Onaylı Yorumlar

Aşağıda Çok Yer Var, beni bir hayli zorladı. İlk kez bir hikâye kitabı okurken anlatının bu denli yavaş aktığını hissettim. Öykülerin ritmi o kadar ağır ki, bilhassa son bölümdeki uzun anlatım nedeniyle bölümü bitirebilmek adına defalarca ara vermek durumunda kaldım. Verilen bu mecburi aralar yüzünden kurgudan tamamen koptuğum, metinde ciddi kopukluklar yaşadığım anlar oldu. Satır aralarında yer yer sahiden güzel, derinlikli ve kıymetli mesajlar var; yazarın bu yönüyle hakkını teslim etmek gerek. Ancak metindeki yoğun yapı yüzünden, ufak bir dikkat dağınıklığında bile kendinizi tümden dışarıda bulabiliyorsunuz. Daha da kötüsü, metnin vermek istediği mesajları anlamak noktasında çok ciddi bir çaba içerisinde olup yine de anlayamama döngüsüne saplanabilmeniz. Öyküde akıcılık ve sürükleyicilik arayanları fazlasıyla yoracak; ancak ciddi bir konsantrasyon ve sabırla yaklaşıldığında belki aktarılmak istenenlerin yakalanabileceği oldukça ağır bir eser. Özetle, beklentimin altında kaldı.

1800lerin serbest ticaret ortamında yeni düzene ayak uyduramayan Osmanlı Devletinde sürekli bütçe açıkları oluşuyor ve bu açıkların Galata bankerleri vasıtasıyla kapatılışına tanık oluyoruz. Paranın dini imanı olmaz mucibince bankerler yeri gelince devletten yana taraf oluyorlar yeri gelince devlet aleyhine cephe alıyorlar. Yüksek faizlerle giderlerini finanse etmeye çalışan Osmanlı yönetimi günü geldiğinde bankerlere borçlarını ödemeyerek eski kazıkların hesabını dürüyor. Kitabı okurken aradan geçen zamana rağmen bugün de çok fazla şeyin değişmediğini idrak ediyorsunuz. Yazar kitap boyunca Türk Rum Ermeni ve Yahudi gruplara dair sosyolojik kültürel tespitler yapıp kitabın okunmasını daha keyifli kılıyor.

Hagakure, samuray kültürünü ve Bushido anlayışını merak edenler için ilgi çekici bir eser. Disiplin, sadakat, kararlılık ve özdenetim üzerine verdiği bazı öğütlerin aradan geçen yüzyıllara rağmen hâlâ geçerliliğini korumasını beğendim. Özellikle kısa ve öz anlatımı sayesinde altı çizilecek birçok cümleyle karşılaştım.

Bununla birlikte, kitabın bazı düşüncelerinin günümüzde doğal olarak karşılığını yitirdiğini de hissettim. Sonuçta tamamen farklı bir dönemin ve yaşam biçiminin ürünü. Ayrıca anlatım yapısı bana biraz dağınık geldi. Bir bölümde öğütler yer alırken, hemen ardından yaşanmış olaylar veya kısa anekdotlar anlatılıyor. Bu geçişler konu bütünlüğünü zayıflatıyor ve kitabı zaman zaman kopuk hissettiriyor.

Genel olarak ilginç ve okunmaya değer bir eserdi ancak bende beklediğim kadar güçlü bir etki bırakmadı. Yine de samuray felsefesine ilgi duyanların bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorum.

Özgen Öz hocamızın Ateşbaz kitabını bitirdim Ateşbaz, ilk sayfalardan itibaren merak duygusunu canlı tutmayı başaran, akıcı anlatımıyla okuyucuyu hikâyenin atmosferine davet eden bir eser. Yazarın anlatımındaki özen ve kurduğu dünya, okuma boyunca ilgiyi diri tutuyor. Karakterlerin yaşadıkları ve olayların işlenişi, okuyucuyu düşündürürken aynı zamanda hikâyeyle güçlü bir bağ kurmasını sağlıyor. Anlatımın akıcılığı sayesinde sayfalar keyifle ilerliyor ve eser, etkisini okuma sonrasında da hissettirmeye devam ediyor. Detaylarına girmeden söylemek gerekirse, farklı bir okuma deneyimi yaşamak isteyenlerin şans verebileceği, emek verilmiş bir çalışma. Özgen Öz hocamızın kalemine sağlık; bol okurlu, nice başarılı baskılar diliyorum.

Yazarın Yenişehir'de Bir Öğle Vakti ve Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu kitaplarını okumuş ve çok beğenmiştim. Okur olan herkese önerimdir. Tante Rosa'yı ise başka sevdim. Bu gidişle tüm kitaplarını okuyacağım sanırım.

Rosa hayatı boyunca birçok şeye tutunmaya çalışır. İyi bir eş olmaya, iyi bir anne olmaya, çeşitli işlerde başarılı olmaya, dine, aşka ve hayallerine tutunmaya. Ama her seferinde başarısız olur.

İlk bakışta bu, beceriksiz bir kadının hikayesi gibi görünür. Oysa asıl başarısız olanın Rosa değil, onu belli kalıplara sıkıştıran toplumdur.

Murat Belge ve Funda Soysal'a sunuşları için teşekkür ederim.

Şimdiden iyi okumalar dilerim.

"Hay yapışsın o telefon elinize!" siteminin gerçeğe dönüştüğü, özgün ve absürt bir modern zaman masalı.

