Onaylı Yorumlar

Kitap kapağını tesadüfen gördüğümde "Türkçe Sözlü Hafif Beddua" ismi ilgimi çekti. Bu ismi düşünen bir yazardan kötü bir kitap çıkmaz önyargısıyla ve merakıyla kitabı sipariş verdim ve haklı çıktım :)
Kitap erkek bir yazarın kaleminden çıkmasına karşın, kadınlarla iyi bir empati kurularak yazılmış. Adıyla müsemma, Türkiye'de yaşayan çeşitli kadın hikayelerine odaklanıyor. Kadınların yaşamak zorunda kaldıkları erkek dünyasındaki zorluklar, yılgınlıklar, üzüntüler ve umutlar gerçekçi ve yer yer komik bir anlatımla sunulmuş. Anlatımı çok yalın, kurgusu güzel. Okurken, oyunlar zihninizde oynayacak kadar keyif veriyor.

Hollanda’da yaşamını sürdüren çevirmen Hasan Türksel’in ilk kitabı oldukça başarılı. Otobiyografik öğeler taşıdığını düşündüğüm bu roman, içine ustaca yerleştirilen denemeler ile ilginç bir kurguya sahip. Roman kahramanı Otto, zamanda seğirtmeler yaparak anne, baba, eş gibi hayatındaki kişileri romanına konuk ediyor. W. G. Sebald hayranı bir yazar ne yazarsa okurum, bu kitapta Sebald’la karşılaşmam ayrı bir keyif kattı okumama. Artık ikinci kitabını bekleyeceğiz, tıpkı Armağan Ekici’yi beklediğimiz gibi.

kitabın üslubu güzeldi. hikayeler zevkliydi duygusaldı. 11 yaşın yanı sıra 9 yaş 10 yaş için gayet uygun. hatta bu kitabı 7 ve 8 yaşlarındaki çocuklar da okuyabilir sadece bu tarz şeylerde hassas olan çocuklar okumasa daha iyi olur. yazarın İlk çocuk kitabı ve tek çocuk kitabı galiba. kitaptaki resimler çok güzel. resimlerde kendini büyük göstermiş diğer resimleri ise küçük göstermiş fakat bunu bencillik olarak yapmamış. yani resimleri beni çok etkiledi. hikayenin içeriğinde birazcık ölümle ilgili olsa da gayet iyi. fakat bazıları 5-6-7 yaşa almış. kesinlikle uygun değil. 9 10 11 yaş için gayet uygun zaten kitabın arkasında da yazıyor. kitabın yazımına gelirsek samimi bir dille yazılmış. kısa sürede biter. ama uzun süre etkisi kalır. herkese tavsiye ederim. her evde bulunması gerekir.

Fransız gazeteci ve belgesel yapımcısı Guillaume Pitron’un, son zamanlarda uluslararası medyada çok gündeme gelen Datacenter’lar, enerji ihtiyaçları ve çevreye olan (karbondioksit salınımları gibi) zararları, ABD ve Çin’in dev şirketleri GAFAM ve BATX’in sürekli büyümeleriyle oluşan datacenter ihtiyaçlarını ve kıtalararası denizaltı kablo savaşlarını, aracı ülkelerle birlikte anlattığı kitabıdır. Sosyal medya/dijital şirketlere ek olarak, şeylerin interneti (IOT), 5G/robotik teknolojileri gibi yeniliklerin de devreye girmesiyle çılgın bir elektrik ihtiyacı olacağını, Yapay Zekalı Yeşil Datacenter konseptinin bir balon gibi işe yaramayacağını belirtirken, bütün bu datacenterlardaki bilginin ciddi bir bölümünün eğlence videoları olduğunu bir Fransız’ın ağzından söyletmiştir. Aynı yazara ait, telefon/batarya/savaş uçağı vs. içeriklerindeki madenleri, rekabeti, topluma zararlarını anlattığı “Nadir Metaller Savaşı”yla birlikte dünya gündemini takip eden ilgililere öneririm.

Uzun zamandır okuduğum en etkili kitaplar arasına girdi yazarın dili o kadar harika ki Sora'nın yaşadığı bütün duyguları hissetmemi sağladı.
Sora küçük bir kız olmasına rağmen karşılaştığı zorluklar ve verdiği yaşam mücadelesi çok büyük savaşın çocukları nasıl yıprattığı bir çocuğun yüreğinden gelen o masum duygular ile anlatılıyor.
Sora sırtında kardeşini taşırken kışın ve karın ortasında o kadar iyi anlatıldı ki okurken üşüdüğümü hissediyordum ve kardeşine yedirmek için tencerenin dininden sıyırdığı yanmış sert pirinç taneleri beni de ağzımda acı bir tat bıraktı.
Yazarın öteki kitabı şimdi elimde ve aslında hep aklımın bir köşesinde kalan Myung-gi'ye ne oldu sorusu cevap buluyor Yavaş yavaş kardeşimin koruyucusundan sonra yazarın "tünelde" kitabını da okuyabilirsiniz.

