Onaylı Yorumlar

Beni çok etkileyen bir kitap oldu açıkçası...Aşk ve din arasındaki çatışmayı anlatan; farklı olmayı seçtiği için bu çatışmanın kendi açısından duygusal olarak ne kadar zorlayıcı, yorucu ve yıpratıcı bir trajedi olduğunu anlatmaya çalışan; acıları, acımasızlıkları, hayal kırıklıklarını palyaço maskesinin ardına saklayan, ruhu hastalanmış bir adam Hans. Prestijli ailesinin varlığına, imkanlarına rağmen palyaço olmayı seçmiş ve teokrasinin hüküm sürdüğü bir dönemde bu düzene meydan okuyarak ailesinin kara koyunu olmuş. Bu kitap bence köksüz olma hissiyatını vurgulamasının yanı sıra aynı zamanda yabancılaşma, sevgisizlik, dine duyulan şüphe duygularını da derinden ortaya koymuş. Özellikle II. Dünya Savaşı sonrası Almanya'nın duygusal karışıklığı çok güzel anlatılmış. Herkesin kendinden bir parça bulacağı güzel bir eser.

Hep Tutunamayanlar, Tehlikeli Oyunlar, Korkuyu Beklerken eserleriyle bildiğimiz Oğuz Atay’ın bir de biyografik romanı vardır: Bir Bilim Adamının Romanı/Mustafa İnan. Üniversiteden hocası olan İnan’ın romanını yazması kendisine götürüldüğünde önce araştırma yapmış, hocanın yakın çevresindekilerle görüşmüş ve ardından yazmaya başlamıştır. Bunu romandaki tanıklıklardan anlıyoruz. İnan; çocukluğundan, gençliğinden, öğrenciliğinden, okullarına, hocalığına ve çeşitli çevrelerle ilişkilerine varana değin okuru sıkmadan anlatılmıştır. Tutunamayanlar, Tehlikeli Oyunlar ve Korkuyu Beklerken eserlerindeki teknikler yoktur bu romanda ancak zaten yazar burada tekniğin anlatılanların önüne geçmesini istemez. Bizatihi hocanın hayatının okunmasını, İnan’ın düşünce ve çalışma dünyasının okura ilham vermesini istemiş gibidir. Anlatım yine İnan gibi taşradan gelen bir gence hayatı ve üniversiteyi ve İnan hocayı tanıtan başka bir hocanın diyalogu tarzındadır.

I.Calvino “Klasikleri Niçin Okumalı?”da “Klasik, okurlarına söyleyeceklerinin tümünü hiçbir zaman tüketmemiş olan kitaptır.” der. Yirmili yaşlarımın başında ilk defa okuduğum Vadideki Zambak romanını yolun yarısına geldikten sonra tekrar okuduğumda dikkat ettiğim şeyler farklı oldu. İlkinde bir genç ve onun maceralarına odaklanmış ve bir yere kadar Felix’in hazlarına ne zaman teslim olacağını bir yerden sonra da Felix’in daha ne kadar Henriette’yi unutmak için başka kadınlarda avunacağını sormuştum kendi kendime.

Şimdiyse önümde ortak kaderleri de olan iki karakter var: Henriette ve Felix. İkisi de ailelerinden çocukluk ve gençlik yıllarında yeterli ilgi ve sevgiyi görmemişlerdir. Hatta Felix yatılı okullarda okutulmuş, ailede üvey evlat muamelesi görmüştür. Henriette’nin annesi de kızına hep mesafeli davranmış, onu kendisinden uzak tutmuştur.

"Fevkaladenin fevkinde" bir kitap. Hikayeye gelirsek zaten dünyada Greenwich'te bir SAE varken, ülkemizde paralel bir SAE oluşturma çabasının süreçleri ve sonuçları, aralarındaki ilişki adeta (süper bir öngörüşlülükle) Apple kurucuları "Steve Jobs" ve "Steve Wozniak" benzeri iki zıd karakter etrafında oluşuyor.(Halit Ayarcı=Jobs, Halil İrdal=Wozniak.)Uluslararası başarıyı yakalayınca, enstitü binasının mimarisi şöhreti olunca en nihayet yabancı bir heyet gelip de "ne iş?" diyene kadar da zirveye ilerliyorlar. Fakat Jobs'un Apple'dan ayrılması gibi Halit cini de enstitüyle manevi bağlarını kopardığı için Halil çok zor durumda kalıyor vs. Kitap Halil'in çocukluğundan itibaren onun gözüyle anlatılıyor. Mimarlara da özellikle tavsiye ediyorum.

"Marilee Adams'ın çok net bir anlayış sunan hikaye tadında oluşturulmuş etkili bir eseri. Sorular gün ışığında gizlenen hazineler gibidir. Sorular zihinlerimizi, gözlerimizi ve kalplerimizi açar. Bu kitabı okuduğunuzda düşünce odağınız sabit fikirlilikten ve kolay cevaplardan, merak ve düşünceli sorulara kayabilecektir.

