Onaylı Yorumlar

1. Mutlaka okunması gerekiyor. Herkes mi? esasen artık hayır. Artık felsefe ve sosyal bilimler alanında çalışanlar için elzem bir kitap, çünkü, tam o zaman, 19. yüzyılın sonunda bir anti-kutsal kitap yazma girişiminin gözünden erdemi, ahlakı ve ilişkin algıları görebilmek için... Neden erdemi didikliyordu Nietzsche? Kapitalizmi besleyen protestan ahlakının içinde filizlenen riyayı mı keşfetmişti? Güzel. Peki, 4. Reich'ın Zerdüşt'ü "kullandığını" biliyoruz. Kitapta nasıl kullandığını görebiliyor muyuz?
Felsefe donanımım son akşam yemeği davetlilerini deşifre etmeye yetmedi. Ancak soru şu: Acaba yazar Tavasin'i okudu mu? Çünkü zerdüştün dediği oldu;; erdem yürürlükten kalktı, her şey birer kudret ilişkisi oldu, gün o gündür. Peki, kim kazandı? Sahicilik mi, üst insan mı, yoksa Mephistopheles mi?

Bireyin varoluş sorunları ile metropolde yaşamanın zorluklarını bir araya getiren distopik bir eser. Yine bilinç akışı yöntemi ve üst kurmacanın olanaklarını kullanmış. Bu sefer bir seri katil profili yaratmak için. O katilin peşinden hem İstanbul’da gezecek hem de bilimsel - felsefik bir bakışın rehberliğinde göçmenliği, ötekiliği ve yabancılığı anlamaya çalışıp yorumlatıyor. Yeri geldi mi öfkelendiren, yeri geldi mi gülümseten, bazen coşkulu bir sevişmenin tutkusunu hissettiren, çoğunlukla "işte bütün bunlar gerçekten oluyor" dedirten farklı bir kitap olmuş. Özellikle şu kitaplarla olan yakınlığı çok hoşuma gitti. 1984, Otomatik Portakal, Cesur Yeni Dünya…

Borsa yatırımcılarının okuması gereken bir kitap ama içinde yer alan formüllerden kaçını kullanabilirim derseniz bence bir iki formül belki günümüz piyasa koşullarına uygulanarak kullanılabilir. Kendisi de bir röportajında zaten bu formüllerin o günün piyasa koşullarına uygun olduğunu bugün farklı formüller kullanılması gerektiğini belirtiyor. Ama yine de sizi hatalı kararlar almaktan sakındıracak bilgiler barındırıyor. Haddim olmayarak bu kitabı okuduktan sonra Morgan Housel'in paranın psikolojisi kitabını da okumanızı tavsiye ederim. İkisi arasındaki bağlantıyı kullanarak daha sağlıklı yatırımlar yapmak mümkün.

Patates Jazzı kitabı gerçekten ilginç bir kitap! Patatesin müziği olur mu, bilmiyorum ama yazar bunu öyle güzel anlatmış ki sanki her patatesin bir hikayesi var. Kitap, doğumdan ölüme kadar olan annelik bağını ele alıyor ve bu bağ çok karmaşık. “Çirkin” bir çocuğun gözünden anlatılan bu hikayeler, ilk aşkın acılarını ve çirkinliğin etkilerini gösteriyor. Ortak karakterler sürekli kaybolup geri geliyor, bu da okumayı daha eğlenceli hale getiriyor. Hüzünlü ve ironik öyküler, annesini unutmayan herkes için bir şeyler söylüyor. Okuduktan sonra kafamda birçok soru kaldı, bence kesinlikle okunması gereken bir kitap!

Nevi şahsına münhasır, kitabı anlatmaya buradan başlamak gerek herhalde. Mogador beşlisi ne zamandır listemde okunmayı bekliyordu, ve başladım. Tam olarak nasıl anlatmalı, tanımlamalıyım bilmiyorum. Ama hoş, Meksikalı bir yazarın Fas’a dair yazması bile başlı başına afallatıyor insanı. Bir şeyler hayli kurmaca ama yoksa değil mi? sanırım seri ilerledikçe artık Fas’tan biri olacağız. şu bir gerçek ki, hayal ya da değil Fas’a elinizde bu seriyle gidip, iz peşinde koşmak isteyeceksiniz, en azından bende durum bu olacak gibi.

Geçtiğimiz ay yolum Ankara'ya düştü. Müzeye dönüştürülen Ulucanlar Cezaevi'ni gezdim. Bu gezi bana yazar Feride Çiçekoğlu'nun 72'de ODTÜ Mimarlık Fakültesi'ni 1.likle bitirip 73'de Fullbright Bursu ile ABD'ye gidip 76'da Dr. ünvanı ile geri döndüğünü, üniversitede hocalık yaparken 80 ihtilalinde solculuktan tutuklanıp, işkence göreceği Mamak Cezaevi'ne gönderildiğini, ardından tutukluluğunun son 2 yılını Ulucanlar'da geçirdiğini ve romanını da burada yaşadıklarından esinlenerek yazdığını hatırlattı. İlk okumamdan neredeyse 35 yıl sonra eseri yeniden okudum. Küçük Barış'ın tahliye olan İnci' ye gönderdiği mektuplar sosyalist bakış açısı ile ülkemizin yönetim felsefesine ve bu felsefeyi içselleştiren toplumumuza eleştiriler içeriyor. Kara mizahın zirvesindeki bu roman Romain Gary'nin Onca Yoksulluk Varken romanını da andırıyor. Okunmalı.

