Onaylı Yorumlar

Hüseyin Karatay'ın bu eseri, genellikle toplumsal gerçekliklerin altını çizen ve alegorik dil kullanarak insan yaşamının inceliklerini ve ironisini vurgulayan bir kitaptır. Karatay'ın yazım stili, sadeliği ile etkileyicidir. Yazar, hayvanların insan toplumundaki rolleri üzerinden, insan doğası ve toplulukların karmaşıklığını anlatır. Bu tercih, hayvanları antropomorfize etme geleneğini sürdürüyor. Böylece okuyucu, hayvan karakterlerin eylemleri ve deneyimleri üzerinden insan ahlaki ve sosyal davranışlarına dair evrensel gerçekleri keşfedebilir. "Uğraş hak yayıla Bataklık bahçe ola soyanın soyu kuruya sömürgen güdük yaya" sözlerinin, daha genel bir toplumsal çerçeve içinde analiz edildiğinde, baskı, sömürü ve adaletsizlik temalarına işaret edebileceğini düşünebiliriz.

Ebeveynliğe dair kitap okumaya başladığımda keşke ilk bu kitabı alsaymışım. Doğan hocanın ilk kez bu kitabını okuyorum, diğer ebeveyn kitaplarına göre dili anlatma tarzı çok daha güzel ve anlaşılır. Farklı bakış açılarını net bir şekilde anlatmış, hem geçmiş kültürü hem de günümüzdeki çocuk yetiştirme şekillerini anlatmış. Sorunlara çözüm odaklı yollar sunmuş ben çok beğendim mutlaka her ebeveynin okuması gereken bir kitap. Doğan hocanın diğer kitaplarını alıp en kısa zamanda onları da okuyacağım.

Kitabı bir internet kitap satış sitesinin en çok satanlar kısmında görüp edindim. Çinli bir yazar, Mao'nun Kültür Devrimi öncesi ve sonrasında köydeki sıradan bir ailenin hayatından kalkarak birçok şey anlatmış. Ve tabii anında yasaklanmış. Hüzünlü ve dramatik bir öykü ama sahici, samimi ve duygusal. Kitap sizi sarıp sarmalıyor ve bir başka dünyada yolculuğa çıkarıyor. Ben çok beğendim ve tavsiye ediyorum. Çinli bir yazar, Çin kültürü, Çin tarihi ve Çinli insanların hayatlarından kesitler, daha ne olsun. Her kitap bir dünyadır.

21. Yüzyılın önemli düşünürlerinden (bana göre) ve kültür kuramcısı olan yazar bu kitabında kapitalist yaşamın ve iletişim teknolojilerinin/sosyal medyanın şeffaflık üzerindeki etkilerini ele alıyor. Kitap 9 bölümden oluşuyor; olumluluk toplumu, teşhircilik toplumu, apaçıklık toplumu, porno toplumu, ivme toplumu, teklifsizlik toplumu, enformasyon toplumu, ifşa toplumu ve kontrol toplumu.

Yazara göre “Şeffaflık toplumu bir güven toplumu değil kontrol toplumudur. Şeffaflık insanı camlaştırır. Şiddeti de buradadır. Sınırsız özgürlük ve iletişim topyekûn kontrol ve gözetime dönüşüyor.”

Şeffaf sistemden – kontrol toplumundan tamamen kurtulmak mümkün değil ancak sorgulama yeteneğini ve irade gücünü kaybetmezsek belki kendi ilke ve değerlerimizi koruyabiliriz.
Yer yer akademik dil kullanılsa da kitap okumaya değer, ufuk açıcı ve düşündürücü bir eser. Tavsiye ederim.

İlk kez bir Tahsin Yücel kitabı okuduğumu itiraf ederek başlamak istiyorum. Çok güçlü bir kalem. Tahminimin ve beklentimin üzerinde beni şaşırttığını söyleyebilirim. 2073 yılında İstanbul'da eski solcu bir avukatın ekseninde, insanların bir yandan post modern yaşantılarını sürdürürken, diğer taraftan da gerçek hayattan kopuşlarını, geçmişleri ile güncel kaygıları arasındaki gidiş gelişlerini, ikirciklerini gözler önüne seren, günümüze dair de bir çok benzerlikler ve göndermeler içeren distopik bir eser. Yapımcılar tarafından gözden mi kaçmış bilemedim ama hala dizisinin veya filminin çekilmemiş olması ise gerçekten şaşırtıcı.

