Onaylı Yorumlar

En sonda söylemek istediğimi en başta söylemek istiyorum: Bayıldım.
Türk edebiyatındaki fantastik öğelerin kısırlığını yok etmeye çabalayan muhteşem ötesi bir dergi; üstelik yeni isimleri edebiyatımıza kazandırmaya çabalaması da mutluluk verici. Hikayelere değinmek gerekirse hepsi birbirinden farklı dünyalar ve hayallere bizleri sürüklüyor ve öyküleri okurken sıkılacağınızı pek sanmıyorum. Bu sayıda Mehmet Berk Yaltırık’ın öyküsüne de yer verilmesi ayrıca heyecan verici; zira kendisi edebiyatımıza önemli korku hikayeleri ve romanları kazandırdığı gibi araştırmalarıyla da biz okurlara adeta ışık tuttu. Nihayetinde böyle dergilerin piyasadaki varlığı edebiyata yeni giren isimlere de ilham veriyor. Sürekliliğini kaybetmemesi dileğiyle.

Bir çocuğun gözünden dört duvar içinde yaşayan kadınların hayatını görmek...

Çocukla çocuk oluyoruz ama parkta oyun oynamıyoruz, kırlarda koşmuyoruz, arkadaşlarımızla şımarmıyoruz, bir cezaevindeyiz.

Adı Barış. Yaşıtı arkadaşı yok, hiç olmamış. Bütün arkadaşları bir sebepten suçlu kadınlar. Niye içeride olduğunu bilmiyor, neden ve ne zaman çıkacağını da bilmiyor. "Hiç çiçekli bir dal görmedim" diyor, daha ne desin?

Kitap bittiğinden beri aklıma takılan sorular var. Mesela, İncinin burnu uzadı mı?, Güneş neden zararlı?, Vefa ne demek?, Kader çok anahtarlı amcanın adı mı?, iftira ne demek?, Piç ne demek?...

Uçurtmayı vurmasınlar çünkü o gökyüzü, o özgürlük, o Barış'ın umudu. Vurmayın diyor çünkü görüyor ki bu düzen güzel olan herşeyi vuruyor, insanların umutlarını vuruyor, özgürlüklerini vuruyor, hayallerini vuruyor...

Su gibi akıp giden ama sel gibi izler bırakan bir kitap.

Mükemmel bir kitap. Konuyu her yönüyle ele alıyor. Bahis ve kumara karşı bir ilginiz varsa kesinlikle alabilirsiniz. Kumar oynama bozukluğunu her yönüyle inceliyor. Düşünce tuzaklarını net biçimde aktarıyor. Nasıl ve neden uzak durmanız gerektiğini anlatıyor. Ben okurken büyük keyif aldım. Bazı noktalarına hayret ettim. Ek olarak, kitap içerisinde alıştırmalar mevcut. Sonuç olarak, başarılı bir eser. Koç ve Cambridge zaten yeterince açık ve etkili markalar. Bahis ve kumara bakış açınızı değiştirebilecek bir eser.

Handan Coşkun,anneliğin sosyal medya dünyasında nasıl idealize edildiğini,annelerin bazen farkında bile olmadan bir yarışın içine çekildiğini çok sade ama bir o kadar da çarpıcı örneklerle anlatmış. Okurken sık sık “Evet, bunu ben de yaşıyorum” dediğim bölümler oldu.
Kendimi özellikle şu noktalarda yakaladım:
• Paylaştığım anların ne kadarının “gerçek” ne kadarının “ideal olan” olduğu,
• Çocuklarımın mahremiyetini koruma konusunda zaten hassas olmama rağmen, bunun aslında ne kadar derin bir mesele olduğunu,
• Sosyal medyada anneliğin bir performansa dönüşme tehlikesini,
• Ve bazen “yetiştirme çabası” ile “gösterme baskısı” arasındaki o ince çizgiyi…

Kitap beni yargılamadan,suçluluk hissettirmeden düşündüren bir içerik sunuyor.En sevdiğim tarafı da buydu:Kimseyi suçlamadan, herkesin kendi gerçekliğinde bir yol aradığını hatırlatıyor.

Kısacası;annelik deneyimini sosyal medyada paylaşan,bu alanın hem fırsatlarını hem sınırlarını merak eden herkese ilham verecek bir kitap.

Çoğumuz, hayatı ve varlığımızı anlamlandırma çabasıyla çeşitli yöntemler, enstrümanlar, tekniklerle farkındalığımızı arttırma arayışı içerisindeyiz. Bu kitap işte bu insani arayışı maddi kazanç kapısı olarak gören modern dünya düzeninin insanlığa sunduğu geçici, aldatıcı, oyalayıcı, yüzeysel cevaplara karşılık asıl cevabı Kur'an'ın zaman üstü, evrensel, tüm insanlığa hitap eden, insana kendisini, varlığı, hakikati bildiren, erdirici mesajında bulacağımızı hatırlatıyor. Kuran ile insan ikiz kardeştir sözü ne güzel ifade eder bu gerçeği. Yazarın dikkat çekici bir şekilde Kur'an'da farkındalık kavramları/sensörleri başlığıyla ele aldığı kavramlar, kendimizi olduğu kadar Kur'an'ı anlamak için de bilinmesi gereken temel kavramlar. Bu kavramlar ile belki ilk defa bu kitapta karşılaşmış olmayacaksınız ancak umuyorum ki içselleştirebileceğiniz, anlaşılır, gün be gün yaşamınıza uygulanabilir, uyarı ile beraber müjdeyi de hissettiren, öz, duru ve taze bir bakış bulacaksınız.

