Onaylı Yorumlar

“Yüce ya da üstün insan canavarları yener,bilmeceler sorar ama bilmecenin ve canavarın kendisi olduğunu bilmez” Deleuze

Isaac Bashevis Singer'in Meşuga (Yidiş dilinde "Deli") romanı,İkinci Dünya Savaşı'nın ardından 40'ların New York'unda geçiyor ve Yahudi diasporasının bu zorlu dönemdeki yaşamını,varoluşsal sorunlarını ve aşk ilişkilerini konu alıyor.

Karakterler,geçmişlerinin canavarlarıyla savaşmaya çalışırken, aslında bu canavarların bir parçası olduklarını fark etmezler. Savaşın ve soykırımın getirdiği travmalarla boğuşurken,kendi içlerindeki kaosu (ve deliliği) tam anlamıyla kavrayamazlar. Hayatlarındaki karmaşıklık,ahlaki ikilemler ve aşk üçgeni,kendi içsel çatışmalarının dışavurumu gibidir.Yüce bir amacın peşinden gitmek,aşk ve anlam arayışı içinde olmak, yıkımdan kaçış gibi görünse de,karakterlerin bizzat bu yıkımın bir parçası olduklarını anlamaları zaman alır.Singer’in ironik ve derin gözlem gücü, karakterlerin kendi canavarlarıyla yüzleşmesini ustalıkla işler.

Barış istiyorsan savaşa hazır ol, diye bir söz var. Barışı tesis etmek veya sürdürmek isteyenlerin savaşmayı bilmesi, savaşa hazır olması gerekir. Çünkü barışı istemeyen birileri her zaman olacaktır. Romanı okuyup bitirdiğimde bunlar aklıma geldi. Kendi topraklarını korumak isteyen bir millet, dünyanın dört bir yanından gelen düşmanların esiri olduğunda barışı istemek gibi bir lükse sahip değildi. Çok ezildi, eziyet gördü, aç kaldı, yatacak yer bulamadı Anadolu insanı... Ne zaman ki savaşacak gücü kendinde buldu o zaman barışı tesis etti.

Esir şehir üçlemesinin ilk kitabında bir şehrin esareti, ikinci kitabı Esir Şehrin Mahpusunda bir insanın esareti anlatılıyor. Fakat her ikisinde de, ilkinde İstanbul, ikincisinde Kamil Bey bir milletin yaşadığı eziyetleri yaşıyor aslında. Hiç alışık olmadığımız, bilmediğimiz bir hayatı, mahpusluk hayatını anlatıyor bize Kemal Tahir. Bütün acısını bileğinde biriktirip bir yumruk gibi düşmana indiren milletin hikayesini...

Korku gerekli bir duygudur. Peki ama faydalı mı yoksa zararlı mı ayrımını yapabilmek ve üstesinden gelebilmek için yazılmış 5 yaş üstü çocuklara hitap eden bir kitap. İçerisinde çizimler, soru cevaplar ve kitabın belirli yerlerinde kullanmak için sticker bulunuyor. Son kısımda bir de ebeveyn kitapçığı yer alıyor. Çocuk-ebeveyn işbirliği ile anlamlandırılabilecek olan bu duygu için kitapçık ayrıca önemli. Zannederim korku ancak bu kadar eğlenceli anlatılabilirdi.

Kitabın esas teması ise ilgi. Çocukla oyun oynadığınız, onunla ilgilendiğiniz ve üzerindeki baskıyı azalttığınız müddetçe çocuk korkularıyla yüzleşebilir ve üstesinden gelebilir. Yeter ki onunla oyun oynayın, oyun oynayın, oyun oynayın. Çünkü oyun, çocuk için ciddi bir iştir..

Onur Caymaz, günümüz yazarlarından. Deneme türünde güzel eserler veriyor. Adını Taner Ay'ın yazılarından duydum. Hatırla Barbara Yağmur Yağıyordu okuduğum ilk kitabı. Yazar, birçok konuyu malzeme yapmış denemelerine. Tarihe damga vuran yazarlarımız dururken biraz da beklentisiz okumaya başladım. Ancak okudukça Onur Caymaz'ın şahane yazılarına kapıldım. Yazar bir yandan nefis bir Türkçe şöleni sunarken diğer yandan ufuk açıcı özgün bakış açılarıyla sürüklüyor okuru. Kültürel derinliği, ayrıntıcı bilgisine ise hayran bırakıyor. Ağır diyalektik kitaplardan sıkıldıysanız Onur Caymaz mutlaka okuma listenizde olsun derim. Diğer kitaplarını da listeme ekliyorum.

Geçmişte yaşanmış ve günümüzde yaşanmakta olan olaylara farklı perspektiflerden bakmamı sağlamış bir yazar Tim Marshall. Okuduğum ilk kitabından sonra gelecekteki eserlerini de merakla takip edeceğim biri olduğunu fark etmiştim. Bu kitapta coğrafi, kültürel ve düşünsel farklılıkların toplumları nasıl bölünmeye ittiğini ve soyutladığını, fiziki duvarlar yükselmeyen yerlerde bile nasıl keskin ayrımlar yarattığını görüyoruz. Birtakım toplumsal davranışları anlamlandırmaya birkaç adım yaklaştıran bir kitap olduğunu söyleyebilirim.

