Onaylı Yorumlar

“Veciz Sözler” ilkokul ödevlerini hatırlatan bir radyo programı, Ankaralı Sulhi Saygılı ve o güzel, dokunaklı sözcükleri. Gerçeği bilmek istemeyenlerin, inanabilecekleri bir yalan olmadan ayakta kalamayanların, şöyle bir dokunup geçen aşkı unutmak için her şeyin zor olduğu bir Ankara yazında, Kurtuluş Parkı’nda sabaha dek içenlerin, isminin anlamını sözlükten bulduğu bir kızla (Nesteren) tanışıp, kemiksiz kedere düşenlerin hikayesi. Canım Barış Bıçakçı yine en sevdiğim yerden yazıp ortaya çıkarmış bu güzel Ankara romanını. İyi ki okudum. Herkes okusun isterim. Keyifli okumalar

Öykülerde dini, sosyal ve içtimai hayatın konu edindiği kısa, samimi ve kendini keyifle okutan, ekzajereden uzakta, munis öyküler olduğunu söyleyebiliriz. Anlatımdaki iç gerçeklik ve dış gerçeklik arasında bir uyuşma ile beraber, daha çok aklın patikalarından süzülüp gelmekte ve su gibi yolunu bulmaktadır. Öykülerde komşuluk, mahalle kültürü, okul, yurt, yolculuk, kocasından yana yüzü gülmemiş ablalar, yaşından yorgun yaşından telaştı amcalar ve teyzeler gibi çokça hayatın içerisinden konular işlenmektedir. Bir taraftan da öyküler de bahar olgusu işlenmektedir. Bundan kelli kitaba “Başka Bahar” ismi verilmiş olduğunu düşünebiliriz. Somutta ve soyutta, görünende ve ruhta, âfâkta ve enfüste bir bahar işleniyor.

Milli Mücadele’ye maddi,manevi ve milis yüzbaşı olarak askeri kanatta hizmet eden,rahmetli İlyas Sami bey’in anılarını dönem açısından önemli bilgiler içeriyor.İstanbuldan Anadolu’ya silah ve asker sevkiyatında çalışan vatanseverler künyeleri ile verilmiş.ilerleyen bölümlerde Kazım Karabekir Paşa’nın ve Mustafa Kemal Paşa’nın Milli Mücadele’nin başlangıcına dair olan anıları aktarılmış.son bölümde ise fedakar vatanseverler İlyas Sami Bey,Dayı Mesut ve Ali Osman Kahya’nın atılan iftira sonucu İstiklal Mahkemeleri’nde yargılanmalarıyla ilgili bilgiler var.Milli Mücadele’nin önemli bir simasının anıları olması açısından değerli bir hatırat.

Fantastik bir roman olsa da, bilimkurgu-distopya edebiyatının güzel eserlerinden biri.
Bildiğimiz belki de bilmediğimiz, bir metre boyunda ve iki ayakları üzerinde durabilen semenderler.
Her şey Tana Masa adasının kıyısında, halkın cin diye adlandırdığı garip bir deniz hayvanının kaptan Van Toch tarafından keşfedilmesiyle başlar. Bu canlılar insanı taklit edebiliyor, dil öğrenebiliyor ve iyi bir işçi gibi her yerde çalışabiliyorlar. Evet medeniyeti geliştirecek yeni köleler ve gelişmiş ülkelerin yeni askerleri.
İşte bu noktada insanoğlunun para kazanma hırsı devreye girmiştir ki bu insanlığın sonunu getirecektir.
Kitabın yazıldığı yıllar Almanya'da milliyetçiliğin yükseldiği ve nazizm'in tehdidinin ayak seslerinin geldiği dönemlerdir, bu noktada kimi eleştirmenler semenderlerin Naziler olduğunu da ifade etmiştir. Ancak kesin olarak şunu söyleyebiliriz ki roman genel olarak totalirizmin ve insanlığın hırsının genel bir betimlemesini sunuyor.

Kitap beklentimin üzerinde dolu dolu geldi bana. Oğlumla okurken keyif aldık. Sabah balıkları ve insanları selamlayan Yunus, balık isimlerini öğretmekle başlıyor işe. Yunus Emre'nin dizeleriyle devam ediyor söze. Denizin kıymetine dikkat çekerken insanoğlunun hoyratça kirlettiği denizin nelere sebep olabileceğini balık arkadaşlarıyla anlatıyor. En sonda ise Yunus peygamberin yaşadıklarını, burada verilmek istenen mesajı belirtiyor. Üstelik de her sayfasında şiirsel bir dille. İşte bu yüzden dolu dolu bir hikaye kitabı olmuş. Yazarını tebrik etmeli. Güzel bir çabanın ve iyi niyetin eseri diyebiliriz. Tüm bu sebepleri itibariyle çocuklarımızın kütüphanesinde yer almalı kanaatimce.

