Onaylı Yorumlar

Orhan Pamuk’un bir ara çok meşhur olan “Merhaba poğaçacı,” ifadesinin kökenlerini bu kitapta görebiliyorsunuz. Özellikle kitaptaki siyasi yazılarında ve bazı anılarında yazarın toplumumuzdan ne kadar uzak bir yerde kendisini konumlandırdığına şahit oluyorsunuz. Eserdeki edebiyat incelemeleri, özellikle de Laurence Sterne’ün Tristram Shandy romanı hakkındaki yazı çok doyurucu. Orhan Pamuk’un yazmaya ve romancılığa bakışını görmek adına da Öteki Renkler başarılı bir kitap. Eserin başında hacimli bir öykü bulunuyor. Anıyla kurmacanın karıştığı bu öykü fena sayılmaz. Orhan Pamuk’un ne kadar doğal bir anlatıcı olduğunu da özellikle kitapta yer alan anılarını okuduğunuzda gayet iyi anlıyorsunuz. Kitaptaki siyasi yazıları çok da dikkate almadan okuyabilirseniz eserin edebi kısmının gayet güçlü olduğunu görebilirsiniz. Son olarak Orhan Pamuk’un toplumdan ve bulunduğu koşullardan kopukluğuna, kızı Rüya’yla yaşadığı 1 Mayıs anısında tanık oluyoruz.

Stefan Zweig'ın okuduğum kitapları arasında şuan en sevdiğim ilk ikide. Kapra yayıncılığın baskısını ve çevirisini de çok beğendim. Hikayenin karakteriyle empati yapmak çok kolay çoğumuz hayatımızda bazı dönemlerde bu şekilde hissettiğimiz olmuştur. Yabancı bir şehre büyük heyecan ve umutlarla taşınan bir gencin insanlarla inişli çıkışlı ilişkisini, hayal kırıklıklarını, vazgeçişi ve sonra tekrar hayata bağlandığında yaşadığı travmatik kaderini çok güzel bir şekilde işlenmiş. Kesinlikle tavsiye ediyorum kısa bir solukta okunacak bir kitap.

Dil ve edebiyat üzerine lisansüstü eğitim alanlara/alacaklara yönelik hazırlanmış güzel bir başucu kitabı. Bilim Ahlakı, Yöntem Bilgisi, Araştırma Süreci, Yazma Süreci, Tezde Bulunan Bölümler ve Kitap Tavsiyeleri bölümlerinden oluşuyor. Bilim yaparken yolunuzu aydınlatacak bir eser. Ek olarak bilgisayarda Word belgesi üzerinde nasıl çalışılabileceğiyle alakalı da güzel bilgiler var. Tez yazım aşamasında ciddi faydalarını göreceksiniz. Lisansüstü eğitime başlayanlara ve başlayacaklara tavsiye ediyorum.

Dazai’ye Sel Yayıncılıktan çıkan “İnsanlığımı Kaybedişim” ile başlayıp “Villon’un Karısı” kitabı ile devam ettim. Özellikle “Villon’un Karısı” kitabının çevirmeninin göstermiş olduğu özen bana çeviride dil ve edebiyata hakimiyetin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösterdi.

Salt çevirmenleri suçlayamam elbette, nihaheyetinde “editör” de önemli bir role sahip ve edebî hassasiyet taşıması gereken bu kişinin yön gösterici olması gerekir. Bu yönüyle zayıf kalmış bir kitap. Yavan bir okuma hissi verse de farklı çeviri anlayışlarını görmek adına iyi oldu.

Kitapta, “Villon’un Karısı” kitabında da bulunan “Fuji Dağı’ndan 100 Ünlü Manzara” ve “8 Aralık” isimli öyküler haricinde “Tutulan Söz”, “Öğrenci Kız”, “Koş Melos”, “Tokyo’nun Sekiz Manzarası” ve “Karlı Geceden Bir Hikâye” isimli öyküler mevcut.

Dazai’nin zaman zaman ironikleşen nüktedar dehası bu öykülerde de kendini hissettiriyor.

Selçuk Ordusunda sefer organizasyonu üzerine kapsamlı bir literatür çalışması yapılarak hazırlanmış detaylı bir bilimsel çalışma ortaya çıkmıştır. Eserde seferin maddi kaynaklarından başlayarak ordunun toplanması seferde kullanılacak yolların belirlenmesi, yük hayvanlarının ve yemlerinin temini bağlı beylik ülkelerin orduya iştiraki, ordudaki yaşam şekli, aydınlatma aparatları, hendek kazma, yüzen köprüler, kılık kıyafet, sağlık hizmetleri, yiyecekler gibi daha bir çok konuda ayrıntılı bilgiler bulmak mümkündür. Ayrıca eserin bir başka yönü ise resimlerle desteklenmesi öğrendiklerimizin kalıcı olmasını sağlamaktadır. Kısacası savaşın arka planını öğrenmek istiyorsanız doyurucu bilgiler bulacaksınız. Puanlarımla kitabı alma fırsatını veren kitapyurduna çok teşekkür ederim.

