Onaylı Yorumlar

Sezgin Kaymaz’ın dilini tanımayan için, hele de böyle konularda hassasiyeti olanlar için fena bir kitap :))

6 yıl önce Nefha yı okumuştum bu kitabın devamı olduğunu bilmeden. Ama o zaman onu da tek başına çok sevmiştim.

Her kitabında insanın bildiğini sandığı, aslında bilmekten öte düşünmeden kabul ettiği şeyler üzerinde düşünmesini sağlayan; kuralların, yasakların, günahların, sevapların ötesinde bakış açısıyla insanı sarsan, alt üst eden ardından kendine getiren usta bir kalem.

Kalemine bir alıştınız mı, bırakamazsınız..
Şimdiye kadar 11 kitabını okumuş biri olarak, Sezgin Kaymaz’ın yazdığı bir paragrafı km lerce öteden tanırım sanırım. ️

Türk klasiklerinden olduğu için kitaba çok büyük bir beklentiyle başlamamıştım. Açıkçası ağır ilerleyeceğini ve akıcı olmayacağını düşünüyordum. Fakat tam tersi oldu; kitaba resmen bayıldım. İlk sayfasından son sayfasına kadar elimden bırakamadım ve bir günde bitirdim. Beklentimin katbekat üstünde bir okuma deneyimi sundu.

Kitap son derece akıcıydı. Özellikle başlardaki Zirzop’un yer aldığı sahnelerde çok güldüm. Karakterin kattığı mizah hikâyeye ayrı bir keyif vermişti. Okurken bir an bile sıkılmadım. Polisiye yönü de oldukça başarılıydı ve merak duygusunu sonuna kadar canlı tuttu.

Türk klasiklerini okumakta zorlandığını düşünenlere gönül rahatlığıyla önerebileceğim bir eser. Ben de klasiklerde zaman zaman zorlanan biri olmama rağmen bu kitapta bunu hiç hissetmedim. Polisiye sevenlerin ise mutlaka bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorum.

İçimde tarif edemediğim bir ağırlık var. Getto duvarları arasında haksız yere canından, yuvasından koparılan masum anne ve çocukları okurken sarsılmamak elde değil. Ama kitabı okurken beni düşündüren soru şu oldu: Tarihte bu kadar büyük bir zulüm görmüş bir milletin bugünkü yönetimi, nasıl olur da aynı eziyeti bugün başka masum insanlara yaşatabilir?

Tarihin bu acı ironisi, gücü eline geçirenin vicdanını ne kadar kolay kaybedebildiğini gösteriyor. Bizi bu kısır döngünün dışına çıkaracak tek şey ise ne olursa olsun insani değerlerimizi korumak ve her koşulda vicdanın sesini dinlemektir. Zulüm kimden gelirse gelsin ve kime yapılırsa yapılsın karşısında durabilmek, bizi insan kılan yegane unsurdur.

Varşova Gettosu'nda çaresizce ağlayan bir anne ile bugün bombalar altında evladını arayan bir annenin feryadı aynı dildedir. Tarihin en büyük utancı, geçmişin karanlığından kurtulanların, bugünün çocuklarına aynı karanlık gökyüzünü layık görmesidir.

Nahid Sırrı Örik tam bir kurgu ustası. Romanın iki öznesi var biri modern anlamda yeni inşaa olmaya çalışan Ankara şehri diğeri babası tarafından evlatlıktan reddedilip amcası aracılığı ile Ankara'ya gidip orada bürokraside yer edinmeye çalışan Cezmi. Ankara'nın başkent olması hasebiyle bürokrasi ve Cumhuriyetin erken dönem imtiyazlılarının oluşturmaya çalıştığı, henüz olgunlaşmamış, emekleme çağındaki yeni dönem burjuvazisi ve Osmanlı son döneminin imtiyaz kaybına uğramış aristokrasi yazar tarafından mükemmel bir şekilde resmediliyor. Tarihle ve özellikle yakın tarihle ilgilenenlere kesinlikle tavsiye ederim.

Gayet açık, anlaşılır ve sade bir kelam kitabı arıyordum. Araştırmalarım sonucunda bu eserle karşılaştım. Gerek yayınevinin baskı kalitesi, kitap çeşitliliği gerek de eserin ilgi çeken konusu ve itikadi anlamda temel unsurları değinmesi beni cezbeden yönü oldu. Bazen en temel dediğimiz şeylerin bile gözden kaçabileceğinin farkında olmak ve bu konuda hassas olmak gerektiğini düşünüyor ve bundan dolayı da eserin bende bıraktığı izlenimin oldukça yoğun olduğunu belirtmek istiyorum. Kitapyurduna teşekkürler:))

