Onaylı Yorumlar

Orada, odanda, kitaplığının ya da tablolarının gölgesinde oturmuş senin için huzurlu olan anların tadını çıkarıyorsun.

Belki bir bardak çay belki de kahve. Belki bir insan sesi. Düşük ihtimal ama belki de bir insan. Ama evinde. Sana ait olduğunu düşündüğün yerde.
•
Atay’a, Özlü’ye, Kutlar’a göndermelerle. Onlardan alıntılarla. Çünkü onlar kendiyle barışık olmanın ya da kendine kapanmanın güzel örnekleri. Evlerinde ya da kalabalıklarda.
•
Bir ilk kitap Evlerin Yüreği. İnceliklerin, suskuda kalmışların, kapanmışların da dışavurumu aslında. Seveceksiniz. Buyurun.

Kitabı okurken Gaye Yavuzcan’ın anlaşılır ve sade çevirisi ile akıcı bir okuma serüveni yaşıyorsunuz. Bana göre kitabın en iyi yanı derya deniz bir tarihin özet haline getirilmesi ve bu gerçekleştirilirken neredeyse her dönemin önemli kişiliklerine değinilmiş olması. Bu arada yazarın Çin tarihindeki kadınlara da öncelik vermesi ve çoğu yerde onlara geniş yer ayırması güzel olmuş. Ancak bazı eksiklikler de yok değil. Öncelikle tarihi süreçler çok fazla detaya yer verilmeden geçilmiş ve kişiler hakkında verilen bilgiler konuya tamamen yabancı olanlar için okumayı bir hayli zorlaştırıcı hale gelmiş. Tarihteki önemli bir kişiden ve yaptıklarından bahsederken daha bir sayfa geçmeden yeni bir karaktere ve olaylar döngüsüne atlıyoruz. Aradaki bağlantıları takip etmek ya da anlamlandırmak okuyucu için oldukça zorlayıcı. Bu sebeple okurken not alınması ve hızlı bir şekilde okumaya çalışmak yerine sindirerek, araştırarak devam etmek daha faydalı olacaktır.

Sizlere sekiz farklı hikayeden oluşan harika bir kitap ile geldim.

Ben, Maja ve kertenkele yavrusu hikayesi harika. İki yaşlı kadının hayatları hakkında konuştukları aslında hepimize bir ders niteliğinde. Yani hayat o kadar hızlı akıp gidiyor ki. Olaylar da pek değişmiyor aslında. Aynı dili konuşmadığınız ama içten gülümsediğiniz insanla nasıl anlaşabildiğinizi görüyorsunuz. Gerçekten öyle değil mi? Bazen en yakınınız en uzak, en uzağınız en yakın oluveriyor.

Beyaz At hikayesi ise size kalbiniz olduğunu hissettirecek. İyi insanlar olduğunu, hislerimizde yalnız olmadığımızı hatırlatacak. Evet ölmüş bir at canlanır mı diye başında bekleyen çocuğun umudunu içinizde bir yerlerde yaşatacak.

Riko papağanıyla gülümseyecek hatta güleceksiniz. Başka yerlerde hayatın çok daha güzel olacağına dair taşıdığınız inançtan hikaye kahramanı gibi sizde de olduğunu düşüneceksiniz.

Ümmetin bilmem kaçıncı yetim coğrafyasına yapılan bir seyahatin; daha doğrusu işgal ve direnişin dünyaya duyurulması için Erdem abi ve arkadaşlarının yolunu anlatan bir kitap...

Orada bir toprak parçası var bizim öz kardeşlerimizin olduğu. Ve biz bu topraktan o kadar uzağız ki artık haritadan yerini bulana ödül verilse gerek...

Neyse, kitapta böyle bir geziyi yada vazifeyi anlatıyor diyelim. Macera romanı olarak bile okunacak kadar güzel ve sürükleyici. Ama ağza sürdüğü balı insanın boğazına da tıkamıyor değil. Ne yapalım, Allah Afgan kardeşlerimizi mücadelelerinde muvaffak eylesin, âmin. Erdem abiye gani gani rahmet eylesin, âmin.

Charles Dickens'ın tüm dünyada en çok okunan efsane romanı, kitabı bitirdikten sonra "Vay be, ne kitaptı ama!" dedirtip hakkını veriyor gerçekten. Çünkü sürükleyici bir kurgusu ve akıcı bir anlatımı var. Fransız İhtilali öncesi ve sonrası toplumda yaşanan sosyal ve siyasi değişimler bir aşk hikâyesi etrafında anlatılıyor, esere ismini veren iki şehir Londra ve Paris. En unutulmaz karakter ise Sydney Carton'du bence, kitabın sonu da çok etkileyiciydi. Klasik sevenler bu romanı mutlaka okumalı.