Remolinya, kısa zamanda okuyup bitirdiğim, farklı konularda şiirlerin bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş bir şiir kitabı. Güzel şiirler var. Şiirlerin birçoğu anlatma tekniğiyle yazılmış. Bu tarzı seven okurların beğeneceğini düşünüyorum. Anlatma tekniğinde yazılanlara şiirsel özellik vermek için ses tekrarları ve dize kırılmalarına başvurmuş şair. Kafiye de ahengi sağlamada önemli unsur olmuş. Hamasi denebilecek türde şiirler de var ama çoğunluk aşk ve yaşam şiirleri. Zaten başta da anlarsınız şair kendisine Yaşam Şairi diyor. Yazdıkça açılacak bir kalemi var. Farklı konularda yazdığı şiirleri de ayrı bir bölüm yapmayıp aşk ve yaşam şiirleri içerisinde vermiş. Zaman geçirmenize eşlik edebilecek şiirler. Umut da umutsuzluk da var. Aşkla yalnızlık iç içe. Böyle olması bir bütün olarak bakıldığında sıkıcılıktan kurtarıyor kitabı. En çok tekrar eden konunun aşk ve beraberindeki hüzün olması okunur kılıyor. Okurunu bulsun...

Hikâyenin ilerleyişinde "daha ne kadar kötü olabilir ki?" düşüncesine kapılıp, daha da kötüsü olabilirmiş duygusunu en iyi anlatan kitap "Yaşamak".

Hayatta, sevdiklerini kaybetmenin zenginlikten fakirliğe düşmesinden daha ağır olduğunu, maneviyatın insanı zorluklara karşı güçlendirdiğini ve zenginleştirdiğini, maddiyatın insana her zaman iyilik ve güzellik getirmediğini, bizim için kötü gibi görünen olayların aslında ileride bizleri nelerden koruduğunu ancak yaşayarak anlayabileceğimizi en iyi şekilde kelimelere dökmüş yazar Yu Hua. Dramı en güzel cümlelerle okuyucuya sunması beni çok büyüledi. Bu hikâye başka bir yazar tarafından bu kadar etkileyici bir kitaba dönüşemezdi sanırım.

Her yaşam bir hikâyedir, her hikâye ise büyük bir yaşam mücadelesinin sonucudur. Önemli olan cesurca yaşamaya çalışmak. Fugui'de cesurca yaşayan bir kahramandı...

8 yaş oğlumun kitap kulübü vesilesiyle tanıştığım şahane kitap.Çocuklarımın büyüme yolculuğunda,her şeyin yabancılaştığı,özümüze bir garip gibi baktığımız,nereden gelip nereye gittiğimizden bihaber olduğumuz bir dönemden geçerken “biz”e “biz”i anlatan kitaplar konusunda ciddi bir hassasiyet oluştu ben de.Çocuklarıma bırakabileceğim en güzel mirasın öz kültürümüzü,öz değerlerimizi benimsetmek olduğunu düşünüyorum.İşte bu kitap da tam bunun için yazılmış.”Sezai Karakoç-Büyük Üstat” kurgu çok güzel,mesajlar satır aralarına harikulade serpiştirilmiş,üç çocuğun ödev hazırlarken başından geçenler ve bir amcanın rehberliği merak uyandırıyor.En sonunda çocuklar birincilik ödülleriyle çabalarını taçlandırıyor.iyi kitaplar,iyi yazarlar,iyi ki var.Teşekkürler Salih Hoca’m..

Emine Semiye Hanım özel hayatındaki kadın dayanışmasını Sefalet romanına yansıtır.Romanda çile çeken,haksızlığa uğrayan,ezilen,akrabaları tarafından bir planla serveti elinden alınan ve yoksulluğa terk edilen bir kadının hayata tutunma çabası etrafındaki kadınların desteğiyle yansıtılır ve aşkın da dahil olduğu bir hikâye ile aktarılır.Kadının kadına yaptığı kötülükte romanda yer alır.
Romanda sevginin,iyiliğin gücü vurgulanır.İçinde bulunulan durum ne olursa olun insanın ilkelerinden,ahlakından,benliğinden ödün vermemesi gerektiği vurgulanır.Sabite,hakkını arayarak mücadeleci kadın profilini sergiler.Bu mücadele hak arayışıdır ve bu arayış meşakkatlidir.Bu zorlu yolda Sabite’ye eşlik eden kadın dayanışmasının yanında sabır da bulunur.Bir de ona benim çok sevdiğim“otu çek köküne bak” sözünün anlamı eşlik eder;erdemli bir aileden gelmenin,soydan gelen asaletin varlığıdır.

Bir dönem romanı diyebilirim. Hemen hemen kurtuluş savaşının ardından yaşanan mübadeleyi ve sonrasında olanları anlatıyor.

Kitap tam anlamıyla Girit ve çevre adalarda, çevre anakaralarda yaşayan Osmanlı'nın zaman zaman uyguladığı iskan politikasıyla yerleştirilmiş Türkler ve yöre halkının iç içe yaşamasıyla, dönem olarak yaşanan iç karışıklıklar ve savaşları ufak ufak işlerken bir müddet sonra Türk ailelerin yerlerini bırakıp mübadele komisyonlarıyla kalan Osmanlı topraklarına, şimdiki Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisindeki yaşayan diğer Rumlarla yerlerinin değiştirilmesi ele alınıyor. Yaşanan zorluklar sade ve akıcı bir dille anlatılmış.