Onaylı Yorumlar

Hani bazı kitaplar olur ya, her sayfasında yüzünüzde bit tebessüm oluşturur yahut yüzünüzü kızartır veya gözünüzü yaşartır.. İşte o bazı kitaplar dediğimiz kitapların başında bu eser geliyor.
Öyle iç yakıyor ki satırları öyle yüz kızartıyor ki... Tokat gibi yapışıyor surata cümleler ey insan! Kendine gel diye bir haykırış duyuluyor insanın içinde ister istemez.
Bölümlerin kısa olması da kitabın bir oturuşta okunmasını kolaylaştırıyor. Ama bölüm başlıkları... Öyle utandırıyor ki insanı... Allah okuyup verim almayı ve bu verimle hayatımıza yön verebilmeyi nasip eylesin.
Okurken gözlerim çok doldu... Şimdi başka gözlerin dolmasına vesile olma zamanı..

"Sevgili" Marguerite Duras ile ilk kez tanıştığım kitap oldu. Kitabın dili ve o puslu betimlemeleri gerçekten büyüleyici; yazar, hüzünlü atmosferi insanın ruhuna ince ince işliyor. Ancak dürüst olmak gerekirse, anlatımın çok kapalı ve kopuk olduğu yerlerde konudan uzaklaştığım ve anlamakta zorlandığım anlar da oldu. Özellikle o hastalıklı aile dinamiğini; annenin çocukları arasındaki o yaralayıcı adaletsizliğini ve kızın annesine karşı duyduğu o hem acıma, kin hem de nefret dolu karmaşık bağı çözmeye çalışırken yer yer yoruldum. Yine de yazarın bu kaosu ve sevgisizliği anlatış biçimi çok etkileyiciydi. Akıcı bir olay örgüsünden ziyade, kelimelerin estetiğini ve edebi derinliği önceliğine alanların kesinlikle şans vermesi gereken, iz bırakan bir eser.

İnanılmaz bir kurgu...Bardugo'nun diğer eserlerinde kadın karakterlerin ne kadar güçlü olduğu bilinen bir gerçek. Yine şaşırtmadı beni, her bir karakteri fazlasıyla detaylı, derinlikli ve gerçekçi. Konusunu Madrid ve Engizisyon'un gerçek tarihinden alırken diğer yandan Şeytan'ı karakterlerden biri yaparak kurguya dahil ediyor ve din olgusunu cadı avı ve toplumda kadınlar ekseninde çok güzel kurguluyor. Bu sene okuduğum en iyi kitaplardan biri, tarihin gerçekliğinden beslenen fantastik edebiyat okumayı seviyorsanız kesinlikle şans verin. Ayrıca Santángel'i kesinlikle tanımanız gerek...️

Kafa yormayan, okurken sıkmayan son derece sade, sürükleyici bir kitap. Şahsen okurken dinlendiren dediğim türden bir kitap. Yazarın üslubu çok samimi ve tatlıydı, kendisinin erkek olmasına şaşırdım doğrusu. Özellikle ana karakterimize değinmek istiyorum, kendisi çok tatlı bir şekilde yansıtılmış; bedensel olarak arzu ettiği gibi değil, birtakım hayallerini geride bırakmış, pek birliktelik yaşamamış, bir bebeğini kaybetmiş, kocasına aşık, neşeli, sempatik, arzulu, iki çocuk annesi kendisi. Kocası tarafından bebeğinin kaybedilmesinden sorumlu tutulmasına çok üzüldüm, defalarca kez psikolojik şiddete maruz kalması... Tüm psikolojik şiddete, ilgisizliğe rağmen zorda olsa kendini toparlayıp kocasına hâlâ aşık kalıp evliliğini sürdürmesi, neşesini, hayat sevincini tekrar kazanması takdire şayan.

Kitabın ismi “Şenlik Altı Harften İbaret -Dördü Sessiz-“ Zaten daha baştan kelime oyunlarına ve ince düşünceye ne kadar hâkim bir şairle karşı karşıya olduğumuzun sinyalini veriyor. Vefa Lök'ün kendine has, çok katmanlı bir dili var. Onu sadece “modern'” diyerek tanımlamak haksızlık olur; eskiyle yeninin harika bir sentezini kurmuş. Şiirlerinde mitolojiden, tarihten, farklı sanat dallarından ve tam da içinden geçtiğimiz şu dünyadan beslenen çok zengin bir altyapı hissediyorsunuz. Kelimelerle gürültü yapmadan, sessiz ama çok güçlü hisler bırakıyor insanda. Altı çizilecek, üzerine düşünülecek çok dizesi var. Türk şiirine çok güzel bir nefes olmuş, özgün bir kalem arayanlara kesinlikle tavsiye ederim.

