Onaylı Yorumlar

Üç isimli kahramanımızın dramını okuyoruz kitapta. Hayatı boyunca üzücü olayların yakasını bırakmadığı kahramanımızın intikam arzusuyla olan hayatı anlatılıyor. Yalnız kitaptaki kahramandan ziyade çevresindekiler onun intikamını almak için canla başla çalışıyorlar. Kahramandan ziyade çevresindeki yakınlarının kendini feda etmesi kahramanın rolünü, kahraman olma özelliğini azaltmış bence. Romanın sonunda her işi başkaları yaptı, kahramana hiçbir iş kalmadı gibi bir his oluştu bende. Bazı kısımlar gereksiz uzatılmış, bazı kısımlarda da kopukluk hissi oluştu .Kahramandan yapmasını beklediğim bazı vefalı davranışları yapmadı. O kısımlar da beklentimi karşılamadı. Çok övülen bir kitaptı. Okunabilir ama çok abartıldığını düşünüyorum.

Narsistlerle ilgili farkındalık kazanmayı sağlayan, örneklerle pekiştirilmiş harika bir kitap. Eğer çevrenizde eşiniz, anneniz, babanınz ve akrabalarınızın içinde narsist varsa sanki onun özelliklerini okuyor gibi hissedeceksiniz. Ama kitabı okuyunca narsistlerin iyileşmediğini, onunla iletişimi kesmek ve eşiniz ise ondan ayrılmanız gerektiğini öğrenince, benim gibi ayrılma kararı almakta zorlanan biriyseniz kendinizi bir an çaresiz hissedeceksiniz ama yazarın tavsiyeleri ile de kendinizi güçlü hissedeceksiniz. Çevresinde narsist olduğunu düşünen, bilen ve önlemler almak isteyenlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Yazarın dili çok anlaşılır ve akıcıydı.

Kitap başlığına bakarak büyük heves ve merak ile alıp hemen başladım fakat içeriği pek hayal ettiğim gibi çıkmadı. İçinde güzel bilgilere değinilmiş fakat kendini fazlaca tekrar eden bölümler vardı ve haliyle bu bölümler okurken sıkıcı gelmeye başladı. Bölüm başlıkları ile bölüm içerikleri birçoğunda az alakalı birçoğunda neredeyse tamamen alakasızdı. Paragraf akışlarının birden başka bir konuya geçmesi vs editörlerin dikkatini nasıl çekmemiş anlayamadım. Yazar bilgili ve araştırmacı olduğunu belli ediyor fakat her bilgiyi vermeye çalışırken biraz karmaşıklığa yol açmış bence. Yine de okuduğuma sevindiğim, bildiğim halde farkındalığımı artırmam gereken konularda iyi geldi diyebilirim.

Şifreli mesajlarla başlayan macera, her bölümde daha da büyüyerek okuru gizemin içine çekiyor. Çözülen her ipucu yeni bir soruyu beraberinde getirirken, tempo hiç düşmüyor. Sayfalar ilerledikçe "Bir sonraki bölümde ne olacak?" merakı sizi kitabın sonuna kadar bırakmıyor.

En sevdiğim noktalardan biri karakterlerin birbirleriyle kurduğu güçlü dostluk bağı oldu. Takım ruhu, dayanışma, cesaret ve doğru karar verebilmenin önemi hikâyeye çok doğal bir şekilde yansıtılmış. Aynı zamanda doğayı koruma mesajı da olay örgüsünün içinde etkileyici bir yere sahip.

Cahit Kaya'nın anlatımı sade, akıcı ve genç okurların ilgisini canlı tutacak kadar sürükleyici.

Daha önce Hayalet Avcısını okuduysanız, bazı tanıdık karakterlerle yeniden karşılaşmak da ayrı bir keyif veriyor. Derin psikolojik çözümlemeler sunan bir roman olmayı hedeflemiyor; bunun yerine okurunu macera dolu bir yolculuğa çıkarırken dostluğun, zekânın ve birlikte hareket etmenin gücünü hissettiriyor.

Masalsı bir girişle başlayan roman, kısa sürede okuru distopik bir dünyanın içine çekiyor. Ancak asıl etkileyici olan, geleceği anlatırken bugünün insanını, seçimlerini, vicdanını ve özgürlük kavramını sorgulatması. Sayfalar ilerledikçe "Ya gerçekten böyle bir geleceğe gidiyorsak?" sorusu zihninizde yer etmeye başlıyor. Akıcı anlatımı sayesinde merak duygusu hiç azalmıyor.

Bilim kurgu ve distopya sevenler için düşündüren, sorgulatan ve uzun süre etkisini sürdüren bir eser. Kitabı bitirdiğinizde sadece karakterleri değil, kendi bakış açınızı da yeniden değerlendirme isteği hissedebilirsiniz.

Bir fincan kahveyle başlayacağınız bu yolculuk, kitabın son sayfasını kapattıktan sonra bile zihninizde yaşamaya devam ediyor.

