Onaylı Yorumlar

çok da yeni olmayan bir kelam kitabı. kitapta atıf yaptığı kişiler görüşler günümüz için pek de anlam ifade etmeyebilecek kadar eskiler. yine de yazımı açısından şuana kadar rastladıklarım arasında en kelami olanı. birtakım kelamcıların veya mezheplerin görüşlerini sırayla anlatmak yerine kitabın ilk bölümünde kelam ilminin temel kaidelerini/ilkelerini çıkarmış ve örneklerle anlatmış. piyasada eşine rastlanmayacak bir kelam eseri. kitabın ikinci yarısı ise bu ilkelerden hareketle birtakım kelami problemlere yaklaşımlardan oluşuyor. bu ikinci kısım her ne kadar günümüz okurunu direkt hitap almıyor olsa da yalnızca daha önce verdiği ilkelerin birtakım problemlere tatbik edilerek çözüm üretilebileceğini ve böylece bir kelamcının nasıl düşünmesi gerektiğini bize göstermiş.

Ulusların Düşüşü isimli magnum opustan sonra gelen ikinci bir şaheser diyebileceğim eser Dar Koridor. Eser özgürlüğe ilişkin bugün hala kabul edilebilen bir tanımla Locke'un tanımı ile başlıyor. Yazalar daha sonra Locke'un antitezi olarak Hobbes'un Leviathan düşüncesini ele alıyor. Eser tez ve anti tez mantığı ile devam ederken yazarlar özgürlük ve gelecek arasındaki ilişkiyi bir gergef gibi işliyor. Yazarların önceki eseri gibi bu çalışmada oldukça dikkat çekici. Ulusların Düşüşü tam anlamı ile bir deneysel tarih perspektifi sunuyordu. Tarihi bir laboratuvar olarak ele alıyor ve toplumların nasıl geliştiklerini buradan elde ettiği veriler ile çok güzel izah ediyordu. Aynı perspektifi burada da görüyoruz. Tarih yine yazarlar için etkili bir laboratuvar görevi görüyor. Yazarların bu çalışmasını hangi alanda olursa olsun doktora yapan herkese içtenlikle tavsiye ederim. Kendi geleceği ile ülkesinin geleceğini ortak bir noktada kesiştirmek isteyen herkes için ufuk açan bir çalışma.

Kitabın sonunda gözyaşlarımı tutamadım, Mauro ve Elenanın aşkı. Mauronun havalimanında saatlerce bir umut ile beklemesi. Talia'nın son dakikalarda içine düştüğü ikilem, kalmanın gitmekten daha kolay gelmesi. Kalmanın her zaman daha kolay görünmesi.

"Sürekli dikiz aynasından bakarsan önündekini göremezsin."

İnsan alıştığını, ait hissettiğini bırakamıyor. Zaman geçtikçe hayallerine yalanlar karışıyor. Geride bıraktığını peme-be gözlüklerle görüyor. Gitmek istemiyor. Kalması ise çok zor. Kalıyorsun ama senden bir şeyler gidiyor. Onları bir ömür yakalamaya çalışıyorsun.

Mauro'nun sonunda her şeyi göze alıp yolculuğa çıkması beni çok etkiledi. Kaybedecek bir şeyin yok, ama kazanacakların için değecek bir yolculuk bu. Ve gerçekten insan nerde olursa olsun, en sevdikleri yanındaysa, yabancılaşma hissi, yuvasızlık sisi yavaş yavaş kayboluyor.

Serinin 4 kitabını birlikte almıştık, gelir gelmez hepsini okuduk ve bayıldık. 3.5 yaşındaki oğlum için biraz basit ama ben kapakçıkları seveceğini düşündüğüm için almıştım ve gerçekten de bayıldı.
Bir kedi yemek kitabı bulmak için kütüphaneye gidiyor ve baktığı kitapların kapaklarını açıp neyle ilgili olduğunu görüyorsunuz. En son pişirdiği yemeği de görmek için tencerenin kapağını açmanız gerekiyor. Kapağı açmadan önce ne yemek göreceğinizi çocuğunuza tahmin ettirin, muhtemelen sevdiği bir yemek çıkacak..

Bütün yorumlarda hep bir Jane Eyre'ye atıf var ama bence onu okumuş olsanız da olmasanız da, o eseri sevmiş olsanız da olmasanız da insan analizi üzerine harika bir kitap. İnsan, eski dünya insanlarının - hangi ülke insanı olursa olsun - sabrına mı diyelim, itidaline (ölçülülük, soğukkanlılık anlamında kullanıyorum bu sözcüğü) bir kez daha hem şaşırıyor hem hayranlık duyuyor...

