Onaylı Yorumlar

Bu kitap neden çok bilinmiyor. Filmi olsa ne güzel olurdu diye çabucak okudum, çok sürükleyici. Aşkı memnu, Madame Bovary tadında hatta ben açıkçası onlardan daha çok beğendim. Sadece üç kişi arasında geçmesine rağmen, o kadar duygu analizleri ve derinlemesine düşüncelerle dolu ki, insan kitabı okurken, karakterlerin aynı anda sevgi, nefret, aşağılama, kıskançlık, güvenmeme gibi duygularını kendi içinde yoğun bir biçimde hissediyor. Yazar günümüzde yaşasaymış, eminim çok popüler olurdu, çok ama çok beğendim. Tavsiye ederim 10/10

Bugün sınıfımda okudum ve kitabı düz okumaktan ziyade bir soru ile başladık. Sizce gerçekten kitap içinden çıkabilirler mi?

Kitap bizi arada yönlendiriyor bu gerilimi artırmak için. Örneğin şimdi kitabı çevir hadi şimdi bir de salla belki düşerim kitabın içinden, gibi. Hatta bir sayfasında kahramanların kitaptan çıkması için sayfayı katlamamız şeklinde bizi yönlendiriyor. Açıkçası biz eğlendik ve kitabı sadece okumak yerine gerçekten kitap içinden çıkılabilir mi üzerine konuştuk. İş Bankası Yayınevi basım konusunda zaten iyi. Sayfaları kuşe kağıt şeklinde kaygan. Sade çizimleri ile biz sevdik.

Polisiye içinde yasak aşk hikayesi mi?

Tam da yazarımıza yakışır bir tarz. Sadece bununla da kalmıyor; politik konular, örgütler, insan ticareti… kısaca arka sokaklarda yaşanan olaylar ve tabii olmazsa olmaz İstanbul tınıları… Okurken Sedat efendiye söylene söylene okudum orası ayrı. Acınası bir halde olsa bile, yok kabullenebilmem mümkün olmadı yaşadığı duyguları.
Sis ve Gece; Ahmet Ümit’in öykü ve şiir kitaplarından sonra yayınlanan ilk polisiye romanı olma özelliğini taşıyor.
Evet tabii ki biz “başkomiser Nevzat” karakteri severler olarak, her kitapta onu görmek/okumak istiyor olsakta; henüz polisiye okumamış olanlar, bu kitapla başlayabilirler, tatlı bir başlangıç olacaktır. Akıcı bir anlatım… betimlemeler sizi boğmuyor. Kısaca yormadan, keyifle ve merakla okunacak bir eser.

Ben beğenerek okudum. Nijerya hakkında, Afrika kültürü hakkında çok güzel detaylar var. Konusu evet, mitoloji, tragedya geçişmeleri içeriyor ve aynı zamanda modern zaman öğeleri ile örülmüş. Diğer taraftan yazarı başka yazarlara benzetmeye çalışan yorumları pek sevmedim. Modern bir yazar başka yazarlara benzeyerek başarılı olacak diye bir kaideye çok bağlı kalınamayacağını düşünüyorum. Olayları aktaran çocuk karakterin yaşı dikkate alındığında romanın dil örgüsü gayet iyi ve çevirmeni de başarılı buldum. Kitap Ağacı devri alem okuma grubu ile tanışma fırsatı bulduğum bu eseri tüm edebiyat severlere tavsiye ederim.

Roman gördüğüm en sıradışı ilk cümleyle başlıyor. Doktor adayı kahramanımız Ferit’in ilginç komşularının ve arkadaşlarının biraz karanlık, biraz trajikomik dünyalarını izlerken bir yandan sevgilisi Selma ile olan bol tereddütlü, bol bunalımlı hikâyesini takip ediyoruz. Son çıkan assolist gibi sahneye çıkan gizemli kadının varlığı olaya bambaşka bir boyut katıyor. Kitap, dönemi itibariyle de Peyami Safa’nın artık olgunlaşmış romancılığını ve bir sanatçı olarak felsefesini mükemmelen yansıttığı, kahramanına yaşattığı materyalizm-mistisizm çatışmasını harikulade resmettiği bir külttür. Lisede yutarcasına Peyami Safa okurken sıra bu esere geldiğinde tökezleyip yarım bırakmıştım. 2013'te borcumu ödemenin rahatlığıyla ve coşkuyla bitirdim. ‘Matmazel Noraliya’nın Koltuğu’ 1949’da yayımlanmış. Sonra ‘Yalnızız’ geliyor ve ‘Biz İnsanlar’la kapanıyor perde. En sevdiğim bu 3 romanın, üstadın son 3 romanı olduğunu birkaç yıl önce öğrendim.

Bilinçli farkındalığı fiziksel olarak bedenimize nasıl indirgeyeceğimizi anlatan, yazarın da anılarıyla birleştirilmiş bir kitap. Okumayı çok severim. Ve soracak olsanız hayatta okunması gereken ilk üç kitap içerisine girebilir diye düşünüyorum.