Babası Ebubekir'in yolculuktan dönmesini heyecanla bekleyen, babasına düşkün, küçük kız çocuğu Aişe... Ablası Esma'nın "Benim küçük kırmızım" diye sevdiği sırdaşı, hiç büyümeyen kız kardeşi Aişe... Peygamberimizin etrafında neşeyle dolaşanı, öğrenmeye meraklısı, kalbi Efendimiz'in sevgisiyle bir kuş gibi O'na doğru kanat çırpanı, şiirler söyleyeni, Humeyra'sı... Mekke'nin sıcak iklimini, çöl mehtabını, gök kubbeye saçılmış yıldızlarını, dolunay manzarasını seyredecek; Hazreti Aişe ile Peygamber Efendimiz'in kördüğüm gibi sevgilerine şahitlik edecek; bazen hüzünlenecek, bu yolculuk hiç bitmesin isteyeceksiniz.

Yazarın kullandığı dil, olayların akışı itibariyle sürükleyici bir an olsun elinizden bırakmak istemeyeceğiniz şekilde, tarihe ışık tutan bir eser. ''Vatanı için vatanına ihanet etme teklifini kabul eden koca yürekli bir insanın'', kendisine verilmiş olan görevi idam kararına ve mezarına tükürülecek şekilde anılmasına rağmen kimseyle paylaşmaması, bu görevi Mustafa Kemal Paşa'nın bizzat vermesi bunu içinde ailesi ve en yakınları da dahil tüm vatanı tarafından hain olarak bilinmesi, yaptığı görev itibariyle Kurtuluş Savaşı'nın seyrine nasıl etki ettiğini anlatılan eser de İstiklal Mahkemelerinin idam kararının Mustafa Kemal Paşa tarafından engellenmesi sürecini duru ve akıcı bir dil ile anlatıldığı nadide bir eser. Kitapta Atatürk'ün istihbarata dolayısıyla da casusluk faaliyetlerine vermiş olduğu önemi de görüyoruz. Bu ve önceki eserlerini bizlere kazandıran başta Selim Erdoğan olmak üzere emeği geçen herkese teşekkürlerimi sunuyorum.

Yazar, zamanı, mekanı, uzayı ve nesneleri alaycı bir şekilde işliyor adeta. "Fantastik" kavramını temelden sorgulatıyor. Hikayelerindeki fantastik unsurlar, zorlama veya yapay değil, sanki günlük yaşamda karşılaşılan şeylermiş gibi algılanıyor. Hikayelerin teması o kadar çeşitli ki, hayal gücüne hayran kalmamak imkansız. Hemen hemen hiçbir hikayenin sonunu öngöremedim - zaten bazılarının sonları belirsiz veya sonsuz gibi.

Cortazar aslında tüm kurgularında özgürlüğü işlemiştir. Yazı ve anlatım yapısının yerleşik kurallarını ihlal ederek, geleneksel hikaye düzenini kendi düzensiz düzeniyle yeniden yaratmıştır. Bu nedenle, onun hikayeleri dünya çapında ders niteliğinde okunmaktadır. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.

Yetişkinlerin karmaşık dünyasını anlatan romanlardan sonra nefes almak için okunabilecek türden olan bu eser, Küçük Kadınlar
ve Pollyanna havası taşıyor ve yaramaz bir kız çocuğu olan Katy'nin olgunlaşma sürecini anlatıyor. İki erkek ve üç kızdan oluşan altı kardeş, anneleri öldükten sonra onların sorumluluğunu üstlenen İzzie Hala ve işi gereği evde çok fazla
zaman geçiremeyen doktor babaları ile yaşıyor. En büyükleri Katy on iki yaşında. Annelerinin ölürken kardeşlerini emanet ettiği Katy, ağır bir sorumluluk üstlenecek kadar olgun değil. O da kardeşleri gibi bütün gün yaramazlık yapmanın ve oyun oynamanın peşinde. Ta ki o talihsiz kaza başına gelene kadar. Kazadan sonra Katy için zor ve öğretici bir süreç başlıyor. Acıların insanı olumlu yönde değiştirebileceğini, umutsuz durumlarda insanın pes etmemesi gerektiğini aşılıyor eser. Sıcak ve dokunaklı bir manzara çiziyor okurken, kitabın yarattığı dünya keyifliydi.

Bir imparatorluk için başka hiçbir nehir bu kadar ehemmiyetli olmuş mudur bilmiyorum ama bildiğim şey Osmanlı İmparatorluğu için Tuna Nehri kuruluşundan yıkılışına kadar hep bir mihenk taşı olarak akadurmuştur.
Kuruluşunda, Tuna'nın ötesi hep bir Kızıl Elma iken yıkılışında Tuna'ya tutunmak hep son bir gaye olmuştur.
Drina Köprüsü'nü okurken de bu duyguyu hissetmiştim: Bir devletin ileri geri gidiş gelişlerine sakin sakin şahit olmuş bir nehirden bahsediyoruz. Tek bir İmparatorluğun çoğrafyasını sularken bir anda onlarca devlete hayat veren bir sudur Tuna.
Falih Rıfkı Atay son dönem Osmanlı tarihini çok sade, anlaşılır ve akılda kalıcı bir şekilde kaleme alıyor. Bunu yaparken en sevdiğim yönü bizim için yorum yapma lüzumu hissetmiyor. O sadece yazıyor ve gerisini okuyucusuna bırakıyor.