Onaylı Yorumlar

uzun zaman sonra ilk defa bir kitabı elime alıp bitirmeden bırakmadım. İlk kitabını da sipariş ettim ve tüm sosyal medya platformlarında kendisini takibe aldım. Çekirdekten yetişme, işi yapan birinin rahatlığıyla anlatımı tam benim kafama göre bir yaklaşımı var. Umarım gelecekte kendisiyle şahsen tanışma fırsatım da olur. Emeklerine şimdiden teşekkür ediyorum. Kitabın fiyatı aynı sayfadaki diğer kitaplara göre biraz pahalı olmasına karşın içeriğin buna değdiğini düşünüyorum. Heleki tavsiye edilen uygulamalardan etkin fayda sağlarsam kazandıracaklarının yanında devede kulak olduğunu söyleyebilirim.

Yazar, tevekkül etmenin, inançlı olmanın desteğini ve gücünü hep takatinde hisseder. Hayatı "zalim felek" telakki etmez kesinkes. Ama kadim kültürümüzden, anlayışımızdan gelen, "ölüm Allah'ın emri, ah ayrılık olmasaydı" anlayışı ve felsefesi; yaşanmışlıklara, maziye perçinler ayakları. Olsa olsa sadece hayatı boş vermişliği ve ciddiyetsizliği matah görür. Bu durum ki yazarın psikanaliz ve psiko-sosyal halinin bir işareti olur. Roman baş kahramanı Zeynep'in yaşadığı her olumsuzluk ve her bir acı, olgunlaşmasının yanında hatıralarını çoğalttığı kadar harabelerini de çoğaltmaktadır. Duygulu içli bir roman. Okunmasını tavsiye ederim.

Domates, muz, elma, ve diğerleri her birinin ayrı bir hikayesi, tohumluktan başlayıp buzdolabına girişi, midemize kadar inişi...

İncelememize geçecek olursak kitap çok güzel konuyu ele almış. Ben biraz felsefi baktım olaylara okurken de baya etkilendim, işlediği konu başlıklarında üzüldüğüm yerler çok oldu. Bazı gerçeklerin değişmediğini tekrar tekrar anladım. Burada ne gibi dediğinizi duyar gibiyim, cevabı: AÇGÖZLÜLÜK. Bazı olaylar canlandı gözümde; şöyle ki, yalnız yaşayan ananemin (nur içinde yatsın) bir kilo domates, salatalık yerine ucuzmuş deyip 3 kilo alıp onların dolapta küflenene kadar bekletip çöpe atması mı? Yazarın ince dokunuşu o kadar etkiledi ki beni, anlatamam okurken çok etkilendim, bakış açısı çok güzel, akıcı bir dili var...

Kendi hayatının, davranışlarının, olayların üzerinde bıraktığı etkilerin derin bir psikolojik analizi. Hastalarıyla yaşadığı bazı durumlarda hissettiği korku, mutluluk... eşi, çocukları, ve ailesiyle arasındaki ilişki, küçükken katıldığı yahudi toplantılarının üzerinde bıraktığı etkiler... yaşlılığın getirisi olarak eskiyi düşünüp yaşadıklarını psikolojik bir analizle çok derinden anlatmış. kendimi okurken onun yerine koyup hissettiklerini hissettim sanki. benim için zevkli ve çok fazla şey katan bir kitaptı. Onu anlamak nasıl düşündüğünü olaylara nasıl bir açıyla baktığını görmek istiyorsanız kesinlikle okumanız gereken bir kitap. Yazarın "Güneşe bakmak" kitabını da hararetle tavsiye ederim.

Bir gün birisi kapınızı çalar ve o Eşikten içeriye girer. Kimi zaman ölümdür o, kimi zaman bir dost, kimi zaman bir şans kimi zaman da mevsimin yol üstünden geçerken size bıraktığı hafif bir meltemdir. Yine kapımın çalındığı bir günde, o Eşikten kimin geçeceğini merak ederek kapımı açtım ve karşımda bana verilmek üzere dostum tarafından bırakılmış bir kitap buldum. İşte o zaman ben ilk defa o Eşiğin dışına çıktım. Hayatla ölüm arasındaki o amansız kavgaya ilk defa muhatap oldum. İlkler ilkleri yarattı. Bu kitabın son olmaması dileğiyle...

