Onaylı Yorumlar

Vatanın Kalbi gerçekten çok etkileyici bir kitaptı. Millî Mücadele’yi çocukların ilgisini çekecek, akıcı ve duygu yüklü bir şekilde anlatması kitabı benim için çok kıymetli kıldı. Okurken hem duygulanıyor hem de tarihin önemli bir dönemini karakterlerin yaşadıkları üzerinden hissediyorsunuz. Özellikle çocuklara tarihi sevdirmek, geçmişimizi tanımalarını ve vatan sevgisini hissetmelerini sağlamak açısından çok güzel bir eser olduğunu düşünüyorum. Bir öğretmen olarak çocukların severek okuyacağı ve okurken birçok duyguyu bir arada yaşayacağı kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Metin Özdamarlar’ın kalemine ve emeğine sağlık. Çocuklara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

Brezilya edebiyatından, otobiyografik izler taşıyan bir büyüme romanı (Vasconcelos, 1968). Şeker Portakalı ‘nı daha da etkileyici kılan ayrıntılardan biri, Zezé’nin hikayesinin José Mauro de Vasconcelos’un kendi çocukluk deneyimlerinden izler taşıması. Eser, yazarın çocukluğunu kurmaca bir çocuk karakter üzerinden yeniden anlattığı otobiyografik bir roman olarak değerlendiriliyor (Santos & Ferreira, 2015).

Küçük Zezé’nin zor hayatını, hayal dünyasını ve sevgi arayışını anlatıyor. Çocukken de okumuştum ama yıllar sonra beni çok daha fazla etkiledi. Vasconcelos’un yalın ve akıcı dilini çok sevdim; bazen birkaç basit cümlenin sayfalarca betimlemeden daha fazla duygu verebildiğini bir kez daha gördüm.

Çocuklar yalnızca sevilmek istiyor ve bazen tek bir insanın sevgisi bile onların dünyasını değiştirebiliyor.

Duygusal, sade ve insanın içine dokunan hikâyeleri sevenler mutlaka sevecektir..

Vasconcelos’a, Zezé’ye ve hepsinden çok Portuga’ya teşekkür ediyorum.

Adamın Oğlu, esasen ne anlatmak istediğini ismiyle iyi niteleyen bir roman. Eril tahakküm kavramının karşılığını gayet başarılı bir şekilde anlatmış yazar. Kendi babasıyla olan çözülmez iktidar sorununu olduğu gibi oğluna aktaran, erkekliği yalnızca bilindik simgeler üzerinden yorumlayan bir adamın ve onun etrafında şekillenen ailesinin hikâyesini okuyoruz. Altı yıl önce bir şekilde çekip gitmiş ve sonrasında birdenbire dönen babanın yeniden hayatlarına girmesiyle öyle ya da böyle süren yaşamları bir anda değişen hamile bir kadınla dokuz yaşındaki oğlun hikâyesine tanık oluyoruz. Anneyi ve oğlu yakın zamanda vefat eden yaşlı babasının ormandaki evine götüren adam, onları doğayla zorlu bir sürecin içine koyuyor. Bu roman aklıma babanın geri dönüş hikâyesiyle Andrey Zvyagintsev'in Dönüş filmini de hatırlattı.

Kara Yarısı, sevgili Mahir Ünsal Eriş’in okuduğum ilk kitabı. Aslında kötü bir okur değilimdir ama nasıl olup da bu değerli yazarı daha önce fark edemediğimi doğrusu bilmiyorum. İnsan bazen gerçekten bakarkör olabiliyor.

Mahir Ünsal Eriş, çok iyi bir gözlemci olmasının yanı sıra tartışmasız yüksek bir entelektüel kapasiteye sahip. Bütün bunlar, sözcüklere adeta büyülü dokunuşlar yapabilme yeteneğiyle birleşince ortaya Kara Yarısı gibi etkileyici bir kitap çıkmış.

Hikâyeler öğretici, betimlemeler çarpıcı; karakterlerin duyguları ise öylesine başarılı aktarılıyor ki, okur kendini onların dünyasının içinde buluyor.

Bu yorumu özellikle benim gibi bu değerli yazarı daha önce keşfetmemiş olanlar ve kitaplarını alıp almamak konusunda kararsız kalanlar için yazıyorum.

Mahir Ünsal Eriş’i bilin, okuyun, kitaplarını alın. Eminim yaşamınıza zenginlik katacaktır.

Bazı kitaplar okunur, bazı kitaplar insanda bir iz bırakır. “Hadsiz Sen Kimsin Sen” benim için ikinci grupta.

İlk kitap olmasına rağmen anlatımındaki samimiyet ve duyguların gerçekliği gerçekten etkileyici. Çocukluk, aile, sevgi, kırgınlıklar, hayata dair küçük ama aslında çok büyük detaylar… Okurken kendi hayatınızdan bir şeyler bulmamanız neredeyse mümkün değil.

En güzeli de kitabın size bir şey öğretmeye çalışıyormuş gibi davranmaması. Sadece anlatıyor; siz de okudukça kendi hayatınızı, geçmişinizi ve kendinizi düşünmeye başlıyorsunuz.

