Onaylı Yorumlar

Söz konusu kitap, bir milletin kültürünün, maddi ve manevi unsurlarını ele aldığı, bahsettiği dönemi olaylarla anlatan hikayelerden oluşmaktadır. Hikayelerde toplumun birbiriyle olan ilişkileri ve muhabbetleri üzerinden halkın kültürel yapısını, ekonomisini, geçiş dönemlerini, ayrıca gündelik konuşmalarında hitaplar lakaplar ve argo sözlere yer vererek halkın kültürel unsurlarını yansıtmak istemiştir. Bu durum sizi çok şaşırtmamalıdır çünkü; yazar Mustafa Çiftçi eserlerinin çoğunda bu tarz meseleleri ele aldığı bilinmektedir. Kitaptaki hikayelerde hep mutlu son kavramı olmamıştır. Kimin de hüsran, kimin de mutluluk kimin de geri dönüş, kimin de kaçış, kimin de hüzün duygularıyla bitirmiştir. Kitabın okumaya değer olduğunu düşünüyorum. Dil ve anlatım yönünden başarılı buluyorum. Okumak isteyenlere şimdiden iyi okumalar dilerim.

Sally Rooney'nin hiçbir kitabını okumamıştım daha önce. "Normal İnsanlar" ile başlayan popülerliğinden dolayı her yerde karşıma çıkıyordu ve ben best seller olmasından mütevellit reddediyordum okumayı. Ne zaman ki Deniz Yüce Başarır'ın İntermezzo'yu konuştuğu podcast bölümünü dinledim, dedim okumalıyım. İyi ki de okumuşum. Çok modern, hatta fazla güncel, günümüz gençlerinin konuştuğu gibi yazılmış bir roman. Çok kısa cümleler, ayraç yok, paragraf başı bile yok bazen. Karakter düşünüyor mu konuşuyor mu sonradan anlaşılıyor bazen.
Babası ölen ve hala yas döneminde olan iki erkek kardeşin birbirleriyle, anneleriyle ve kadınlarla ilişkilerini anlatıyor kitap. İlişkiler üzerine kurulu olmasına, olay çok olmamasına rağmen kitabı büyük bir merak ve iştahla okudum; bunun sebebini tamamen yazarın diline bağlıyorum.
Çok satıyor diye önyargılı olmayıp bu metne şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Ahmet Arslan hocamız bu eseri ile Felsefenin ne olduğu, onun ereği, nedenleri ve sonuçlarının kapsamlı bir irdelemesinin yanında bu alana giriş niteliğinde çok önemli bir kaynak bir araya getirmiştir. Kitap dahlinde Varlık, Ahlak, Bilgi, Siyaset, Hukuk, Din, Tarih, Sanat, Eğitim, Bilim gibi farklı alanların felsefeleri, önde gelen kuramları ve öncü filozoflarının görüşlerini harmanlayarak sonraki okumalarımız çalışmalarımız için oldukça elverişli bir pusula olmak görevini üstleniyor. Anlaşılır sade dili ve bolca sunduğu örneklem ile felsefe yapmanın fil dişi kulelerin dışında da mümkün hatta gerekli olduğunu bize gösteriyor. Felsefenin temel olarak tüm doğa ve insan bilimlerinin çıkış noktası olduğu düşünüldüğünde bu eserin okunması hangi alan olursa olsun size kıymet katacaktır.
Esenlikler dilerim.

Bu kitap hakkında düşüncelerim çok acıklıdır. Okurken hem hayran oldum hem de gerçekten diğer kıtada yaşayan, kendini Dünya lideri zanneden egoist insanların kendinden değilse bilim adamı da olsa, şair de olsa, ne olursa olsun içimize almayız ve eserlerini sömürürüz fakat kesinlikle bağrımıza basmayız kültürü beni benden aldı. Bu kişi atom bombasını icad etsede ve "düşmanlarımızı" atom bombasıyla dize getirebilsekte farketmez. Çok acı bir şekilde yine tecrübe ettim ki bu Dünya da Amerikan ve İngiliz soyundan değilsen yaşamayı koşullandırmak seçenek değil zaruret haline getirilmiş. Bu kitabı okuduktan sonra ne demek istediğimi anlayacağınızı umuyorum. Eğer bilim insanlara hizmet etmiyor ve "popüler" değilse bilim değildir anlayışı sadece ırkçı toplumlar için geçerlidir. Unutmayınız! Sürekli söylediğin aslında sende olmayan şeydir. Humboldt ve daha nice keşfedilmemiş bilim adamlarına saygıyla...

Yazarın oluşturmaya çalıştığı evren ve kurgu muazzam olmakla beraber ya kullandığı dilden ötürü ya da çeviriden ötürü anlaşılması güç bir eser. Yaratılan evren için bazı kavramlar da oluşturulmuş fakat işleniş o kadar iyi olmadığı için sizin bu kavramları anlamanız ve yazarın kafasındaki evreni benimsemeniz aman alıyor. Bu da kitabın başlarındaki kurguyu tam oturtmanızı engellediği için bir yere kadar sizi pek sürüklemiyor. Kaldı ki kitabın dilinden olsa gerek fazlasıyla devrik cümleler var. Aslında bu durum bir esere doğallık katar çünkü günlük hayatta da devrik cümleleri sık sık duyarız fakat yazılı bir eserde bu durumun fazla olması bir süre sonra sizi eserden soğutmaya başlıyor. Genel olarak eserin okunması ve anlaşılması güç bulmakla beraber, yaratılan evren ve kurgu muazzamdı. Bence esere şans verilmesi gerekiyor.

