Onaylı Yorumlar

Bir insan mefkuresini bu kadar az mürekkep harcayarak ancak bu kadar iyi anlatabilirdi sanırım. Politik görüşlere aldırmadan okunarak hissedilmesi gereken bir çalışma. Ziya Gökalp'in bu satırları yazarken gerçekten araştırarak ortaya koyduğunu görmek zor değil. Alanın eski temsilcilerinden yapılan atıflar, bu atıflara yapılan eklemelerle ortaya çıkan yeni görüşler, kendi mefkuresine dair sorulan sorulara detaylı ve inceleyici cevaplar kısacası özgün bir 63 sayfa sunuyor bu eser okuyucuya. Tabii ki herkes bu fikirlerin tamamına katılmak zorunda değil ki bence katılmamalı da zira yeni keşifler fikirlerin çarpışmaları vasıtasıyla oluşuyor. Kapra Yayıncılığa uygun fiyat ve kaliteli hizmet için teşekkürler.

Salah Birsel'in Kahveler Kitabı, bence yazarın üslubunun doruğa ulaştığı eserlerinden biri. Bu kitapta, sadece kahve ve kahvehane kültürünü değil, dönemin insanlarını ve İstanbul’un sokaklarını da kendine has bir dille anlatıyor. Birsel’in bu üslubunda, Evliya Çelebi’den Reşad Ekrem Koçu’ya kadar uzanan bir anlatım tarzının izlerini bulmak mümkün olduğunu düşünüyorum. Özellikle, tarihî olayları ve gündelik yaşamı iç içe geçirip hafif bir mizah ve ciddiyetle harmanlaması, bu iki büyük anlatıcının üslubuyla bir paralellik gösteriyor. Bu yaklaşım, kahve etrafında şekillenen hikayelerle daha da belirgin hale geliyor. Ayrıca, Kahveler Kitabı, Birsel'in Salah Bey Tarihi serisinin bir cildi olarak, yazarın özgün bakış açısını güzelce aktarıyor.

Bu kitap olaylara farklı bir bakış açısı ile bakmamı sağladı.Aslında bir beklentim yoktu çünkü, işlenen olaylarda çok tutarsızlık vardı örneğin şüpheli bir karakteri katlettikten sonra diğer karakterlerin verdiği tepki çok yapmacık ve sadeydi.Sanki "On Küçük Asker" tekerlemesinin bitmesi için yazılan bir kitap olduğunu düşündüm.Ama aslında bir şüphelinin zekice hazırladığı ve izlemesi gerektiği yolların önceden kusursuz hazırlanmış bir plan olduğu. ve bu şüphelinin ise hiç beklenmedik bir karakter olduğu hiç aklıma gelmezdi. Kitabın bana kattığı duygu ise monotonlaşmış bir hayatın derinliklerinde yatan küçük bir aslanın avı için sessizliğin ne kadar etkili olduğu.Okumanızı tavsiye ederim....

Nabizade Nazım maalesef ömrü en kısa edebiyatçılarımızdan. Daha önce Karabibik ve Zehra adlı eserlerini okumuş çok beğenmiştim. Hala Güzel beş ayrı hikâyeden oluşuyor. Hikâyelerin dört tanesi aşkı anlatıyor.Kitapta aşkın kavuşulduğu zaman alevinin söndüğünü düşünende var,büyük aşk ve mutluluktan sonra araya giren mesafenin bitirdiği aşkda var. Herkesin hissettikleri, yaşadıkları değiştiği gibi aşka karşı tutumlarıda değişiyor. Farklı bakış açısıyla hikaye edilen aşklardan oluşan bu eseri diğer yazdığı eserlere göre biraz daha zor okunur birazda sıkıcı buldum. Yinede böyle kıymetli yazarlarımızın bütün eserlerini okumak çok keyif verici, bir asır önce yaşayan kişilerin hissettiklerini, yaşayışlarını, yorumlarını okumak ,öğrenmek ilgi çekici ve öğretici oluyor.

"Işık bile bana garip geliyor.
Aşırı aydınlık.
Sağlıklı bir gökyüzünde ortaya çıkmayacak kadar keskin renkler.
Kendimi dışarıdaki insanlardan çok köpeğime yakın hissediyorum."
kitaptan küçük bir alıntı her ne kadar arka kapakta Angola ve bağımsızlık hakkındaymış ve yer yer savaş mücadele savrulma fakirlik gibi gibi görünse de oldukça şiirsel, okuması gayet eğlenceli, tarih kitabı gibi değil bir film gibi, ama :"Yaşayanlar tarafından unutulmaksa ölüye daha fazla acı verir" gibi bir cümle ile sizi bir anda da paramparça edebilecek, biraz kitabı kapatıp düşündürecek.
Şöyle bir paragraf; jorge amando yu yaktığında Ilheus ve sao salvador u artık ziyaret etmeyi bırakmıştı. Joyce un Ulysses ini yakarken Dublin i kaybetmişti. Kapanda üç kaplandan kurtulduğun eski Havana yı ateşe vermişti" işte böyle de tanıdıklarınıza üzüleceğiniz bir AH bırakacak özel bir kitap.
Teoremimize de gelecek olursak, unutmak ölmektir diyor. okuyup tartışmak lazım.