Alman gizli servisinde görevli Albay Nikolai'ın ülkesinin 1. dünya savaşında aldığı mağlubiyeti casusluk faaliyetleri açısından incelemektedir.Özellikle Almanya sınır olan bölgelerdeki casusluk boyutlarını, iletişim medya araçlarının savaş esnasında aleyhte nasıl propaganda yürüterek alman milli direncini kırdığını ve bu noktalardaki zaaflarını tüm samimiyetle ele almıştır.Bu çalışma bir bakıma antisemitik bakış açısının ve ilerde oluşan Nazi imparatorluğunun Alman milliyetçiliği çerçevesinde beslemesi bakımından da değerlidir.Kitap Osmanlının istihbaratı hakkında daha çok duyumsal belirlemelerde bulunsa da gayrimüslimlere yapılan cebri uygulamalarda bir miktar ölçünün kaçtığı satır arasında belirtilmiştir.Nikolai samimi açıklamaları çarpıcı gözlemleri, özeleştirisi ile Alman milliyetçiliğinin tetiklenmesinde kalemini etkili kullanmıştır.Casusluk faaliyetlerinin önemi, askeri ve psikolojik harp kavramlarının ele alındığı disiplinler için bir başvuru kaynağı olacağını düşünmekteyim.

Kıymetli öğretmenimiz bir yerde kişisel biyografisiyle başladığı kitaba yaşadığı kısa süreli öğretmenlik macerasının biyografisiyle devam etmiş. Yirmi yedi yaşında bir gencin ne kadar biyografisi olabilir ki demeyin , memlekette o yaşlarda gençlerin görmediği , yaşamadığı kalmadı çok şükür. Ağlayarak izlediğim çoğu reelsini , samimi bir dille yazılmış hikaye olarak da okumak gerçekten harikaydı. Ülkem, çalışan çabalayan, yaptığı işi hakkıyla yapan insana hasret. Yapanlara ise köstek. Hocamız da bundan nasibini almış , tecrübeleriyle doldurduğu heybesine atmış. Sevgili hocam ;müfettiş beyin söylediği son sözü “maalesef” çoğumuzun düşünüp aklına getirmesini kişisel olarak algılamayın ve kendinizi yaralamayın. Böyle bir dünyayı biz var ettik, koruyamadığımız o kadar çocuğumuz var ki , bundan utanmak yerine sevgiyle kalkan her eli düşman sanıp saldırıyoruz. Bunu refleks haline getirmiş olmak bizim ayıbımız .

Çok iyi bir romandı. Karakter seçimleri, karakterlerin kendi aileleri ile yaşadığı çatışmalar, dönemlerin siyası olayları ve sosyolojik şartları, iç seslerin karakterlere göre seçilmesi, inandırıcılık, kurgu, sürükleyicilik...Üzerine uzun bir yazı yazılabilir. Uzun zamandır okuduğum en iyi Türk romanlarından biri olarak kayda geçsin. Anlamadığım ise bu kadar iyi bir kitabın adını hiç duymamış, yazarından habersiz olmak. Daha çok tanınması ve yeni kitaplar yazması gerekiyor. İyi çalışılmış, detaylı, felsefik temelli çok kaliteli bir roman.

Yanmalarımız, sönmelerimiz, durmalarımız, susmalarımız, görmezden gelmelerimiz, bağırıp çağırmalarımız arasında "dünya sakin bir yermiş gibi" yaşıyoruz..

Her öykü beni içine aldı bir çümlesiyle bile tutuldum, öykü benim öyküm olmasa da yaşadım o anı, o kokuyu aldı kalbim. "Yaşasın bu gün cuma" öyküsünde annesini bekleyen çocuk olurken "Çiçeklerin yüreğinde" köyün çıkışına yürüyen kısa saçlı kız oluveriyorum...
"Marlonsuz Brandonsuz" en sevdiğim öykü oldu sanırım. (hoş hiç birini en iyi diye ayıramıyorum) Tüm var oluşunu gölgede zanneden çocuklara gelsin bu öykü. -Sen varsın aslında çocuk bana rağmen varsın- diyen baba bana titredi içimde...

"Bir Uzun Üşümek" diye başlıyor bayılıyorum spritüel camiama ne güzel anlatmış Alkım... Sonrasında "Topuz" vuruyor... Kendini bul...
O deliliğin müthiş halinden sıyrılarak kanlanıp canlanmak ancak bu kadar güzel bir dille anlatılabilirdi.

Yazarın kitabı yazma serüveni 12 yıldan fazla bir süre hayatını sınırlayan birçok otoimmün hastalıkla mücadele ettikten sonra başlıyor. Kitabın en sevdiğim yanı sade ve akıcı bir dile sahip olması. Yetişkinlikte sahip olduğumuz birçok rahatsızlığın sebebi aslında çocuklukta yaşadığımız travmalarımız. Kitapta travmalarımızla nasıl yüzleşip onları kabul etmemizle başlayan bir iyileşme sürecinden bahsediliyor. İyileşme yolculuğumuzda gerçekte olduğumuz kişiye geri dönmemiz için her birimize iyi gelecek farklı çözüm yolları sunuyor. Keyifli okumalar.