Onaylı Yorumlar

yeni bitirdim, istiklal'de tanışma şansım da oldu yazarla. usta işi bir romanla karşı karşıyayız, ilk kitap bir fırtınanın uğultusunda devam ediyor sonuna kadar. diğer ciltleri de ileriki bir tarihe bırakmak istedim. roman için neler diyebilirim başka? Duman, yeni bir üslup da denemek istemiş, konuşma dilinin metinlerdeki yansıması olarak. ama bunda kanımca başarılı olduğunu söyleyemem. çünkü kitabın tamamına yayılmaması ve sanki arada o üslubu unutarak devam etmesinden dolayı. hem konuşma üslubunu pek de yansıtmamış. belki daha farklı bir deneme olabilirdi yahut klasik bir şekilde kalabilirdi. velhasıl, genel anlamıyla ilginç bir roman, kenan karakteri aklen gidik biraz, okurken insanı gülümsetiyor, bakalım diğer ciltlerinde neler göreceğiz.

50 li yaşlarda doktor olan yazarın Amerika'dan Avusturalya'ya taşınması ile başlıyor macerası.
Avusturalya'nın kurak kesimlerinde yaşayan ve kendilerine 'Gerçek insan' diyen, günümüz şartlarına uyum sağlayamamış, sağlamak istememiş, olabildiğince ilkel ve toplumun kabullenemediği bir kabile Aborijinler.

Yaşamları beni çok etkiledi maddeye ihtiyaç duymadan yaşamlarını sürdürmeleri, toprağa, havaya, suya, güneşe duydukları saygı ve bunu gösterme şekilleri inanılmazdı.
Unuttuklarını hatırlatıyor insana..
Amaç neydi? Amaca uygun mu yaşıyoruz?
Yoksa modern yaşamın büyüsüne mi kapıldık?

Okunması çok kolay, kalemi hafif, su gibi akan bir kitap. Olay örgüsü çok uç noktada heyecanlar yaratacak bir roman değil, bunu bilerek okumak lazım. Fakat verdiği keyif ve öğretileri bence paha biçilemez. Çok tavsiyedir.

Bu ramazan'da roman okumaya karar verdim ve bu da ilk kitaptı. Kitap okurken vakit geçiveriyor ve bir de bakmışsınız iftar oluvermiş. Yazarın daha önce "Gönül Bağı" adlı romanını okumuş ve beğenmiştim. Bu kitabı daha çok Dan Brown'ın 'Da Vinci Şifresi'nden esinlenilmiş gibi. Kah günümüze kah Osmanlı dönemine gidip gelerek gizemli, sırlarla dolu, ezoterik bir hikaye kurgulanmış. Rahat ve akıcı bir üslubu var fakat bir önceki kitabı kadar sarmadı beni. Yine de sıkıcı gelmedi, dört günde bitirdim. Bu çeşit konuya meraklı okuyucuya tavsiye ederim.

14. sokaktaki bilardo salonu.

48 yaşını doldurmuş bir adam: Ricardo Laverde. 20 yıl hapis yatmış; seyrek saçlı, kupkuru derisi, uzun ve kirli tırnaklarıyla bir gizemli.

30 yaşına ulaşmamış bir öğretim görevlisi: Antonio Yammara. Mutlu bir aile yaşamı da cabası.
•
Bir şekilde tanışıyorlar. Zor da olsa paylaşıyor Laverde yaşamına dair bazı detayları. Bir de ‘kaset’ sunuyor Antonio’ya. Dinliyorlar.

Kaseti dinledikleri gün silahlı saldırıya uğruyorlar ve Ricardo Laverde ardında bıraktığı esrarla ölüyor.
•
Yıllarca peşini bırakmıyor bu mevzu Antonio’nun. Gizemini koruyan olayın perdesini aralamak niyetinde yıllarını harcıyor.

Peki devamında…? Kitabı edinmeniz gerekecek.

Çok ödüllü Vasquez’den iyi bir dil ve kurgu başarısı bence. Ve Süleyman Doğru çevirisiyle. Onu zaten Galeano eserlerinden tanıyorsunuz.

Kitabın yazarı Chiristy Brown doğuştan beyin felci kurbanıydı ve bu hikaye de onun dramı ve bir o kadar muhteşem ve duyarlı hikayesi. Mücadele ve hayal dolu bir hikaye. Sadece sol ayağını kullanarak hayata tutunan ve buradan İrlanda edebiyatının devleri arasına yükselecek bir özürlünün (Bu kelimeyi kullanmaktan nefret ediyorum) hikayesini, kalbiniz titreyerek okuyacaksınız. Kitap ile ilgili şunu da belirtmeden geçemeyeceğim; bir Annenin, bir çocuğun yaşamındaki etkisini ve karşılıksız sevgisini ve sonsuz güvenini ve mücadelesini göreceksiniz. Kadınlar ve anneler, yaşamın güzellikleri, serçelerini şahine çeviren varlıklar.