ürperti edebiyatı... Ama korku değil! "ürperti" diyorum ben bu tarz kitaplara. Çok güzel harika bir olay örgüsü ve çok değişik karakterler var. Ben 7. sınıflara okuttum. Çok sevdiler. Hafif polisiye de var içinde. Mekan çok farklı, ve yahu ne yapıyor bu adamlar diye sora sora, merak ede ede kitap bitiyor.
Asıl sorulması gereken soru şu kitapta: eski kemik heykelcisi nasıl ve neden öldü ya da öldürüldü?
Emma' nın çalışması ve tezi ise bilimsellikten oldukça uzak ama kesinlikle güzel psikolojik tahliller içeriyor tâbi Emma'ya göre :-))
Ortaokul 7. ve 8. sınıf daha altı bence pek de anlamaz.

Kitaptaki hikâyelerde köy- kent Anadolu serüveninin ritmini ve hareket alanına şahitlik ediyoruz. Özellikle şehirlere yoğun göçlerle beraber, kent ile köy arasında kalan Anadolu insanının retrospektif hafızasından alıntılanmış kesitler olarak düşünebiliriz. Yazar, yaşamış olduğu birçok hatırayı hikâyelerle ayaklandırmış gözüküyor. Bu durum da hikâyelerin kurgudan daha çok mazi de yaşanmış hikâyeler olduğu anlayışını kuvvetlendirmektedir. Böylelikle kültürümüzün ve değerlerimizin aurası taşınmaktadır. İçerisinde kurgu da olsa anıların penceresinden bu şekilde bakabilmek ne güzelliktir. Taşranın mücadelesi, şehrin umudu, göçün hikâyesi, acılar ve sevinçler ile yoğrulmuş bu güzel hikâyeleri okudum. ‎

Yazar Necmettin Şahinler'i yakından takip eden bir okuyucusu olarak, Ankebut suresi üzerine yazdığı bu yeni kitabı gibi Kur'an'ın belli bir suresini ayet ayet ele aldığı çalışmalarını özellikle tavsiye ediyorum. Kur'an'ı anlamaya gayret ederek okumaya bu kitaplar ile başladım. Kendine has metodolojisi ile Kur'an'ın şer'i ve irfani yönünü bütünlüklü, açık, anlaşılır bir dille okuyucusuna ulaştırabilmesi noktasında kanaatimce benzeri olmayan bir yazar.
Bilgiyi amel etmek için edinmek ve ilahi vahyin diriltici etkisini benliğinde yaşamak arzusunu bende uyandıran, yayımlanan eserleri ile Kur'an ile temasımı daim kılan kıymetli hocamıza sağlıklı, bereketli bir ömür diliyor, eserlerinden istifade edenlerin de bol olmasını temenni ediyorum.

Olaf Stapledon,büyük bir hayal gücüne ve vizyona sahip olduğunu etkileyici kalemiyle bir kez daha biz okurlara bu eserinde de gösteriyor.
Son ve İlk İnsanlar,yalnızca bir bilimkurgu romanı değil;insanlığın iki milyar yıla yayılan varoluş öyküsünü anlatan dev bir kozmik destanı adeta.
Yazar,günümüzden başlayıp iki milyar yıl sonrasına uzanan bir zaman çizelgesi kurarak,okuru gündelik hayatın küçük kaygılarından çıkarıp evrensel bir bakış açısına taşır.İnsan türünün nihai kaderini,Güneş’in yok oluşu ve Neptün’de yaşayan “Son İnsanlar”ın çaresizliği üzerinden anlatırken,hem insanın kırılganlığını hem de inanılmaz uyum sağlama gücünü vurguluyor.

Anlayacağımız eser,okuyucuya sadece bir hikâye sunmuyor,bireysel yaşamın küçüklüğünü,tür olarak insanlığın muazzam ama trajik yolculuğuyla karşılaştırarak bir düşünme alanı açıyor.
İlk sayfalarda okuru düşünce açısından yoran bir eser olsada sayfalar ilerledikçe kitap su gibi akıp gidiyor.

Mihail Lermontov ile birlikte Rus Edebiyatının en önemli iki edebiyatçısı arasında gösterilen Alexandr Sergeyeviç Puşkin, modern Rus Edebiyatının kurucusu olarak nitelendirilir. Edebiyat dehası olan Puşkin’den okuduğum ilk roman ki kendisinin de en bilindik romanı.

Aşk, fedakarlık ,sadakat, şeref, savaş gibi evrensel tüm temaları barındıran bir içeriğe sahip. Sayfa sayısı olarak az olmasına rağmen anlatım yoğunluğu olarak çok dolu ve bir o kadar akıcı kitap. Oldukça yalın bir dille yazıldığı için nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. Hatta rus edebiyatına giriş yapmak için başlangıç kitabı olarak bile görülebilir.

Her bölümün başında atasözlerinden veya halk türkülerinden o bölümü özetleyecek kıssadan hisselere yer verilerek, okuyucunun dikkatini çekmeyi başarabiliyor. Ayrıca yaşanan gerçek bir hikayeden alındığı için de çok etkilenip o duyguları yoğun biçimde içselleştirdim. Tolstoy, Okuduğum en iyi üç roman listesine kesinlikle alabilirim bu kitabı. Nefis...