İç dizaynı güzel. Tek kusuru cumartesi pazar için ayrılan kutular küçük. Kağıdı güzel ama her kalemle uyum sağlamaz. Aylık ve haftalık plan şeklinde düzenlenmiş ve her ayın girişinde aylık hedefler ve izlenecek okunacak gezilecek yerler kısmı var. Bu durum kullanım kolaylığı sağlıyor. Ayrıca bir ajanda olmanın yanında bir sanata giriş kitabı niteliğinde. Ajandanın sonunda bir kaynakça ve sanat ile ilgili izlenecekler listesi var. İnce düşünülmüş kullanılabilir ve özellikle ajandaya kullanmaya yeni başlayanlar için ideal bir ürün.

Karanlıkta Yaptığımız Şeyler, psikolojik gerilimden ziyade gizemin ön planda olduğu bir romandı. Fakat duygusal bulduğum sayfalar da az değildi. Hikâye, bir cinayetle başlasa da annelik kavramını sorgulayan, çocukluk travmaları ve istismar gibi derin ve sarsıcı konulara değinen bir anlatıma sahipti. Yazar, geçmiş ve günümüz arasında ustalıkla geçiş yaparak hem Paris Peralta'nın bugünkü durumuna hem de geçmişteki sırlarına odaklanıyor. Bu bölümler oldukça sarsıcıydı ve zaman zaman “Bu nasıl bir anne ?” sorusunu defalarca sorduracak kadar sinir bozucu ve rahatsız ediciydi. Evet, tecrübeli okurlar finali az çok tahmin edebilir, ancak bu kesinlikle kitabın sıradan olduğu anlamına gelmiyor. Aksine, ben her sayfasını büyük bir keyifle okudum. Üstelik temposu oldukça yüksekti. Anlatımı akıcı, kurgusu ise okurun ilgisini sürekli canlı tutacak kadar etkileyiciydi. Bir okur daha ne ister ki? Elbette tavsiyemdir...

Benzer Fournier kitaplarından kardeşi hakkında yazılmış olan metinde; çocukluk hayalleri, büyüyüşler, büyüyemeyişler, oyunlar paylaşımlar, kıskançlıklar, gurur duymalar,
Kişiliğimizi oluşturan elementlerin anne, baba, çocuk ve kardeşle de olduğunuda bu kitabında, yine aynı tonlarda yine aynı duygusallıkla, gerek dini tiye alarak gerekse de düşündürerek, yazım komedisiyle bizi hem güldüren hem ağlatan, yazarın kitabı bazen nasıl az anı biriktirdiğimizi, neden hep kötü şeyleri hatırladığımızı, keşke günlük tutsaymışım diye kendimizi sorgulatan hele ki kardeşiniz varsa daha çok zaman geçirme dürtünüzü kamçılayan bir kitaptı.
Bu kadar az sayfayla ve kelimelerle yine çok şey yaşattı, az sayıda böyle kitapların vardığı. 5yıldız.

Günümüz “tüketim hız haz alma” koşullarında hayatın kendisinin adeta bir açık bir büfeye dönüştüğünü, aslında önümüze zorla sunulan sonsuz seçenekten ötürü hiç acıkamadığımız için haz alamadığımızı ve bu yüzden derinlerde bir yerde bu kadar mutsuz olduğumuzu öyle güzel örnekler üzerinden anlatmış ki bize; fizyolojimizi tanıyıp anlayıp üzerinde düşündüren ve belki bir nebze de olsa bizi davranışlarımızı değiştirme ve kontrol altına almada yardımcı olan yazarın tüm kitaplarını çok seviyorum.

Değindiği dijital dizi platformlarının tüketim çılgınlığının kurmuş olduğu dopamin tuzağı ya da sosyal medya telefon refleksi, dijital irade veya -mış gibi yaşamlar gibi örnekler üzerinden çok düşünülecek bir sürü konu bırakıyor zihnimize. Sosyal medya detoksu dediğimiz şey aslında bir “dopamin orucu” imiş ya mesela

Sabret
Bekle
Özle
Mutlu ol

Ankara’yı belli başlı simge yerlerinin dışında pek bilmediğim için bu kitapta Ankara’ya dair bilmediğim pek çok şeyi de öğrendim, Ankaralılar kitabı okurken çok daha fazla keyif alacaktır. Tabi yazar ile aynı yıllara denk gelen çocuk ve gençliğimizin oyunları, ilişkileri, kavramları da tanıdık olduğu için okurken gülümsetti

Kitapta en çok sevdiğim yerler ise Anadolu’nun ve ülkemizin geçmiş yıllarında kalan o edepli görgülü saygılı insanlarının, onların davranış biçimlerinin anlatıldığı sayfalar.
80-90 lara dair insanlar o samimi sıcak güvenilir insan ilişkileri komşuluk, akrabalık, arkadaşlık dışında neyi özlüyor asla anlamam…Kömür taşımayı mı, gaz ekmek kuyruklarını mı, hastanelerde per perişan rehin alınmayı mı…yol yok ulaşım yok elde çamaşır yerde temizlik say say bitmez…

Yazarımız da Ankara temelinde kendi hayatını
anlatmış bu kitabında
Ve şöyle bitirmek istiyorum yazımı…
Töresiyle, seymeniyle her daim var olasın başkent Ankara.