Onaylı Yorumlar

Çanakkale'de yaşayan Aymelek teyzemizin kardelen misali gerçek hayat hikayesi...
7 aylıkken doğan,kız çocuğu olarak doğdu diye hor görülen,
kız çocukları okumaz diye çok başarılı olmasına rağmen okutulmayan,
çocuk yaşta gelin olan,
hayatı boyunca maddi,manevi,sağlık açısından okurken bu kadarı da olmaz diyeceginiz olayları yaşamış ve her karanlığın içindeki yıldızı bulabilmiş,
tam hayatı düzene girdi derken yeniden başına gelenlerle baş edebilmiş,
hayatın her saniyesinin kıymetini bilebilen,
her koşulda iyiliği,merhameti, vefayı seçmiş,
okurken yer yer gozlerinizden akan yaşları tutamayacaginiz yer yer mutluluktan gözlerinizin parlayacagi çok güzel bir kitap olmuş.

Masum sıradan bir genç kızın İngiltere'deki sekreterlik eğitimiyle başlayıp Almanya'ya zorunluk dönüşüyle gelişen bir 2.Dünya Savaşı, Almanya, ırkçılık, faşizm ve propaganda, baskı, manıpülasyonların da etkisiyle sıradan insanın bunlara zamanla nasıl detek verir ya da gözyumar hale gelişinin öyküsü. İngiltere'de siyahi bir erkeğe neredeyse aşıkken, vatanı Almanya'ya dönünce nasıl bir naziyle evlenebildiği bence çarpıcı sekilde anlatılmış.Çizer de bir Alman ve kadın, çizimler biraz da bilerek eskizimsi ve sarsak, belki de bu seçim konuyu daha vurucu yapmış. Son bölümdeki buluşma ve finalse bence Oscarlık film gibi.Tarihten, yaşananlardan alınacak çok ders var, bizim de ibret almamız gereken şeyler çok fazla sanki...

Âdem’den Önce, Jack London’ın 1907’de yayımlanan, tarih öncesi kurgu ve erken dönem bilimkurgu özellikleri taşıyan romanı.

Rüyalarında tarih öncesi atasının hayatını gören bir adam üzerinden Ağaç-Adamlar, Halk ve Ateş-Adamlar ile tanışıyoruz. Bence kitabı asıl ilginç yapan yazıldığı dönem. DNA’nın kalıtımdaki rolünün henüz bilinmediği, Darwin’in evrim teorisinin tartışıldığı yıllarda böyle bir kurgu oluşturmak oldukça yaratıcı. London’ın amacı bu mudur bilmem fakat o dönem tartışılan bir teorinin edebiyat yoluyla daha fazla insana ulaştırılması çabasını değerli buldum. Bana göre edebiyatın gücünü gösterir bu durum.

Kitabın diline bakacak olursak; London, Şampiyon gibi yalın ve akıcı bir dille yazmış; ancak finali bana biraz aceleye getirilmiş gibi hissettirdi.

Bana göre, sayfa sayısı az ve rahat okunan bir kitap arayanlar ile farklı bir konu isteyenler sevebilir; güçlü bir hikaye ve vurucu bir final arayanları çok etkilemeyebilir.

Gömülü Rüyalar Ülkesi, son dönemde okuduğum romanlar içerisinde en iyilerden biri. Mahalle anlatımıyla bana Evren Yesari'nin Vaker'ini hatırlattı. Öncelikle yazar iyi bir hikâye anlatıcısı. Bununla birlikte anlattığı mütedeyyin mahalleyi de belli ki çok iyi biliyor. Cemaat, tarikat ve siyaset ilişkilerinin anlatımı ve bunlara dair eleştiriler dozajında. Roman bir üstkurmaca ve özünde minyatürler üzerinden hikâyeler anlatan Muhammed Ali, tüm olayların ortasında yer alan Efraim ve onların hikâyesini bize bir roman olarak aktaracak olan yazar karakterimiz Hasan. Efraim, Hasan'ın anlatacağı hikâyeye güvenmez ve romanı kendine göre yazar. Yedi Uyurlar ve Kıtmir anlatısı da metne dahil olur minyatürlerin hikâyesi de. Tarihle kurulan bağ metinlerle de kuruluyor. Çehov'un Martı ve Tanpınar'ın Huzur romanlarıyla yapılan metinlerarası ilişki romandaki kurmacanın doğasına uygun şekilde gerçekleşiyor. Kitabın hacmi de oluşturulan kurmaca evrenine gayet uygun.

Kitabımız 1988 Yılı Nobel ödülü almış. Mısır'da Toplumun her kesiminden insanların yaşadığı bir sokağın fertlerinin hikayesi. Her karakter ahlaki bir yapıya işaret ediyor. En mükemmel karakter bir hocaefendi insanlar işlerini ona danışıyorlar. En rezil iki karakter biri insanları sakatmış gibi göstererek dilendiren bir yaratık. Diğerini söylersem spoiler vermiş olurum.

