Onaylı Yorumlar

Şiirin estetik değerlerinin olmasının yanında şairinin vicdan ve tavır sahibi olması da arzulanır. Şairin attığı taş hedefi on ikiden vurabilmeli veya en azından hedefi sarsabilmelidir. Hiç değilse bir dalya yapabilmelidir. Şiiri kasmadan yazmak; hayatın, yaşamın diyalektiğini şiirle buluşturmak gerekiyor. Şair; cezbeli, mecnun bir kişilik midir bilemiyoruz. İlle de bohem hayatına maruz kalması mı gerekir bunu da bilemiyoruz ama bizim için önemli olan sonuç ve yazılmasını arzuladığımız kalıcı şiirlerdir. Ama her şeye rağmen kusurlu bir güzellik olarak şiir, hiçbir zaman mükemmel olmayacaktır. Çünkü insan mükemmel değildir. İnsanı insan kılan temel özellik kusurlu olmasıdır. Kusurları belki de nazarlığı olmaktadır. Nasıl ki her insan, her canlı kusurlu olmaktadır şiir de mükemmel olmayacaktır. Son olarak yazarın değişiyle, “şiir, şuurdan/bilinçten bağımsız düşünülemez” (sayfa 78) İyi okumalar.

İndirimden satın almıştım haliyle fazla bir beklentim yoktu ama beğendim

Kitabı kısa bir sürede okumama rağmen akıcı, akılda canlandırılabilir, yer yer sulu bir laubalilik olmayan mizahıyla gülümseten, merak duygusunu saçma sapan manevralarla yüksek tutacağım diye çıkmaz sokaklara girmeden kendini bana okutmuştur. İçeriğinde dozajında bir gizem, dedektiflik, mizah, gerilim ve pozitiflik barındırmaktadır

Şu zaman da tasvip etmeyeceğim karakter, konu ve kurgulardan dolayı kitabı içeriğindeki pozitifliğinden dolayı bir zamanların meşhur kitap serisi olan “Tavuk Suyunda Hikayeler” vb. bir hissiyatı bünyemde bıraktı

Esasında her ne kadar yetişkin kitabı olarak görünse de karakterin kendi yaş skalasındaki kızlarımızda okuyabilir

Haliyle bu kitabı okumaktan bir keyif bir mutluluk duydum

Reji İdaresi, oldum olası benim ilgimi çeken konulardan biriydi. Yazar Reji İdaresi üzerinde özellikle kolcu adı verilen grupların faaliyetlerini incelemiş. Kendi adıma ben kitapta beni şaşırtan bazı tespitler bulunmaktaydı. Bu tespitleri okuyabildiğim için son derece minnettarım. Kolcu ve halk arasındaki ilişkiye de daha geniş bir perspektiften bakmış yazar. Kolcuların halkın nezdindeki intibasını anlayabilmek türkü ve mani gibi sözlü kültür unsurlarına da başvurmuş. Osmanlı arşivlerinden çıkan evrak son derece dikkatli bir şekilde analiz edilmiş. Yazarın ellerine sağlık.

Fikirleri konusunda Afrikalı Leo kitabında biraz duraksadığım bir yazar Maalouf fakat yine de kalemini fazlasıyla beğendiğim bir yazar. Bu kitapta ise tüm süreç çok heyecanlı çok ilgi çekici geldi. Genelde kitaplarında savaşla bağlantılı konular işleniyor keza bu kitapta da öyle fakat bu bence gayet özgün bağlantı kurulmuş bir kitaptı. Süreç evet bir tık fazla uzatılmış. Her karakterin hikayesi de çok farklı. Ama sonuna gelecek olursak beni tatmin etmedi ve sanki kitapta olanlar bir rüyadan ibaret gibi bir his geldi içime. Rüya değil tabi ama yine de süreç kadar vay be diyemediğim bir sondu. Ama yine de okunmaya değer buluyorum. İyi okumalar.

E-beveyn olmaya çalışan bir anne olarak kitabı görür görmez hemen siparişi verdim. Kitap sabah elime geçti ve yarım günde bitirdim. Akıcı ve sürükleyici bir dili var. Çocuklarına rehber olmak isteyen, rehber olabilmek için somut ve uygulanabilir çözümler arayan bir anne olarak kitabın içeriği çok ilgimi çekti. Kitapta çocuk psikolojisinden, aile içi iletişime, teknoloji bağımlılığından, siber zorbalığa, ebeveyn denetim araçlarından bilişim hukukuna kadar dijital rehber olmak isteyen herkes için tüm konular işlenmiş. Bu kitapta psikologlarla yapılan söyleşiler, ebeveynlerden gelen yazılarla biz ebeveynlerin yaşadığı sorunlar harika biçimde işlenmiş. Kendimden çok şey buldum. Yaşanmışlıklarla kazanılan ebeveyn deneyimlerinin paylaşılması, çözüm önerileri ve uygulamalı örneklerle kitap dört dörtlük olmuş. Piyasadaki diğer kitapları da okudum. Ancak bu kitap bir başka. Teşekkürler Yusuf Yıldırım ve Barış Günaydın.