Çocuk gelişiminde "sınır" kavramının yeterince iyi anlaşılması yakın vadede çocuk ve ebeveynin sağlıklı bir ilişki geliştirebilmesi, uzak vadede toplumum sağlıklı bireylerle yoluna devam edebilmesi için büyük önem taşıyor. Kitap, bu kavramı odak noktasına alıyor ve farklı yönleriyle en çok da nörobilimdeki yeriyle irdeliyor. Nörobilime özellikle vurgu yapması ve beynin işleyişi üzerinden davranışı anlamlandırmaya ebeveynleri davet etmesini değerli buldum. Yazarın aynı zamanda bir çocuk doktoru ve anne olması, kendi ebeveynlik tecrübesini de kitaptaki meseleleri açıklarken kullanması okura gerçekçi bir tablo üzerinden düşünme fırsatı veriyor. Daha ileri okumalar için de kitap sonunda bir liste vermiş, bu da çok iyi. Ortalama okura uygun bir dille hitap etmiş, ileri okumalar için de yol göstermiş, çünkü konu bunu hak ediyor.

Sait Faik'i yeni yeni okumaya başladım. Öyküye pek sıcak bakmazdım, daha çok romana ağırlık vermiştim Sait Faik'i okuyana dek. Ancak öykülerini okudukça fark ettim ki öykü de roman kadar etkileyici olabiliyor. Hele onun öyküleri gerçekten de bir başka. Sahiciliği bir yana, okuru kendi kapsama alanına çekiveren bir yapısı var öykülerinin. Sanki öykü yazmak için yaratılmış ve aşılamayacak bir öykü üstadı olacağı alnına ezelden yazılmış. Öyküyü onun kadar sevdiren başka bir öykücümüz var mı? Varsa bile bir elin parmaklarını geçmez herhalde.
"Havada Bulut" özelinde kelam edersek üstadın sahicilikten uzaklaşıp kurguya ağırlık verdiği göze çarpıyor bu yapıtta. Pekâlâ gerçek olabilir mi? Muhtemeldir, çünkü bir bilimkurgu yazarı değildir o. Bir ayağı hayatta, diğer ayağı kurguda olan bir yazarın elbette ikisini harmanlaması şaşılacak bir durum da değildir ayrıca.

Akıl hastanesinde geçen ve karakterlerin tek bir alanda sıkışıp kaldığı konulu kitapları okumayı çok seviyorum. Bu kitapta ikisi de bir araya gelince benim için tam isabet oldu. İlk sayfadan itibaren merak duygusunu sürekli canlı tutan, elden bırakması zor bir kitaptı.

Kitabın sonunda beni şaşırtan büyük bir ters köşe olmadı. Şüphelendiğim kişiler doğru çıktı. Sonunu tahmin etmiş olsam bile merak duygum ve kitabın akıcılığı bir an olsun azalmadı. Kendimi baş karakter Amy’nin yerine koydukça yaşadığı çaresizliği hissettim ve onun yerinde olsam gerçekten delirebilirdim diye düşündüm.

Will’in başına gelenler beni oldukça üzdü. Neyse ki hikâyenin sonu güzel bitti. Aksi halde kitabı büyük bir hüzünle kapatırdım.

Yazarın yine akıcı kalemini konuşturduğu, elimden bırakamadan okuduğum bir kitap oldu. Akıl hastanesi temalı, gizemli ve karakterlerin tek bir yerde mahsur kaldığı atmosferi sevenlerin keyifle okuyacağını düşünüyorum.

1. kitaptan sonra yazılan kitaplar bende beklenen etkiyi çok yapmadı. bunda aradan geçen uzun yıllar ülkede meydana gelen sosyolojik değişiklikler de etkili olmuş olabilir. hele ki 4. kitap yazılmak bitirilmek için yazılmış gibi. her şey aynı bir çok gereksiz hikaye kitap sayfalarını uzatmış sadece. yine yazar gereksiz bir çok hikayeyi eklemiş kitaba. çok daha vurucu bir hikaye olabilirdi. belki dönemin siyasi yapısı yazarı etkilemiş de olabilir. sonu da açık uçlu kalmış. 10 üzerinden 10 beklerken bende 7 etki bıraktı. yine de bizdendir okunmalı ️. benim beklentim büyük olduğundan bir tık hayal kırıklığı oldu. yoksa Türk edebiyatının baş eserlerindendir kendileri.

Bu kitabı okurken "farklılıklar zenginliğimizdir" sözünü bir kez daha derinden hissettim. Farklı olmak, eksi değil artıdır. Farkında olmak, anlamak ve kabul etmek ise en büyük erdem. Bir annenin yalnız olduğunu hissettiği an, aslında en çok desteklenmesi gereken andır. Toplum olarak, özel gereksinimli çocuğu olan ailelere bakışımız, onların bu zorlu süreci nasıl atlatacağını belirler. Suçlayıcı değil, kucaklayıcı; görmezden gelen değil, fark eden; yalnız bırakan değil, yanında duran bir toplum. Çünkü her çocuk, koşulsuz sevgiyi hak eder. Ve her anne, bu zorlu yolda bir elin sıcaklığını hissetmeyi.
Farklılıklar zenginliğimiz. Fark etmek, anlamak, kabul etmek ve en önemlisi yalnız bırakmamak...
kitapla kalın.