Bir yazarın ilk kitabında en çok aradığım şey samimiyet. Bu kitapta fazlasıyla var. Umarım bu, yazarın uzun yolculuğunun sadece ilk kitabı olur.

Okuyacaklara tek tavsiyem: Önyargısız başlayın. Bazı cümleleri okuduktan sonra kitabı kapatıp bir süre düşünmek isteyebilirsiniz.

İktidarın insan hayatı üzerindeki denetimini en mahrem alana, rüyalara kadar taşıyan bir roman. İnsanların gördüğü rüyaların toplanıp sınıflandırıldığı, yorumlandığı ve devlet açısından anlamlandırıldığı, aslında bireyin düşüncelerini ve hayal dünyasını kontrol etmek isteyen totaliter düzenin güçlü bir metaforu. Yazar, bunu doğrudan anlatmak yerine absürt ve giderek boğucu hale gelen bir bürokrasi üzerinden anlatıyor.

Mark Alem’in bu sistemin içine girerek adım adım yükselmesi de romanın en çarpıcı yönlerinden biri. Başlangıçta anlam veremediği kurallara zamanla uyum sağlaması, insanın baskıcı bir düzen tarafından nasıl dönüştürülebileceğini gösteriyor. İktidar, korku, itaat, bürokrasi ve özgürlük üzerine düşündürüyor. Özellikle devletin insanların yalnızca yaptıklarını değil, düşündüklerini ve rüyalarını bile denetlemek istemesi oldukça ürkütücü. Rüyalar Sarayının işleyişi düşündürücü. Kısa olmasına rağmen çağrışımları ve eleştirisi oldukça geniş bir roman.

İnsanın kendisinin kitap kahramanlarından biri olduğu bir kitabı okuması o kadar kıymetli ki üstelik Metin Özdamarlar hocamız gibi bir yazarın kitabında.
Kitaba gelecek olursak bir solukta okuyacağınız özellikle günümüz şartlarında her çocuğun okuyup vatan millet aşkıyla beslenmesi gereken bir kitap. Geçmişini bilmeyen geleceğine yön veremez diyerek ülkemizin güzel çocuklarına, vatanımızın güzel değerlerine sahip çıkalım okuyalım okutturalım.
Kıymetli Metin hocamın kalemine, yüreğine, emeğine sağlık. Metin hocam gibi vatanı milleti ve bu güzel ülkenin güzel çocukları için çalışan çabalayan öğretmenlerin ve yazarların artması dileklerimle.
Tüm güzel okurlara sevgiler.

Kitap soru cevap şeklinde ilerliyor. Kitabı okumaya başladığımda her bölümün sonundaki AH ve ZA mahlaslarını (yazarların ad-soyad kısaltması) kapatarak kendime bir oyun bile kurdum. Okumaktan zevk aldım yani. Ayrıca onları ne kadar çok okuduysam dillerine bile hakim olduğumu fark ettim. Kitabın dili güzeldi. Bir çok konuya değinilmişti. Konuyla ilgili eğitim almamış olsaydım yeni öğreneceğim çok şey olurdu. Bu sebeple yeni başlayanlar için oldukça yol gösterici olduğunu düşünüyorum. Karşılıklı sohbet tadındaydı. Yer yer bazı cevaplara eeee hadi hocam devam edin dedim sadece.

Kitap boyunca merak duygusunu canlı tutan polisiye kurgunun yanında, karakterler arasındaki duygusal bağlar hikâyeyi daha sıcak ve akıcı hale getirmiş. Bir yandan olayların nasıl çözüleceğini merak ederken bir yandan da karakterlerin hayatlarında neler olacağını düşünmeden edemedim. En sevdiğim yanı ise hikâyenin sadece bir cinayet soruşturmasından ibaret olmamasıydı. Geçmişte saklanan sırların, bugünümüzü nasıl değiştirebileceğini ve bazı gerçeklerle yüzleşmenin ne kadar zor olabileceğini de güzel bir şekilde hissettiriyor. Özellikle son sayfalara doğru merakın giderek arttığı, elinizden bırakmak istemeyeceğiniz romanlardan biri olmuş.

İclal Hazar Şipka’dan yine çok keyif alarak okuduğum bir kitap oldu. Mürdüm Ağacı, polisiye ve romantizmi güzel bir şekilde harmanlayan, daha ilk sayfalardan itibaren merak uyandıran ve insanı içine çeken bir roman. Özellikle yazarın sade ama etkileyici anlatımını çok seviyorum. Olaylar ilerlerken hem karakterleri daha yakından tanıyor hem de yaşananların içinde gibi hissediyorsunuz. Her daim “Acaba ne olacak?” diyerek bir günde bitirdim kitabı. Polisiye kurgunun heyecanına romantik dokunuşların eşlik etmesi de kitabı benim için ayrıca keyifli hale getirdi. İclal Hazar Şipka’nın kitaplarını ve polisiye-romantik türünü sevenlerin Mürdüm Ağacı’na mutlaka şans vermesini tavsiye ederim.