Ş. Yaşar, günümüzün en büyük problemlerinden olan "ekran" bağımlılığını son derece eğlenceli ve akıl dolu bir kurguyla ele alıyor. Koca Dede’nin 98. yaş gününde Berk ve kuzenlerinin ellerine telefonların yapışmasıyla başlayan macera; sadece çocukları değil, aslında çocuklarına sürekli "bırak o telefonu" deyip kendi ellerinden düşürmeyen yetişkinleri de müthiş bir ayna tutarak eleştiriyor. Çocukların ellerine yapışan telefonlarla hayata tutunma çabaları, bizim o küçük cam ekranlar olmadan fiziksel dünyada ne kadar "eksik" ve çaresiz kaldığımızı gösteren çarpıcı bir metafor oluşturuyor.

Kitap teknik olarak çocuk edebiyatı rafında dursa da ben kesinlikle yediden yetmişe herkesin, özellikle de tüm ebeveynlerin okuması ve üzerine düşünmesi gerektiğine inanıyorum. Kesinlikle tavsiye ederim.

Sevdiği kişi için yazarlığı tercih etmesi, kendini keşfetmesi çok güzeldi. Gönderdiği yazıların, şiirlerin kabul edilmemesi, sevdiği kişinin onun yazar olamayacağı hakkında ümitsiz oluşu... Martin i en çokta yıkan bu durumdu. Herşey bitti dediği anda yazılarının kabul edilmesi , yazılarının yayımlanmasından sonra herkesin ona geri dönüşü ama Martin in heveslerinin ve hayata dair isteklerinin bitişi ... Harika bir kitaptı. İyi ki okumuşum. Sonunun güzel bitmesini Martin in kendini güzel yerlerde görmesini, yaşamasını çok istedim. Kitap bitti ama ben sonunun iyi bitmesini düşledim.

Benim için okuması kolay ama sindirmesi zor bir kitaptı. Monika Kim öyle bir atmosfer kurmuş ki, sayfalar ilerledikçe kendimi giderek daha karanlık, daha rahatsız edici bir dünyanın içinde buldum. Betimlemeler çok güçlü; bazı sahneleri okurken gerçekten durup nefes alma ihtiyacı hissettim. Hatta yer yer mide bulandırıcı diyebileceğim kadar sert ve çarpıcıydı.
Ama tam da bu yüzden etkileyici. Yazar, rahatsız etmekten çekinmiyor ve bunu bilinçli yapıyor. Hikâye klasik bir kurgu gibi ilerlemiyor; daha çok hisler, gerilim ve tedirginlik üzerinden akıyor. Sıradan bir anlatım bekleyenler için zorlayıcı olabilir ama farklı, alışılmışın dışında bir şey arayanlar için kesinlikle dikkat çekici.
Karakterler de en az atmosfer kadar karanlık. Kimse tam anlamıyla “iyi” değil ve bu gri alan hikâyeyi daha da gerçek hissettiriyor. Okurken sürekli bir huzursuzluk hali var ama aynı zamanda merak da bırakmıyor.
Benim için “sevdim” demek kolay değil ama etkisinden çıkamadığım bir kitap oldu.

Teknolojinin hızla değiştiği bir çağda çocuk yetiştirmek...Peki biz bu çağın neresindeyiz? Bu eser, anne babalara sadece "ekran süresi ne kadar olmalı?" sorusunu sordurmuyor; aynı zamanda dijital dünyada çocuklarla nasıl sağlıklı bir bağ kurulacağını da düşündürüyor.

Kitaba özellikle gerçek yaşanmış olaylar, gerçek hayat hikâyeleri ve ebeveynlerin yaşadığı somut problemler ayrı bir derinlik katmış. Okurken "Bu bizim evde de yaşanıyor..." dediğiniz çok fazla an oluyor.

Kitabın yasaklar yerine rehberliği, korkutmak yerine bilinçli olmayı öneren bir yaklaşımı var. Teoriden çok hayatın içinden örneklerle ilerlemesi kitabı daha etkili ve içten kılıyor.

Dijital farkındalık kazanmak isteyen ebeveynler, çocuklarıyla iletişimini güçlendirmek ve gerçek hikâyeler üzerinden çözüm yolları bulmak isteyenler için çok değerli bir kitap...
Tavsiye olunur

Birçok fantastik kitap var ve bu yazar bu türün yıllardır en iyilerinden eserler vermeye devam ediyor. Okuduğum bu kitapta birçok yerde kıyıda köşede gördüğüm duyduğum okuduğum parçalar biraraya gelmiş de tamamı ilk defa bir hikayede birlikte varlık göstermiş gibi hissettim. Yani bana tam olarak hissettirdiği şey yenilik değildi, eskilerden birçok tanıdıklık yeni bir öyküde buluşmuştu. Belli bir yere kadar çok iyi giden bir kitaptı, sonlarında konu çok fazla alışılmış şekilde gelişti gibi geldi bana. Belki de çok fazla fantastik, bilim burgu, macera öyküsü bildiğim içindir. Kitap genel olarak çok ağır ilerliyor, yorucu gelebiliyor. Dili aşırı sade, edebiyat yapmamış yazar öykü anlatmış diyecekleri türden gibi, sanki öykü anlatmak edebiyat yapmak olmuyor mu diye soracağım o kişilere tek tek, bunu söylemeye onlar devam ettikçe. İyi okumalar dilerim