İçindekiler bölümü olsa hepsinin ayrı ayrı kategorilendiği muazzam bir sözlük olabilirdi. zihin, ruh, arzu, korku, güzellik, hayal kurmak...Mesela:
"Hiçbir şey sabit değil, her şey hareket halinde evrende, şekillerin hepsi geçici duraklar" diyerek bize Heraklitos'u ,
Nesnelerin beklenmedik karşılaşmalarından hayatının gidişatını değiştirdiğinden bahsederken Newton'u,
Arzunun, deliliğin ya da yaratıcılığın denklemini çözen birinin Nobel ödülü almasını isterken bütün matematikçilere,
Bilim adamları, filozoflar ve sanatçılar bedene sıkışmışlıktan sezgi veya düşünceyle kurtuldukları zaman yaratıyor ve icat ediyorlar derken de yeterince küçümseyici, adeta tarihte adı geçen herkese kafa tutulur bir yazım şekliyle, bolca aşk, bolca yalnızlık, farklılıklar ve Almodovar Teoremine bile bence budur diyerek ve hangi yüz zaman içerisinde bir maske olmaz diye sorarak, terimlerin hem iç içe olduğu hem de bence yeniden adlandırıldığı, yeniden canlandığı bir kitap.

“Gecenin sonuna yolculuk, iki dünya savaşı çıkarmış bir yüzyılda aynaya yansıyan insan ruhunun bir nevi yazınsal otopsisidir.”
Kitabın ilk dikkat çeken tarafı, yazarın kendine has kullandığı kelimeler. Dipnotlarla eşgüdümlü olarak okunması gerek. İçerik olarak; savaşın insan psikolojisine yansıması, bu psikoloji içerisinde normal bir yaşam sürmeye çalışan karakterlerin bocalaması. Bardamu, yaşamı boyunca oradan oraya sürüklenen ancak hiçbir şekilde güzeli ve iyiyi bulamayan, mutlu olamayan modern insan profilini yansıtıyor.

Vatan Yahut Silistre İslam Bey ile Zekiye Hanım'ın başrollerini paylaştığı, Sıtkı Bey, Abdullah Çavuş ve nice gönüllülerin kadroyu tamamladığı bir tiyatro eseridir. Oyun Manastır'lı bir kız olan Zekiye'nin feryadı ile başlar ve soluksuzca devam eder. Oyunun hızlı akışını izleyici de sabırsızlıkla soluk soluğa yaşar. Bir yandan İslam Bey ile Zekiye Hanım'ın yaşadıklarını anlatan Namık Kemal bir yandan da Osmanlı Devleti'nin son demlerinden bir kesit sunar izleyicilere. İçerisinde vatan sevgisi, aşk, özlem, hasret gibi duygular ön plana çıkarken aynı zamanda Osmanlıcılık, hükümete eleştiriler, düşmana eleştiriler gibi siyasi öğelere de yer verilen bir tiyatro eseri olarak karşımıza çıkar Vatan Yahut Silistre. Abdullah Çavuş'un gülümseten deyimiyle "Okusak ne olur sanki 'kıyamet mi kopar.'"Kapra Yayıncılığa uygun fiyat ve kaliteli hizmeti için teşekkürler.

Zor zamanlar güçlü insanlar, kolay zamanlar ise zayıf insanlar yetiştirir.İlk iki kitapta milletin zor zamanlarına şahit olduk.Hep savaşla geçti vakit:Düşmanla savaş, kötülükle savaş, zorbalıkla savaş... Bu üçüncü kitapta da karakterlerin kendileriyle olan savaşı anlatılıyor.Zor zamanların yetiştirdiği Kamil Bey, Ramiz Bey gibi karakterlerin savaş sonrasında yeni zamanlara ayak uyduramayışını (veya ayak uydurmak istememeleri) gözler önüne seriliyor.
Savaşın bitişinden sonra, görece,kolay zamanlarda yetişen zayıf insanları da anlatıyor Kemal Tahir.Fiziksel zayıflık değil ama... Karakter olarak zayıf,kaypak insanları anlatıyor. Her şeye rağmen doğru olanları,doğru kalanları da anlatıyor, günün adamlarını, gücün adamlarını da anlatıyor.
Hürriyet yönetim biçiminden öte bir şeydir.Savaş zamanı,hapisteyken bile,hür olan Kamil Bey, Ramiz Bey savaştan sonra bir nevi mahpus oluyorlar.Nefislerinin kölesi olanların hürriyet naraları atmalarının saçma olduğu da ortaya çıkıyor eserde.

Borsa ile ilgili temel kavramları, önyargıları ve bunun altında yatan nedenleri, buna yönelik pratikten kaynaklanan çözüm önerilerini anlatıyor. Borsanın zaman içindeki değişimini, dar bir gruptan toplumsal bir tabana yayılmasını güzel bir şekilde anlatıyor. Küçük yatırımcının başarılı olma yollarını anlatıyor. Oldukça eski tarihlere ait örnekler, özellikle ABD borsası ile ilgili olması biraz dezavantaj. Ancak ana fikir ve bunun işlenme biçimi, oldukça başarılı örneklerle zenginleştirilmesi bu kitabın okunması için yeterli.