Beni çocukluğumdan aldı, gençliğime oradan yetişkinliğime bazen neşeli bazen buruk bazen hüzünlü bir yolculuğa çıkarttı. Dünyadaki siyasal gelişmelerin toplumu, toplumsal gelişmelerin bireyin hayatını nasıl birebir etkilediğini, aslında Türkiye'de yaşayan bir insanla Fransa'da yaşayan bir insanın bu bağlamda hemen hemen aynı süreçlerden geçtiğini izleyebiliyorsunuz. Nesir içine zaman zaman manzum ifadeler de yedirilmiş inanılmaz keyifli bir anlatım ortaya çıkmış. Son yıllarda okuduğum en muhteşem kitap.

Jack London kitaplarının ayrı bir havası var. Sanki cümlelerin sakladığı ikincil anlamlar var gibi. Aslında ana hikaye ile birlikte bir de mesajlar sunuyor gibi. Misal bu romanında 27. sayfada Naas karakterine "Ölmüşlerin kavgasını doğmamışların sürdürecek olmasına hayret ettim." gibi bir cümle kurdurtuyor. Sizi bilmem ama ben bu cümleyi şöyle bir okuyup geçemem. Pek çok örneği var bu durumun ama kitap hakkındaki genel yorumuma dönelim. Kurgusu da çok güzel, akıcılığı da. Çeviri konusunda da gayet iyi. Altına açıklama gereken yerlere gerekli dipnotlar da düşülmüş. Yazım yanlışı da görmedim ben. Yayının cep kitaplarının da müdavimi oldum zaten. Atıyorum çantama, beklemem gereken her yerde geçirdiğim vakti kıymetlendiriyorum. Bu arada insanların Unga'ya neden kızdığını da anlayamadığımı belirtmek zorundayım.

Güney Kore Edebiyatı ilk defa okudum ve enteresan bir şekilde beğendim. Katilin psikolojisini, Alzheimer hastalığı ile baş etmeye çalışmasını, soğukkanlı bir şekilde hala çırpınışını merakla okudum. Aslında hikaye dümdüz ilerliyor hiçbir iniş çıkış yok ama bir solukta bitiyor. Günlük tarzı bir kitap aslında ama cinayetlerini açık açık anlatmıyor (ben öyle sanmıştım), daha çok kendi içinde yaşadığı hesaplaşmayı hissettiriyor yazar ve bu konuda da çok başarılı olmuş bence. Sonu inanılmaz şaşırttı. Tavsiyemdir.

Eserler var yazarıyla, önerisiyle ulaşırsınız. Eserler var çevirmenler sizi buluşturur. Roza Hakmen gibi. Ölü Brugge’da olduğu gibi.
•
Hugues Viane. On yıllık bir evlilik sonrası vefat eden eşi Zevce’nin yasını tutabilmek amacıyla bu yası en iyi şekilde yansıtabilecek Brugge’e yerleşir. Beş yıl olmuştur:

“… akşama doğru yürümekten, ıssız kanallarla, kilise semtleriyle kendi matemi arasında benzerlikler aramaktan hoşlanıyordu.”(s.10)
•
Böyle de bir şehirdir onun için Brugge. Yasının metaforuna en uygun olabilecek şehir.

Yazarının, kahramanın iç dünyası ve dış dünyayı birbirine en yakın tutabileceği şehir.
•
Beş yıl dedik. Beş yıl sonunda bir kadınla rastlaşır. ‘Ölü’ benzerlikleri uyandıran, farklılıkları azaltan bir kadın.

Acısını dindiren; ama felaketleri belki de artıran bir kadın.
•
Kıyıda köşede kalmış, kıyıda köşede kalmaya devam edecek ‘iyi’ kitaplardan Ölü Brugge. Buyurun.

Cesur bir kitap. Yazarın bir yerde dediği gibi büyük infiallere sebep olan olaylarda, olayın mağduru gibi görünen tarafa haklı dahi olsa eleştiri yapabilmek zordur, çünkü çoğu insanlar "yoksa sen bu olayı/saldırıyı yapanları mı destekliyorsun" tepkisini vereceklerdir. Fakat olayın tahlilinde iki tarafın hareketleri ve o olaya sebebiyet verme ölçüleri ele alınmalıdır ki hakkaniyetli bir değerlendirme yapılabilsin. Achcar, ABD'nin yüzsüz mağduriyet propagandasını ve bu propaganda ile uluslararası alanda yaptıkları hukuksuz, adaletsiz ve menfaatçi operasyonları nasıl meşrulaştırdığını berrak ve samimi bir şekilde ele almıştır. Narsistik merhamet gibi literatüre kattığı öz kavramlarla aslında bir çok konuda ve olayda kullanılabilecek ölçütler de sunmuştur.