Onaylı Yorumlar

Aydemir'in Anadolu bozkırlarında, savaş koşullarında koyu bir Turancı, Türkçü olarak başlayan hikayesinin, Sovyetler ile kesiştiğinde nasıl Devrimciliğe döndüğünü, akabinde son evre olarak kendi memleketinde Devletçilik ile bu devrimciliği harmanlayarak ilerlediğini ve sonlandığını kendi ağzından, kendini eleştirmekten sakınmadan okuyabildiğimiz harikulade bir eser.

Bu eserde Anadolu'nun yokluğunu, bugüne kadar taşınmış olan Rumeli göçmenlerinin adapte zorluklarını, Atatürk devrimlerinin birçok noktada astları tarafından yeterince benimsenemediği için nasıl yalnız kaldığını ve boğulduğunu bu eserde bulabilirsiniz. Bu topraklar üzerine samimi bir değerlendirme okumak isteyen, gerçeklerden kaçmamak isteyenler için mutlaka okunması gereken bir yapıt.

Anlatımların geneline sirayet etmiş hep bir dil ve Türkçe vurgusu vardır. Hayata sevk edilmiş yaşanmışlıkların merkezinde görülür dil. Dil ile kimliği bitişik nizam da görür yazar. Dilin anlatımının en güzeli dili iyi kullananlar üzerinden yapılanlardır. Burada da daha çok Yunus, Mehmet Akif, Cengiz Aytmatov gibi isimler üzerinden ele alınır. Mesela Cengiz Aytmatov, geniş kitlelere ulaşma adına, yazdıklarının üçte ikisini Rusça yazmıştır. Üçte birini de anadilinde yazmış olduğunun notu düşülür. Mehmet Akif'in tetikleyici, yetkinleştirici, hakikati şiar edinen dili ve başkaca yalın ve gayeli anlatımı gibi dile dair vurgular genişletilir. Gerek dil gerek üslup gerekse de fikir ve bilgi anlamında müstefit olduğum güzel bir deneme kitabı okudum. Biz okurlar, yazarlar olarak özellikle Türkçemizin evladıiyalı değil miyiz? Nasibimize düşenleri kabilimizce ve kabiliyetimizce alacağımız bir taraftan vereceğimiz olacaktır muhakkak. İyi okumalar.

Sadri Ertem' in, Aziz Nesin' in el aldığı yazar olduğunu düşünüyorum. Dil çok sade. Konular yeterince açık. Gereksiz tek bir cümle yok. Sanki öyküler, en zeki, en kültürlü okuyucu için yazılmışlar.

Bu kadar sade damıtılmış öyküler yazan bir yazar nasıl Aziz Nesin' in el aldığı yazar olabilir derseniz; açıklayayım. Yazarın mizahı parmağı göze sokacak cinsten. Mizahın kullanışı, sistem eleştirisini güçlendiriyor. Öykülerin yazılış tarihlerine bakınca yazarın cesaretine de dönemin iktidarının eleştiriye hoş görüsüne de gıpta ediyorsunuz.

Yazarın yazın seviyesini günümüz yazarlarımızdan çok azının yakalayabileceğini düşünüyorum.

Bu kitapta günümüz Türk şiirine özgün bir soluk getiren iki büyük şair ve düşünürümüz Sezai Karakoç ve İsmet Özel hakkında bilgiler yer almaktadır. Yazar Kamil Yeşil, bu iki büyük şairi yakından tanımış biri olarak Sezai Karakoç'u "Atlas Okyanusu"na ve İsmet Özel'i de "Akdeniz"e benzemektedir.
İsmet Özel ile ilgili daha önceki bilgilerim Sezai Karakoç kadar fazla olmadığı için kitaptaki bilgiler benim için yeni ve faydalı oldu. Özellikle yazarın İsmet Özel'in "Ils Sont Eux" adlı şiirini yorumlaması oldukça başarılı buldum.
Bazı bilgilerde tekrara kaçılması eleştireceğim başka bir yönü oldu kitabın.
Kitabı başkalarına tavsiye eder miyim sorusuna cevabım "evet". Eleştirdiğim yanları olmasına rağmen genel anlamda böyle büyük şairlerin farklı yönleri ile tanınması ve gelecek kuşaklara onların fikir ve gönül dünyalarının aktarılması maksadıyla özellikle genç nesile tavsiye edeceğim bir çalışma.