Dr. James çocukluk zamanlarında öğrendiklerinin kıymetini yaşı çok ilerleyince anlıyor ancak bunun farkına tam olarak çok sonra varıyor. Gerçekten hayatın bize getirisini nasıl bilinçli hale getirebiliriz, bunu çok güzel anlatmış. Kendi anılarıyla zenginleştirmesi ayrı güzelleştirmiş. Kesinlikle tavsiye ediyorum.

Ömer Faruk üstadımın -kendisi söyledi kitap içerisinde- en son ama en zor kitabı bu olmuş. Kitabın ilk kısmı hep bahsettiği "hakikat" tırmanışı adeta. Lügate bakmaktan kitaba hakim olabilmek ne mümkün. İnsan amiyane tabirle "herhalde bütün tuşlara basıp bölüm geçmeye çalışıyor herhalde" diyor. Ne dersem yada dersek diyelim üstadım böyle uygun görmüşse biz okuruz. Yine yazsın bir daha okuruz. İkinci kısmı ise artık ulaşılan hakikatin keyfini sürmek gibi. Mevzuları daha açık ve net biçimde anlatıyor. Ha şunu da söyleyeyim ki böyle birinci ve ikinci kısım diye bir tasnif yok kitapta. Siz okuyunca anlıyorsunuz bunu. Yada anlayan şanslı sadece ben olabilir miyim acaba?

Kitabın muhtevasına gelecek olursa "her şey var" diyebilirim size. Ama en çok hakikat ve samimiyet var. Allah razı olsun ki Hamza'nın babası, Yobazın kendisi, Ab-ı Hayat'ın yolcusu beni çokça mutlu, mesud ve hakikatli eyliyor.

Bu kitap bize tüm yalınlığı ve gerçekliği ile parçalamakta olan bir devleti ciğerlerinizi titretecek bir şekilde olayları ele alıyor. Kitaptaki donan askerin yüzünün kurtlar tarafından parçalanmış olması , askerlerin ağacın dallarında uyuyup ertesi gün uyandıklarında diğer askerlerin donarak ölmesi en hüzünlü kısmıydı. Askerlerin açlıktan, yorgunluktan bitap düşmesi halinde saatlerce zorlu kış şartlarında ayaklarında çarık ve sırtlarında doğru dürüst kaput olmamasına rağmen düşmanla savaşmaya gitmeleri, açlıktan atın yediği arpaları yemesi tarifi zor. Vatan uğruna yaşanmış bu insanlık dışı dramı herkesin zorunlu olarak okuması gerektiğini düşünüyorum.. Bana Mehmet Akif ' in şu sözünü hatırlattı: ' Bastığın yerleri toprak Son zamanlarda diyerek geçme, tanı, düşün, altındaki binlerce kefensiz yatanı'. Okurken ağlamamak neredeyse imkansız. Vatan uğruna yaşanmış bu insanlık dışı dramı herkesin zorunlu olarak okuması gerektiğini düşünüyorum.

Kitap İoanna Kuçuradi 'nin insan hakları ile alakalı görüşlerini öğrenmek adına güzel bir kaynak. Çeşitli yıllarda seminerlerde gerçekleştirdiği konuşmalarından ve bazı süreli yayınlara göndermiş olduğu yazılarından oluşmakta. Bu nedenle okunması kolay, felsefe metni olmalarına rağmen masa başında sakin kafa ile okunması zorunlu metinler değiller. Üzerinde düşünmemi sağlayan bazı tespitlerinden alıntılar yapmak istiyorum;
- Sosyal ve ekonomik haklar "korunmaz" ancak "tanınabilir"
- üçüncü dünya ülkelerinde sosyal eşitsizlik yaratan bir durum, sıkıntıları, eksiklikleri kısacası "yokları" paylaştıramamalarıdır
- insan onuruna uğradıkları değil, yaptıkları zarar verir çünkü insan yaptıklarından sorumludur, uğradıklarından (maruz kaldıklarından) değil.
- önemli olan devletin insan haklarına saygılı olması değil, insan haklarına dayalı olmasıdır.

Fethi Gemuhluoğlu… İslam’a, Türkiye’ye, Türkiye vatandaşlarına ve geleceği inşa edecek nesillere adanmış bir hayat. Kitap merhum Fethi Gemuhluoğlu’nun ‘dostluk üzerine’ başlıklı konuşmasının tam metni ile başlayıp, Fethi beyin yazdığı mektuplar, Fethi beye ithafen yazılmış şiirler ve nesirlerden oluşuyor. Merhumun hayatı ve davası hakkında birçok bilgi içeriyor. Ben ‘Gönül Sadası’ programında Sadettin hocanın ve Kemal hocanın söylemlerinden aşina olarak merak etmiştim merhum Fethi beyi. İyi ki aldım, iyi ki okudum dediğim kitaplardan birisi oldu.