri ile birlikte yaşamının da jübilesinin kehanetinde bulunurcasına okurlarına son kez seslenir gibidir.

Çoğunlukla yeni çıkan kitapları okumaya çalışırım. Kitaptaki öyküler, kurmacanın bütün yollarına girdiğini ve o yollardan harika bir şekilde daha geniş yollara çıktığını söyleyebilirim. Metinlerarasılık, yeniden kurmaca, masallarla olan bağ. Öyküleri okurken kimi yerde Didem Madak'ı, Tezer Özlü'ye Leyla Erbil'e rastlıyorsunuz. Rüyalardan bahsederken Jung'un kitapları çağırıyor sizi. Bunları yaparken de yormadan kendi halinde olmuş gibi okuyorsunuz. Onbeş öykü var kitabın içinde lakin sizi bambaşka eserlere çıkarıyor. Uzun süredir deneme harici pek bir şey okuyamayan bana bu öykülerle kesişmek ayrı bir lezzet verdi. Hem yüreğine hem de kalemine sağlık. Nicelerine..

Anı-Biyografı okumayı sevenler için ve tarih meraklıları için harika bir kitap. Keşke filmi de çekilse. Ülkemizde neredeyse her 10 kişiden birinin Balkan göçmeni olduğu da düşünülürse, hem o topraklarda yetişen bir ismi daha tanımak, hem de hürriyet için verilen mücadeleleri bilmek için de okunası bir kitap. Kesinlikle tavsiye ederim. Bir de açıklama ve notlarla kitabı yayına hazırlayan Mecit Yıldız'ı kutlarım. Bu tür kitaplarda son yıllarda saçma bir şekilde ısrarla sadece 1312-1320 gibi eski takvimi vermek gibi bir moda ortaya çıktı. Boyuna takvim çevirisi mi yapacağız. M.Yıldız okuru bu bölünmeden, zahmetten kurtarmış ve bazen parantez içinde 1310 (1893-1894) gibi bazen da örneğin genel aftan söz edilirken parantez açıp (1897) diye tarihi vermiş, gerçekten harika bir iş yapmış. Çok teşekkürler.

Sabahattin Ali'ye olan hayranlığım, bu kitabı yazdığı yıllar, dönemin özellikleri vs. dikkate alındığında, gerçekten hayranlığımı her bakımdan ikiye üçe katlayan bir kitap oldu. Kapra Yayınları'ndan çıkanı okudum ben. Editör okurların bilmeyeceğini düşündüğü kimi kelimelerin açıklamasını hemen sayfanın altına koymuş; bu eğer o kelimeyi bilmiyorsanız bölüm sonuna bakmak, kitap sonuna bakmaktan (bu arada dağılıyorsunuz tabi) sizi kurtarıyor. Nihat Atsız'ın da bu kitaptaki bazı pasajları okuyarak "bana hakaret ediyor" diye S:A'ya dava açmasına gelince... Tam bir zavallılık örneği vermiş Atsız. Ama bugün de toplumsal sorunlarımızın temelinde, eline güç geçiren, bir makama oturan bireylerin, özellikle de milletvekili bakan bürokrat ve siyasilerin nasıl da gerçek yüzlerini gösterdiklerini yani ahlaksızlıklarını ve aile boyu nasıl da yozlaştıklarını görmüyor muyuz...

Yazar eserini ele alırken birden fazla kişinin dönemin belirlenmiş konuları hakkında kaleme almış bulundukları yazılardan yararlanmıştır. Bu ise bizlere aslında ilgili dönemi birden fazla kişinin perspektifinden incelemeyi sağlamaktadır. Ayrıca ilgili kişiler yazılarını kaleme alırken kendi görüşlerinden ziyade dönemim gazete küpürleri, siyasi demeçleri, röportajlar gibi daha çok dönemin siyasi figürlerinin başrolü çektiği kaynaklardan yararlandıkları için sizlere objektif bir sunum hazırlamış olup kendi terazimizde dönemi iyisiyle ve kötüsüyle tartma imkanı sağlamaktadır. Her konu kendi içinde aşırı detaya kaçmadan lakin dönem hakkında fikir oluşturabilecek kapsamda kaleme alınmış olup ilgili konu hakkındaki yazı okunduğu zaman kişi de tatmin edici bir bilgilenme mevcuttur. Kitabın sayfa sayısı okurları korkutmamalıdır zira eser okurken su gibi akıp geçmektedir. Ayrıca kaleme alınış şekli de akademik bir dilden ziyade sade olduğu için anlaşılması gayet basittir.