Edebiyat vs. bir yana eğer öğretmenseniz, öğrencilere yaklaşımla ilgili olarak da öğrenecek birşeyler bulacağınız kesin. Ama ben kitabı özellikle dil, üslup bakımından çok seçkin buldum. Gerçi seçkin kelimiesinden de emin değilim; anlatım muhteşem ve sanırım bunu çevirmenin özenine ve kalitesine de borçluyuz o yüzden çevirmene de ayrıca teşekkürler demek gerekiyor...Gerçi fransızca ve ing. diyaloglar nedeniyle dipnotlarda bazı açıklamalar daha yapılabilirmiş diye düşünmedim değil ama bunun için çevirmenin değil editörün kapısını çalmak lazım galiba... Öyle böyle mutlaka okuyun; ben elimden bırakamadım.

Okurken çok keyif aldım. Orhan Pamuk'un iç dünyasına yakın olmak güzeldi. 12 saat roman yazdığı günler, yazamadığında çektiği ızdırap, bu kadar çok roman karakterleri ile içli dışlı yaşaması çok ilginç. Resimli günlük gibi, hiç bilmediğimiz şeyleri de öğrenmek, deneyimlemek mümkün. Örneğin Orhan Pamuk gibi bir karakter bile, Batı'da katıldığı aktivitelerde onların arasında zaman zaman kendini yabancı hissedebiliyor. Büyük yazarların hepsinin böyle yakından yazdıklarına şahit olabilmek ilginç bir deneyim olabilirdi.

Yazarın çok akıcı bir dille yazdığı bu kitabı hızlıca okuyabilirsiniz. Verdiği mesajların günümüze uygulanabilirliği tartışma konusu olsa da her zaman geçerli olacak öneri aklınızı kullanmak. Aklını kullanan tüm toplumlar nasıl yükselmişse, akıl dışı hareket eden toplumlar da aynı şekilde çökmüş ve yok olup gitmiştir. Bunu Babil örneğinde de görüyoruz. Kısacası ya aklın yolunu seçip özgür olursunuz ya da aklı bir kenara atıp köleliğe razı olursunuz. Toplum olarak aklın ve bilimin yolunu seçmemiz dileğiyle…

Yazarın okuduğum ve serinin 1. ve 3. kitaplarına göre hikayenin içindeki twist ile gönlümü kazanmış bir kitap oldu Masadaki Düşman. Sanki seri ilerledikçe yazarın cinayet kurguları daha geniş kapsamlı olup farklı alanları da içine kapsayacak gibi bir izlenim ediniyorum. İşin en güzel yanı ise olayların nedenleri arasında bazen en bariz olanın bazı şeylerin sebebi olması ya da insanların bastırılmış kişiliklerinin beklenmedik anlarda ortaya konmasının olası sürpriz sonuçlarını iyi bir kurguyla bizlere sunması.

Öncelikle şunu belirtmem gerekir ki serinin 2. kitabı baskıda olmadığı için 1. kitabı okuduktan sonra bu kitaba geçecek olanların endişelenmesine gerek yok. Çünkü her ne kadar arada bir kitap atlamış olsanız bile yazarın her kitabında romanın kahramanlarına detaylı olarak değinildiği için eksiklik hissetmiyorsunuz.

Kitaba gelecek olursak, seri katil temalı kendi içinde iyi bir polisiye-gerilim türünün ögelerini barındıran başarılı bir çalışma. Benim tek eksik hissettiğim kısım heyecan ve nabız adım adım yükselirken bütün her şeyin çözümünün çok kısa sürede açığa vurulması. Belki bulmacanın parçaları biraz daha bizleri zorlayarak çözülebilirdi. Gerçi yazarın kitapları genelde aynı gün başlanıp bitirilecek cinsten ve uzunlukta, bu dediğim olay sayfa sayısını arttırabilirdi ama kendi adıma daha keyifli olacağını düşünüyorum.

Hayatımın filmi dediğim Yüzüklerin Efendisi serisinin kitaplarını okumayı hep erteledim. Yazarın diğer kitaplarını okumuş biri olarak. Çünkü bu film serisini çok seviyorum sürekli izliyorum filmin sadece müzikleri bile beni benden alıyor. Kitaplarını okursam filmi eskisi gibi sevmem diye düşündüm hep. Ama bu yıl okumaya karar verdim. İyi ki okumuşum. Kitapların tadı başka filmin tadı başkaydı. Tolkien normal bir insan değil bu kadar ayrıntılı düşünmek yazmak insan işi değil. Kitaplar bütün seri için söylüyorum su gibi akıyor. Filmlerde Peter Jackson konuya çok farklı açıdan bakmış çekmiş yazmış. Bu yüzden filmleri hala çok seviyorum. Kitaplara da bayıldım. Seriyi okuduktan sonra tekrar filmleri izledim. Sürekli izliyorum zaten. Yüzüklerin Efendisi her şeyiyle bir efsane.