Bir süredir çağdaş Türk edebiyatı okumuyordum. Geri dönüşü bu kitapla yapmak gerçekten güzel oldu. Dürüst ve mert bir insan olan Turab'ın hayat öyküsünün anlatıldığı eser oldukça akıcı. Yazar, Turab'ın hayat öyküsünü anlatırken bir yandan da hayata ve topluma dair önemli çıkarımlarda bulunuyor. İlk defa çağdaş Türk edebiyatına ait bir kitapta topluma dair bu kadar detaylı analiz yapıldığını gördüm, bu açıdan bana Türk klasiklerini hatırlattı. Öyküde kimi kısımlara hızlı geçildiğini de düşünsem okumada ve anlamada herhangi bir sıkıntı yaşamadım.
Kitapta en çok ilgimi çeken karakter ise açık ara farkla Kamber Dede. Onun hayat hikayesini de okumayı isterim.
Yazara bu samimi eser için teşekkür ediyorum.

Sadece 4 yılda yoksul ama birbirine sıkıca sarılıp yaşayan bir ailenin darmadağın oluşuna şahit olacaksınız. Ne kadar çırpınsalar da makus talihlerine tepe taklak giden bu savaş mağdurlarının hikayesi sizi çok ama çok etkileyecek. Cephe gerisinde erkeksiz kalanların yaşadığı sıkıntıları içinizde -çok derinlerde- duyacak ve onlarla birlikte yok olmamak için savaşıp duracaksınız. Öyle bir hayat düşünün ki ölenlerinize sadece yarım saat üzülebilecek akabinde hemen yine ekmek bulma derdine düşeceksiniz ki kalanları yaşatmak için... Kısacası etkileyici bir eserdi. Şimdi sırada küçücük yaşında her şeyi gören, yaşayan Musa'nın 'bomba gibi bir geleceği' nasıl inşa ettiğini okumak var.

Göç dünya tarihinin değişmez bir gerçeği ve bir insanlık dramıdır. Kitapta Balkanlardaki göç olgusu analiz ediliyor ve bütün detaylarıyla sebep ve sonuçlarını veriyor. Kitapta benim en çok dikkatimi çeken bölüm Osmanlının içinde bulunduğu ve zamanın zor şartlarına rağmen  göç konusundaki hassas tutumu ve iskan siyaseti hakkındaki bilgiler. Kitap Osmanlıdan cumhuriyete kadar olan göçleri ele almış ayrıca verdiği  resim,  bilimsel tablo ve rakamlarla tam bir kaynak eser olmuş. Konuya ilgi duyanların mutlaka okuması gereken bir eser.

Hayatımızda sonsuz olasılıklar var ve onları biz oluşturuyoruz, bir başkası değil. O halde kendi hayatımız için kendimiz hareket etmeliyiz. Aslında özendiğimiz her şey kendi hayatımızın içinde barınıyor. Bize kalan ise özenmek ve üzülmek değil harekete geçmek. İnanılmaz bir hikaye inanılmaz bir plot. Bu yazarı bu mükemmel kitabı ile keşfetmem bu hayatımda gerçekleştirdiğim bir olasılık. Kim bilir belki diğer evrenlerdeki ben bu kitabı ve yazarı keşfetmemişimdir. Çok şey kaçırmıştır, öyle değil mi?

Şiirlerin genel olarak yedi ve sekiz heceli olarak yazıldığını söylemiştik. Bu durum kitaba artı bir orijinallik kazandırmıştır. Şair Mehmet Ali Kalkan’ın şiiri hakkında yazan Ali Birinci Bey’in, şiirlerin bir kısmında Yunus Emre’nin sesini duyması, diğer bir kısmında da Dede Korkut’un nasihatlerini dinlemiş olmasının notunu buraya düşmek istiyorum. Bu yürek ve ruh birlikteliğini, Arif Nihat Asya, Abdurrahim Karakoç, Dilaver Cebeci, Feyzi Halıcı, Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu, Yavuz Bülent Bakiler gibi isimlerle pekâlâ çoğaltabiliriz. Öz olarak, Bu şiirlerde, sehl-i mümteni” denilen, yani kolay görünen, ancak benzeri söylenmeye kalkılınca zor olduğu anlaşılan, özlü söz söyleme sanatının güzel örneklerini görmekteyiz.