Onaylı Yorumlar

Bige Güven Kızılay'ın eline emeğine yüreğine aklına ruhuna sağlık. Köy enstitüsü mezunlarının kitaplarını çok severek okuyorum. Cumhuriyetin kazanımlarından sadece biri idi. 7 yıl yatılı okuyup köy ebesi olarak mezun olmak, bir süre köy hizmeti yapmak. Binalar yapmadık belki, çünkü dönemimizde tamamlanmıştı artık ama mutfakta aşçılarımıza yardımdan her türlü temizliğe ev idaresi derslerine kadar benzerdi okul yaşantımız. Şimdi emekli bir öğretim üyesiyim daha çok kitap okumak için vaktim bol. Bu kitapta öyle çok kendimi buldum ki... her bölümünü ağlayarak okudum desem yeridir. Yazar, içinde yaşamadan bu kadar duyguyu okuyucuya nasıl da geçirmiş, şaşkınım açıkçası. Hiç bir boşluk bırakmadan tamamlanmış bir eser. Hayal etmekle kalacak bir arzumu (bir okul yaptırmak) kitabın sonunda okuduğum anda ise gözlerimden adeta yağmur yağıverdi. En hızlı okuduğum tek kitap diyebilirim. Kaç gündür de etkisindeyim. Teşekkürler.

Son zamanlarda okuduğum en çarpıcı ve en vurucu eserdi diyerek başlamak istiyorum sözlerime.
William Golding, Sineklerin Tanrısı ile insanlığın en derin ve en karanlık köşelerine götürüyor okuru.
Güç ve hakimiyet için bir yaş sınırı olmadığını, gücü ele geçirenin küçükte olsa büyükte olsa acımasızlığını, duygusuzluğunu, kalpsizliğini ve merhametsizliğini göreceksiniz. Bu eseri okurken canınız acıyacak, sinirlenecek ve gözlerinizden yaş bile gelecek, fakat bitirdiğinizde sizde yarattığı farkındalıkla iyi ki okumuşum demeden geçemeyeceksiniz.

Kitabın ilk sayfasındaki şiiri okuyunca aklıma Truman Show filminin son sahnesi geldi. Sanırım kitap sınırlarını aşmakla ilgili vs. diye düşündüm ancak yanıldığımı anladım. Hatta film izleme üzerine yazılanları okuyunca afalladım. Çok etkilendiğim bir kitap oldu, gerçeklerin yüzünüze yüzünüze vurulduğu bir kitap. Kesinlikle ara ara okumam gerektiğini düşünüyorum. Tespitler çok yerinde ancak bilmeme rağmen bu çarktan kurtulmaya istek ve cesaretimin olmadığı da ortada. Maalesef o aydınlığın karanlığında kaldık.

Yazarın kendi hayat hikayesini özetlediği kitap akıcı bir şekilde ilerliyor. Burada şu olacaktı diye bir varsayımda bulunurken yazar bu noktada ters köşe yaptığı enteresan bazı olaylar döngüsü kitabı okutturuyor. Aslında ilk başta kitap sıkıcı gelmişti ama ilerledikçe bu durum kendini meraka bıraktı. Merak da olunca kitabın okuması da zevkli oluyor tabi ki. Genel olarak kitap akıcı diyebiliriz. Öyle çok da beklentiye girmeden vakti değerlendirmek adına okunabilir. Serinin 2. kitabını da edinip kaldığımız yerden Avukat Ergün'ün maceralarını tebessümle okumak istiyorum.

İdeal insan ve böyle insanların yaşattığı ideal bir gezegen mümkün mü.. bir tarafta kıt kaynaklarla yaşamını sürdüren canlıların bir düzen ve görev içerisinde daha eşit, daha adil bir yaşam sürdüğü, diğer tarafta yine kıt kaynaklar içinde yaşamadığını sanan, tüm kaynakların har vurulup harman savrulduğu, eşitsiz, adil olmayan dünya benzeri bir gezegen.. farklı olduğunu sandığınız ama sonunda ortak paydada buluşabilen iki gezegen.. farklı koşullar sağlamsa da söz konusu çıkar olunca insan her yerde aynı mı ve ideal diye bir şey bir safsata mı soruları..İnsan doğası gereği bencil, çıkarcı ve kötü mü..ve daha nicesini sorgulayacağınız bir kitap, Shevek ve Takver uzun süre unutamadığım iki karakter oldu.. okunması gereken güzel bir eser.

Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın Cadı adlı romanı, hem gerilim hem de toplumsal eleştiri sevenler için harika bir eser. Naşit Nefi Efendi’nin eski eşini cadı olarak suçlamasıyla başlayan hikâye, okuyucuyu batıl inançların karanlık dünyasına sürüklüyor. Yazarın mizahi üslubu, yer yer ürkütücü olan olayları daha da çarpıcı hale getiriyor.

