Onaylı Yorumlar

Edebiyatımızın en önemli yazarlarından Tanpınar'ın öyküleri kendine has tarzıyla karşımıza çıkıyor. 7 öykünün bulunduğu bu derlemede kitaba ismini veren Yaz Yağmuru öyküsü, adının da çağrıştırdığı gibi hızlı başlayan, kısa süren hayalle gerçek arasında bir aşk hikayesi, ya da bir heyecan, tatlı bir macera. Diğer öykülerinde de olduğu gibi, en dikkat çekici bulduğum şey, duyguları ifade edebilme yeteneği oldu. Öykünün kahramanının hızlı duygu geçişleri, konuşmalarda ve seslerdeki duyguları tanımlama becerisi, karşısındaki kadını en beğendiği ve hoşlandığı anlarda hissettiği korku, çekince, huzursuzluk anları. Tanpınar özgünlüğü, zekası, toplumsal değerleri öykülerini bambaşka bir seviyeye taşıyor. Adem ile Havva öyküsü en iyi anlatılmış öykülerden biri olabilir. Adem ile Havva'nın yeryüzüne gönderilişi ve insanlık hayatının başlangıç anını tasvir edişi oldukça etkiliydi.

5 yaşındaki kızım için edindiğim bu eseri, onunla buluşturmadan önce bir ebeveyn gözüyle kendim okudum. Yazar, başörtüsü bilincini çocukların saf dünyasına o kadar sıcak ve sevimli bir şekilde entegre etmiş ki etkilenmemek elde değil. Hikaye boyunca, başörtüsüyle gündelik hayatın her anında, helal dairesinde kalınarak nasıl neşeyle ve özgürce vakit geçirilebileceği anlatılıyor. 'Örtümü seviyorum, onunla kendimi çok rahat hissediyorum ve biz böyle giyinmeyi severiz' alt metnini çocuğun ruhuna harika bir üslupla işliyor. Kız çocuklarına bu farkındalığı aşılamak isteyen herkesin kütüphanesinde bulunması gereken, samimi bir eser.

Herkes Göbeklitepe’yi sadece "dünyanın en eski tapınağı" diye anlatıp geçiyor ama bu kitabın derdi çok başka. Göbeklitepe'nin Kayıp Mührü'nü okurken, yazarın sadece sürükleyici bir macera yazmak istemediğini, insanlığın o en derindeki köklerine gerçekten kafa yorduğunu hissediyorsunuz.
​Kayıp bir mührün peşinden giderken, aslında insanın kendi kökenini ve evrendeki yerini arama yolculuğuna şahit oluyoruz.Maddi dünya ile metafizik arasındaki o ince çizgide yürümeyi, sembollerin dilini çözmeyi ve "Biz gerçekten kimiz ve buraya nereden geldik?" sorusu üzerine derin derin düşünmeyi sevenler ne demek istediğimi anlar aslında...
​Benim için sadece bir oturuşta okunup bitecek bir kurgu değil, arkasından araştırma yapma isteği uyandıran, düşündüren bir deneyim oldu. Gizem ve derinlik arayanlara tavsiyemdir.

Dinozorlar hakkında giriş niteliğinde bir eser. Fakat bence kitabı güzel yapan şey okuyucuyu direkt olarak yoğun bir bilgiye boğmaması, bunun yerine modern paleontoloji biliminde bu çıkarsamalara ve bilgilere nasıl ulaşıldığını okuyucuya göstermesi. Örneğin, şu tür dinozorların diyeti şu şekildeydi, bu tür dinozorların diyeti şu şekildeydi deyip geçiştirmek yerine bir paleontoloğun yeni keşfedilmiş bir dinozor fosilinden yola çıkarak o dinozorun diyeti ve diğer özellikleri hakkındaki varsayımlarına nasıl vardığını göstermeye çalışmış. Bunu yaparken de oldukça akıcı ve anlaşılır bir dil kullanmış.

Kitabı iyi okursanız, bir insanın hiç nedensiz sadece içindeki bencil duygular, güç istenciyle neler yapabileceğine ne kadar yozlaşabileceğine şahit olursunuz. Üstelik bu yanlışlar uzun süreye yayıldığında gayet normal kabul edilir, bunu da anlarsınız.

Kaç hayatın bencillikle ve güç istenciyle yitip gittiğini görmek sadece Tolstoy'a acı vermiş. Tüm çevresiyse kölelerde, efendilerde bu durumları normal karşılamış.

Böyle kitaplar çok dikkatli okunmalı, sonuçta Tolstoy uyanan bir insan, beyninin kontrolünü ele almayı bir şekilde başarmış. Beyin çok güçlü bir organdır, kontrol etmeyi bilmezseniz o sizi kontrol eder.

“Bir kartpostala tek kelimeyle ‘ten’ yazardım.” diye başlıyor Katya … ve sonrasında John Berger devam ediyor. Şaşırtıcı, ruhu ve dimağı şenlendiren bir eser ortaya çıkıyor… Berger tarzı bir anlatım, öyle kuru kuruya değil; içine hayatı, insanı, bedeni öyle bir dille ele alıyor ki, üslubun güzelliğinden mi, Tiziano’nun gerçekliğine Berger’lerin muazzam katkısından mı bahsetsem şaşırdım.

