“Milletlerin ilmen ve fennen terakki etmeleri, ancak yetiştirmiş olduğu ilim adamları ile mümkündür. Lokomotif görevini üstlenen bu fedakâr şahsiyetler, vagonlarını müspet gayeye doğru sürüklerler. Bu lokomotif değerlerimizden birisi de; İslâm tarihçisi, şair ve mutasavvıf Mustafa Âsım Köksal'dır. Özü sözüne mutabık örnek bir insan. Seksen beş yıllık ömrüne onlarca eseri sığdırıp, son demine kadar yazmaya, eser vermeye devam etti.” (Diyanet Aylık Dergi Kasım 2000, Portre-s.33)
‘Peygamberler Tarihi’ adlı kitapta; Kur'an-ı Kerim’de adları geçen 25 peygamberden 24’ü:
1- Âdem, 2- İdris, 3-Nuh, 4-Hud, 5-Salih, 6-Lût, 7- İbrahim, 8- İsmail, 9- İshak, 10- Yakub, 11- Yusuf, 12- Şuayb, 13- Harun, 14-Musa, 15- Davud, 16- Süleyman, 17- Eyyub, 18- Zülkifl, 19- Yunus, 20- İlyas, 21- Elyesa, 22-Zekeriyya, 23- Yahya, 24- İsa. (25- Muhammed (s.a.s.) kitapta yer almamıştır.O’nu ayrı bir kitapta ele almıştır. ‘Hayatımın en mutlu devri, hiç şüphesiz Peygamberimiz'in hayatına ait kitabımı yazmakla geçirdiğim yıllar olmuştur’ dediği ‘İslâm Tarihi-Hz. Muhammed (as) ve İslâmiyet’ en önemli ve en hacimli eseridir. İslam Tarihi adlı eseri, 1983'te Pakistan'da açılan milletlerarası sîretü'n-nebî yarışmasında dünya birinciliğini kazanmıştır.)
Peygamber olup olmadıkları ihtilaflı olan 3’ü: Zülkarneyn, Lokman ve Uzeyr,
Ve Kur’an ve sünnette isimleri geçmeyen 9’u:
Şis(Şit), Hızır, Yuşa b. Nun, Kalib b.Yufenna, Hızkıl, Şemuyel, Şa’ya, Irmıya, Danyal,
Böylece toplam 36 peygamberin hayat mücadelesi anlatılmıştır.
Hz. Peygamber’in “En büyük (en zor) imtihana tâbi olanlar peygamberlerdir.” (Buhari, merda 3) hadisinin ne anlama geldiğini ve nasıl bir imtihandan geçirildiklerini anlamak için Peygamberler Tarihi’ni okumaya ihtiyaç vardır.
Kitabın kaynakları ayrı bir önem arzediyor. Özellikle her sayfanın altında verilen kaynaklar eserin diğer kitaplara olan farkını ortaya koyuyor. Kaynak olarak Kur’an-ı Kerim ve Kütübü Tis’a’ ile beraber verilen hadis kitaplarından başka; İbn Sa’d’ın Tabakat’ı, Taberî’nin Tarih’i; Sâlebi’nin Arais’i, Mes’udî’nin, Ahbaruzaman’ı ve Nurucuzzeheb’i, İbn Esir’in Kâmil ve Camiul-usul’ü; Kadı Iyaz’ın Şifa’sı; İbn Kesir’in El-Bidaye ve’n-Nihaye’si; Yakubi’nin Tarih’i önde gelen ve çokça başvurulanlardandır.
Kur’an-ı Kerim’in birçok sure ve ayetlerinde Peygamberimiz Muhammed(as)’dan önceki peygamberlerden bazılarının kıssası –ders ve ibret almak üzere- kısaca veya uzunca anlatılmaktadır. Bunun için (Peygamberler Tarihi)’nde; Peygamberlerin soyları, hayat ve şahsiyetleri, üstün kişilikleri, gönderildikleri kavimlere neler tebliğ ettikleri, nasıl karşılandıkları, kavimlerinin tutum ve davranışlarına göre ne gibi akibetlere uğradıkları kaynaklarımıza dayanarak açıklanmış; bilinmesi yararlı bazı hususlara öncelikle temas edilmesi gerekli görülmüştür. (s.5)
Kitapta peygamberler dışında birincisi kitabın başında‘nübüvvet, nebi ve resul’(s.1/7-26) konusuna, ikincisi kitabın sonunda ‘Fetret devri’(s.2/352-354) başlıklı olmak üzere iki konuya daha yer verilmiştir.
