Onaylı Yorumlar

Şebnem ve Osman.Olağan şüphelilerimiz.Hangisi hangisinin failidir bu sizlere kalmış.
•
Ne diyordu Şebnem,Yeşil Peri Gecesi’nde İsmet Özel’den aktararak:
“Dilce susup
bedence konuşulan bir çağda
biliyorum kolay anlaşılmayacak..”
Ve devam ediyordu:
“… biliyordum elbette. Ama denemeye değerdi.”
Denedi.Öğreneceksiniz.
•
Peki ya Osman ne yaptı bu süreçte? Öncesi,devamı ya da sonrasında.Yaşayabildi mi? Ya da nasıl yaşadı? Bak mesela şunları söylüyordu resepsiyon görevlisi Erkan ve hissettikleri için: “Seviyor beni bu çocuk diye düşündüm,ben de onu seviyorum… Ama yaşamımdaki boşluk öyle büyük ki böyle şeyler beni yaşatmaya yetmiyor artık.” (s.501)

Sanki diğer tarafta Yeşil Peri’de Şebnem sesleniyordu ona:
“Ezcümle, herkes varlığındaki boşluğu doldurmak istiyor. Dolduramadan ölüyor.Ama uğraşma boşuna,o boşluk dolmaz! Varolmanın boşluğu o! Dolsa biz, biz olmayız!” (s.286)
•
Velhasıl.Türk Edebiyatının son yıllardaki en iyi romanlarından birini okuyacaksınız.Seveceksin.

İnsan bu kısıtlı ömründe her yaşamı tecrübe edemez, işte romanlar tamda bu tecrübe edemediğimiz hayatları bize sunar.

Peki siz hiç doğuştan bedensel özürlü oldunuz mu? 11 yaşındaki Melody gibi yürüyemeyen, konuşamayan, kendi başına yemek yiyip, tuvalete gidemeyen, başını ve vücudunu dahi yardımsız dik tutamayan bir varoluş yaşadınız mı? Peki mucizelere inanır mısınız?

İşte tamda bu noktada, konuşamayan ancak zihnen var olan bir beden, beyninde uçuşan kelimelerle bir mucizeyi gerçekleştirecek.
Aile olmak, anne olmak, baba olmak sınavını böyle ailelerin nasıl verdiğini bu hikâyeyle tecrübe edeceksiniz. Dostluğun ve inanmanın gücünü hissedeceksiniz ve en önemlisi, herkesin bir engeli olduğunu anlayacak ve kendi engelinizi göreceksiniz.

Bestseller kitapları pek okumam şahsım adına, lakin 48 ödüllü ve New York Times da Bestseller olmuş bu kitap ilham verici, sürükleyici, gerçekçi ve samimi bir hikaye.

İlk Devletlerin Derin Tarihi Tahıla Karşı Kitabı; ilk devletlerin nasıl ortaya çıktığı, göçebe yaşam ile devletin ortaya çıkması arasındaki ilişkiyi farklı bir biçimde ele alan akademik bir kitaptır. Kitapta devlet yapısının ortaya çıkmasında tahıl ekiminin önemi görülüyor. Buna karşılık göçebelerin yaşam tarzları ve yerleşik hayata geçmemesi, bunun avantajları ve yerleşik devletle ticari, askeri ilişkileri kitapta çok iyi açıklanmış. Kitap normal okuyucuya sıkıcı gelebilir. Fakat tarihe, sosyolojiye, antropoloji ve siyasete ilgi duyanların okumasını öneririm.

Her ne kadar Yunan ozanı, şairi olarak atfedilse de özellikle İşler ve Günler de vermiş olduğu bilgiler ile bir Anadolu geleneği ile yetiştiğini saklayamıyor Hoseiodos... Yunan ve Anadolu kültürü arasındaki çekişmeye muhteşem bir bakış açısı var eserde... Anlıyoruz ki aslında Anadolu ve Yunan kültürü dediğiniz şey bir, tek, aynı... Hele üstadın demir soyundan yakınması, bu soya denk gelmesindeki isyanı günümüz insanlarının belki de anlık duygularına tercüman oluyor... Kitaplığınızda yer alacak ve tekrar tekrar elinize alarak hatırlamak isteyeceğiniz büyük bir baş yapıt, rehber...

İbrahim Kalın okumak her defasında ufkumu genişletir. Olayları anlamlandırmada zihnime sağlam temeller atar. İslam ve Batı da işte böyle bir eser. Batı’nın gözünden İslam’ı anlatıyor ancak öznenin yalnız Batı olmadığının bir göstergesi olarak Müslümanların da Batı’ya nasıl baktığının öz ve özet bir kronolojisini sunuyor. İki olgunun ilişkileri İslam’ın ortaya çıktığı ilk zamanlardan Ortaçağa, Aydınlanma Dönemi’ne ve en nihayet asrımıza kadar çeşitli örnek ve delillendirmelerle ortaya konuyor. Bilhassa Endülüs kısmı ayrıca bir kıymeti haiz. Gelecek bölümünde ise tüm bu serüvenden ders çıkarılarak bir düzen oluşturulması gibi çeşitli önerilerde bulunuluyor. Kitabın sonunda yer alan Sultan Abdülhamid ve elçi Wallace ile ilgili ek hayli ilgi çekici. Bu kıymetli eserin dipnotları benim görmeyi çok tercih etmediğim şekilde kitabın sonunda yer almakta.