Bakmakla görmek arasındaki o fark, ayırt etme gücü, ayrıntıların dirilmesi, ayrı ayrı ele alınsa bir kitap daha çıkar sanki.

Berger’lerin bakış açısına kapılarak okuduğum kitabın ana öğesi Tiziano resimleri olsa ve ilk bakışta soğuk bir eser gibi gözükse de aslında öyle değil. Sımsıcak bir ortamda hoş, ilgi çekici ve derinlemesine bir sohbet okuduğum.

O kadar çok altı çizilecek yer var ki ! Okudum, okuyun, okutun.

Sevgiler.

Yazar satır aralarında evrim,lgblt, siyonizm reklamı yapmasa beş yıldıza koşabilecek bir kitap.

Uygunsuz düşüncelerini konuyla alakasız olmasına rağmen serpiştirmiş...(Yaş sınırı konabilir)

Dikkat ve teknoloji kısmına gelirsek güzel fikirler var...aklına gelen konuları ilgili prof.ların(farklı ülkede de olsa) ayağına giderek görüşmesi ve aktarması kitabı değerli kılıyor. [Tabi verdiği isimler gerçekten dünyanın en iyileri mi bilmiyorum]

Kendi tecrübesinden yola çıkarak dikkat dağınıklığına çözüm arayan araştırmacı gazeteci yazıları....anı,hikaye süslemeleriyle okunur kılma çabası...

Dil anlaşılır.
Ekran zararlarına dair güzel cümleler var...Sorun tespiti / kavramlaştırmalar var,çözümler net ve fazla değil...

Kitabın güzel tarafı problemi açıkça/delilleriyle ortaya koyuyor.

Kitaba tek kelimeyle bayıldım, benim için tam anlamıyla 10/10’luk bir kitaptı. Akıcılığı o kadar güzeldi ki elimden bırakmak istemeden okudum. Aralardaki zaman atlamaları çok yerinde kullanılmıştı; sıkıcı uzatmalar olmadan merakı hep canlı tuttu.

Spoiler vermek istemem ama Shane Nelson karakteri gerçekten inanılmaz manipülatif yazılmış. Öyle ki bir noktada kendimi Brooke’a kızarken buldum. Yazar, karakterlerin duygularını okuyucuya o kadar iyi geçiriyor ki olayların içinde gibi hissediyorsunuz.

Sonunda yaşadığım ters köşe gerçekten çok iyiydi; özellikle son bölümde resmen ‘vay be!’ dedim. Bu, Freida McFadden’dan okuduğum ikinci kitaptı ve buna da bayıldım. Diğer kitaplarını da bir an önce okumak için sabırsızlanıyorum.

Eğer elinizden bırakamayacağınız, zamanın nasıl geçtiğini anlamadan okuyacağınız sürükleyici bir psikolojik gerilim arıyorsanız bu kitaba mutlaka şans verin.

“ Hiçbir zaman adını öğrenemediğim anne ve babamın adından sonra merak ettiğim üçüncü ad bu olmuştu.” diyor kahramanımız. Böyle bir olayı yaşasanız ne yaparsınız bilmiyorum ama kahramanımız her olaya, her hissettiği duyguya yada o an farklı gelen an a “ başlık” vererek gününü tamamlıyor. Kitap, adından da anlaşılacağı üzere kadın cinayetleri ve onların asıl suçlularını cezalandırmak için uğraşan komiserin , yaşadıkları, hissettikleri ve başından geçenlerle başlıyor. Sonra yaşlı bir adamdan bir teklif alıyor ve olaylar başka bir yere evriliyor. Kitabın sonunda ne olduğunu merak ettiniz değil mi? Yanıtlıyorum ; kitabın başına dönüyorsunuz.
Yazarın kalemiyle bu kitapla tanıştım. Çok beğendim. kitaptan sevdiğim bazı sözleri bırakıyorum.
"Biri yaşamdan çözülünce dünyası geride kalır. Bir kadınsa eğer , birkaç dünyası."
"Öyle bir an gelir ki henüz yara almamış bir çocukluk anısı kadar güçlü bütün hisler, daha sakin kıyıları arar."
"Gelecek geçmişi şekillendirebilecek kadar güçlüdür."

Okur Dergisi’nde Ahmet Çelik ismini gördükten sonra kitabını edinmeye karar verdim. Film izlemeye vakti olmayanlar için özellikle Cannes Film Festivali’ne katılan İran ve Türk yapımları, coming of age filmleri, mülteci krizleri, gerilim, savaş, politik ve korku türlerinden yaklaşık 20 filmi değerlendirmiş. Kitabın dili akıcı; filmleri konularından politik anlamlarına, renklerin kullanımından kamera açılarına kadar bütüncül bir şekilde ele alıyor. Senaryo ile teknik detayları harmanlayarak okuyucuda izleme heyecanı uyandırıyor. Çelik, herkesin bildiği filmler yerine hak ettiği değeri görmesini istediği yapımları öne çıkarıyor. Yazılarında matruşka misali film içinde film anlatımı var; bu da metinlere derinlik katıyor. Film eleştirisi üzerine yazmak isteyenler için başlangıç niteliğinde, akıcı ve heyecan uyandıran bir kitap.