Onaylı Yorumlar

Cortázar'ın öykücülüğü, dilin ve anlatının sınırlarını zorlar. Öykülerinde postmodern bir yaklaşım benimser ve geleneksel anlatı tekniklerini sorgular. Anlatıcı perspektiflerini değiştirir, zaman çizelgelerini karıştırır ve okuyucunun aktif bir şekilde metne katılmasını sağlar.

Cortázar'ın öykücülüğü, edebi ve entelektüel bir zenginlikle birleşir. Eserlerinde varoluşsal sorunlar, toplumsal eleştiri ve insan ilişkileri gibi derin konuları ele alır. Aynı zamanda sanat, müzik ve oyunlar gibi konulara da sık sık atıfta bulunur.

Nabızade Nazım'ın Karabibik'in mücadelelerini ve hayallerini tasvir etmesi, köy dinamiklerine dair içten bir bağ sunduğu için beni derinden etkiledi. Kitapta kullanılan dili az çok da olsa anlamam, kendi toplumumun tanıdık konuşmalarını ve lehçelerini yansıttığı için büyük bir keyif verdi. Köylülerin gündelik zorluklarını ve özlemlerini yansıtan bu roman, gerçekçilik ve natüralizmin özünü yakalayan Türk edebiyatında bir köşe taşı olarak bence okunmalı. Karabibik romanı, kırsal yaşamın görüngülerine ışık tutup canım Antalya'mın manzaralarını çok iyi yansıttığı için bence Türk edebiyatında kalıcı bir iz bıraktı. İlk okurken tabii ki kitabın çok çok kısa olduğunu fark edince kısaltılmış baskı alıp almadığımdan korktum. Ancak sanırım dönemin roman anlayışı böyleymiş, İş Bankası Kültür Yayınları'nın da yanlış bir iş yapacağını sanmıyorum. Tabii ki olay örgüsü o kadar ilgimi çekmedi, o yüzden 4 yıldızı verdim, ancak döneme çok iyi ışık tuttuğunu düşünüyorum.

Kemal Karpat, Türk Demokrasi Tarihi isimli bu eserine demokrasi kavramının ne demek olduğunu açıklayarak başlıyor. Türklerde demokrasinin nasıl uygulandığını dönemsel olarak vurguluyor. Osmanlı Devleti'nde devlet-halk bağlantısını, Osmanlının bu bağlantıyı ihmal ettiğinde neler olduğunu akıcı bir üslupla aktarıyor. Osmanlı'da oluşan orta sınıfın hem demokratikleşme çabalarına hem de milli mücadele dönemindeki halkın gayretlerine etkisini çarpıcı şekilde ifade ediyor. Çok Partili rejime geçişte nelerin etkili olduğunu da belirtiyor. Türk Demokratikleşme faaliyetlerini başka eserlerden okumuş olanlara bir de bu eserden okuma yapmalarını tavsiye ederim.

Kitabı çok güzel tanıtan bir önsöz var oradan bir paragraf alarak başlayayım. "İsimleri Carmen, Fidelito, Svetlana, Li Na, Kolya..Tarih ders kitapları onları yazmadı. Oysa hepsinin bir ortak noktası var : Bu kişiler geçen yüzyılın en büyük diktatörlerinin varisleri. En eskileri arasında Mussolini, Stalin, Mao, Çavuşesku, en güncel olanları arasında ise Beyaz Rusya'da Lukaşenko, Kuzey Kore'de Kim Hanedanı, Suriye'de Beşşar Esad'ın olduğu diktatörlerin..."

Gazetecilerin yazdıkları yazıların özel bir derlemesi olmuş kitap. Kitabın üstündeki isimler derlemeyi oluşturan kişiler. Sıkıldığım bir iki bölüm oldu o kadar. Haiti, Şili, Küba ve Afrika diktatörleri ile ilgili kısımlarda sıkıldım. Geriye kalan kısım çok ilgi çekiciydi. Sonda yazıların sahipleri için mini bir biyografi kısmı ve kitapta adı geçen çocuklar ile babalarının mini bir albümü de mevcut. Ben beğendim konu ile ilgilenenler için eşsiz bir eser olmuş.

Dilini anlamakta açıkçası zorlandım ama çaba göstermeye değiyor. Çarpıcı tespitler ve varoluşun sorunlarını derinlemesine ele alması bir yana, bunları kavranan hakikatlerde görülen samimi bir üslupla aktarıp meseleyi son noktada çözüme vardırabilmesi ( tabi böyle karmaşık bir yaşam sorununda çözüm ne kadar formülize edilebilirse) kitabı değerli bir konuma yükseltiyor bana kalırsa.