Ertesi gün hiç kimse ölmedi diye başlayarak kitaba çok etkileyici bir giriş yapmış yazar. Ölüm belki de en çok korktuğumuz kavram. Kim ölümsüz olmak istemez ki? Ama ölümsüz olmanın da doğuracağı sorunları yazar çok güzel anlatmış. Bir gün aniden ölümsüz olan bir kentte insanların önce mutlu olduklarını fakat ilerleyen zamanlarda ölmek için çareler aramaya başladıklarını görüyoruz. Sonunu bu şekilde beklemiyordum. Aynen adı gibi, kitapta ölüm bir var bir yok. José Saramago tarzını konuşturmuş yine. Etkileyici ve akıcı bir kitaptı.

Mesaj gayet net. Olduğumuz insan ile olmamız gereken insanın portresi çok güzel çizilmiş. Doğru yaşama rehberi gibi bir kitap olmuş. Sohbet havasında akıcı bir üslupla yazılmış olan kitapta nerdeyse aklınıza gelecek her türlü konuya değinilmiş. Bazen ben bunu doğru yapıyormuşum dediğim, çoğu zaman da kendimi eleştirip sorguladığım bölümleri oldu. Tüm insanların kitaptaki anlatılan insan olmasını dilerdim ama ne yazık ki mümkün değil. Yine de kendini geliştirmek, iyiyi doğruyu güzeli yaşamak ve yaşatmak istiyorum diyenler, hayatına anlam katmak, düştüğü boşluktan kurtulmak, yaratılış gayemiz ile ilgili kendimde farkındalık oluşturmak istiyorum diyenler, okumanız şiddetle tavsiye olunur.

Kitap gezi yazılarından oluşuyor. Yazarın gezileri Tuna Nehri etrafındaki şehirlerden başlıyor. Özbekistan, Finlandiya, Letonya, Fransa/Paris, Belçika, Hollanda/Amsterdam, Kos/İstanköy adası gezileriyle sürüyor. Bu gezilerin bazıları görev gezileri. Metinlerde gezilen yerlerle ilgili genel tarih bilgisi, coğrafya, insan ve mutfak kültürü var. Klasik tanıtım kitaplarından farkı ise yazarın kendi duygu ve düşüncelerinin de yer alması. Asıl ilginç ve okunur kılan da bu özelliği. Doğu ve Batı kültürü kıyaslamaları da önemli. Kolay ve zevkle okunur bir kitap.

Akademyayı düşününce, çok cesur bir konu seçilmiş. Yazar tebrik edilmeyi fazlasıyla hak ediyor. Konu netameli olunca araştırma bulmak da zorlaşıyor. Bu konuda ciddi bir referans olacak titizlikte hazırlanmış. Böyle bir konuda saha çalışması yapılmasının ne kadar zor olduğunu tahmin ediyorum. İçeriğe gelince; konunun ele alınışı, bu konulardaki kuramlarla ilişkilendirilmesi, çalışmanın yöntemi, amacı...vs bakımından bir çalışmanın hakkını ziyadesiyle karşılıyor. Ayrıca yazarın dili kullanma becerisi, kelime haznesine bakınca serbest bir yazıda neler yazabileceğini tahmin etmek zor değil. Umarım yakın zamanda bir öykü denemesi veya romanını okuruz. Okunmalı, okutulmalı. Bu olaylara bakış açınızı çok genişletecek bir kitap. Çünkü hep bir "ötekimiz" olacak ya da hep birilerinin "ötekisi" olacağız.

Şohei Ooka’dan muhteşem bir roman. “Anız Ateşleri” bir savaş edebiyatı romanından çok daha fazlası. Tarih 2. Dünya Savaşı sonu, yer Pasifik Okyanusu cephesi, Filipinler’de Leyte Adası. Hikayenin kahramanı yedek asker olarak orduya katılan entellektüel bir insan olan Japon er Tamura. Yani bu roman aynı zamanda Japon Edebiyatının bir örneği.

Ooka’nın anlatım dili çok etkileyici, kitap yavaş başlıyor ve gittikçe ritm kazanarak finalde doruğa ulaşıyor. Savaşın doğu cephesine ait romanlar nedense az sayıdadır, bu nedenle Japon Edebiyatı içinde kıyaslama şansım yok ama genel olarak savaş edebiyatının en başarılı yapıtlarından biri olduğunu söyleyebilirim. Tanrıya inanmasa da onunla devamlı sorun yaşayan Tamura’nın romandaki psikolojik tahlilleri de inanılmaz güzellikte.

Bu kitabı yayınlayan Jaguar Kitap’a ve kılçıksız çevirisiyle kitabı keyifle okutan Nilay Çalşimşek’e teşekkürler. Keşke yazarın diğer kitapları da Türkçe’ye kazandırılsa. Kesinlikle öneririm.