Açıkçası kitabın bu kadar güzel ve etkileyici olacağını da hiç tahmin etmiyordum.Felsefe seven sevmeyen herkes rahatlıkla okuyabilir. Bittiğinde dahi akıllarda soru işareti bırakan güzel iki metinden oluşuyor.Şölen kısmında Atina'nın ünlü tragedya yazarı Agathon'un kutlama yemeğindeyizdir.Antik Yunan'ın belli örf-adetleriyle düzenlenen bu fasıl iki kısımdan oluşur.Yemek,duadan sonra şölen kısmına geçilir.Sözler verilir dost meclisindekilere.O günün konusu sevgidir.Zamanın düşünürleri konuşurlar.Kimi Zeus'u kimi Aphrodite' yi överken kimi de sevginin ortaya çıkışından bahseder.Son konuşmacı olarak Sokrates'e sıra geldiğinde sevginin kaynağını bulmayı,sevginin bir şeyin sevgisi mi yoksa kendiliğinden oluşan bir sevgi mi olduğunu sorularıyla oradakilere sorgulatır.
Dostluk kısmında Sokrates'in arkadaşlarıyla dostluğu sorguladığı kısımlar yer alıyor.Tam bir sonuca ulaştık derken Sokrates ulaşılan sonucun yanlış olduğunu sorularıyla ifade ediyor ve sorgulamaya devam ediyor.

Fransız,metafizikçi ve arif,doğu düşüncesini batı dünyasına olduğu gibi anlatan ama kıymeti geç bilinen bir düşünür.1912’de müslüman olurken Abdulvahid Yahya ismini alıyor.Bu kitabı ‘Doğu-Batı’ adlı kitabında ele aldığı konuları netliğe kavuşturmak için 1927’de yazıyor.Modern dünya derken modern batı ve modern düşünceyi kastediyor.Bunalımın batıdan başlayarak bütün dünyayı istila edeceğini söylerken isabet etmiş.Kitapta felsefe-hikmet, doğu düşüncesi-batı (modern) düşüncesi, geleneksel düşünce-gelenek karşıtı düşünce gibi karşılaştırmalar yaparken; bilim, demokrasi, eşitlik, materyalizm, hümanizm gibi kavramların modern dünyadaki karşılığını değerlendiriyor.“Her geleneksel uygarlığın ilkesinde entelektüel sezgi ve metafiziksel öğreti vardır” derken ana düşüncesini;“Modern insan kendisini hakikat seviyesine yükseltmeye çalışacağı yerde,hakikati kendi seviyesine indirmek istemektedir.” derken de bunalımın esas sebebini belirtiyor.Çevirisi güzel olan bu kitap üzerinde düşünülmeye değer.

Mumyanın Uyanışı; geçmişin büyüsüyle modern dünyanın sorgulamalarının iç içe geçtiği beş öyküden oluşmakta. Her öyküde hırs, açgözlülük, öfke, ölüm gibi konular işlenir. İlk öykü; "Kutsanan kötülükte" insanoğlunun hırsı ve açgözlülüğü sebebiyle oluşan bozuk düzen ve bunun ancak adalet ve iyilik ile düzeltilebileceği ama en nihayetinde iktidar sahiplerinin bu yeni düzenden rahatsız olmaları anlatılır. İyilik, adalet, eşitlik devam mı edecek yoksa adaletsizlikler ve çirkinlikler yeniden hüküm mü sürecek?
Beni özellikle bu ilk hikâye ve son hikaye olan "öte dünyadan bir ses" çok etkiledi. Çeviri zaten harika. Bu kitap benim Necib Mahfuz ile tanışma kitabım oldu. Diğer eserlerini de listeme ekledim. Okumanızı tavsiye ederim.