Roman boyunca ölüm, yaşam, evlilik ve kadınların toplumsal konumu gibi derin meseleler, sürükleyici bir gizem kurgusuyla ustaca işlenmiş. Cinayet ve bilinmezlik dolu olaylar, kitabın sonuna kadar merak duygusunu canlı tutuyor. Hüseyin Rahmi’nin dönemin “sanat için sanat” tartışmalarına verdiği edebi cevap ise eseri daha da anlamlı kılıyor. Cadı, sadece bir roman değil, aynı zamanda dönemin toplum yapısına keskin bir bakış sunan edebi bir başyapıt.

Halid Ziya Uşaklıgil’in Bir Hayalin Şiiri, onun hikâye türündeki yetkinliğini gözler önüne seren etkileyici bir eser. Kitap, hem bireysel hatıraları hem de toplumsal kesitleri ustalıkla harmanlıyor. ‘Şadan’ın Gevezelikleri’ bölümünde, Avrupa gezilerinden izlenimlerini derin kültürel tasvirlerle aktarırken, diğer hikâyelerinde toplumun farklı kesimlerinden insanlara yer veriyor.
Yazarın güçlü gözlem yeteneği ve karakter yaratma becerisi, hikâyelerin her satırında hissediliyor. Sıradan insanlara dair küçük anları bile yoğun bir duygusal derinlikle işliyor. Zarif betimlemeler ve akıcı üslup, Halid Ziya’nın anlatımındaki estetik duyarlılığı ortaya koyuyor. Romanlarıyla tanınan yazarın hikâyeci kimliğini keşfetmek isteyenler için Bir Hayalin Şiiri, edebi bir hazine niteliğinde.

Farklı bir tür, demek zor. Ejderhalar, Ejderha binicileri, sihir ve krallık konuları yeni şeyler değil. Konu muhteşem işlenmemiş. Betimlemeler ve olaylar aman aman değil. Bu kitabı ünlü yapan şey, bu konuyu işleyecek kadar çocuksu yazan Yazarlar olmaması. Oldukça fazla cinsellik içeriyor. Göz ardı edilemeyecek kadar çok. Fazlasıyla detaylı ve aşırı. Karakterler pek derin değil. Sadece kitabın son sayfasında ters köşe yaptı, o iyiydi. Ama o ters köşeyi kitabın yarısındayken anlıyorsunuz. Kısacası özenti bir konu, +18 bir üslup var. Ama epeydir ejderhaları böyle sokaktaki hayvanlar kadar çok gördüğümüz bir seri yoktu. Her taraf ejderha. Meraklısı okur, ben ikinci kitaba da şans vereceğim.

Bazı benliğimizde hissedemediğimiz duyguları açıklığa kavuşturduğumuz zaman veya o duyguları başkalarının bizden önce bulması çocukluğumuzdan kalma travmalardan meydana gelebilir. Bu kitap insanların hayatında küçük olarak görünen ve onları hor görmenin ayrıntılarıyla dolu diyaloglarla çocukların hayatlarında tatmadıkları sevgiyi ilerleyen yaşlarda bulmaları veya bulamadıkları zaman aslında o sevgiden uzaklaşmayı anlatıyor. Okumanızı tavsiye ediyorum. Çocuklar hayatlarını devam ettirirken hangi kapıdan geçeceklerini bilmezler sizler birey olarak onlara yol göstermenizi ve o yol doğrultusunda sevginizi, güveninizi veya sizin yaşamadığınız duyguları onlardan hor görmemenizi dilerim.

Bayel Ağıtçıları, ölüm, ağıt kültürü, dini ritüeller, yoksulluk, insanın iyi ve kötü yanlarıyla öteki olana bakışını Bayel köyü üstünden anlatıyor. Geleneksel roman yapısından farklı bir eserle karşı karşıyayız. İsimsiz sekiz hikâye üstünden kurgulanmış romanda, tüm olayların ortak mekanında Bayel bulunmaktadır. Her hikâyede farklı bir kişi öne çıksa da karakter kadrosu da ortaktır. Çok yoğun diyalogların bulunduğu, yazarın fikrinden çok anlatımın karakterler üstünden gittiği bir roman. Bundandır ki devlet ve toplum eleştirisi alttan alta işlemektedir. Dördüncü hikâye olan Meşhedi Hasan ve ineğinin öyküsü, İran Yeni Dalga sinemasının başlangıç filmi olan Dariuş Mehrcuyi'nin Gav (İnek)'a Gulam Hüseyin Saedi'nin de katkılarıyla uyarlanmıştır. Kafka'nın Dönüşüm kitabında Gregor Samsa'nın böceğe dönüşümü gibi bu hikâyede Meşhedi Hasan'ın ineğine dönüşümüne tanık oluruz. Kitapta yer alan kimi hikâyelerde büyülü gerçekçiliğin izlerini de görmekteyiz.