Kitabı çok beğendim soluksuz okudum. Hatta bitmesin istedim. Fazla heyecanlı bir olay yok ama böyle sanki midak sokağının kahvesinde oturup insanların hayat hikayelerini dinliyormuş gibi hissettiriyor. Kitapta Aşk, İman, Kader, Tevekkül, Hırs, İntikam, Tamahkarlık, hepsi var. Karakter odaklı bir roman. Kitabı her tür okura öneririm. Şimdiden keyifli okumalar :-)

Gece yarısı kütüphanesinden sonra yazarın diğer kitaplarını da okumaya başlamıştım ve nihayet gece yarısı trenini de okumuş oldum. Başlarda çok sevemedim beklentimi yüksek tutmşum sanki ama yaklaşık 120 sayfayı geçtikten sonra o kadar merakla devam ettim ki… özellikle son 100 sayfayı soluksuz okumuş olabilirim. Gelecekten 80 yaşındaki halim gelse bana neler söylerdi, neleri yap neleri yapma derdi gibi sorularla baş başa kalıyorsunuz aslında. Hayattaki değerleriniz, önceliklerinizi, kendinizi fark etmeniz için güzel bir kitap bence. Wilbur’un hikayesine eşlik etmek keyifliydi. Sanırım yine favorim Gece Yarısı Kütüphanesi ve ardından Gece Yarısı Treni geliyor. İkisini de tavsiye ederim, keyifli okumalar.

Son sayfalarına kadar sakin bir bahar esintisi tadında ilerledi. Yazarın buhranlı yaşamından nasibini almış karakterimiz Kazuko'nun, annesini ve annesiyle olan zamanını anlatışı öyle hoştu ki! Nasıl okuduğumu anlamadım. Yılan memoratı tüylerimi ürpertti. Kazuko'nun M.c'ye mektupları sinirlerime dokundu, kızdırdı. Kardeşi Naoci'nin mektubu ise bildiri niteliğindeydi. Çok fazla cümlesini çizdim, çok severek okudum, gözlerimi dolduran yerler oldu. Sonu ise pat diye şaşırttı. İyiki okumuşum ️

İlk kez 1984 yılında yayımlanmış bir kitabın Türkçe çevirisinin 70. baskısını okudum. Hem bir olumlama rehberi hem de "şimdinin gücü" üzerine kurulu bir eser. Sosyal medyanın dikkatimizi "çaldığı", hayatın "tıklama"larla anlamlandırıldığı bu çağda; durup sakince kendi içimize dönmemiz gerektiğini hatırlatıyor.
Hislerine kulak ver, iyi hissettiren ortamlarda ol, olumsuz duygularla gününü ziyan etme... Bildiğimiz ama günlük koşturmacada unuttuğumuz gerçekleri önümüze koyarak, bilinçli zihnimizle farkındalık oluşturmamızı ve düşüncelerimizi yönetmemizi öğütlüyor. Çünkü düşünceler değişirse duygular da değişir.
İnsan 7'sinde neyse 70'inde de o değildir; hangi düşünceye inanmayı seçiyorsa tam olarak odur.

Kuşlardan uçaklara böceklerden bitkilere kadar, ‘uçan’ların yöntem ve evrimlerini incelemiş, her yaşa hitap edebilecek harika bir kitap. Tipik Dawkins: konuya dair herşeyin nedenini sorup evrim ve bilim penceresinden irdelemiş: ‘uçmak neye yarar’, ‘iyi birşeyse niye diğerleri uçmaz’ vs. Yazarın çoğu kitabına göre dili daha hafif, bolca da resim var. Daha önce Dawkins okumadıysanız hafif bir başlangıç olur, sarar ve konuya ilginiz de varsa gen bencildir- kör saatçi-ataların hikayesi... diye ilerlersiniz. İyi okumalar.

Flaubert, yaşadıklarına ve hayata dair sorularına bulduğu yanıtlardan memnun kalmamış, kendi ergenlik bunalımlarını "Bir Delinin Anıları" başlığı altında günlük olarak kitaplaştırmış. Henüz 17 yaşındaki Flaubert'in olayları ve durumları aktarırken kelimeleri bu kadar etkili kullanarak cümleleri son derece nitelikli ifadelerle sıralayışını ve bir yetişkin gibi ama çoğu yetişkinin bile yapamayacağı kadar iyi edebiyat yapışını her satırda aklınıza getirerek okuyun. Bir Delinin Anıları yetişkinler için ilginç ve sürükleyici olmasa da Flaubert'in bu kadar erken yaştaki üstün edebiyatına hayret etmek için okunabilir.