İnsanın kendi içindeki sessiz çöküşünü anlatıyor. Modern dünyanın karmaşasında sürekli bir yerlere yetişmeye çalışırken kendimizden ne kadar uzaklaştığımıza değiniyor.

İnsan okurken sadece kendinden bir şeyler bulmuyor, aynı zamanda derinlerde kendi iç sesini de duymaya başlıyor. İnsanın evrende kendisini adeta yanlış bir anahtar gibi hissetmesi, yanlış yerlere konulmuş olmanın verdiği ağırlık hissi çok güzel şekilde işlenmiş kitapta.

İnsan bazen kaybolmadan kendini bulamıyor. Ve en uzun yolculuk, kendi içimizde yürüdüğümüz yol oluyor.

Bu muhteşem eserle bizleri buluşturan yazarımızın kalemine, yüreğine sağlık

En sonda söylemek istediğimi en başta söylemek istiyorum: Bayıldım.
Türk edebiyatındaki fantastik öğelerin kısırlığını yok etmeye çabalayan muhteşem ötesi bir dergi; üstelik yeni isimleri edebiyatımıza kazandırmaya çabalaması da mutluluk verici. Hikayelere değinmek gerekirse hepsi birbirinden farklı dünyalar ve hayallere bizleri sürüklüyor ve öyküleri okurken sıkılacağınızı pek sanmıyorum. Bu sayıda Mehmet Berk Yaltırık’ın öyküsüne de yer verilmesi ayrıca heyecan verici; zira kendisi edebiyatımıza önemli korku hikayeleri ve romanları kazandırdığı gibi araştırmalarıyla da biz okurlara adeta ışık tuttu. Nihayetinde böyle dergilerin piyasadaki varlığı edebiyata yeni giren isimlere de ilham veriyor. Sürekliliğini kaybetmemesi dileğiyle.

Bir çocuğun gözünden dört duvar içinde yaşayan kadınların hayatını görmek...

Çocukla çocuk oluyoruz ama parkta oyun oynamıyoruz, kırlarda koşmuyoruz, arkadaşlarımızla şımarmıyoruz, bir cezaevindeyiz.

Adı Barış. Yaşıtı arkadaşı yok, hiç olmamış. Bütün arkadaşları bir sebepten suçlu kadınlar. Niye içeride olduğunu bilmiyor, neden ve ne zaman çıkacağını da bilmiyor. "Hiç çiçekli bir dal görmedim" diyor, daha ne desin?

Kitap bittiğinden beri aklıma takılan sorular var. Mesela, İncinin burnu uzadı mı?, Güneş neden zararlı?, Vefa ne demek?, Kader çok anahtarlı amcanın adı mı?, iftira ne demek?, Piç ne demek?...

Uçurtmayı vurmasınlar çünkü o gökyüzü, o özgürlük, o Barış'ın umudu. Vurmayın diyor çünkü görüyor ki bu düzen güzel olan herşeyi vuruyor, insanların umutlarını vuruyor, özgürlüklerini vuruyor, hayallerini vuruyor...

Su gibi akıp giden ama sel gibi izler bırakan bir kitap.

Mükemmel bir kitap. Konuyu her yönüyle ele alıyor. Bahis ve kumara karşı bir ilginiz varsa kesinlikle alabilirsiniz. Kumar oynama bozukluğunu her yönüyle inceliyor. Düşünce tuzaklarını net biçimde aktarıyor. Nasıl ve neden uzak durmanız gerektiğini anlatıyor. Ben okurken büyük keyif aldım. Bazı noktalarına hayret ettim. Ek olarak, kitap içerisinde alıştırmalar mevcut. Sonuç olarak, başarılı bir eser. Koç ve Cambridge zaten yeterince açık ve etkili markalar. Bahis ve kumara bakış açınızı değiştirebilecek bir eser.

Handan Coşkun,anneliğin sosyal medya dünyasında nasıl idealize edildiğini,annelerin bazen farkında bile olmadan bir yarışın içine çekildiğini çok sade ama bir o kadar da çarpıcı örneklerle anlatmış. Okurken sık sık “Evet, bunu ben de yaşıyorum” dediğim bölümler oldu.
Kendimi özellikle şu noktalarda yakaladım:
• Paylaştığım anların ne kadarının “gerçek” ne kadarının “ideal olan” olduğu,
• Çocuklarımın mahremiyetini koruma konusunda zaten hassas olmama rağmen, bunun aslında ne kadar derin bir mesele olduğunu,
• Sosyal medyada anneliğin bir performansa dönüşme tehlikesini,
• Ve bazen “yetiştirme çabası” ile “gösterme baskısı” arasındaki o ince çizgiyi…

Kitap beni yargılamadan,suçluluk hissettirmeden düşündüren bir içerik sunuyor.En sevdiğim tarafı da buydu:Kimseyi suçlamadan, herkesin kendi gerçekliğinde bir yol aradığını hatırlatıyor.

Kısacası;annelik deneyimini sosyal medyada paylaşan,bu alanın hem fırsatlarını hem sınırlarını merak eden herkese ilham verecek bir kitap.