Onaylı Yorumlar

Tarihte yeni gelen rejim, kendisinden önceki yönetimleri eleştirir veya tersi uygulamaları yürürlüğe koyar. Maalesef ülkemizde eskiyi unutturma ve yoksa sayma politikası biraz abartılmıştır. Bardakçı cesur bir şekilde belgelere dayalı bir şekilde konunun üzerine gitmiş ve tarihte pek bilinmeyen yazılmayanları gözler önüne sermiştir. Kitaptan bir örnek vermek gerekirse: "Yıldız Sarayı büyük bir tasfiyeye uğradı.... Yenilenen ve Avrupa medeniyeti ile beraber yürüyen Türkiye, o israf ocağı tüketim kaynağı sultanlar ocaklarına mukabil şehre gelecek seyyah ve ziyaretçileri memnun edecek asri otel mutfakları kurmak üzere Belediye Gazinosu'nu açtırdı." Bu şekilde kültür değişimi ve sonrasında tehlikeli alışkanlıklara sebebiyet verecek vak'a örnekleriyle birlikte Fransa, Çin gibi ülkelerdeki redd-i miras örneklerine de yer verilmiştir.

Sigmund Freud'un 1930 yılında kaleme aldığı bu kitap; birey, toplum ve uygarlık üçlüsünün birbirleriyle ilişkisini masaya yatırıyor. Freud, uygarlığın gelişiminde en önemli sorunun suçluluk duygusu olduğunu ve uygarlığın ilerlemesinin bedelinin de, giderek artan suçluluk duygusu yüzünden mutluluktan mahrum kalmak olduğunu belirtiyor. Freud'a göre uygarlık, insanı belli biçimlerde davranmaya zorlar. İşte tam bu noktada, insanın hayvansal içgüdüleriyle, uygarlık arasında bir savaş başlar.

Psikolojinin ve sosyolojinin argümanları içerisinde ufuk açıcı bir eser.

Kitabın ismi yine kitaptaki satır aralarında bahsi geçen bir şarkı sözünün içinde yer alıyor. Bu bakımdan kitap isminin yarattığı algı ile içeriği ciddi anlamda tezat oluşturmuş. Elle tutulur hiçbir meziyeti, hayatta neyi sevdiğine dair net ve somut bir yanıtı da olmayan okul çağındaki bir delikanlının başına buyruk ve sorumsuz davranışları kendi ağzından kısa kısa, yalın ve tekrarlı cümlelerle dile getirilirken eserde kendi iç dünyasında sayıklar gibi boş, anlamsız ve tutarsız akıl yürüten, gevezelik eden, kısır bir tarz çıkmış ortaya; ancak yine de genel olarak esprili ve gülümseten bir üslûbun hakim olması okumayı eğlenceli ve ilgi çekici hale getiriyor.

Yazarın her iki yarım küredeki Amerika kıtasına yaptığı okyanusaşırı seyahatler boyunca edindiği izlenimler ve iç dünyasına olan yansımaları günlük formatında kısa notlar şeklinde kâğıda dökülürken zaman içinde demlenen ve olgunlaşan fikirler olarak birçok eserine hammadde temin edecektir. İntihara meyilli ruh yapısının soğurduğu cıvıltılı yaşama sevincinden yoksun olması, Önsöz'de belirtildiği gibi yazarın benzerlerinden ayrışarak ününün doruğunda bu yolculukların sıklığını ciddi ölçüde azaltıp kabuğuna çekilen münzevi bir yaşama olan özlem ve arzusunun da en belirgin alametidir. Güney Amerika'ya olan seyahati ise S.Zweig'ın Brezilya eseri ile benzerlikler göstermektedir.

Grange kitabın kapağından da anlaşılacağı gibi bizi Nazi Dönemi ‘nin gizli dünyasına misafir ediyor, müthiş kalemi ile.
Hepimizin aşağı yukarı bildiğimiz gerçekleri bu kez bir Gestapo Subayı’nın penceresinden anlatırken yanında iki psikiyatristi de ona eşlik etmek için olaylara dahil ediyor yazarımız.
Hitler’in büyük emelleri ardındaki şiddet, bu kitapta oyunu bozan bir katille Nazi dünyasına karşı bir silah olarak ortaya çıkıyor.
Grange kitaplarında suçluyu bulamayan biri olarak, kendimi hep yazarın beni davet ettiği ve yönlendirdiği akışa bırakıp onun kalemine teslim ve hayran olarak klasik Grange sonuna ulaşmayı yeğleyen bir okur olarak düşünüyorum.
Şaşırtıcı ve beklenmedik olan sonlar …
Altı yüz sayfa kitapta okunmadan geçilen tek kelime olmaması o yazarın nedenli başarılı olduğunun göstergesi olsa gerek.