Yazarın ismi Google'dan ismimle bir arama yaparken karşıma çıktı, haberdar oldum. Bu yıl hayata veda eden yazar Zonguldak'lı bir edebiyatçı ve bu romanında da ikinci emperyalistler arası dünyayı paylaşım savaşında dönemin hükümeti tarafından kömür ihtiyacının karşılanması için Zonguldak köylülerine getirilen mükellefiyet yani madende insanlık dışı koşullarda karın tokluğuna zorla çalıştırma konusunu işlemiş ve özellikle tek partili cumhuriyet yıllarındaki jandarma zulmünü çok güzel ele almış. Kitap 12 Eylül darbesinden önce TDK ödülü almış, darbe sonrası olsa idi değil ödül ceza alırdı. Zor, zorba ve zorbalık konusu anca bu kadar işlenebilirdi. Merhum yazar İrfan Yalçın, bir romanla okur İrfan Yalçınkaya'yı ancak bu kadar etkileyebilir, yüreğinden yakalayabilirdi. Kitaba kolay kolay vermediğim on numarayı veriyorum ve mutlaka en kısa zamanda alıp okumanızı tavsiye ediyorum.

Mihail Bulgakov‘un kaleminden çıkan #gençbirdoktorunanıları kitabı ile geldim bugün.
Kitapta, Bay Bomgard’ın çok uzak bir taşraya doktor olarak tayin edilmesi ile başlayan serüveni; yıllar sonra taşradan merkeze geçmesi ile son bulmuştur.
Bomgard’ın uykulara hasret kalması ve ilk defa karşılaştığı olaylara bulduğu çözüm yolları sizleri kitaba daha çok çekiyor.
Hiç bitmeyen bir karla yaşamayı öğrenen Bomgard’ın hikayesine, kitabın sonuna doğru bir perde açılıyor ve akademide kendinden iki yaş küçük doktor arkadaşı olan Palyakov’un hikayesi de ekleniyor.
Kitap tam bitti derken son sayfalarda bir perde daha açılıyor ve Doktor Yavşin selamlıyor bizi tam yedi yıl önceki anıları ile.
Yazarla ilk tanışmam bu kitap ile oldu ve bu tanışıklığımızı diğer kitapları ile devam ettirmeyi kesinlikle istiyorum.
Bu eseri öğretmenliğimin ilk yıllarında doğuda görev yaparken okudum. Sanırım o sebeple de kendimle özdeşleştirdiğim için çok seviyorum.

Çok güzel ve çok etkileyici bir kitaptı benim için. Başta çok tuhaftı ve sıradandı, yaratıklar var, sürekli olaylar oluyor ama neden oluyor, iş nereye varacak, ana karakter neden şöyle yapmıyor gibi bir çok sorularla okudum ve belirsizlik sıksa da yine de hızla okumaya devam ettim. Kitap ilerledikçe biraz fantastiğe, ve sonrasında bilimkurguya da dönmeye başladı. Bir süre sonra kitaptaki atmosfere öyle kapılıyorsunuz ki olayların sebebi, anlamı vs anlamı olması gerekmediğini zaten anlıyorsunuz. Hatta kitabın sonsözünü de okuduğumda öğrendiğim üzere, konu insanın bilinmeyene karşı duyduğu korku üzerine işliyor ve gerçekten de korku bilimkurgu ve fantastik türlerinin hepsini barındıran 'tuhaf kurgu' adında bir alt tür varmış. Olaylardan çok atmosferi ve üzerinizde etki bırakan korku edebiyatını seven kitapseverler bu tuhaf kurguyu mutlaka okumalı. Bilenler için, Algernon Blackwood'un Söğütler adlı kitabı tadında.

Uzun süredir odaklanamadığım için bir türlü elime bir kitap alıp okuyamıyordum.Bu kitabı kim önerdi neden aldım onu bile hatırlamıyorum.Sanırım alalı iki ay falan oldu.Sayın Alya Barutoğlu’nun ilk kitabıymış Ekim 2023 de basılmış.Kitaba bayıldım bir çok satırda kendimi buldum ailemi buldum çocukluğumu buldum.Geçmişle bugün arasında mekik dokuyup durdum. İstanbul Beyoğlu Galata istiklal caddesinde turladım.İçinde bir sürü hikaye barındırıyor bir sürü yaşanmışlıklar hatıralar.Kitapta üzerinde durduğum bir sürü mesajı oldu ama en çok bu sayfada takıldım.Ne güzel anlatmış @alyabarutoğlu sebepsiz bekleyişlerimizi ertelemelerimizi hep biraz daha hep biraz daha diyerek yaşamdan neler kaçırdığımızı, biraz da içim cız ederek okudum.Hiç bitmeyen bahanelerimiz yüzünden asıl amacımızdan nasıl uzaklaştığımızı yüzümüze vuruyor.Teşekkürler Alya Barutoğlu ellerine sağlık çok güzel bir tatil kitabı oldu benim için.Bu arada kitaptaki müzikleri tabii ki atlamadım hepsini tekrar tekrar dinledim.