Kitaptan "Sözcüklerle anlatmaya kalksak bile, orada olan şeyi doğru haliyle anlatamayız. Gerçek yanıt, sözcüklere dökülemeyecek bir olgu çünkü." kısmını alıntılayarak diyorum ki Amerika ve Avrupa menşeli yazarlardan sonra ilk kez Uzak Doğu'ya uzanmakla ilgi ve algımın yeniden yapılandırıldığını, ruhumun sıkıcı ve boğucu günlük gündemlerin toksik etkisinden arındığını, kitapla temas süreleri boyunca bilinen boyutun dışında astral seyahat yapmış gibi hissettim ve kitap bitince, sinema salonundan çıkıldığında gözleri ışığa alıştırmaya çalışmak gibi normal dünya ayarlarına dönmekte güçlük çektim. Hiçbir olumlu ya da olumsuz yorumun kitabın gerçekteki değerine etki edemeyeceğini düşünüyorum; buna göre kitabın herkeste uyandırdığı izlenim tamamen öznel deneyimden öte bir anlam taşımayacaktır. Azamî fayda ve lezzet için önyargısız ve klişesiz okuma dilerim.

ne romandı ama...
kitapları genelde diziye veya filme çevirilmeden önce okuduğumdan Normal İnsanlar benim için tersi yönde ilk deneyim oldu. diziyi izlerken çok acı çektim, fiziksel olarak canımın yandığını hissettim ve dahası seri boyunca neredeyse her karakterde kendimi biraz bulamadığım için çok sevmiştim bu konsepti. yazar kitapta gerçek olmayan hiçbir şey sunmuyor. her gün görebileceğiniz insanlar, her gün içtiğiniz bir fincan çay, her gün geçtiğiniz sokaklar, lise hayatınız, üniversitede lisedeki kendinizden nasıl farklı birine dönüştüğünüz o kadar gerçek ve doğal anlatılmış ki sanki hepsi sizin tecrübelerinizmiş gibi geliyor.

Logoterapi'nin (anlam kazandırma yoluyla tedaviyi amaçlayan bir terapi metodu) de kurucusu Yazar, İkinci dünya savaşında Nazi kampında yaşadığı işkenceleri-zulümleri ve gördüklerini bir psikiyatrist gözüyle bizlere aktarmaya çalışıyor. Yazar, yaşadığı onca acıya rağmen acıdan-olumsuzluklardan bir anlam çıkararak ayakta kalmayı başardığı gibi zulmü fırsata çevirmeyi başarmış. Frankl,çağımızda insanın en önemli psikolojik sorununun, yaşamda anlamsızlık ve varoluşsal boşluk olduğunu ileri sürmektedir. Yaşamın anlamını bulabilmek için bir amacımız olmalıdır diyen yazara göre “Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir.” Acı çekmek ve ölümde yaşamın bir parçası.

Yaşamın zorlukları ve sıkıntılarına rağmen anlamsızlık ve boşluk girdabından düşmeden anlamlı ve mutlu bir şekilde yaşamak elimizde. Nietzsche’nin dediği gibi : "yaşamak için bir nedeni olan kişi, her nasıla katlanabilir."

Okunması gereken eserlerden birisi.

Emile Zola eserinde farklı sosyal statüde (aristokrat, burjuva, esnaf, köylü ve işçi.) bulunanların (kaçınılmaz bir gerçek olan) ölümünü beş kısa öykü ile anlatıyor. Sınıf farklılığı hayatın her anında gözle görüldüğü gibi bir yönüyle ölüm anında ve sonrasında da görülüyor.
Ölüyü mezara gömdükten sonra normal hayata çabuk geçiş kısa bir süre sonra unutulma ve miras kavgaları…

Ölüm herkesi eşit kılar mı? Öldükten sonra evet… Kalanların yaptığı törenler mezarlık yeri, tören vs. farklı... Bu eser bize nasıl yaşanır / belki de nasıl ölünür sorusunu sorgulatıyor? Bu sınırlı hayatı kaliteli, dolu dolu ve iyi yaşamalı. Ne de olsa en kısa sürede unutuluyor insan.

Kısa, okumaya ve üzerinde düşünmeye değer bir kitap.

Bu kitap elektriklerin kesilmesiyle gençlerin bilgisayarsız, tabletsiz, cep telefonsuz, ve televizyonsuz vs kaldıklarında, ortaya çıkan boşluğu, aile bağlarını, köy yaşamını ve kısmen aşkı ele almış. İnternet ve sosyal medyanın günlük hayattan çekilmesiyle başka duyguların ve hayatların farkına varılması irdelenmiş.
Günümüzde ihtiyacın çok ötesine geçip bağımlılık yapan teknolojik imkânları yerinde ve doğru kullanarak ondan yararlanmakta elimizde aksi şekilde yanlış ve fazla kullanarak geleceğimizi karartmakta elimizde. Çocukların/gençlerin internet ve teknoloji kullanımı konusunda ebeveynlerin ve eğitim sisteminin bilgilendirilmesi ve bilinçlendirilmesi gerekir.
Aslında bu kitabın adına “karanlıktaki aydınlığı görmek” desek abartmış olmayız herhalde.
Özellikle gençlerin okuması gereken kitaplardan birisi bence. Eser sade, anlaşılır ve sürükleyici. Herkese tavsiyemdir.