Ray Bradbury’nin Fahrenheit 451 kitabını okuduktan sonra okumayı kafaya koyduğum kitaptı. Kitapta yazarın değişik zamanlardaki 16 öyküsü var. Bunlardan 11 tanesi Fahrenheit 451 gibi, kitapların yakıldığı distopik bir gelecekte geçiyor. 3 tanesi bağımsız öykü. Diğer 2 öyküye ise Fahrenheit 451’in ilk versiyonları, bir nevi taslak ve daha sonra yazarın geliştirdiği değiştirdiği versiyonları diyebiliriz. Yazarın zaman içinde değiştirdiği karakter isimlerini, değiştirdiği kitap alıntılarını, farklı hikaye örgüsünü görmek güzeldi. Hatta buradaki iki versiyonu (Geceyarısından Epey Sonra ve İtfaiyeci) ile asıl kitabı karşılaştırarak okuyup değişmiş yerleri fark etmek epey eğlenceliydi.

Diğer hikayelere gelecek olursak güzel hikayeler olduğu gibi bana sıkıcı gelen hikayeler de oldu. Ama zaman kaybı olarak düşünmedim.

Kitapların yakılmadığı ve bu kadar pahalı olmadığı bir dünya dileğiyle…

14 YAŞINDAKİ GENÇ BİR KALEMİN İLK ROMANI

14 yaşındaki lise öğrencisi İREM KURT'un birkaç ay önce Odessa Yayınevi tarafından okuyucularla buluşturulan "ÖLÜ BEDENLER KAYIP RUHLAR" adlı 439 sayfalık kitabını, büyük bir heyecanla ve zevkle okudum.

Yalın, duru ve akıcı bir dille yazılmış bu edebi romanda gençliğe adım atan Dolunay'ın, hüznün ve yalnızlığın bir türlü bitmek bilmeyen kesif girdabında kendi iç ülkesine yapmış olduğu yolculukları okuyoruz. İrem Kurt, etkileyici bir uslupla okuyucuyu bir mıknatıs gibi kendine çekiyor. İnsanın ruhundaki labirentler ve hudutları belirsiz iç ülkemizdeki çalkantılar ve çarpışmalar, yalnızlık duygusu ve hayal kırıklıklarıyla atbaşı giden arayışlar ve sorgulamalar öyle derinliğine işlenmiş ki, bu kitabın, bir psikoloğun kaleminden çıktığını zannediyorsunuz...Halbuki bu roman, 14 yaşındaki genç bir kaleme ait...

Kitabı okuduğunuzda rüyalarda ki belirli motiflere ve sembollere bakarak analiz yapabileceğinizi düşünüyorsanız hayâl kırıklığına uğrarsınız. Yazar temkinli bir yaklaşımla terapistlerin analiz süreçlerinde rüyaların çok yardımcı olabileceğini , bunun için uygulanması ve kaçınılması icab eden olguları anlatıyor. Kitabın başında Jungiyen ekolünün temellerini anlamamıza yardımcı olacak terimleri anlatıyor. Psikolojiye ve özellikle analitik psikolojiye az çok ilginiz varsa kitabı beğenebilirsiniz.Kolay anlaşılır ve akıcı bir dili var

Ebu Gudde hocanın zamanın kıymeti ve onu değerlendirme muhtevalı, hacmi küçük lakin ilmi bol bir eserini okumak nasip oldu, hamdolsun.

Eser zaten adı üzerinde bizim hiç ama hiç değerini kıymetini bilmediğimiz en büyük nimetlerden olan "Zaman"ın kıymetini anlattığı gibi "Zaman nasıl değerlendirilir?" meselesini de çok güzel izah ediyor. Öyle ki bu kitabı ciddi mana da okuyan kardeşler "boş vakit" kelimesini herhalde lügatlerinden çıkarmak zorunda kalacak kadar.

Ben kitapta "Zamanın Kıymeti" yanında bu güne kadar İslam'ın gelmesinde emeği olan ulemanın da kıymetini ayrı bir anlamış oldum. Nasıl da hayatlarının her ânını Allah'a adamışlar, izahı kabil değil. Mevlam cümlesine gani gani rahmet eylesin. Yollarını takip etmek ihsan eylesin. Kitabın müellifi Ebu Gudde hocamıza da gani gani rahmet eylesin, âmin.

Birinci cildi yayınlanan, “Teftiş yalnızlığı” adlı kitaba baskı hazırlığı öncesinde, son okuma, redaksiyon desteği sunmuştum. Meslek hayatının büyük bir kısmı, müfettiş olarak ülkemizin her bölgesinde geçen Yazar Fazlı Köksal; görev bilincinin yanında, çalışma aşkı, heyecanı, kalite, planlama ve adaletli bir yaşam tarzının zihinsel kodlarını vermektedir.

Askerlik vazifemi yaparken öğrendiğim bir kural vardı, yaşamın her zaman ve zemininde geçerli olabilecek bir anlayış: “Denetlenmemiş bir iş, yapılmamış sayılır.” Çünkü doğru yaptığımızı zannettiğimiz bir şey, işin ehli bir şahsiyet tarafından denetlendiğinde hatalarımız ortaya çıkmaktadır.

Önerim odur ki; devletin istihdam politikasında denetimin ayrı ve özel bir yeri olmalıdır:

Adalet Akademisi, Güvenlik Akademisi gibi Denetim Akademisi de kurulmalıdır. Mesleğe kabul edilen her müfettiş, bu akademide ileri düzey eğitim almalı, sonrasında görev verilmelidir.