İlk başta tasarım açısından fevkalade ince düşünülmüş bir eser var karşımızda. İçindeki gravürle olsun kartvizitle olsun, sadece metniyle değil maddesiyle de "Buradayım." diyen bir kitap. İlgi çekici bir karakter İbrahim Efendi, ancak yazarın üslubu karakterden daha baskın. İstanbul'un eski yazarlarını (Osman Cemal, Mahmut Yesari vb.) anımsatan bir söz dizimi var. Hemen eklemek gerekir ki dili özenti değil, özenli. 19. asrın sonu, 20. asrın başında geçebilecek bir hikâyeyi (ve dili) bugüne taşımak riskli, gelgelelim yazar bu riskin altından kalkabilmiş. Tavsiye ederim efendim, okuyunuz.

"Akıldan Kalbe Esintiler" kendine yapılmasını istemediğini başkasına yapılmaması gerektiği düsturu ana fikrini taşımaktadır. Bunun yanında daha çok günümüzün sorunlarının bir portresinin çizildiğini de görmekteyiz. Her inancın her düşünce yapısının bir konservativ yani muhafazakâr bir tarafı illaki vardır. Her sistem kendini koruyacaktır muhakkak. Bu da doğaldır. Önemli olan özü bozmayan belli açılımları beraberinde taşıyabilmektir. Her ne kadar kimi zaman ihmal edilse de inanç sisteminde olan şükür ve zikrin yanında hep bir fikir vardır ve olmalıdır da... İyi okumalar.

Çocukların hayallerini gerçeklerle kırpıp sınırlamasak, Jane gibi bir gün onlar da hayallerinin gerçekleştiği bir sabaha uyanabilir. İlham verici bir kitap. Son sayfasında ağlamaklı oluyorum her seferinde, hayallerini gerçekleştiren birine şahit olmak beni duygulandırıyor. Kitapta Jane Goodall'ın küçükken yaptığı çizimlere yer verilmesini ayrıca beğendim, bu yoldaki emeğini ve henüz genç yaştayken bilimsel yöntemlere bu denli yakın çalışmasını görmek de çocuklar için hikayenin kendisi kadar ilham verici bence.

Beyaz At, ağırlıklı olarak modern insanın güncel hayatında deneyimlediği problemler ve yabancılaşmayı konu alsa da konuyu insanı karamsarlığa sürüklemeden ruhunu aydınlatan bir tarzda işlemesiyle farklılık oluşturmuş. “Ben, Maja ve Kertenkele Yavrusu”, “Beyaz At” ve “Riko” gibi kitapta öne çıkan hikâyelerde insanın doğa ve diğer canlılarla olan ilişkisi konunun önemli bir parçası haline getirilmiş. Hikâyelerde tebessüm ettiren ince bir mizah anlayışı da göze çarpıyor. Ayrıca, hikâyelerin başındaki resimlemeler çok yakışmış ve kitaba ayrı bir hava katmış.

Yazarın diğer kitaplarından sonra bu kitapta hem anlatım biçiminde hem de hikâye/roman tekniğinde daha fazla mesafe kat ettiği görülüyor. Beyaz At ve içindeki hikâyeler sıkılmadan okuyacağınız, kendimizi bulacağımız ve bir hafta sonunu hiç düşünmeden harcamaya değer bir kitap.

Bir Katilin Güncesi'yle tanıdığımız Kim Youn-ha'nın son romanı Veda, insanın varoluşunun ve acziyetinin bir anlamda yeniden tanımlandığı ve yazarın gözlem bakımından epey beslendiği pandemi sırasında kaleme alınmış, insan olmanın doğasına ve hakikatine dair pek çok mühim konuyu makine-yapay zekâ kıskacında ele alan bir anlatı. Yazar bir çeşit yapay zekâ ve makineler çağı anlatısını felsefi derinlikle buluşturuyor, bir gelecek tahayyülünü insanlık halleri içinde eritiyor. Yaşamın kendisinin ötesinde anlam arayışının ihtiyacı üzerine düşündürüyor. İnsana insanlığını ve sınırlarını sorgulatan incelikli ve duygusal bir roman, ıskalamamak gerek.

Hayatımızdaki insanların bize öğrettikleri üzerine çok keyifli bir hikayeye uzanıyoruz. Rüya'nın babaannesi, trenle yolculuğa çıkmadan önce torununa bir ayva verir. Babaannesinin hayat hikayesini gözden geçirirken, ayva ile ne yapabileceğini uzun uzun düşünen Rüya'nın, umulmadık şeylerden ulaşılan zengin hayallere uzanan hikayesine geçiş yapıyoruz. Hem yetişkinlere, hem de çocuklara hayal kurmanın önemini ve hayallerini gerçeğe dönüştürme iradesini göstermenin sonuçlarını aktarması bakımından keyifli bir anlatım sağlanmış. Herkese mutlaka tavsiye ediyorum.