Bu kitabın bir önceki siyah beyaz baskısını okumuştum. Camus’yü anlamak adına benim için bir mihenk taşı olmuş bir eser Tersi ve Yüzü. 22 yaşında yazdığı bu ilk eserinde daha o yaşında ne kadar kuvvetli bir gözlem yeteneğine sahip olduğunu bize çok net hissettiriyor. İçinde yer yer otobiyografi içerikli ufak hikayeler var, ben en çok Alay isimli hikayesini sevdim. Camus’nün diğer kitaplarında da hep bu ilk kitabından faydalanıp bunun üzerine koyduğu fikirlerin ne denli çok olduğunu gördüğümde keşke Yabancı’dan, Düşüş’ten, Sisifos Söyleni’den önce bu kitabını okusaymışım dedim. Bir çırpıda bitirebileceğiniz, Camus’nün edebi çizgisini başından beri ne denli tutarlı takip ettiğini gösteren çok değerli bir eser. Kitabı bitirince damağınızdaki tat sizi hemen ardından bir başka Camus eserine başlatacak kadar da kuvvetli üstelik.

Camus 22 yaşında yazdığı bu ilk eserinde daha o yaşında ne kadar kuvvetli bir gözlem yeteneğine sahip olduğunu bize çok net hissettiriyor. İçinde yer yer otobiyografi içerikli ufak hikayeler var, ben en çok Alay isimli hikayesini sevdim. Camus’nün diğer kitaplarında da hep bu ilk kitabından faydalanıp bunun üzerine koyduğu fikirlerin ne denli çok olduğunu gördüğümde keşke Yabancı’dan, Düşüş’ten, Sisifos Söyleni’den önce bu kitabını okusaymışım dedim. Bir çırpıda bitirebileceğiniz, Camus’nün edebi çizgisini başından beri ne denli tutarlı takip ettiğini gösteren çok değerli bir eser. Kitabı bitirince damağınızdaki tat sizi hemen bir başka Camus eserine başlatacak kadar da kuvvetli üstelik.

Birbirinden ayrıymış gibi görünen fakat birbiriyle bir o kadar da bütünleşmiş hikayecikler toplanıvermiş, kendi iç dünyasını saf bir tutkuyla tüm aksi yöndeki zorlamalara rağmen yaşayan bir insanın hikayesinin tamamını oluşturmuş.

Taş imgesini, insanın günahları, pişmanlıklar, tutkuları, zafiyetleri, yaşanamayanları, kaderi ya da bir bütün olarak yaşamının kendisi olarak algılamak mümkün.

Her birimiz kendi hayatımıza hükmettiğimizi sanırken, hayatın (veya kaderimizin) bize getirdikleri aslında bu konuda yanıldığımızı bir şekilde göstermekte.

Sonuç olarak her birimiz kendi yaşantımızın yapı taşlarını sektirmeye devam etmekteyiz ömür denen süreçte.

Bilinç akışı tekniği kullandığı için bazı okuyuculara okuması zor gelmiş ama bu kitabın kötü veya sıkıcı olduğunu göstermez. Yazarın "Ses ve öfke" kitabı benim için birinciliği korusa da bu kitabını da çok beğendim. Gerçekçi kişilerin zihinlerinde neler döndüğünü bir kez daha göstermiş. "Kimi zaman kesinlikle bilemiyorum, bir adamın ne zaman çatlak, ne zaman akıllı olduğunu kimin söylemeye hakkı var. Kimi zaman diyorum ki hiçbirimiz tam deli ya da tam akıllı değiliz, denge bir yana doğru kaymadıkça. Hani bir adamın yaptıklarından çok, onları yaptığı zaman çoğunluğun o adama bakışından anlaşılıyor bu galiba." Cash.

Öncelikle kitabın yazarı Hatice Şahin'e, çizeri Melike Dadak'a teşekkürle söze başlamak isterim. Hikayenin Afrika'da geçmesi alışılmışın dışında bir kurgu olduğu için orijinallik katmış. Hayvanlarla dostluk kuran Mustafa'nın Ramazan için heyecanı çocuklar için heveslendirici nitelikte. Beraberliğin coşkusu da gayet sade bir dille verilmiş. Ramazan'a dair verilmesi gerekenler en güzel haliyle bu kitapta yer almış . Özellikle de Tarık Efe'nin çizdiği resimden etkilenilip böyle bir hikayeye imza atılması ayrıca bir güzellik olsa gerek :)