Onaylı Yorumlar

bir roman böyle güzel yazılır da böyle mi biter, az önce bitti kitap ve ben uykum kaça kaça gece okuyup kalbim ata ata okudum da sonu na gelince bu yazara bir çift lafım var dedim. az biraz Ömer'e . Çeto'ya torpil yapsaydı n'olurdu. sonuçta bir iki kalem oynatmaya bakardı bu iş. sonra ölmekle yaşamak arasındaki çizgiye takıldım, öyle ince bir iplikti ki. Ömer oradaydı, Muzaffer hoca burada, aralarındaki bağ asla kopmayacaktı. iyi de ben neden Ömer'le Hüdai'nin yasını tutuyorum. biz biriz biliyorum da kalbime söz geçiremiyorum. yazarın diğer romanları da böyleyse eğer...

Kitabı okurken insanlığımdan ve dahi erkekliğimden utandım desem abartmış olmam. Lakin ABD'de kadına ve hayvanlara yapılan şiddet üzerinden oluşturulan ve örneklendirilen kitap, ülkemizdeki şiddete rahmet okutturacak cinsden olması zihnimde küçük de olsa bir teselli oluşturdu.

Feminist, vegan, hayvan hakları savunucusu, aktivist ve bağımsız bir akademisyen olan yazar Carol J. Adams, dayak, tecavüz ve cinsel istismar gibi, kadınlar üzerindeki erkek egemen davranışların altındaki nedenleri ABD'de yaşanan örneklerle bu kitapta gözler önüne seriyor.

Lakin burada hayvanlara ve çocuklara yapılan şiddetin toplumsal cinsiyet üzerinden eril iktidarın stratejik bir tezahürü olarak sunulması bence yeterli bir bir açıklama olmamıştır. Yazar özellikle hayvanlara yönelik şiddetin feminist bir analiz olmadan anlaşılamayacağını öne sürüyor ve tüm şiddet türlerini de bu bağlamda değerlendiriyor.

Başlarda kitaba adapte olmakta zorlanılıyor ama sonrasında su gibi akıp gidiyor kitap. Aslında aşk romanı olmasının yanında Mae'nin kendi mutluluğu için yaptığı şeyleri de okuyoruz. İçinde hep çevresi için yaptığı özveriler ve fedakarlıkları, kendini kısıtlamamalarının sonucunda kendi mutluluğu için ilk kez acaba ne olur diye düşünmeden attığı adımları okuyoruz. Aslında hiç de korktuğu gibi olmadığını ve bu riski almanın onu nasıl mutlu edebileceğini de görüyoruz. Güzel, akıcı, zaman zamanda eğlenceli bir kitaptı. Türü sevenlere tavsiyemdir.

Doğan Cüceloğlu'ndan okuduğum ikinci kitap... İster okul öncesi öğretmeni olun ister üniversitede öğretim üyesi, mutlaka okuyun derim. Doğan Cüceloğlu, "öğretmenlik yapmak" ile "öğretmen olmak" ayrımını çok iyi anlatıyor. Öğretmen olmak, bir cana dokunabilmek, bir çocuğun gelecekte yetişkin bir birey olduğunu görebilmek ve ona göre davranabilmek demektir. Yoksa ben konuyu anlattım, dersim bitti, gerisi beni ilgilendirmez, salla başını al maaşını demek değildir... Öğretmen olmak, yaşam tarzı ile meslek etiğini birleştirebilmek anlamına gelir. Eğer gerçekten bir öğretmen olabildiyseniz ailenizde, mahallenizde, sosyal çevrenizde örnek bir birey, çocuklar ve gençler için bir lider ve takım arkadaşı, dahası da kendinizi sürekli aşabilen bir insan olmayı da başabilmişsiniz demektir. Ne çok şey öğrendim bu kitaptan. Işıklar içinde uyu sayın Doğan Cüceloğlu.

Mehtap Soyuduru Çiçek olay kurgusu ile yine gündemi belirleyen bir yazar olduğunu bizlere gösterdi. Toplumu iyi okuyan zekası ile tarikatlar, din sosyolojisi ile oluşan sınıflar, dindar, modern diye altı çizilen ayrıştırmacı bakış açısını daha çok konuşulan iki dizi ortaya çıkmadan ele aldığının ispatı bir kitap. Kızılcık Şerbeti'ndeki dindar aile ile Kızıl Goncalar’daki tarikat ekseninde ele alınan dindarlık ile kitabın konusu benzerlik gösterirken, fark ise önyargısız olabilmesi. Her iki tarafa eşit anlayışla bakan yazarımız, örnek olacak bir davranış göstermiş bana göre. Asıl önemli noktada bu değil mi. İşte bu nedenle mutlaka okuyun ki bizde doğru açıdan bakabilelim.

