Onaylı Yorumlar

Açıkçası son zamanlarda okuduğum en iyi korku-gerilim türündeki romandı. Son sayfaya kadar merak uyandıran, tam bitti dediğinizde hikayenin tekrar alevlendiği, aynı gün başlayıp bitireceğiniz bir kitap. Karakterlerin dağılımı, roman boyunca onlara tanınan sayfa oranları tam tadında olmuş. Tek eleştirdiğim nokta Edith'in karakter oluşumunun istediğim derinlikte olmamasıydı. Belki kitabın sayfa sayısı daha uzun tutularak kendisine daha çok yer verilebilirdi, ya da olaylar belki daha uzun süreçte birbirine bağlanabilirdi. Niyeyse son çok aceleye getirilmiş hissi veriyor. Belki de tadı damağımda kaldığı içindir. Adını hakkıyla taşıyan bir roman, okumanızı şiddetle tavsiye ederim.

Kitabın yazarı olan Agota Kristof’un yoksulluk içinde geçen çocukluğuna, Macaristan Sovyet işgali altındayken yaşadığı ilk gençliğine, mültecilik sürecine, başka bir ülkede hayata yeniden başlama, dil öğrenmesine dair kısa kısa metinlerden oluşan, insanın içine içine işleyen bir kitap okumaz yazmaz.

Kristof'un dil öğrenme süreci kitaba adını vermesine sebep olmuş. Fransızca okuma yazması olmadığından okumam yazmam yok diyormuş çevresindeki insanlara. Fransızcayı öğrenişi, sevdiği yazarları fransızcadan nasıl okuduğu ve en önemlisi o dili nasıl kullanarak yazmaya başlamış hepsini hayretle okudum.

Kitapta en çok etkileyen kısım ise mültecilikle alakalı yerlerdi. İnsan kaçakçılarının soğuk komutları altında aşılan sınırlar, yeni bir ülkede kurulmaya çalışılan o ‘yeni’ hayat, ve o çöl..

10 bölümden oluşan Meave Kerrigan serisinin 2023 yılında yayınlanan 10. kitabıdır elimizdeki.

İngiliz polisiye gerilim türünün özgün yazarlarından biri Jane Casey.

Çağımızda, insanların bir kısmı aşırı yoksul, bir kısmı ise kendilerinden başka hiç bir şeyi umursamayacak kadar, dünya sadece onların emrindeymişçesine, kendilerinden başka hiç bir şeyin önemi yokmuşçasına ve tüm geri kalanların tek görevi onları memnun etmekmişçesine bencil, duyarsız.

Sonunu düşünmeden atılan adımlar bazen hiç beklenmedik şekilde gelişebilir.

Nehrin kıyısında parçalanmış halde bir ceset bulunur.
Cesedin kimliğini tespit etmek ancak uzun uğraşlar ve testler sonucu mümkün olur.
Cesedin genç bir kadına ait olduğu, kadının da bir gazeteci olduğu anlaşılır.
Dedektif Kerrigan ile çalışma arkadaşı Derwant, uzun ve titiz bir çalışma sonucu, adeta iğne ile kuyu kazarcasına yaptıkları araştırma sonucu, gazetecinin hangi haberin peşinde olduğu ortaya çıkar ve öğrendikleri dehşet vericidir...

Gökhan Yılmaz Boşlukdikeni'nde, insanların yaşadığı çeşitli boşluklardan bir öykü dünyası yaratmış. Öykülerdeki içerik ismi gibi oldukça dikenli. Acının anlatımı yazara özgü harikulade bir dille donanmış. İlk öykü olan "Çıkrığı Yok Bir Kuyu" da yedi harften oluşan ve birbiriyle bütünleşen çok farklı bir kurgu mevcut. Bu öyküde yazar zekasını okuruna gösteriyor. Karakterin amcasına dair yası içeren "Renk Ayarı" öyküsü de ne anlattığı kısmında kitabın bence en öne çıkan metni. Dil olarak da drone üzerinden anlatımıyla "İzansız Hava Aracı" bence çok başarılı.

Kitaba dair tek olumsuz düşüncemse birkaç öyküde dilin imgesel anlatımla fazla öne çıktığı, içeriğin belirsizleştiğine, geri planda kaldığına dair. Bu durumu az sayıda öyküde yaşıyoruz ve dilin bu kadar öne çıkmasının da yazarın bilinçli bir tercihi olduğunu görebiliyoruz. Sonuç olarak güçlü bir dille örülmüş, iyi öykülerden oluşan bir kitap okudum.

Ünlü bir denizci olan İsa Bey ile onun oğlu Kalender'in hayatını anlatan güzel bir roman. Osmanlı döneminden Kristof Kolomb'a uzanan harika bir yolculuk. Olay örgüsü, kitabın akıcılığı ve yazının sadeliği takdire değer. Esir kadına sevdalanan Kalender'in bu kadını hayatına almak istemesiyle başlayan olaylar zinciri, Kristof Kolomb ile tanışması ve yeni topraklarda yaşayacağı yepyeni heyecanlar ve aynı zamanda dehşetle okunacak sömürgeciliği adeta bir Panorama gibi gözümüzün önüne seriyor.