Aklın bilime insaflı bakışı ve tasdik edilecek olana yükselip orada çaresizliğini ve inanmaya muhtaç olduğunu kabullenmesi gibi algıladım sonuç olarak.

Bu kitap kapak tasarımından da anlaşılacağı üzerine 6 Şubat depremini konu alıyor. Yazarımız tamamen yaşadıklarından bahsetmiş. Depremde annesini ve kardeşlerini kaybeden @kurtmstff bu durum ile nasıl başa çıktığını ve hayata tutunma çabalarını anlatmış.
Daha kitaba başlarken boğazıma bir yumru oturdu ve yutkunarak, göz yaşları ile okudum satırları. Okumam yorumlamam hiç kolay olmadı. Hala nasıl yorumlayacağım diye düşünüyorum. Ve ne yazsam, ne söylesem asla yeterli olmayacak.
Rabbim depremde vefat edenlere rahmet, geride kalanlara bol bol sabır versin.

Odak yassı ada süreci. Tüm detaylar tutanak halinde yok tabii ki kitabın hacmi çok çok fazla olurdu öyle olsaydı. Soruşturmalar sırasında ki konuşmalardan, Duruşmalar ve Savunmalardan dilediklerini seçmiş. Arkadaşlarından, Divan üyelerinden ve adadaki askerlerden portreler çizmiş. Ağaoğlu olayların içinde olduğu için çok yanlı ama sayesinde koyu bir DP'linin gözünden süreci görmüş oluyoruz. Arkadaşları içinden de yerin dibine soktukları var. Arkadaşım Menderes kitabına göre çok bir katkısı oldu diyemem ama en azından DP'lilerin savunmalarından verdiği kesitler sürece bakış açıları ve niyetleri hakkında bir fikir veriyor. Dönem ve konuyla ilgilenenler için önemli bir kaynak.

"Varlık ve Zaman"dan daha etkili bir eser olduğunu düşünüyorum. Hacim olarak küçük olmasına rağmen anadilde okuduğum en ağır eserlerinden biri olduğunu söyleyebilirim. "Dünya, aşkınlık, neden, nelik, ontik, ontolojik ayrım" gibi terimleri derinlemesine inceliyor fakat öncelikle "Varlık ve Zaman" ve "Kant ve Metafizik Problemi" kitaplarının hazmedilmesi gerektiğini düşünüyorum, yani "kavramları açıklıyor" diye bir giriş kitabı sanılmasın. Çeviriye de çok beğendim, Saffet Hoca'dan aksi beklenmezdi zaten.

Yazarını 1K'da tanıdım ve kitabını okumamı önerince alıp hemen okumaya başladım.

Gerçekten de çok beğendiğim bir kitap oldu.

Eser çok sürükleyiciydi.

Bana bu kitap Hayvan Çiftliği kitabının sebze ve meyve versiyonu izlenimi yarattı.

Gerçekten de öyleydi.

Buzdolabı Vatandaşları öncelikle domates ile başlıyor. Tarladan buzdolabına geliş serüveni ile kitap bizlere merhaba demektedir.

Buzdolabındaki meyve ve sebzeler ile Parlak Domatesin tanışmaları, sohbetleri de yer alıyor.

Aslında yazar bizlere sebze ve meyveleri israf etmememiz gerektiğinin altını çiziyor.

Bu konu gerçekten de çok önemlidir. Dikkatli olmamız gerekiyor.

Ben bu güzel ve sürükleyici kitabı sizlere tavsiye ediyorum..

Kitapla kalın...

20. yüzyılın en büyük tarihçilerinden olan McNeill, biyografik eserinde Amerikan tarihçiliğini, kaleme aldığı eserlerin hikayesini, kişisel başarıda sosyal ağların etkisini açık bir şekilde ortaya koyuyor ve bununla birlikte tarihçi adayları için yöntem ve zihin dünyası için bir örnek sunuyor. "...hiç kimse kendini tek başına şekillendiremez." (s.185) ifadesi tarihçiliğin çalışmak kadar tesadüflerin de bir neticesi olduğunu ima eder.

Türk tarihiğinde de bu tür eserlerin (biyografi/otobiyografi/ nehir söyleyişisi) nitel ve nicel olarak artması ilim dünyamız için oldukça faydalı olacaktır.