William Beckford'un gotik edebiyatın temeli sayılan fantastik eseri. Doğu kültürü ve İslâmiyet'ten beslenen zengin bir içeriğe sahip ve kendinden sonraki yazarlara da ilham olmuş. Abbasi halifesi Vathek'in bilinmeyen güçlere merakı, kibri ve açgözlülüğünün sonuçları gözler önüne seriliyor eserde. Nereden geldiği bilinmeyen dilenci kılıklı ve çirkin bir adamın daha önce hiçbir yerde görülmemiş değerli eşyaları sergilemesi Vathek'in merakını kamçılıyor. Bu eşyaların geldiği yerin neresi olduğunu bulmak ve Kâfir'in bahsettiği yer altı sarayına girebilmek her türlü yolu deniyor. Yazıldığı döneme göre çarpıcı bir kitap, gotik tutkunları mutlaka bu kitaba bir şans vermeli.

Röportaj kitap şeklinde olduğu için kitap akıcı bir üslupla hızlı bir şekilde okunuyor. Kaliteli baskı ve renkli resimlerle desteklenmesi, ayrıca farklı renkte tasarım ile sayfaların süslenmesi kitabın olumlu tarafları.

Olumsuz taraflarına gelince, resimlerin bazıları alakasız bir sıralama içinde yer alıyor. Ama kitapta en beğenmediğim yönü, yazarın objektiflikten son derece uzak olması.

Evvela Doğu Roma mimarisi olan Kubbe'ye bir Türk Mimarisi diye dayatması çok garip bir durum. Ayrıca bahsettiği savaşlarda 'Türk' tarafı yenilince ihanete uğranıldığını vurguluyor, ancak Diyarbakır'ı sorunsuz alan Türklerin (Selçuklu) kale kapısını içerden açanlar için 'ihanet' kelimesini kullanmaması bir tarihçi için çelişkili bir durum. Son olarak kendi kitaplarına röportaj için fazla atıf yaparak reklam yapıyor. Buna gerek yok. Ve bazı konuları gerektiğinden fazla uzatıyor.

Çıplak Güneş serinin ilk kitabı olan Çelik Mağaralar’a göre daha akıcı ve ortaya koyduğu felsefe daha duru. Dünyalı polis dedektifi Elijah Baley ve ortağı Robot Daneel Olivaw Solaria Gezegeninde işlenen bir cinayeti çözmek için benzersiz bir serüvene girişiyorlar. Solaria yaklaşık yirmi bin insanın ve milyonlarca robotun yaşadığı, insanların toplumsal ilişkilerinin neredeyse olmadığı, birbirleri ile görüşmediği, her şeyin robotlar tarafından yerine getirildiği bir planet. Aynı zamanda dünya açısından ilk defa çıkılan dış gezegenlerde ne olduğunu görme fırsatı. Üç Robot Kanunu'nun bir cinayet için nasıl etkisiz kalabileceğini işliyor roman. Bu kitap bir cinayet romanı olmanın ötesinde robotlaşan bir dünyaya, emek, üretim, nüfus, insan ilişkilerine ve geleceğe ilişkin mühim sorunları ele alan bir kitap...

Felsefeye ilişkin okuma yapanlar bilirler ki genel okuyucuya da hitap edebilen ve dünyanın bir nebze anlamlandırılabilmesine öncülük eden metinlerin sayısı maalesef az sayıdadır. Hume’un bu eseri bir istisna teşkil ediyor. Mesela Kant’ın eserlerini Kant çalışıp onun üstüne incelemeler yazan birinin desteği olmadan ilerletmeye çalışmak, deveye hendek atlatmaktan daha zordur. Heidegger, Hegel vb filozoflar hakeza. Hume bu eseri yazarken sanki bu durumu göz önünde bulundurmuş ve umuma hitap etmiş. Metin deneycilik felsefesini ileri boyutlara taşıyor, şüpheci itirazlara çok yerinde yanıtlar inşa ediyor, metafizik düşüncenin tabiatını ve hudutlarını tartışıyor. Ayrıca daha elle tutulur meseleler ile hürriyet, paranormal fenomenler vb güncel sorunlarla ilgili çok yerinde tespitler yapıyor.

Küller, doğayı neredeyse her unsuruyla öykülerine dahil eden bir kitap. Semrin Şahin'in iyi bir doğa gözlemcisi olduğunu, hayvanlar ve bitkilerle oldukça güzel bağ kurduğunu metinlerinde görebiliyoruz. Kitapta yer alan öykülerin neredeyse tamamı Kafkaesk atmosfere sahip. Cümleler gayet yetkin ve süssüz. Atmosferi bize oldukça başarılı bir şekilde yansıtıyorlar. Daha ilk öyküden başlayarak neredeyse her metinde sahneler gözümde canlandı. Anlatmaktan çok göstermeye odaklanan, insanların yaşadığı çeşitli acıları duygunun yakıcılığına kaptırmadan ifade eden bir kitap Küller. Aslında anlatılanlar oldukça güçlü ama bizleri yıkıp geçmiyor, geriye içimizde ince bir sızı kalıyor. Özellikle çocukların yaşadığı ya da yaşattıkları, öykülerin pek çoğunda yer alıyor. Doğanın çeşitli unsurlarıyla birlikte çocukların hikâyeleri de metinlerde geziniyor.