Onaylı Yorumlar

Anlatım tarzı, üslubu sürükleyici ve güzeldi. Olay örgüsünün şimdi ile geçmişin çeşitli alanlarında gezinmesi de dinamik sağlamış. Okuması keyifli, merak unsuru da gerilim de sonuna kadar dozunda tutulmuş. Karakter çok enteresan. Bir sağdan bir soldan vuruyor. Bir ara istemeden de olsa empati kurmaya başlıyorsun biraz sonra öyle bir şey yapıyor ki dumura uğratıyor. İyi kalpli olduğunu hissettiğin her an bir kötülük daha yapıp nefret ettiriyor kendinden. Genel olarak güzeldi ama kızının adama duyduğu nefret inanılmaz güçlü olmasına rağmen bunun asıl nedeni üstünde hiç durulmamış. Gerçi bu da gerilimi yükseltiyor.

Kuzey edebiyatındaki soğukluğu da seviyorum. En acılı durumlarda bile buz gibi bir dil, etkileyici.

Öncelikle eserin kaynakçasının fazlasıyla zengin olması bu kitapta olduğu gibi bir tarih kitabı için olmazsa olmaz niteliğindedir. Hayatının sadece belli başlı bölümleri değil doğumundan ölümüne kadar incelenmiş olmasının kitabı daha okunur kıldığını söyleyebilirim. Sadece Sultan Alparslan değil; Büyük Selçuklu Devleti ve temellerini atan Çağrı Bey ile Tuğrul Bey hakkında da gayet tatmin edici bilgiler mevcut.
Tarih severler, özellikle Türk tarihine ilgisini olanların okumasını şiddetle tavsiye ediyorum.

Nobody Child adlı filmi izledikten sonra kahramanın yazdığı bir kitap var mı diye baktığımda karşılaştığım bir eser Kitabı okumayı bir kaç saat içinde tamamladım, çünkü iyileşme gücünü nasıl temellendirdiğini merak ediyordum. Ne yaşarsa yaşasın çocukluğunda okuduğu kitaplar kendisine güçlü bir iç ses kazandırmış. O ses kendisine hep 'daha fazlası olduğunu' telkin eden bazen duyulur olmayan bazen de bir o kadar güçlü bir sesti. O sese kulak verip devrim niteliğinde radikal bir gerçeklik yaratmış bir karakter. Satırları okurken gerçek pratik bir deneyimin sağlam, işlevsel, sürdürülebilir bir teori yarattığını ve bunun yine nasıl hayat veren bir pratiğe dönüşebildiğine şahitlik edeceksiniz. Zihin açıcı okumalar dilerim.

"Başka bir canlıya zarar vermek için tek sebep, kişinin katran tutmuş kalbi olabilirdi. Ama biz çözümlerden çok nedenlere odaklandığımız için ve nedeni sorunlu kişide değil, mağdurda arayıp mağdurun hareketlerini sorguladığımız için bu çirkin eylemi yıllardır yok edemedik. Ve nesilden nesile kimimiz uygulayarak, kimimiz savunarak ve çoğumuz susarak aktardık. Genetik bir toplum hastalığı haline getirdik şiddeti.."

Kitabın özeti diyebileceğimiz bir bölüm. Yazar şiddet, haksızlık, umursamazlık sarmalını ve bu sarmaldan kurtulmak isteyen kahramanın hikayesini çok etkileyici ve bam teline dokunan tespitlerle aktarmış bize.
Hiç sıkılmadan bir solukta okunabilecek ama çok etkileyici bir eser. İyi okumalar.

Yazarın da dediği gibi Mindful yeme uygulaması geçici bir trend değil hem bedeni hem de içsel varlığı beslemek için güçlü ve temel bir yaklaşımdır. Bu cümleler çocukluğumdaki bazı ritüelleri hatırlattı bana. Babaannem köyün kasabından aldığı eti evde kendisi tokmakla döverek kıyma haline getirir ki bu işlem saatlerce sürerdi, sonrasında tamamen doğal malzemelerle yoğurarak köfte haline getirir ve nihayetinde bu köfteleri kendi yaktığı sobada pişirerek bize sunardı. O köftenin tadı halâ damağımızda. Benim için mindful beslenme işte bu. Yemeği şölene çevirmek. Prof. Dr. Barış ÖZTÜRK'e bu kitabıyla çocukluk anılarımı ve o yıllardaki beslenme alışkanlıklarımızı hatırlattığı için sonsuz teşekkürler.