Kimmerlere göre İskitler daha fazla anlatılıyor kitapta.Ayrıca devletlerin ne zaman kurulup ne zaman yıkıldığı hükümdarları ve yapmış olduğu savaşlar hakkında bilgi yok.Genel konu İskitlerin kurganları(mezar) hakkında bilgi var.Yazar İskitleri tamamıyla İran ırkından sayıyor. Kitabın hiçbir sayfasında Türk kelimesi geçmiyor Türk milleti diye söylemiyor.Oysa biz Türkler Sakalar deriz.Saka Türk topluluğu. Hatta en önemli hükümdarları Alp Er Tunga ve ilerleyen kuşakta Tomris Han. Bu isimleri bile çok aradım kitapta ama hiçbirisi yok.Hatta Anadolu da bulunan İskitleri Orta Asya'daki soydaşları ile karşılaştırıp benzer özelliklerini söylemesine rağmen.Akademik bir dilde hangi milletlerle ticaret yaptıkları,hangi çatışmalar yaptıkları göçebe ve tarım işiyle uğraşanları ayrı ayrı sınıflandırıp yazıya geçirmiş.Kurganlar büyük yer kaplıyor kitapta.Ama hiç fotoğraf yok.Heredot'un yazmış olduğu birçok bilgide kitapta yer alıyor.Okumak isteyenler ise bu bilgilere göre hareket edebilirler.

Tarık Tufan’ın “Geç Kalan” romanı beni içten içe sarsan, sessiz ama derin bir yolculuğa çıkardı. Kitap, hayatın ağırlığını sessizce taşıyan insanların hikâyesi gibi… Bir yanda geçmişin yükleri, diğer yanda kaçırılmış fırsatlar. Romanda karakterlerin iç seslerini okurken kendi içimde dolaşır gibi hissettim. Tufan’ın dili yine çok sakin ama bir o kadar acıtan cinsten; her cümlede insanın canını usulca yakan bir duygu var. Hikâye, hayatın içinden kopmuş parçalar gibi ilerliyor; yalnızlığı, pişmanlığı, geç kalmışlığı o kadar gerçek aktarıyor ki kendimi zaman zaman durup düşünürken buldum. Bazı kitaplar biter ama hissi kalır ya, Geç Kalan tam öyle bir roman. Hem sarsıcı hem de insana kendini hatırlatan bir tarafı var. Tarık Tufan’ın samimi anlatımını sevenlere mutlaka tavsiye ederim.

Vücutta öyle bir organ vardır ki güzel kullanılırsa kurtuluşa, güzel kullanılmazsa insanın azabına sebep olur. Kitapta dil ile yapılan bütün günahları hadislerle, kuran ayetleriyle, önemli sahabeler ve zatların sözleri ile desteklenerek ifade edilmiştir. Kitabın bana en önemli faydası ağzımızdan çıkan sözlerin dedikodu mu, gıybet mi, yalan mı, dalga geçmek mi ayrımını fark etmem ve kendimi sorgulamama sebep oldu. Artık biri hakkında konuşurken gıybet mi iftira mı yaptığımı hemen anladığım için istiğfar yapmama vesile oldu. Kitapta da geçtiği üzere sükut altındır ama biz maalesef susmak yerine hep konuşmayı tercih ediyoruz. Tabi ki yine eskisi gibi bazen dilimle günahlara düşüyorum ama en azından hangi günahı işlediğimi bildiğimden tövbe ediyorum. Herkesin okumasını tavsiye ediyorum.

Gazalinin okuduklarım arasından en beğendiğim kitaplardan biri oldu. Kitapta da geçtiği üzere ümit ve korku bir kuşun iki kanadı gibidir. İnsanoğlu hem Allah'ın merhametinden ümitli olmalı hem de azabından korku halinde olmalıdır. İnsan gençken, sağlığı yerindeyken devamlı Allah'ın azabını hatırlayarak ibadetlerini yaparken, sayılı nefeslerinin olduğu zaman ise Allah'ın merhametini düşünerek ümitli olmalıdır. İnsanoğlu hiçbir zaman kendi ibadetlerini düşünerek nefsini beğenmemelidir. Çünkü Her zaman yaptığı amellerin ve ibadetlerin boşa gitmesiyle karşı karşıyadır. İnsan yaptığı günahlardan dolayı Allah'ın kendisini affetmeyeceği korkusuna düşmeyip Allah'ın merhametini düşünerek ümitli olmalıdır. Özetleyecek olursam Ümit, korku, muhabbetin dengede olması gerektiğidir. Tabi ki ümit korkunun bir adım ilerisinde olmalıdır. Çünkü Allah'ın merhameti azabından daha üstündür. Kitabı herkesin okumasını tavsiye ederim.

2026 ödüllerinde hakkıyla şiir dalında ödülü almış bir kitap. Şiirler sanki psikoloji/psikiyatri/felsefi/milliyetçilik harmanlanarak ve özenerek seçilip yazılmış. Benin çok beğendim. Kendi çizgisini bulmuş bir şair. Umarım bu çizgide yeni şiirlerimi okuruz. Fatih Keskin. kendi orijinalliğini bulmuş ve Plüton, Fihrist ve 160. Km yayınevlerinin çizgisinden farklı bir yol çizen bir şair. Bakalım gelecek şiirde hangi yönlere gidecek merakla izliyorum. Fatih Keskin’in yeni kitaplarını bekliyorum. Yücel Erdoğan