Onaylı Yorumlar

Benjamin Button karakteri, geçmişten geleceğe yaşadığımız hayatın içine ters yönden giriyor. 50 sayfalık bu ufacık öykü ile okuması keyifli bir eser. İlginç olan şey Benjamin Button dünyaya geldiğinde dedesi ile pipo içen birisi olarak karşımıza çıkıyor ancak Benjamin’in babası oğlu için banyo ördeği alıyor, kimyasal madde içermeyen, bebek ciltleri için en uygun olanından. Zihnimizdeki koşullu soyut realite ile somut gerçekliğin zıtlaşmasına tanık oluyoruz. Babası buna karşı direnç gösteriyor. Gerçeği kabul etmek istemeyen bir insanı ikna etmenin ne kadar zor olduğunu anlatan bir kesit.

Meltem Dağcı, ilk öykü kitabında görmediğimiz, bilmediğimiz dünyaların öykülerini önümüze getiriyor. Kitapta yer alan 12 öykü de zihni farklı işleyen, hayal ve kurgu gücü geniş bir yazarın kaleminden çıkmış. Derdini kitabının en başına yazmış ama derdi sadece bu da değil. Yani Dünyanın Öteki Yüzü salt cinsiyet, kadın-erkek meseleleri üzerinden ilerleyen bir eser değil. Başka konuları da anlatıp değişik ve özgün kurguları da içinde barındırıyor. Özellikle bu farklı metin kurgulayabilme gücünü sevdim. Denizatları üzerinden kurgulanmış "Damızlık Birliği", yapay güzelliği yumurtalar üstünden anlatan "Damgalı Yumurtalar" ve "Cansız Mankenler" başarılı şekilde birbirinden farklı meselelere değinen öykülerdi. Bu öyküler fantastikten çok bilimkurgunun içinden yer alabilecek distopik metinler. Yazar kurmaca dillerde isimler koyarak kurguya özgü dünyalar yaratmış. Her ne kadar farklı olsalar da kendilerine ait, bildiğimiz bir gerçeklik söz konusu.

Kierkegaard burada hakikatin yoksunluğunda bulunan insanın hakikati sadece ve salt olarak kendisinin keşfedebileceğini vurgular. İmanın fenomenler arasında ki ilişkilerden gayri olduğunu ve Tanrının ispatlanamayacağını varolan bir şeyin ispatının olmadığını var olmayan bir şeyin de varlığının ispatlanamayacağını öngörmüştür. Dolayısıyla Tanrının ispatının öznel iman biçiminde olduğunu salt kendinde bir inanç şeklinde ve sevgi düzleminde belirdiğinden bahseder. Ve sanki burada öğretmen den anlaşılması gereken de kilise gibi görünmektedir. Tabi bu şekilde öğrenme de tarihsellikle sonuçlanır ve kişi burada özgürlüğünün içinde dışlanmış olarak günah işlemiştir.

Roman yazmak kurguyu tam oturttuğunuz zaman mümkün olur. Sadece yazmak için yazılırsa hem yazan için hem de okuyan için çekilmez bir hal alır. Nermin Hanım gerçek kurguyu çok güzel bir şekilde yapan olayları ve karakterleri romanına tam yansıta bilen bir yazarımızdır. Bu sayede yazdığı romanlar sürükleyici oluyor. Romandan örnekler: Bütün klişeleri kullanıyorum. Beklenmedik laflar etmeyi ye, ettirmeyi de sevmiyorum. Yarattığım roman karakterleri, yeni bir şey söylemek için uğraşma gülünçlüğüne düşmektense tahmin edilebilir, sürprizsiz ve kimi zaman sıkıcı olmayı yeğlerler.

Kitabı çok eski basımdan okudum güzel çevrilmişti. bunun çevirisi nasıl bilemem ama felsefe yazmayı amaçlamamışsa bile yazar çok güzel eleştirel bir felsefe kitabı yazmış bence. Bir de insan sessizce düşüncelere dalar ya hani onlarca yıl önce de başka insanları aynı konulara kafa yorduğunu görmek bana çok iyi geldi. Bazı isimlendiremediğim kavramlara da güzel isimler konuşmuş örneğin acunsal yaşam enerjisi gibi. Ve kitabı bu yıllarda yazılmış politik bir eleştiri makalesi gibi bile okuyabilirsiniz karşıt görüşe ithafen. Yani nereye çekseniz gelecek esneklikte ve herkes kendi gerçekliğini bulabilir bu kitapta. Ben çok sevmiştim...