Çok beğendim kurguyu! Bu demek değil ki çantada keklik bir okuma. Evet, yorduğu bölümler de oldu tabii. Ehh yani hiç kolay değil "Günden"yola çıkıp teee Antikçağ'a selâm edip, çağ be çağ dolanıp; olaylar, kahramanlar, hayatlar, insanlar ve dahi kimliklerle hemhal olup ortaya "Gayriciddi tarihimtırak yol anlatısı" çıkarmak. Oya gibi işlenmiş bir kurgu var karşımızda.
Arkeolog Aziz ile Demre'li Nikola, az gittiler uz gittiler, dere tepe düz gittiler diyemeyeceğim çünkü denizlerle de muhatap oldular; ünlüsünü mü istersiniz ünsüzünü mü istersiniz ( harflerden bahsetmiyorum), türlü türlü insanlarla hasbihal ettiler, dalaştılar, dolaştılar, tartıştılar, barıştılar, konuştular, şaşırdılar, sevdalandılar; ezcümle, benim not alabildiğim kadarıyla epeyce malzemeye dayanan KİMLİK aşuresini kotarmaya çalışıp biz okurları da bu işe dahil ettiler efendim!

Şairin tavrında, yanlışa yanlış demek, doğruya doğru demek şiarını görmekteyiz. Daha çok hakkı ve adaleti savunan bir anlayış kendisini hissettiriyor. Özellikle din ve Müslümanlar üzerine kimi yanlış muharref anlayışların uzağında, daha bir Müslümanca bakışın serimlendiğini söylersek yanlış olmaz. Bir derviş edasıyla, bir murabıt gibi söylemek istediğini söylemektedir şair. Bu şiirlerle, yıllar sonrasının belleğine, bu günün Müslüman duruşunun ve yaşanılan bütün dilemmaların örnekleri serilmektedir.

Sanal aşkların, bilgisayar romantizminin, hedonist ilişkilerin dünyasında Alain Badiou aşkın tehdit altında olduğuna inanıyor ve onu yeniden icat etmeye çalışıyor. İcat edebildi mi bilemiyorum ama tehdit altındaki gerçek aşkı sanat ve siyasetle bağdaştırması oldukça ilginç ve bana çok farklı pencereler açmış oldu. Aileyi aşkın devleti derken, aslında komünist bir devletten bahsediyor, kendi siyasi düşünce penceresinden ve oryantal kültürden ayrı bir batı anlayışının penceresinden baktırıyor aşka. Ondaki aşk bir olmak değildi iki olmaktı yani çoğulcu bir birlikteliğin yansımasıydı, hıristiyanlığın özündeki teslisdi belki de bu bakış. Oysa ben aşkı bir olmak olarak gördüm, böyle bildim ve böyle öğrendim. Yeni düşünceler, yeni perspektifler ve farklı pencerelerden aşkın felsefesine bir bakış.

Keyifle okudum.

Muhteşem bir kitap. Kolay okunuyor. Tarihle ilgilenen herkes okumalı. Tarihle ilgilenmiyor olsanız bile, özellikle sosyal medyada her gün gittikleri yerleri, hep birbirine benzeyen cümleler ve bakış açılarıyla ve bütün o sığlıklarıyla aktaranlar da mutlaka okumalı. Kitabı okudukça - ki Fatih Baha Aydın gerçekten harika bir çalışma yapmış; dip notlar bile başlı başına çok zenginleştirici ve öğretici - keşke çok daha önce yayınlansaymış da feyz alsaymışım dedim. Tarihe meraklı olursunuz olmazsınız ayrı ama anılarını yazmak isteyen, günlük tutan, izlenimlerini aktarmaya soyunan herkes de okumalı... Yurtdışında iş yapan iş adamlarımızın da özellikle okumalarını öneririm. 200 sayfa çarçabuk okunur ama insan dura düşüne keyfini çıkara çıkara okuyor.

inanılmaz keyifli ve sorgulattırıcı bir eserdi. Okurken adeta kedilerin özgürlüklerine olan düşkünlüğüne hayran kaldım. Bireyselci oluşları ile etrafındaki insanları yine de mutlu edebilişleri sadece onlara özgü bir yetenek olmalı. Aklımda bolca sorunun kol gezdiği bir dönemde yazarın sanki benimle sohbet edip bana akıl veriyormuşcasına anlattığı öyküler, alıntılar bende akıl alma hissi uyandırdı. Çok ama çok sevdim. Galiba şu ana kadar okuduğum en tatlı ve faydalı kitap oldu. John Gray'in başka kitaplarında onunla görüşebilmek dileğiyle.