Eserde içinde bulunduğu durumu ele alınan hikaye kahramanı RICHARD'ın yaşadığı psikolojik çıkmazları ve Soruların gücüyle düşünme (SGD) tekniklerini öğrendikten sonraki değişimi okuyucuyu sıkmadan bunaltmadan etkili bir şekilde ele alınmış. Okunmasını tavsiye edebileceğim sayılı kişisel gelişim kitaplarından biri bu eserdir. Bir şeyleri değiştirmek için nereden başlayacağını kestiremeyenler, kesinlikle bu kitabı okumalısınız.

Kitabı ilk sayfasını okumaya başladığınız andan itibaren sizi içine alıyor. Dokuz hikayeden oluşuyor, hikayeler "Aydınlık" 'la başlıyor ve bizi "Ufuk Çizgisi" 'ne kadar götürüyor. İlk hikâyede insana kendini sorgulattırıyor, aydınlanmaya farklı bir bakış açısı getiriyor. Sahi sizin için aydınlık nedir?

Diğer hikayelerde hayal dünyanızın  kapılarını zorluyor. Hayata dair şeyleri farklı bir dille anlatmış. Ve son hikâyede hayatın kaynağı aşkı bulacaksınız.  Her hikâyede kendinizden bir parça bulacağınız kalıbı küçük yüreği büyük bir kitap. İyi okumalar...

Sevginin; gözün gördüğü en son yerde, suyun gökyüzü ile birleştiği ufuk çizgisinde saklı olduğunu nereden bilirdin? 

Yeni başlayanlara önerilebilecek çok  güzel bir kitap, anlaşılır ve sürükleyiciydi benim için, tek solukta bitirebilirsiniz. Biraz içeriğinden söz edelim; üç bölümden oluşuyor günümüzde çokça ses getiren olaylardan biri olan kadına şiddeti ele alan akıcı bir kalem tarafından yazılmış bir bölüm vardır. İkinci kısım beni etkileyen bölümdü ders verici nitelikte yazılması kitabı gözümde daha etkili  kıldı. Üçüncü kısımda adaletli bir yönetimden bahsediliyor. Kitabın düşündürücü yönü okuyucular için önemli bir tarafı olduğunu da belirtmek isterim...

Sevgili Gülüş Türkmen önceki kitaplarıyla beni bir dönüm noktasına getirmiştir ve bu nedenle ne yazsa dikkatle okurum. Sorgulamanın önemini o kadar iyi veriyor ki her daim, İki Arada Öyküler kitabında da bunu çok iyi hissettirmiş. Her bir öyküsünde üzerine konuşulacak, tartışılacak birçok kavram var. Sakince okuyun yazarın deyimiyle.. Öykü bittiğinde soluklanın çünkü kendinizle yüzleşmenizi sağlayan ve bolca düşündüren öyküler onlar. Beni heyecanlandıran kitapları çok seviyorum, elimden bırakamıyorum. Ben bu kitabı okurken çok heyecanlandım ve bittikten sonra her elime aldığımda öykülerin içindeki farklı noktaları keşfetmek daha da heyecan verici oluyor. Tavsiye ederim.

Hayatın olağan akışı içerisinde her gün olan küçük önemsiz detayları anın resmini çekip sanki onu ağır çekimde bize izletiyor yazar. Ana karakterin bedeni şimdiki zaman ve mekanda salınıyor ama zihni başka bir zaman ve mekanda başka bir gerçekliği yaşıyor yada hayal ediyor yada kayboluyor gibi. Olabilirlik ve makullükten bölümler ilerledikçe uzaklaşan baş karakterimizin akıbetini tahmin etmeye yaklaşsam da kitabın sonunda yaptığı seçim yada kendini mahkum ettiği son beni şaşırttı. Okuduğum en iyi psikolojik romanlar arasında olduğunu söyleyebilirim.

Motosikletle ilgili çok fazla kitap okudum ama hiç bir kitaba başladıktan sonraki yarım gün içerisinde bitirmedim. Sürükleyici, anlatımı, sade, gereksiz ayrıntılardan uzak. Bir motosiklet sürücüsü olarak ne zaman bir tura çıksam gerginlik yaşıyorum ama bu kitap sayesinde düşünmeden çıkabileceğimi düşünüyorum. Bir insanın kafaya koyduktan sonra neler yapabileceğinin en güzel örneği. Asil Ozbay gibi insanlar iyi ki varlar... Umarım bir gün kitabını imzalattıktan sonra sürebiliriz ve sohbet edebiliriz. Hem bir gezgin olarak bize gösterdikleriniz hem bir yazar olarak hayal gücümüze katkıda bulunduğunuz için size sonsuz teşekkür ediyorum...(Bu arada yorumu kısaltmak için elimden geleni yaptım :) )