Açıkçası ben kitabı çok beğendim. Yazarın diğer kitapları gibi çok farklı gerçekten. Harika bir kitap. Çok kolay okunabiliyor ancak zaman zaman eski Türkçe kelimelerin olması okuru zorlayabiliyor. Kitabın sonunun beklediğim gibi olduğunu söyleyemem. Açıkçası çok daha iyi olabileceğini düşünüyordum ama Kaan Murat Yanık bu ülkenin yetiştirdiği en büyük yazarlardan.

Kitabı bitirip geldim.

"Tanabay bir yandan bunları düşünürken, bir yandan da ömrünün rahvan atın sırtında koşarcasına hızlı geçmesinden, onunla birlikte çabucak kocamalarından dolayı kederleniyordu..."

"Fakat insan, yaşamın ilerlemesinden çok, yaşlandığını sandığı, ömrünü tamamlamak üzere olduğunu düşündüğü sürece yaşlıdır."

Aytmatov klasiklerinden birini daha okumuş oldum, etti altı.
Yazarın üslubu bana, Gün Olur Asra Bedel kitabını anımsatsa da bambaşka hikayeler, bambaşka bir olay örgüsü...

Kırgız dağlarının büyüklüğünün tadı kaldı, damağımda.
Yine özleyeceğim bir eser daha...

"Elveda Gülsarı.."

Romanın kahramanı Dr Real’in yaşadıklarını 30 yıl sonra kaleme alarak romanın anlatıcısı olarak karşımıza çıkarıyor. Kurmaca olan öyküyü Saer yazılanları kendisi yazmamış, yaşayanın notlarıymış gibi çok iyi bir kurguyla sanki gerçek tarihi bir olaymış hissi uyandıracak şekilde kaleme almış. 1804’de ruh hastalıkları uzmanı Dr Weiss ile genç bir hekim Dr Real, Buenos Aires’in yakınlarında bir akıl hastanesi kurarlar. Civardan gelen talepler üzerine beş hastayı (deliyi) civardaki bir kasabadan alıp kurdukları bu hastaneye getirmek üzere Dr Real bir yolculuğa çıkar. Kitapta bu ilginç yolculuğun hikayesini okuyoruz. Hastalar (deliler) hepsi birbirinden farklı karakterlerde ve Saer bunları inanılmaz gerçeklikle tanımlıyor. Dr. Rael zorlu yolculukta doğayla ettiği kadar hastalarıyla da mücadele ediyor. Yer yer mizahi bir anlatımı var. İnsana “delilik-akıllılık sınırlarının” ne olduğunu, delilerin ne kadar akıllı, akıllıların da ne kadar deli olduğunu düşündürmekte.

Dünya çapında konferansları olan ve dünya üzerinde birçok kişi tarafından takip edilen Yasmin Mogahed, bu kitabında kendimizi kalbimizle yüzleşip ruhumuza doğru bir yolculuğa çıkarıyor ve içimizde hissettiğimiz boşluğun nedenleri üzerinde duruyor.

Kitap oldukça akıcı ve sürükleyici. Hem manevi dinginlik veriyor hem bildiğimiz veya bilmediğimiz birçok şeyi bizlere hatırlatıyor. Asıl amacımızın , kalbimizin iyileştirmenin tek bir yolu var o da kalbine sığdırdıklarından arınıp sadece Allah ile doldurmaktır.

Mevzu derinlerde. İnsanlığa adımlayışta. Habil ve Kabil. Kardeşin kardeşi öldürmesi olarak aktarılan. Aslında insanın insana kıyması. İnsanoğlu yakınında kim varsa onu öldürdü aslında, rivayetlerde.

Bir diğeri. İbrahim’in oğlunu kurban etmesi, kurban etme girişimi. Ve ahlaki değerler.
•
Ata geleneğinde bir çocuk. Geyik vuracak. Vurmalı yani avcı olacaksa.
Ama vicdan? Ama ahlak?
•
Aile büyükleri. Babası, dedesi. Tom. Karşılıklı çatışmaların yanında kendi içlerindeki çatışmaların mücadelesi.

Engin doğanın etkileyici betimlemeleri.
•
Can Yayınlarından David Vann kitaplarının tekrar baskılarını beklediğimizi söyleyerek kapatalım incelemeyi. Seveceksiniz.

Candide adında (sinir bozucu seviyede) iyimser mi iyimser, saf mı saf baş karakterimiz, başına ne geldiyse iyi olma sevdası yüzünden geldiği halde hâla akıllanmayıp bize sayfalar başında sinir krizleri geçirtiyor. Hatta kendisi de "iyimserlik, aslında her şey kötüyken, her şeyin iyi olduğuna inanma deliliğidir. Bu iyimserlik anlayışını bırakmam şart" (s.70) diyerek adeta bize, sevgili arkadaşlar sizi çıldırtmak üzere olduğumun farkındayım, değişeceğim söz, mesajını verse de, siz de bir bakın bakalım sonunda vazgeçiyor mu bu huyundan ya da iyi olmaya çalışmak işine hiç yarıyor mu... Okuduğuma pişman olmadığım bir kitaptı, tavsiye ederim. İyi okumalar.