“Hepimiz değerli hissetmek ve hayattaki yerimizin önemli olmasını isteriz. Bu yüzden ideallerimize ve bize saygı duyan insanlara yakın hissederiz. İnsanların bize güvenmesini ve etkimiz altına girmesi için, onlara olmak istedikleri kişi gibi davranıp bu yönde destekleyin. İnsanları kendilerini gerçekleştirmesi için motive ederseniz, sizin hayatınız da güzelleşir.” (Selim Geçimli, Yenilmezlerin ve En Güçlülerin Sırları). Yazar, insanların özgüvenlerini kazanmalarını, uğradıkları mobbing ve manipülasyonları bertaraf etmenin püf noktalarını adım adım ele almış. Basit ve akıcı bir anlatım tarzı ile okuyucuları detaylarda boğmadan ve motive edici bir üslup ile okuyuculara sesleniyor. Almak isteyen kitapseverlere gönül rahatlığı ile tavsiye edebilirim. Kim bilir bu kitabın sonunda yazarın bahsettiği gibi “Körlerin yaşadığı yerde tek gözlü bir kral olmak yerine, herkesin gözünün gördüğü yerde birlikte güçlü kalabiliriz.”

2.5'tan 3. aslında kitap ve kurgu çok güzel başladı ama sonra birden bir kişisel gelişim kitabı haline geldi. isminden anlamak mümkün değil miydi diye soracak olursanız da bence tam olarak böyle bir sinyal vermiyordu.
dili çok tatlıydı. inanılmaz akıcıydı. kurgu başlarda güzeldi sonra sarpa sarmaya başladı. kitabı iki ayrı noktadan okumak ya da bittiği yerden sonra yeniden başladığı halini okumak farklı bir fikirdi ve bu yüzden de takdir edilmesi gerektiğini düşünüyorum. ancak yine de istediğim verimi alamadım maalesef. yine de okuduğuma sevindim.

Kitap kısa kısa öykülerden ve farklı kadınların hikayelerinden oluşuyor. Beni en çok etkileyen hikaye Gece Uyanışı oldu. Ancak kitabın ilk öyküsü de fazlasıyla etkileyiciydi. Caldwell’in kürtaj ve tecavüz kavramlarını da irdeleyip anneliği “yeterince iyi”lik üzerinden değerlendiren yanını çok sevdim. İrlandalı kadın yazarların ev içindeki o sıradan yaşantıyı yazmaya değer buldukları için çok takdir ediyorum ama içten içe de “kadınlık”, “annelik” ve “ev hayatı” üzerine yazan bu kadar kadın yazar varken bu konulara değinen erkek yazar olmamasını - varsa da neden hiç denk gelemediğimi - sorgulamadan edemiyorum.

Ayrıca bu kitabı okumayı sevdiyseniz Claire Keegan’dan Böyle Küçük Şeyler’i de seveceğinizi düşünüyorum. Bir de Women Talking’i hala izlemediyseniz çok şey kaybettiğinizi…

Okuduğum en iyi otobiyografiydi kesinlikle. Sadece Fransa'nın değil sanki 1940lar ve 2000ler arasında bütün dünyanın tarihi sahne sahne gözümün önünden geçiyor gibiydi. Kitapta bazı oryantalist ögeler olduğunu kabul etmekle beraber feminist eleştirinin Doğu toplumları için ne kadar kıymetli olduğunu da fark ettirecek düşünceler vardı. Dili, önceden Ernaux okuduysanız size de çok farklı gelecektir çünkü yazar sanki hayatına 3. tekil şahıs gözünden bakıyor ve bir kadınlık deneyimini buna göre aktarıyordu.

Şermin Yaşar'ın okudum ilk eseri. Kitabı okumaya başladığım andan itibaren kapıldığımı söylemeliyim. Başlarda bir karakterin iç sesini dinlediğimde nedense diğer bireylere ait söylediklerini gerçek kabul ettim; sonrasında diğer kişileri de dinledim ve ne kadar yanıldığımı anladım, "kimse dışarıdan göründüğü, sizin düşündüğünüz gibi değildir" , bu sözü çokça duymamıza rağmen halen insanları dışarıdan gördüğümüz gibi yargılıyoruz, onları anlamaya ya da davranışlarının altında yatan nedenleri öğrenmek istemiyoruz çünkü yargılamak daha kolay... Kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ederim, eminim ki sonrasında kendiniz için bir çıkarımda bulunacaksınız...