Gerçek usul usul düşe mi dönüşüyordu? Hayır… Hiç de usul usul değil… Hatta düş, dörtnala koşan Türkmen atları gibi ayaklarını karnına vura vura gerçeğe dönüşüyordu.

Yer: Hak. ili Pir. köyü
Zaman: Düşle gerçek arasında sıkışıp kalmış kocaaa bir kış. Er-öğretmenlik süresi muhtemel…

Pir. köyünde yoksulluk dünya ile dünya yoksulluk ile amansız bir mücadeleye girmiş. Kazanan kim gayet belli aslında.

Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde olaylar (aslında genel olarak durumlar) çoğunlukla kronolojik bir şekilde ilerlerken ikinci bölümde birleştirmek okura kalmış.

Cümleler bülbül gibi şakımıyor sevgili okur, cümleler gece kuşu edasında… Kulaktan girip iç organlarımızın içinde kayıplara karışıyor.

Yazarın daha önce Dokuzuncu Hariciye Koğuşu ve Yalnızız adlı romanlarını okumuştum. Dokuzuncu Hariciye Koğuşu hâlâ favorimdir, belki de ortaokul yıllarında Türkçe hocamız yarıyıl sonu tatil ödevi olarak verip okuduğum için de olabilir. Fatih - Harbiye temsili üzerinden Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi devlet ve toplumdaki fikir ayrılığının İstanbul'daki iki semt ve kadın erkek ilişkisi üzerinden işlenmesi gayet güzel ve etkileyici idi. Edebiyat diliyle bu konu herhalde bu kadar anlatılabilirdi. Peyami Safa iyi bir yazar ve Fatih Harbiye iyi bir roman. Hâlâ okumamış olan varsa alıp okusun derim.

Yazar Mecit DİLMAÇ ikinci kitabı olan "Öğrenci Kendini Güncellemeli"de; öğrencilere kendi geleceklerini inşa etmede çağımızın dünyasına nasıl uyum sağlayabilecekleri konusunda ışık tutmaktadır. Hatta bir ışıktan çok daha fazlasıdır diyebiliriz. Adeta rehber olmaktadır. Öğrenciler hedef ve amaç kavramları konusunda sıkıntıya düştüklerinde bu kitabın herhangi bir sayfasını rastgele açsalar bile mutlaka kendilerine yol gösterecek bir başlıkla karşılaşacaklardır. Dijital çağın dilemmasına düşmemek istiyorsak bu kitabı bir başucu niteliğinde görebiliriz. Sadece öğrenciler değil elbette, ebeveynleri ve öğretmenleri de bu kitaptan ziyadesiyle faydalanacaklardır.

“Bir rehber eşliğinde gezemiyorsanız Tire’yi, bilin ki herhangi bir ilçe olarak dimağınızda yerini alacak sadece! Çünkü kendini sergileyen şımarık bir duruşu yok bu beldede… Asaletinin farkında olan ve keşfedilmedikçe de sofrasına davet etmeyen özgün bir duruşun tarihsel tınısına sığınmak var” böyle bir alıntı aslında bir kitabın nasılda güzel olduğuna delalet eder İzmirin ilçelerini özellikle tanınmayan bilinmeyenlerini tarihi açısından ve kendi gözünden bakışıyla ve bir kaç kişinin hayatından da kesitler sunarak sunuyor

Anlatım tarzı, üslubu sürükleyici ve güzeldi. Olay örgüsünün şimdi ile geçmişin çeşitli alanlarında gezinmesi de dinamik sağlamış. Okuması keyifli, merak unsuru da gerilim de sonuna kadar dozunda tutulmuş. Karakter çok enteresan. Bir sağdan bir soldan vuruyor. Bir ara istemeden de olsa empati kurmaya başlıyorsun biraz sonra öyle bir şey yapıyor ki dumura uğratıyor. İyi kalpli olduğunu hissettiğin her an bir kötülük daha yapıp nefret ettiriyor kendinden. Genel olarak güzeldi ama kızının adama duyduğu nefret inanılmaz güçlü olmasına rağmen bunun asıl nedeni üstünde hiç durulmamış. Gerçi bu da gerilimi yükseltiyor.

Kuzey edebiyatındaki soğukluğu da seviyorum. En acılı durumlarda bile buz gibi bir dil, etkileyici.