Devlet Ana'da en sevdiğim taraf güçlü gözlem yeteneği ve halk ağzını romana taşıma becerisinin iyi gösterilmesiydi.. Osmanlı’nın kuruluş döneminin sürekli molla, imam, derviş ve tasavvufi kerametler üzerinden anlatılması beni rahatsız edebiliyor. Bu yüzden Devlet Ana bana iyi geldi. Kitapta insanlar kutsal birer figür gibi değil; yiyen, içen, konuşan, hata yapan, yaşayan insanlar olarak duruyor. Türkmenlerin şarap içmesi gibi detaylar bile bu açıdan kıymetliydi; çünkü tarihî kişileri ve toplulukları bugünün steril dizi ahlakıyla değil, kendi gerçeklikleri içinde görmemizi sağlıyor. Ayrıca Kerimcan’ın kitaplara kavuştuğunda duyduğu sevinç bende özel bir yere dokundu; “benim her gün kitap okumam lazım, kitap ne değerli bir şey” hissini yeniden uyandırdı. Bu yüzden Devlet Ana benim için sadece Osmanlı kuruluşunu anlatan bir roman değil, tarihe romantik değil gerçekçi bakmanın ve kitabın insan hayatındaki yerini yeniden hatırlamanın romanı oldu.

K-Ming Chang’in Livera Yayınevi’nden çıkan öykü derlemesi. Öyküleriyle tanıdığımız Chang, aynı zamanda ödüllü bir şair.
“Anneler”, “Mitler” ve “Güveler” bölümlerinden oluşan kitap; Tayvan kültürü ve mitolojisinden beslenen, annelik, göç ve kuir kimliği gerçeküstü bir dille işleyen öyküler içeriyor.
Özellikle “Güveler” bölümündeki absürt sahneler beni Salvador Dalí tablolarına bakıyormuş gibi hissettirdi. Rahatsız edici ama şiirsel bir tarafı var; özellikle dullar aklımda kaldı.
Alışılmışın dışında, şiirsel ve özgün bir öykü derlemesi arıyorsanız tavsiye ederim.

Yazarın bir çok kitabını okuma fırsatı buldum. Kalemi sade ve çok açık dille yazılmıs. Girişimcilik, iş kalitesi, dürüstlük, yurt sevgisi ve hoşgörü başlıkları ile bir insanda olması gereken temel ozellikleri yaşadığı gözlemlediği olaylar üzerinden aktarmış.Girişimcilik ruhunu çilek fidesi örneği ile öyle anlatmış ki! Bu metinde hem iş kalitesini hem dürüstlük hem yurt sevgisi hem de hoşgörüyü bir arada buluyorsunuz. Bir işe başlamak için tüm insanlığa faydamız olması gerektiğini çok güzel vurgulamış ve kendinizi sorgulamadan edemiyorsunuz. İzgören akademi neye kime hizmet ediyor bunu açık ve net görüyorsunuz.Ben yazarı çok dürüst, hoşgörülü ve vatanını seven bir girişimci olarak gördüm. Şu cümle bu kitaba en güzel başlık olabilir kanımca. “Vatanını en çok seven görevini en iyi yapandır”

Zeytindağı, Osmanlı'nın son dönemine içeriden tanıklık etmiş bir gazetecinin kaleminden çıktığı için benim için oldukça değerli bir kitaptı. En beğendiğim yönü, yaşananları anlatırken suçu tamamen dış güçlere yüklemek yerine Osmanlı'nın kendi hatalarını, yönetim anlayışını ve eksiklerini de eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirebilmesiydi. Bu yönüyle dönemi anlamaya katkı sağlayan samimi bir tanıklık sunuyor. Dili sade ve akıcı olduğu için de rahat okunan bir eser. Tarihi sadece olaylar üzerinden değil, o olayları yaşayan birinin gözünden görmek isteyenlere tavsiye ederim.

Üç ayrı zaman, üç ayrı insan ve dünyaya bıraktıkları anlamlı izler... Bazı kitaplar sadece okunup bitmez; insanın kalbinde yaşamaya devam eder. Bu eser de benim için tam olarak öyleydi. Aşkı, ilmi ve insan olmanın hakikatini aynı satırlarda buluşturan; kimi zaman gülümseten, kimi zaman hüzünlendiren, kimi zaman da durup düşündüren çok özel bir yolculuktu. 1550'li yılların İstanbul'u öylesine canlı tasvir edilmişti ki, kendimi o sokaklarda yürürken hissettim. Tarih ve kurgu zarifçe iç içe geçmişti. Bu, yazardan okuduğum ilk kitaptı ama son olmayacak. Kelimeleri kullanmadaki ustalığı, akıcı anlatımı ve üç farklı zamanı ustalıkla birbirine bağlayan olay örgüsü beni kendine hayran bıraktı. Kitap bittiğinde geriye yalnızca güzel bir hikâye değil, uzun süre kalbimde yaşayacak duygular kaldı. Her sayfasında geçmişle bugün arasında görünmez köprüler kurarken, bana da hayal kurmayı, sevmeyi ve bazı değerleri yeniden hatırlattı.