Peygamberler ile ilgili olarak dikkat edilmesi gereken hususta Abdullah Aydemir ‘İslam’i Kaynaklara Göre Peygamberler’ adlı eserinde şunları söyler:
Gelecek hakkında doğru karar verebilmek için geçmişi bilmenin faydası inkar edilemez. Yazılı tarih veya buna yardımcı durumda olan şifahî (sözlü) rivayetler ve hatıralardan ibaret olan geçmiş az çok herkesin merakını çeker. Tarihte ün salmış kahramanları tanımak, onlarla ilgili olayları okumak, dinlemek; başarılarının sırrını çözmeye çalışmak merakı mucip bir şeydir. Başardıkları zor işler sebebiyle tarihin kaydettiği en büyük inkılapçılar ve kahramanlar olan peygamberleri tanımak, gerçek hayat hikayelerini bilmek inanmışlar için daha da önem arzetmektedir.
Kur'an'da -üçü ihtilaflı- 28 peygamberin isimlerini vermektedir. Bu 28'in içinden on kadarı çok duyulan; isimleri, kıssaları sıkça dile getirilen şahsiyetlerdir. Şüphesiz peygamberlerin sayısı bundan ibaret değildir. İsimleri ve kıssaları bize bildirilmeyen daha niceleri vardır. Hz. Peygamber'den nakledilen bazı hadislerde bu sayı yüzbini aşmaktadır.
ZAMANIMIZDAN BİNLERCE YIL ÖNCE YAŞAMIŞ PEYGAMBERLER HAKKINDA BİZE EN DOĞRU BİLGİYİ KUTSAL KİTABIMIZ KUR'AN-I KERİM VERMEKTEDİR. Ne var ki Kur'an'ın verdiği bilgiler genelde kısa ve öz bilgilerdir. Detaydan uzaktır. Zaman içinde insanların merakları mevcut bilgilere nesiller boyu yeni ilaveler getirmişler ve böylece bazan bir peygamber hakkında ciltler dolusu rivayet birikmiştir. Bunlara tarihi gerçekler olmaktan ziyade edebi ifadesiyle roman veya destan gözüyle bakılabilir. Ne yazık ki bunlar çoğu zaman peygamberler hakkındaki gerçekleri aksettirmez.
Peygamberlerle ilgili haberlerin aşırı boyutlara varmasında 'Ehl-i Kitab' adıyla anılan Yahudi ve Hıristiyanlara ait yazılı ve şifahî söylentilerin etkisi büyük olmuştur. Zaman içinde bu çevrelerle yapılan politik ve ekonomik temaslar, komşuluk ilişkileri bu sahadaki haberlerin İslâmî çevreye intikalinde önemli bir etken olmuştur.
Yirminci yüzyılda bir Müslüman, hâlâ yer yer anlatılmakta ve hatta bazıları titr sahibi olan dini öğretim kademelerinden geçmiş akademisyenlerce Peygamberler Tarihi adı altında yayımlanan kitaplara yazılmakta olan Eyyub peygamberin yaralarına kurtlar düştüğüne, Yusuf(as)’ın Züleyha ile bir aşk macerası yaşadığına dair olan asılsız haberlere itibar etmemeli ve bunların o şanlı ve yüce peygamberlere birer iftira olduğunu artık bilmelidir.
Dini konularda insanlığın en büyük önderleri peygamberlerdir. Şayet peygamberler olmasaydı insanın Allah'ı bulması ve O'na gerekliği tarzda ibadet etmesi imkansız olurdu. Hak yola davetlerine karşılık bizden herhangi bir menfaat talebinde bulunmayan peygamberler, muhataplarından çok sert tepkiler görmüşler, en ağır şekilde suçlanmışlar, bazen sonu ölüme kadar varan çile ve işkencelere maruz kalmışlardır. İnsanları ataların yolundan, onların taptıklarına tapmaktan alıkoymak kolay olmamıştır.
Hayırlı okumalar…
